จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร

เสียงปรบมือระดับดังกึกก้องจนผนังห้องประชุมใหญ่สั่นสะเทือน หาใช่เสียงแห่งความยินดีจากใจจริงไม่ หากแต่เป็นเสียงคำรามของฝูงหมาป่าที่กำลังยอมจำนนต่อราชสีห์ผู้ถือครองอำนาจสูงสุด เอกสารตราครุฑสีทองฉบับนั้นถูกวางลงบนโต๊ะไม้มะฮอกกานีราคาแพงลิบลิ่ว ตัวอักษรบนกระดาษระบุชัดเจนถึงตำแหน่งประธานสภาเศรษฐกิจแห่งชาติ คนใหม่... ตำแหน่งที่กุมชะตากรรมของเม็ดเงินนับล้านล้านบาท และชี้เป็นชี้ตายบริษัทนับหมื่นแห่งทั่วประเทศในพริบตาเดียว รณกรนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสบายๆ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ ทว่าทรงพลัง สายตาคมกริบกวาดมองเหล่าผู้นำธุรกิจและนักการเมืองระดับประเทศที่ครั้งหนึ่งเคยเชิดหน้าชูตาใส่เขา บัดนี้ ทุกคนต่างก้มหน้าต่ำ ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวราวกับลูกนกในกำมือ "ยินดีด้วยครับ... ท่านประธานรณกร" เสียงของเจ้าสัวทรงกลดสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ ชายแก่ผู้เคยทรงอิทธิพลและเหยียบย่ำรณกรในอดีต บัดนี้ต้องฝืนยائ้มแห้งแล้ง ทั้งที่ในใจแผดเผาด้วยความแค้นและความหวาดผวา รณกรแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ "ขอบคุณครับเจ้าสัว... แต่จำคำพูดของผมเมื่อสามเดือนก่อนได้ไหมครับ? คนที่อยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารจริงๆ ไม่ใช่คนที่มีอำนาจมานาน... แต่คือคนที่มีเงินซื้อได้แม้กระทั่งอำนาจของพวกท่านต่างหาก" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหยุดหายใจ พิมพิศาที่ยืนหลบอยู่มุมห้อง หน้าซีดเผือดราวกับศพไร้ญาติ ร่างกายของเธอนั่นสั่นสะเทือนด้วยความสำนึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ภาพของชายหนุ่มยากจนที่เธอเคยทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ซ้อนทับกับมหาเศรษฐีผู้กุมชะตาประเทศในเวลานี้ มันช่างเป็นตราบาปที่กัดกินหัวใจเธอจนแหลกสลาย แต่สายตาของรณกรไม่ได้สนใจเศษสวะเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย หัวใจของเขาถูกเติมเต็มด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนจากหญิงสาวคนเดียวที่นั่งเคียงข้างเขามาตลอด ลลิตายังคงงดงามและสงบนิ่งเช่นเคย แม้ในวันที่พวกเขาไม่มีแม้แต่บาทเดียว จนถึงวันที่เธอนั่งอยู่บนจุดสูงสุดเคียงข้างเขา มือเรียวบางของเธอเอื้อมมาสัมผัสมือของรณกรเบาๆ แววตาของเธอบ่งบอกถึงความรักและความภูมิใจอย่างหาที่สุดมิได้ รณกรหันไปสบตาภรรยา รอยยิ้มเย็นชาเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนอบอุ่นทันที เขากุมมือเธอไว้แน่น "เราทำสำเร็จแล้วนะลิลลี่... สัญญาที่ผมให้ไว้ว่าจะไม่มีใครหน้าไหนกล้าดูถูกคุณอีก จะเป็นจริงตลอดไป" "ฉันรู้มาตลอดค่ะ... เอ๊ย... ฉันรู้มาตลอดครับว่าคุณทำได้" ลลิตายิ้มรับด้วยความตื้นตัน จนเกือบเผลอหลุดปากพูดคำคุ้นเคย รณกรหัวเราะในลำคออย่างเอ็นดู ก่อนจะหันกลับมามองที่หน้าจอสมาร์ทโฟนหรูในมือ เสียงแจ้งเตือนจากระบบซูเปอร์เศรษฐีดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับหน้าจอสีดำสนิทที่ปรากฏตัวเลขยอดเงินในบัญชีที่พุ่งทะยานจนเกินขีดจำกัด พร้อมข้อความแจ้งเตือนสถานะ "ระดับสูงสุดปลดล็อกเรียบร้อย" ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลปริศนาในชุดสูทสีดำสนิท ผู้ถือแฟ้มเอกสารลับสุดยอดวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่าต่อหน้ารณกรทันที "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... ระบบการเงินสำรองของโลกกำลังถูกโจมตีจากกองทุนเงาปริศนา และมีเพียงบัญชีดำของคุณเท่านั้นที่จะหยุดยั้งมันได้!" รณกรหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากทันทีที่ได้ยิน จากใจ... เงาฮันเตอร์ไร้เงา ครับ