พายตัดสินใจลาออก

“คำตอบของคำถามนั้น... พายไม่มีสิทธิ์ตอบหรอกค่ะ” เสียงของพายสั่นพร่าขณะก้มหน้ามองปลายรองเท้าคัตชูสีดำคู่เก่งที่ดูจะหมองลงถนัดตาในวินาทีนี้ เธอไม่ได้กำลังแก้ตัว แต่น้ำตาที่คลออยู่ในเบ้าตาพยายามจะไหลออกมาให้ได้ ความเงียบภายในห้องทำงานกว้างขวางของธันวากดดันจนแทบหายใจไม่ออก มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ เป็นเพื่อนยามที่ความไว้วางใจกำลังแตกร้าว ธันวาขยับตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังราคาแพง เขาไม่ได้ตะคอก ไม่ได้แสดงความโกรธเกรี้ยว แต่สายตาคมเข้มที่ทอดมองมานั้นกลับเต็มไปด้วยความสับสนและเหนื่อยล้า ชายหนุ่มเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดอยู่ตรงหน้าพาย ก่อนจะโน้มตัวลงมาให้ระดับสายตาเท่ากัน “พาย... ผมถามคุณ เพราะผมเชื่อใจคุณมากที่สุดในบริษัทนี้” น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความหวัง “แค่บอกผมมาคำเดียวว่ามันเกิดอะไรขึ้น ใครเป็นคนเอาไฟล์ไป ผมพร้อมจะฟังและจัดการให้คุณ ทุกอย่าง” พายเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่เธอแอบหลงรักมาตลอดระยะเวลาที่ทำงานด้วยกัน ใจหนึ่งอยากจะตะโกนบอกความจริงว่าเธอถูกกลั่นแกล้ง เธอไม่ได้ทำ แต่ทว่าในห้วงความคิด ความพินาศที่อาจเกิดขึ้นกับบริษัทของธันวาหากเรื่องนี้บานปลายไปถึงบอร์ดบริหาร—โดยเฉพาะการที่มินตราเริ่มขุดคุ้ยเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับเขาขึ้นมาใช้เป็นอาวุธ—ทำให้พายต้องกลืนความน้อยเนื้อต่ำใจลงคอ “ไม่มีคำอธิบายค่ะ ท่านประธาน” พายสูดหายใจเข้าลึก พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น “พายเป็นคนดูแลเครื่องนี้ พายเป็นคนรับผิดชอบงานนี้ ความผิดพลาดที่เกิดขึ้น... พายขอรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวค่ะ” เธอดึงซองสีขาวที่เตรียมมาตั้งแต่อยู่ในห้องน้ำออกมาวางบนโต๊ะไม้ราคาแพง มือที่ถือซองสั่นจนเธอต้องกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ “นี่คือใบลาออกของพายค่ะ” ธันวามองซองเอกสารนั้นราวกับมันเป็นสิ่งแปลกปลอม ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาอย่างเหลือเชื่อ “คุณจะหนีไปแบบนี้เหรอ? นี่คือวิธีที่คุณใช้แก้ปัญหาเมื่อเจอกับทางตันงั้นเหรอพาย? คุณเห็นผมเป็นคนยังไง? เห็นความสัมพันธ์ตลอดหลายเดือนมานี้เป็นแค่เรื่องตลกที่พร้อมจะทิ้งขว้างกันได้ง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ!” “เพราะพายเห็นคุณเป็นคนสำคัญต่างหากค่ะ!” พายเผลอตะโกนออกไป น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม “เพราะพายไม่อยากให้ชื่อเสียงของคุณต้องมัวหมองเพราะผู้หญิงโก๊ะๆ ซุ่มซ่ามอย่างพาย ที่ใครๆ ก็มองว่าไม่คู่ควรกับคุณอยู่แล้ว มินตรา... เขาจ้องจะเล่นงานคุณผ่านพาย ถ้าพายไม่อยู่ที่นี่ ทุกอย่างจะจบลง คุณจะปลอดภัย และบริษัทก็จะรอด” ธันวานิ่งงันไป คำว่า ‘มินตรา’ ทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที เขาสังเกตเห็นความหม่นหมองในแววตาของพาย ความภักดีที่มากเกินตัวจนน่าปวดใจ เขากำลังจะเอื้อมมือไปคว้าไหล่บางไว้ แต่จังหวะนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดผลัวะเข้ามาโดยไม่มีการเคาะ “แหม... บรรยากาศดูเคร่งเครียดกันจังเลยนะคะ” มินตราก้าวเข้ามาในห้องด้วยชุดเดรสสีแดงเพลิง ใบหน้าสวยเฉี่ยวนั้นประดับด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย สายตาของเธอปรายมองซองจดหมายบนโต๊ะก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะ “ดูเหมือนจะมีเรื่องน่ายินดีเกิดขึ้นสินะคะ ธันวาคะ มินตราว่าการตัดสินใจลาออกของเลขาส่วนตัวคนนี้ เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดที่เธอเคยทำมาเลยล่ะค่ะ” ธันวาหันขวับไปมองคู่หมั้นทางธุรกิจด้วยแววตาเย็นชา “ผมอนุญาตให้คุณเข้ามาตอนไหน มินตรา?” “มินตราก็แค่จะมาเตือนด้วยความหวังดีค่ะ” มินตราเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน หยิบใบลาออกขึ้นมาพลิกดู “ถ้าคนคนนี้ออกไปซะตอนนี้ เรื่องฟ้องร้องคดีข้อมูลรั่วไหลที่จะทำลายบริษัทของธันวา... มินตราอาจจะพอมีหนทางช่วยพูดกับทางบอร์ดให้ถอนฟ้องได้นะคะ” พายหน้าซีดเผือด เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าเรื่องนี้จะลุกลามไปถึงขั้นฟ้องร้อง เธอหันไปมองธันวาที่กำลังกำหมัดแน่นข้างลำตัว เขาโกรธ... โกรธจนตัวสั่น แต่ไม่ใช่เพราะเธอ แต่เพราะมินตรา “อย่ามายุ่งกับเรื่องของผม” ธันวาสั่งเสียงเรียบ ก่อนจะหันมาหาพาย “พาย... อย่ารับใบลาออกนี้คืนไปเด็ดขาด ผมไม่ยอมให้คุณไปไหนทั้งนั้น” “แต่ว่าท่านประธานคะ...” “บอกแล้วไงว่าผมไม่รับ!” ธันวาตวาดเสียงดังจนคนทั้งห้องชะงัก ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาใกล้พายจนแทบชิด “ถ้าคุณจะไป ผมก็จะเดินตามไปทุกที่ ไม่ว่าคุณจะไปอยู่ที่ไหนก็ตาม!” ทว่า ก่อนที่บทสนทนาจะดำเนินต่อไป เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ของมินตราก็ดังขึ้น เธอเหลือบมองหน้าจอแล้วยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ ก่อนจะหันไปเปิดลำโพงให้เสียงจากปลายสายดังลั่นไปทั่วห้องทำงาน “คุณธันวาคะ ทางฝ่ายกฎหมายและประธานบอร์ดกำลังขึ้นมาที่ห้องทำงานของคุณค่ะ พวกเขาพบหลักฐานชิ้นใหม่ที่เชื่อมโยงว่า... เลขาของคุณไม่เพียงแต่ทำข้อมูลรั่วไหล แต่ยัง ‘ขาย’ ข้อมูลบริษัทให้คู่แข่งด้วยบัญชีธนาคารส่วนตัวของเธอเอง!” พายตัวชาวาบราวกับถูกสายฟ้าฟาดกลางใจ เธอไม่เคยมีบัญชีเงินฝากที่ว่านั่นเลยสักนิด สายตาของทุกคนในห้องหันมาจดจ้องที่พาย ธันวาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมามองคนตัวเล็กที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่ข้างกายเขา ความเงียบงันในห้องทำงานกลับมาเยือนอีกครั้ง แต่มันหนักอึ้งกว่าครั้งไหนๆ เมื่อประตูด้านนอกเริ่มมีเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนจำนวนมากเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ยังคงติดตามและเอาใจช่วยพายกับธันวาเสมอมานะคะ!