สวนกลับแบบสายฟ้าแลบ

หน้าจอ LED ขนาดมหาสर्चกลางห้องประชุมใหญ่ของตระกูลทรงกลดสว่างวาบขึ้น พร้อมกับเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความระอาของเหล่าคณะกรรมการบริหาร "รณกร... แกคิดว่าการเอาเด็กกะפòอย่างแกมานั่งชูคอในห้องนี้ แล้วขู่จะฟ้องร้องตระกูลทรงกลด มันจะทำให้หุ้นของเราตกได้สักกี่เปอร์เซ็นต์กันเชียว?" เจ้าสัวทรงกลดแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีมองร่างของชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องล่างด้วยความเหยียดหยาม ด้านข้างของรณกรคือลลิตา ภรรยาคู่ชีวิตที่สวมชุดสูทเรียบหรู เธอไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาเลยแม้แต่น้อย มือเรียวบางเอื้อมไปกุมมือหนาของสามีไว้แน่นเพื่อส่งผ่านความเชื่อมั่น ขณะที่พิมพิศา อดีตแฟนเก่าที่ยืนอยู่ฝั่งตระกูลทรงกลดเชิดหน้าขึ้นสูง ส่งสายตาสมเพชเวทนามาให้ทั้งคู่ราวกับกำลังมองมดปลวก รณกรไม่แม้แต่จะชายตามองพิมพิศา เขายกยิ้มมุมปาก ชายหนุ่มผู้เคยถูกเหยียบย่ำจนจมดินในอดีต บัดนี้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดด้วยรัศมีของมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรมของคนทั้งห้อง "ผมไม่ได้มาขู่ครับ... เจ้าสัวทรงกลด" เสียงทุ้มนุ่มแต่ทรงพลังก้องกังวานไปทั่วห้องประชุม "แต่ผมมาเพื่อ 'เก็บกวาด' ขยะที่รกหูรกตาต่างหาก" "สามหาว!" กรรมการอาวุโสคนหนึ่งตบโต๊ะลุกขึ้นชี้หน้า "แกมันก็แค่ไอ้เศษสวะที่โชคดีถูกหวย! คิดว่ามีเงินไม่กี่ร้อยล้านแล้วจะมาต่อกรกับอาณาจักรธุรกิจมูลค่าแสนล้านได้งั้นเรอะ!" รณกรหัวเราะในลำคอเบาๆ "ร้อยล้านเหรอครับ? น่าเสียดายจัง... ที่ตัวเลขในบัญชีของผมตอนนี้ มันไม่มีพื้นที่ให้หน่วยหลักร้อยล้านเหลืออยู่อีกแล้วล่ะครับ" นิ้วเรียวกดปุ่มบนรีโมทในมือเพียงครั้งเดียว ระบบ AI อัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับโครงข่ายการเงินระดับโลกทำงานทันที หน้าจอ LED ขนาดมหาสर्चเปลี่ยนภาพจากกราฟหุ้นเป็นเอกสารลับระดับความปลอดภัยสูงสุด ข้อมูลการยักยอกเงิน การฟอกเงิน และการติดสินบนเจ้าหน้าที่รัฐนับพันหน้าถูกอัปโหลดขึ้นสู่สาธารณชนผ่านสื่อหลักและแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียทั่วประเทศในเสี้ยววินาที *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของทุกคนในห้องประชุมดังขึ้นพร้อมกันราวกับเสียงนรกส่งสัญญาณเตือนภัย เจ้าสัวทรงกลดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยมือที่สั่นเทา สีหน้าของมหาผู้ทรงอิทธิพลเปลี่ยนจากเย่อหยิ่งเป็นซีดเผือดราวกับกระดาษ ไรเลือดบนใบหน้าหายวับไปจนหมดสิ้น "นะ... นี่มันอะไรกัน! ข้อมูลพวกนี้ถูกแฮกมาจากเซิร์ฟเวอร์ลับได้ยังไง!" เจ้าสัวแผדเสียงคำรามด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเห็นชื่อบริษัทและบัญชีลับของตนเองปรากฏหราอยู่บนหน้าจอโทรทัศน์ทั่วประเทศ "ระบบ AI ของผมไม่ได้แค่แฮกหรอกครับ..." รณกรก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้โต๊ะประชุมทีละก้าว ชายหนุ่มโน้มตัวลงเล็กน้อย ดวงตาคมปลาบจ้องมองเจ้าสัวผู้ยิ่งใหญ่ที่ตอนนี้ทำได้แค่นั่งตัวสั่นเทา "แต่มันกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลทรงกลดในตลาดหลักทรัพย์จนหมดเกลี้ยงแล้ว... ในนามของ 'ผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่' ผมขอใช้สิทธิ์ปลดคณะกรรมการชุดนี้ทั้งหมด ณ บัดนี้!" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมราวกับป่าช้า ทุกคนอ้าปากค้าง สมองหยุดประมวลผล พิมพิศาหน้าถอดสี เข่าอ่อนยวบจนต้องเกาะพนักเก้าอี้ไว้เป็นหลักยึด เธอมองหน้าชายหนุ่มที่เธอเคยทิ้งอย่างไม่ใยดีด้วยความหวาดกลัวสุดขีด รณกรในวันนี้ไม่ใช่ไอ้จนตรอกคนเดิมอีกต่อไปแล้ว แต่เขาคือปีศาจทางการเงินผู้ทรงพลังที่สามารถบดขยี้ตระกูลใหญ่ให้แหลکสลายได้ด้วยปลายนิ้ว ลลิตายืนมองสามีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ เธอบีบมือเขาแน่นขึ้นเพื่อบอกว่าเธอจะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ ไม่ว่าเขาจะยืนอยู่ ณ จุดสูงสุดของโลกใบนี้ก็ตาม เจ้าสัวทรงกลดกัดฟันกรอดด้วยความแค้น ดวงตาแดงก่ำ "แก... แกคิดว่าจะชนะฉันได้จริงๆ งั้นเหรอ! คิดว่าฉันจะยอมแพ้ง่ายๆ รึไง!" รณกรเพียงแค่ยิ้มรับความดิ้นรนเฮือกสุดท้ายนั้นอย่างใจเย็น ชายหนุ่มหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่สะท้อนประกายแสงวิบวับออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท *แกร๊ก...* เสียงรูดบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดวงเงินดังขึ้นผ่านเครื่องPOSพกพาที่เชื่อมต่อกับระบบเคลียร์ริ้งค์ธนาคารกลาง เพื่อโอนเงินก้อนสุดท้ายเข้าซื้อกิจการเครือข่ายโลจิสติกส์ทั้งหมดของตระกูลทรงกลดในราคาเศษเงิน ทันใดนั้น เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นใหม่ล่าสุดก็ดังกระหึ่มขึ้นบนดาดฟ้าตึก พร้อมกับแสงไฟสปอตไลท์สาดส่องลงมาทะลุกระจกห้องประชุม... จากใจ... เงาฮันเตอร์ไร้เงา ครับ