การท้าทายจากคุณหนูตระกูลใหญ่

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ "กรณ์ พงศ์ภัทร" หรือที่คนในแวดวงธุรกิจไฮโซรู้จักกันในนามทายาทตระกูลทรงกลด ดังแทรกผ่านเสียงดนตรีแจ๊สคลอเบา ๆ ภายในเลานจ์หรูของโรงแรมระดับเจ็ดดาว แก้วไวน์ในมือของเขาหมุนวนช้า ๆ สายตาคมปลาทูทอดมองตรงไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม—ลลิตา ภรรยาผู้ไม่เคยห่างกายของรณกร "ผมไม่เข้าใจจริง ๆ ครับคุณลลิตา ว่าผู้หญิงเพอร์เฟกต์อย่างคุณ ยอมจมปลักอยู่กับผู้ชายมือเปล่าที่เพิ่งลุกขึ้นมาจากกองโคลนได้อย่างไร ในเมื่อตระกูลทรงกลดของเราพร้อมจะมอบทุกอย่างที่คุณปรารถนา... หรือบางที คุณอาจจะแค่กลัวว่าตัวเองจะไม่มีที่ยืน ถ้าวันหนึ่งเขาหมดตัวขึ้นมาจริง ๆ?" น้ำเสียงของกรณ์เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามที่เคลือบไว้ด้วยรอยยิ้มสุภาพจอมปลอม เขายื่นข้อเสนอพร้อมกับบัตรสีดำสนิทฝังเพชรวางลงบนโต๊ะหินอ่อน ประกายเพชรสะท้อนแสงไฟระยิบระยับราวกับจะเยาะเย้ยความจนตรอกในอดีตของรณกร ทว่า ลลิตากลับไม่ได้แสดงอาการหวาดหวั่น หรือแม้แต่ชายตาแลบัตรใบนั้นเลยแม้แต่น้อย เธอยกชาคาโมมายล์ขึ้นจิบช้า ๆ วางแก้วลงกระทบจานรองอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับทายาทตระกูลใหญ่ด้วยแววตาที่นิ่งสงบจนน่ากลัว "คุณทรงกลดคะ... อ้อ ขอโทษทีครับ ผมหมายถึงคุณกรณ์" ลลิตาจงใจเปลี่ยนสรรพนามด้วยรอยยิ้มบางเบาที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "สามีของฉันไม่ใช่คนที่จะเอามาเปรียบเทียบกับเศษเงินบนโต๊ะของคุณได้หรอกครับ และที่สำคัญ... คนที่กำลังจะหมดตัวในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า น่าจะเป็นคุณมากกว่านะ" "ฮ่าๆๆๆ!" กรณ์ระเบิดเสียงหัวเราะลั่นออกมาอย่างไร้ความเกรงใจ พลางหันไปมองกลุ่มเพื่อนไฮโซที่นั่งโต๊ะถัดไปเพื่อหาแนวร่วม "ฟังเธอนะครับทุกคน เธอบอกว่าผมจะหมดตัว! ผู้ชายที่เพิ่งก้าวเข้ามาในสังคมไฮโซได้ไม่ถึงเดือนอย่างรณกรเนี่ยนะ จะทำให้ตระกูลทรงกลดสะเทือนได้?" ทันทีที่สิ้นเสียงหัวเราะ ประตูเลานจ์หรูระฟ้าก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ร่างสูงโปรดของรณกรก้าวเข้ามาในชุดสูทตัดเย็บพิเศษเข้ารูป สีดำสนิทขับเน้นออร่าความน่าเกรงขามที่แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงหลายองศา สายตาของเขาคมกริบดั่งใบมีด กวาดมองไปที่กรณ์เพียงแวบเดียว ก่อนจะเดินตรงดิ่งมาโอบไหล่บางของลลิตาเอาไว้ด้วยความทะนุถนอม รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันทีที่เขาก้มลงกระซิบเบา ๆ "รอนานไหมครับคนดี พอดีผมแวะไปเคลียร์ธุระเล็กๆ น้อยๆ มา" "ไม่นานเลยค่ะคุณกร... พอดีมีแมลงหวี่แมลงวันมาส่งเสียงน่ารำคาญนิดหน่อย" ลลิตาตอบกลับด้วยรอยยิ้มพึงใจ เคมีที่ลงตัวและความอบอุ่นที่รณกรแสดงออกต่อภรรยา ยิ่งทำให้กรณ์รู้สึกเหมือนถูกตบหน้ากลางสาธารณชน ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาบนใบหน้าหล่อเหลาที่เริ่มบิดเบี้ยว "รณกร! แกคิดว่าแกเป็นใคร ถึงกล้าทำตัวกร่างในเขตอิทธิพลของตระกูลฉัน!" กรณ์กระแทกแก้วไวน์ลงบนโต๊ะจนของเหลวสีแดงฉานกระฉอก ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเพื่อข่มขวัญ "คิดว่ามีเงินจากไหนไม่รู้ไม่กี่ร้อยล้านแล้วจะยิ่งใหญ่ค้ำฟ้าเหรอ? บอกไว้ก่อนนะว่าหุ้นบริษัทของแกตอนนี้ อยู่ในกำมือของฉันหมดแล้ว!" รณกรไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขายังคงใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวภรรยาไว้อย่างมั่นคง ส่วนมืออีกข้างควักโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูออกมาอย่างใจเย็น ดวงตาคมกราบกรานมองกรณ์ราวกับมองมดปลวกตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนก่อนตาย "หุ้นบริษัทผมเหรอครับ? คุณหมายถึง 85% ของกลุ่มบริษัททรงกลดที่คุณแอบเอาไปจำนองไว้กับธนาคารเพื่อเอาเงินมาทุ่มซื้อหุ้นผมเมื่อเช้าสินะ" รณกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่กลับทำให้เลือดในกายของกรณ์เย็นเฉียบลงทันที "แก... แกพูดเรื่องอะไร!" กรณ์หน้าถอดสี มือที่กำหมัดเริ่มสั่นเทา "ระบบซูเปอร์เศรษฐีไม่ได้บอกผมแค่เรื่องหุ้นหรอกครับ..." รณกรกดหน้าจอโทรศัพท์สองสามที เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารระดับโลกก็ดังขึ้นก้องเลานจ์ "แต่ระบบมันเตือนผมว่า... หนี้สินทั้งหมดที่คุณแอบกู้มาค้ำจุนบริษัทครอบครัวคุณ ถูกเทคโอเวอร์โดยบริษัทในเครือของผมเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เมื่อสามนาทีที่แล้ว" กรณ์เบิกตากว้าง ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้เป็นหิน เพื่อนไฮโซที่เคยส่งเสียงหัวเราะเยาะเมื่อครู่ ต่างพากันหลบสายตาและขยับถอยหนีราวกับกลัวจะติดเชื้อหายนะ รณกรยื่นโทรศัพท์มือถือหน้าจอแสดงสถานะการเข้าซื้อกิจการให้กรณ์ดูใกล้ๆ รอยยิ้มมุมปากของชายหนุ่มผู้กุมอำนาจเงินมหาศาลปรากฏขึ้นอย่างเยือกเย็น "ตอนนี้... บัญชีธนาคารทั้งหมดของคุณถูกอายัด และทรัพย์สินทุกอย่างของตระกูลทรงกลดตกเป็นของผมแล้วครับคุณกรณ์" รณกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่น่าเกรงขามถึงขีดสุด "ในฐานะเจ้าหนี้ใหม่คนแรก... ผมคิดว่าเราควรมาคุยกันเรื่องดอกเบี้ยสักหน่อยดีไหมครับ?" กรณ์ทรุดฮวบลงนั่งกับเก้าอี้ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อตระหนักว่าอำนาจและทรัพย์สินทั้งหมดที่เขามี ได้มลายหายไปภายในพริบตาเดียวด้วยน้ำมือของผู้ชายที่เขาเคยดูถูกเหยียดหยาม ทว่า ในวินาทีที่ความเงียบเข้าปกคลุม ทันใดนั้นเอง หน้าจอโทรศัพท์ในมือของรณกรก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงเตือนเตือนภัยระดับสูงสุดจากระบบที่ดังขึ้นขัดจังหวะ—*[แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบการเคลื่อนไหวของบุคคลปริศนาในรัศมี 100 เมตร... เป้าหมายคือ "ลลิตา" และผู้ที่อยู่เบื้องหลังไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น "พิมพิศา" อดีตคู่หมั้นที่ร่วมมือกับเงาลึกลับระดับ S-Rank!]* รณกรหรี่ตาลงทันที รังสีสังหารแผ่ซ่านออกมาจากร่างจนอากาศรอบตัวแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง เขากระชับมือที่โอบล้อมภรรยาแน่นขึ้น ขณะที่เงาดำลึกลับสายหนึ่งกำลังพุ่งทะยานผ่านกระจกเลานจ์ชั้นบนลงมาอย่างรวดเร็ว... จากใจ... เงาฮันเตอร์ไร้เงา ครับ