อำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือใคร

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กบนโต๊ะประชุมหินอ่อนราคาแพดังสนั่นหวั่นไหว สะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงวีไอพีของโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาว เจ้าสัวทรงกลด มหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลแห่งตระกูลทรงกลด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนเต้นตุบๆ ดวงตาคู่นั้นจ้องมองบุรุษหนุ่มเบื้องหน้าด้วยความอาฆาตมาดร้ายราวกับต้องการจะฉีกเนื้อให้เป็นชิ้นๆ "รณกร! แกคิดว่าแกเป็นใคร ถึงกล้าปฏิข้อเสนอของฉัน!" เสียงคำรามของเจ้าสัวชราดังลั่นจนผู้บริหารระดับสูงที่นั่งอยู่รอบโต๊ะต่างพากันตัวสั่นเทา หวาดกลัวอำนาจมืดที่สั่งสมมานานหลายทศวรรษของตระกูลนี้ ทว่า... รณกร (กร) กลับนั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าคมคายประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่แฝงไว้ด้วยความเย้ยหยัน สายตาของเขาไม่ได้มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อยนิด ตรงกันข้าม เขากลับมองเจ้าสัวทรงกลดราวกับกำลังมองตัวตลกบนเวทีที่กำลังดิ้นรนเฮือกสุดท้าย ข้างกายของรณกรคือ ลลิตา (ลิลลี่) ภรรยาคู่ชีวิตผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งแต่สมัยที่เขายังเป็นเพียงพนักงานส่งเอกสารยากจน วันนี้เธอยืนหยัดเคียงข้างเขาด้วยชุดราตรีสั่งตัดพิเศษ สง่างาม และมั่น "ข้อเสนอของท่านเหรอครับ เจ้าสัวทรงกลด?" รณกรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนกดดันให้บรรยากาศในห้องอึดอัดขึ้นมาทันตา "ซื้อหุ้นคืนในราคาเศษเงิน? หรือขู่จะเอาชีวิตผมเหมือนที่เคยทำกับคู่แข่งคนอื่นๆ ในอดีต? น่าเสียดายจริงๆ นะครับ... ที่โลกใบนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว และอำนาจที่ท่านเคยคิดว่ามันค้ำฟ้า ตอนนี้มันกำลังพังทลายลงด้วยมือของคนที่ท่านเคยเหยียบย่ำยังไงล่ะครับ" พิมพิศา แฟนเก่าผู้เห็นแก่ตัวที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่มุมห้อง เธออ้าปากค้างด้วยความตื่นตระหนก ภาพของชายหนุ่มผู้เคยถูกเธอสลัดทิ้งอย่างไร้เยื่อใยเพราะความจน วันนี้กลับกลายเป็นมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรมของตระกูลทรงกลดไว้ในอุ้งมือ หัวใจของเธอกรีดร้องด้วยความเสียดายและริษยาอย่างที่สุด ทำไม... ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงไม่ใช่เธอที่ยืนอยู่เคียงข้างเขาในจุดนี้? "แก... ไอ้เด็กเหลือขอ!" เจ้าสัวทรงกลดตบโต๊ะเสียงดังลั่น พลางชี้หน้ากราด "แกคิดว่ามีเงินไม่กี่หมื่นล้านแล้วจะโค่นตระกูลทรงกลดได้รึไง! หุ้นในมือฉันยังมีอิทธิพลพอที่จะบดขยี้บริษัทแกให้แหลکคามือได้ในพริบตาเดียว!" รณกรหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เยือกเย็นและบาดลึกถึงขั้วหัวใจ เขายื่นมือไปกุมมือเรียวบางของลลิตาไว้แน่น ส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจให้ภรรยาผู้เป็นที่รัก ก่อนจะเงยหน้าสบตากับมหาเศรษฐีเฒ่าอย่างไม่เกรงกลัว "อิทธิพลเหรอครับ? หุ้นในมือท่านตอนนี้... มันก็เป็นแค่กระดาษชำระไร้ค่าไปแล้วล่ะครับ" รณกรหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ปัดหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้ง "ลองเช็กกระดานหุ้นในวินาทีนี้ดูสิครับ ว่าอาณาจักรที่ท่านภาคภูมิใจนักหนา มันเหลือมูลค่าเท่าไหร่" ทันทีที่สิ้นคำพูด เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของผู้บริหารหลายคนในห้องก็ดังระรัวขึ้นพร้อมกันราวกับนัดหมาย ทุกคนหยิบอุปกรณ์ของตนขึ้นมาด้วยความหวาดผวา และเมื่อสายตา กวาดมองตัวเลขสีแดงฉานบนหน้าจอ ทุกคนต่างหน้าซีดเผือด ลมหายใจสะดุดกักค้าง มูลค่าหุ้นของตระกูลทรงกลดร่วงดิ่งลงสู่เหวลึกแบบ Zero-out ในเวลาไม่ถึงสามนาที! "เป็นไปไม่ได้! ฉัน... ฉันกว้านซื้อหุ้นคืนหมดแล้วนี่!" เจ้าสัวทรงกลดหน้าถอดสี ร่างชราทรุดฮวบลงนั่งกระแทกเก้าอี้ ดวง เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มแผ่นหลัง "ท่านลืมไปแล้วสินะครับว่าระบบเศรษฐีของผม... สามารถซื้อได้แม้กระทั่งความภักดีของคนสนิทที่ท่านไว้วางใจที่สุด" รณกรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง โน้มตัวลงไปมองศัตรูคู่อาฆาตด้วยแววตาที่คมกริบดั่งใบมีด "อาณาจักรของตระกูลทรงกลด... ได้จบสิ้นลงแล้วครับ" ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องประชุม ท่ามกลางความพินาศย่อยับของตระกูลผู้ทรงอิทธิพล ลลิตายิ้มออกมาบางๆ อย่างโล่งอก เธอรู้ดีว่าสามีของเธอทำได้ทุกอย่างเพื่อปกป้องครอบครัว และวันนี้เขาก็ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า อำนาจที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่นามสกุลหรือชาติตระกูล แต่มันอยู่ในมือของคนที่พร้อมจะปกป้องคนที่เขารักต่างหาก ทว่า... ในวินาทีที่ความพ่ายแพ้ของเจ้าสัวทรงกลดสมบูรณ์แบบ เสียงปรบมือปริศนาก็ดังขึ้นมาจากความมืดตรงทางเข้าประตูห้องวีไอพี ร่างเงาของชายปริศนาในชุดสูทสีดำสนิทก้าวเท้าออกมา พร้อมกับรอยยิ้มอันตรายที่ทำให้รณกรต้องหรี่ตาลงด้วยความระแวดระวัง "ช่างเป็นเกมที่งดงามจริงๆ ครับ คุณรณกร..." ชายแปลกหน้าเอ่ยขึ้น พร้อมกับโยนเอกสารลับชุดหนึ่งลงบนโต๊ะกลางห้อง "แต่คุณคงลืมไป... ว่ายังมี 'หนี้สินก้อนโต' อีกก้อน ที่ระบบของคุณยังไม่มีสิทธิ์แตะต้อง!" จากใจ... เงาฮันเตอร์ไร้เงา ครับ