การลอบโจมตีทางธุรกิจ

"หน้าจอเซิร์ฟเวอร์หลักร่วงหล่นลงทีละตัว... ระบบความปลอดภัยระดับทหารที่เราซื้อมาด้วยเงินหลายร้อยล้านกำลังถูกเจาะทะลวงจากไอพีแอดเดรสปริมาณมหาศาลครับท่านประธาน!" เสียงรายงานของหัวหน้าฝ่ายเทคโนโลยีสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มขมับของชายวัยกลางคนภายใต้ชุดสูทราคาแพง ทว่าท่ามกลางความโกลาหลในห้องประชุมใหญ่ของกลุ่มบริษัทอุตสาหกรรมรณกรกรุ๊ป รณกรกลับนั่งไขว่ห้างด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาคมกริบราวกับพญาอินทรีที่กำลังมองดูเหยื่อดิ้นรนในตาข่าย เขายกถ้วยกาแฟเซรามิกสีดำขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ความเงียบงันกดทับบรรยากาศตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก "ปล่อยให้พวกมันสนุกไปก่อนเถอะครับ..." รณกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่มันกลับทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องกลืนน้ำลายลงคอ "หมาที่ถูกปล่อยให้วิ่งไล่เงา ย่อมไม่รู้ตัวหรอกว่า สุดท้ายแล้วมันกำลังวิ่งเข้าไปในกรงเหล็กที่ผมเตรียมไว้ต้อนรับ" เพล้ง! เสียงพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งจากสำนักข่าวเศรษฐกิจออนไลน์ชื่อดังเด้งขึ้นบนจอแท็บเล็ตของพนักงานหลายคน พร้อมกับข่าวลือระลอกใหญ่ที่สั่นคลอนตลาดหุ้น บริษัทลูกสามแห่งของรณกรถูกโจมตีด้วยข่าวปลอมว่ากำลังล้มละลายและมีหนี้สินท่วมหัว หุ้นดิ่งลงเหวอย่างรวดเร็วราวกับดิ่งพสุธา แรงกระแทกนี้รุนแรงพอที่จะทำให้บริษัทขนาดกลางล้มละลายได้ภายในชั่วข้ามคืน และนั่นคือแผนการอันชั่วร้ายของเจ้าสัวทรงกลด คู่ปรับตัวฉกาจที่หมายจะฮุบอาณาจักรของเขาในราคาถูก รณกรไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด เขาเหลือบมองหน้าจอสมาร์ตโฟนที่มีข้อความจากพิมพิศา แฟนเก่าผู้เคยทิ้งเขาไปหาความสบาย ส่งมาเยาะเย้ยถากถางว่า *'หมดสภาพแล้วสินะไอ้จนตรอก เตรียมตัวกลับไปเก็บขยะกินเหมือนเดิมได้เลย'* มุมปากของรณกรกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันและอำนาจเหนือชั้น ทันใดนั้น มืออันเรียวบางและอบอุ่นก็เอื้อมมาสัมผัสลงบนหลังมือของเขา ลลิตา ภรรยาผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขมากับเขาตั้งแต่ในวันที่กระเป๋าเงินว่างเปล่าและกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิต เธอมองหน้าสามีด้วยแววตาที่ไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเชื่อมั่นอันหนักแน่นสะท้อนอยู่ในดวงตากลมโตคู่นั้น "ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจทำอะไร ลิลลี่จะอยู่ข้างๆ คุณเสมอนะคะ... เอ๊ย อยู่ข้างๆ คุณเสมอครับ" ลลิตารีบแก้คำพูดพร้อมกับอมยิ้มบางๆ เมื่อเห็นรณกรหันมามองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แกมเอ็นดู รณกรหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาพลิกมือกลับมากุมมือเรียวของภรรยาไว้แน่น แรงบีบนั้นส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจที่ไร้ขีดจำกัด "คุณไม่ต้องห่วงหรอกครับที่รัก..." รณกรหันไปสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "ติดต่อธนาคารกลางและสำนักงานตรวจสอบธุรกรรมการเงินระหว่างประเทศทันที เปิดใช้งาน 'ระบบกวาดล้างซูเปอร์เซียน' ระดับสูงสุด ระดมทุนสำรองหนึ่งแสนล้านบาทเข้าช้อนซื้อหุ้นทั้งหมดที่ร่วงลงมาในนามบุคคล และที่สำคัญ..." รณกรเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาเปล่งประกายวาวโรจน์ด้วยจิตสังหารทางธุรกิจ "สืบหาที่อยู่ไอพีแอดเดรสของการโจมตีไซเบอร์ครั้งนี้ให้เจอ แล้วโอนเงินซื้อหุ้นใหญ่ของบริษัทสื่อทุกแห่งที่ปล่อยข่าวปลอม เพื่อให้พวกมันกลายเป็นลูกจ้างที่ไม่มีสิทธิแม้แต่จะปริปากพูดในวันพรุ่งนี้!" พนักงานทุกคนในห้องอ้าปากค้างด้วยความช็อกตาค้าง หนึ่งแสนล้านบาท! เงินสดสำรองจำนวนมหาศาลขนาดนั้นถูกนำมาใช้แก้เกมภายในเวลาไม่ถึงสามนาที นี่ไม่ใช่แค่การป้องกันตัว แต่นี่คือการสวนกลับด้วยหมัดน็อกที่หนักหน่วงจนศัตรูไม่มีแม้แต่โอกาสจะตั้งตัว ทว่า ในวินาทีที่สถานการณ์กำลังพลิกกลับมาอยู่ในกำมือของรณกรอย่างสมบูรณ์แบบ เสียงแจ้งเตือนจากระบบซูเปอร์เศรษฐีในหัวของเขาก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่ปรากฏตรงหน้า *[แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ S: บัญชีลับในต่างประเทศของท่านถูกอายัดโดยบุคคลปริศนาที่มีอำนาจเหนือระบบการเงินระดับโลก และในขณะนี้... เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนห้าลำกำลังบินตรงมาลงจอดบนดาดฟ้าตึกสำนักงานใหญ่ พร้อมกับคำสั่งจับกุมตัวท่านในข้อหาฟอกเงินข้ามชาติ!]* รณกรหรี่ตาลงทันที รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปกับตา เมื่อประตูห้องประชุมถูกถีบเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของชายชราในชุดสูทรasปทรงภูมิฐานผู้หนึ่ง—คนที่เขาคิดว่าได้กำจัดออกไปจากเกมนี้แล้ว จากใจ... เงาฮันเตอร์ไร้เงา ครับ