บันทึกของคนตาย

คราบน้ำมันสีรุ้งที่ปะปนอยู่บนผิวน้ำในถาดสเตนเลสสะท้อนแสงไฟนีออนสีตุ่นจากเพดานห้องใต้ดิน กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าและสารเคมีกำจัดแมลงตีเข้าจมูกธันวาจนรู้สึกแสบโพรงจมูกเล็กน้อย ทว่าเขากลับไม่ได้สนใจสิ่งแวดล้อมรอบตัวเลยแม้แต่น้อย สมาธิทั้งหมดของโปรไฟล์เลอร์หนุ่มถูกดึงดูดด้วยสมุดโน้ตปกหนังเทียมสีดำสนิทเล่มยับเยิน ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานไม้สักเก่าๆ ตรงหน้า มันคือสมุดบันทึกส่วนตัวของ "ดร.อนันต์" เหยื่อรายแรกในคดีฆาตกรรมอัลกอริทึมปริศนาที่กำลังสั่นสะเทือนเมือง "คุณคิดว่ารอยพับที่มุมกระดาษหน้าแปดสิบสี่นั่น เกิดจากความบังเอิญ หรือตั้งใจทำเป็นสัญลักษณ์ครับ ธันวา" เสียงนุ่มทุ้มแต่เจือความระแวดระวังของรินลดา ดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง เธอไม่ได้ขยับตัวเข้าใกล้โต๊ะมากนัก ดวงตาคมกริบภายใต้เงาหมวกแก๊ปสีเข้มยังคงกวาดมองไปรอบห้องใต้ดินขนาดเล็กเพื่อระวังภัย ในฐานะอดีตเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษ เธอย่อมรู้ดีว่าสถานที่ที่ฆาตกรเคยใช้กบดานหรือทิ้งร่องรอย มักจะมีกลไกซ่อนเร้นหรือกับดักเชิงจิตวิทยาอะไรรออยู่เสมอ ธันวาไม่ตอบทันที นิ้วเรียวยาวสวมถุงมือยางสีขาวของเขาค่อยๆ ใช้ปลายแหนบสแตนเลสพลิกกระดาษแผ่นบางในสมุดบันทึกอย่างระมัดระวัง โครงสร้างของสมุดเล่มนี้ถูกออกแบบมาอย่างเป็นระบบ มีการบันทึกสูตรทางคณิตศาสตร์และตารางสถิติด้วยลายมือที่เฉียบคมและเป็นระเบียบเรียบร้อยจนน่าประหลาดใจสำหรับคนที่กำลังเผชิญหน้ากับความเครียดขั้นสุดก่อนเสียชีวิต "ไม่ใช่ความบังเอิญแน่นอนครับ รินลดา" ธันวาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแววตาหลังกรอบแว่นสายตากลับทอประกายคมปลาบ "ลองดูจังหวะการเว้นวรรคของตัวเลขในบรรทัดสุดท้ายสครับ มันไม่ใช่สมการทางคณิตศาสตร์ทั่วไป แต่มันคือชุดรหัสไบนารีที่ถูกแปลงให้อยู่ในรูปของอนุกรมฟีโบนัชชี (Fibonacci sequence)" รินลดาก้าวเท้าเข้ามาใกล้ขึ้นอีกสองก้าว แสงไฟนีออนสาดกระทบใบหน้าด้านข้างที่เรียบเฉยของเธอ "คุณหมายความว่า ดร.อนันต์ กำลังพยายามซ่อนข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับตัวฆาตกรเอาไว้ในบันทึกส่วนตัว โดยใช้ภาษาที่คนร้ายคาดไม่ถึงอย่างนั้นหรือครับ" "ถูกต้องครับ" ธันวาพยักหน้ารับช้าๆ สายตาไล่สายอักษรทีละบรรทัดอย่างละเอียดรอบคอบ "ฆาตกรรายนี้มีความฉลาดระดับอัจฉริยะ มันควบคุมเหยื่อด้วยอัลกอริทึมและการชี้นำทางจิตวิทยา แต่มันประเมินความเด็ดเดี่ยวของเหยื่อต่ำเกินไป ดร.อนันต์รู้ตัวล่วงหน้าว่าตัวเองกำลังจะถูกล่า เขาจึงใช้เวลาไม่กี่วันก่อนเสียชีวิต ถอดรหัสพฤติกรรมของฆาตกรออกมาเป็นชุดข้อมูลนี้" ธันวาหยิบแท็บเล็ตส่วนตัวขึ้นมาเชื่อมต่อกับสแกนnerขนาดพกพา เพื่อทำการสแกนหน้ากระดาษที่มีรอยพับ เสียงเครื่องมือทำงานดังเบาๆ ท่ามกลางความเงียบงันของห้องใต้ดิน ระบบวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึกที่เขาพัฒนาขึ้นเองเริ่มประมวลผลโครงสร้างตรรกะของข้อมูลทันที หน้าจอแสดงผลกราฟฟิกสามมิติปรากฏเส้นเชื่อมโยงของข้อมูลนับพันจุดอย่างเป็นระบบ มีเหตุและผลมารองรับความน่าจะเป็นอย่างชัดเจน ทว่า ทันทีที่เปอร์เซ็นต์การประมวลผลพุ่งขึ้นถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ หน้าจอแท็บเล็ตก็เกิดอาการกะพริบถี่ๆ แสงไฟสีแดงวาบขึ้นพร้อมกับเสียงเตือนระบบความปลอดภัยที่ถูกเข้ารหัสไว้จากภายนอก *ปี๊บ... ปี๊บ... เตือนภัย: ตรวจพบการเข้าถึงเครือข่ายท้องถิ่นจากจุดอับสัญญาณภายนอก* รินลดาชักปืนพกเก็บเสียงออกจากซองคาดเอวอย่างรวดเร็วโดยแทบไม่มีเสียงเล็ดลอด สายตาของเธอตวัดมองไปยังประตูทางเข้าห้องใต้ดินทันที "ธันวา... เราไม่ได้อยู่กันแค่สองคนแล้วครับ มีคนกำลังดาวน์โหลดข้อมูลชุดเดียวกับที่เรากำลังเปิดดูอยู่!" ธันวานิ่งงันไปชั่วเสี้ยววินาที สมองของเขาประมวลผลสถานการณ์ด้วยความรวดเร็วราวดิจิทัลคอมพิวเตอร์ ฆาตกรไม่ได้แค่ทิ้งร่องรอยไว้ให้พวกเขาแกะรอย แต่มันกำลังใช้สมุดบันทึกเล่มนี้เป็น "เหยื่อล่อ" เพื่อดึงพวกเขาสู่กับดักที่วางแผนไว้อย่างสมบูรณ์แบบตั้งแต่วันแรก บนหน้าจอแท็บเล็ตที่ตอนนี้ถูกควบคุมด้วยระบบปริศนา ข้อความตัวอักษรสีเขียวเข้มข้นกลุ่มหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละคำอย่างจงใจเย้ยหยัน: *[ ยินดีต้อนรับสู่รอบคัดเลือก, โปรไฟล์เลอร์ผู้ไร้ที่ติ. ข้อมูลที่คุณถืออยู่... คือกุญแจดอกสุดท้ายที่จะปลดล็อกระบบทำลายล้าง ]* ก่อนที่ธันวาจะได้เอ่ยปากสั่งการอะไร เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นที่บันไดทางขึ้นห้องใต้ดิน พร้อมกับเสียงล็อกประตูเหล็กด้านนอกที่ดังสนั่นหวั่นไหว ปิดตายทุกเส้นทางหนีอย่างไร้ความปรานี ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามการเดินทางและไขปริศนาร่วมกันมาจนถึงบทนี้นะครับ