ทางเลือกที่ไม่มีใครยอมรับ

เสียงโลหะกระทบกันดัง *กริ๊ก* สะท้อนก้องกังวานผ่านผนังปูนเปลือยของห้องใต้ดิน มันคือเสียงล็อกของแม่กุญแจขนาดมหึมาที่ถูกสับจากด้านนอก ตามด้วยเสียงโซ่เหล็กหนาที่ถูกพันทบอีกหลายรอบจนมั่นใจได้ว่า ต่อให้มีแรงช้างสารก็ไม่อาจพังทลายมันลงได้โดยง่ายในเวลาอันสั้น บรรยากาศในห้องใต้ดินอับชื้นทันทีที่ออกซิเจนเริ่มถูกจำกัด เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ที่ย่ำอยู่บนพื้นเบื้องบนเปรียบเสมือนเสียงนาฬิกาทรายที่กำลังเม็ดทรายแห่งเวลาหมดลงอย่างรวดเร็ว "ดูท่าทางสารวัตรกวินจะไม่รอให้เราเดินออกไปมอบตัวด้วยตัวเองเสียแล้วสินะครับ" ธันวาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองไปรอบห้องอย่างรวดเร็ว สมองระดับโปรไฟล์เลอร์กำลังประมวลผลโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมของอาคารหลังนี้ในหัวอย่างเป็นระบบ เพื่อหาทางหนีทีไล่ที่ซ่อนอยู่หลังแปลนตึกเก่าอายุหลายสิบปี รินลดาที่ยืนพิงเสาปูนอยู่ไม่ไกล ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อเตรียมพร้อมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน มือเรียวบางของเธอเอื้อมไปแตะที่กระเป๋าอุปกรณ์ยุทธวิธีใต้เสื้อแจ็คเก็ตอย่างแนบเนียน ดวงตาคู่สวยหรี่ลงด้วยความระแวดระวัง แม้สถานการณ์จะบีบคั้น แต่มิตรภาพและความไว้วางใจที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางสมรภูมิปริศนากลับทำให้ทั้งคู่เคลื่อนไหวราวกับเป็นเงาเดียวกัน "พวกเขาปิดตายทางเข้าหลักแล้ว ทางระบายอากาศด้านบนก็ถูกบล็อกด้วยรถหุ้มเกราะของหน่วยปฏิบัติการพิเศษ" รินลดากระซิบเสียงเบา ดวงตาคมกวาดมองท่อระบายอากาศขนาดเล็กที่พาดผ่านผนังห้อง "ถ้าเราจะออกไปจากที่นี่โดยไม่ปะทะกับเจ้าหน้าที่นับร้อยด้านนอก มีทางเดียวคือต้องใช้ข้อมูลจากอัลกอริทึมชุดล่าสุดเจาะระบบควบคุมประตูนิรภัยสำรองของตึกฝั่ง 3" "ถูกต้องครับ แต่เวลามีจำกัดไม่ถึงห้านาที" ธันวาตอบรับอย่างรวดเร็ว พร้อมกับดึงแท็บเล็ตส่วนตัวออกมาจากกระเป๋า นิ้วเรียวรัวแป้นพิมพ์เสมือนจริงด้วยความเร็วสูง รหัสโค้ดชุดตัวเลขและอัลกอริทึมซับซ้อนนับร้อยบรรทัดไหลทะลักขึ้นบนหน้าจอราวกับสายน้ำตก ด้านนอกประตูเหล็ก เสียงทุบทำลายและเสียงตะโกนสั่งการของเจ้าหน้าที่ตำรวจดังเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ "เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ธันวา คุณกำลังขัดขวางการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ และมีพฤติกรรมต้องสงสัยพัวพันคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง! ถ้าร่วมมือแต่โดยดี เราจะผ่อนหนักเป็นเบา!" เสียงตะโกนของสารวัตรกวินลอดผ่านรอยต่อของประตูเหล็กเข้ามา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกดดันและความมุ่งมั่นที่จะปิดคดีนี้ให้ได้โดยเร็วที่สุด ไม่สนว่ากระบวนการยุติธรรมจะบิดเบี้ยวไปมากน้อยเพียงใด ธันวาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างบางเบา เขาไม่ได้ใส่ใจกับคำขู่เหล่านั้น เพราะสำหรับนักโปรไฟล์เลอร์ผู้ยึดมั่นในข้อมูลดิบ การกระทำของตำรวจในตอนนี้เป็นเพียงแค่ปฏิกิริยาตื่นตระหนกของคนที่กำลังจนมุมต่อหน้าปริศนาที่ใหญ่เกินกว่าจะเข้าใจ "เขากำลังเล่นเกมการเมืองเพื่อความชอบธรรมของตัวเองครับ รินลดา" ธันวาเอ่ยขณะที่นิ้วยังคงพิมพ์โค้ดอย่างต่อเนื่อง "ตำรวจชุดนี้ไม่ได้ต้องการความจริง พวกเขาต้องการแค่แพะรับบาปที่จะปิดคดีนี้ก่อนที่สื่อมวลชนจะขุดคุ้ยลึกไปกว่านั้น และห้องใต้ดินแห่งนี้... คือหลุมศพที่พวกเขาเตรียมไว้ฝังหลักฐานทั้งหมด รวมถึงพวกเราด้วย" รินลดายิ้มรับมุมปาก แววตาดุดันฉายประกายความเยือกเย็นแบบนักรบผู้ผ่านตายมานับครั้งไม่ถ้วน "งั้นเราก็คงต้องแสดงให้พวกเขาเห็นว่า หลุมศพแห่งนี้ยังลึกไม่พอที่จะฝังพวกเราสินะคะ... อ้ะ ขอโทษทีค่ะ ติดปากไปหน่อย..." เธอแกล้งทำเป็นยิ้มแห้งๆ เมื่อเผลอใช้สรรพนามที่ไม่เข้ากับสถานการณ์ แต่ธันวาก็ไม่ได้ถือสา เขากลับส่งสายตาสนับสนุนกลับไปอย่างรวดเร็ว "สมาธิครับ เวลาเหลืออีกสามนาที" ธันวาเตือน หน้าจอบนแท็บเล็ตแสดงผลแถบดาวน์โหลดระบบรักษาความปลอดภัยของตึกฝั่ง 3 ที่วิ่งขึ้นทีละเปอร์เซ็นต์อย่างเชื่องช้า 85%... 90%... 95%... ทว่า ในวินาทีที่ตัวเลขกำลังจะแตะ 99% นั้นเอง หน้าจอทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่กะพริบถี่ๆ ไปทั่วห้องใต้ดิน *ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด!* "ระบบถูกบล็อกด้วยไฟร์วอลล์ระดับทหารจากภายนอก?" รินลดาอุทานออกมาด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "มีคนอื่นกำลังแฮกเข้าระบบพร้อมกับเรา... และหมอนั่นกำลังพยายามลบข้อมูลทั้งหมดทิ้ง!" ธันวาขมวดคิ้วแน่น สมองวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว หากข้อมูลถูกลบ พวกเขาจะไม่เพียงแต่หนีไม่พ้น แต่หลักฐานชิ้นสำคัญที่จะกระชากหน้ากากฆาตกรตัวจริงก็จะมลายหายไปตลอดกาล เจ้าหน้าที่ตำรวจด้านนอกก็จะพังประตูเข้ามาจับกุมพวกเขาในฐานะผู้ต้องหา และความจริงทั้งหมดจะถูกฝังกลบไว้ภายใต้ความมืดมน "ไม่ใช่แค่แฮกธรรมดาครับ..." ธันวาพึมพำ ดวงตาหรี่ลงเมื่อมองเห็นรหัสชุดหนึ่งที่หลงเหลืออยู่บนหน้าจอที่กำลังจะดับมืด "นี่มัน... ลายเซ็นดิจิทัลขององค์กรที่รินลดากำลังตามล่าอยู่" บรรยากาศในห้องใต้ดินเย็นเยียบลงทันตาเห็น รินลดาหันขวับมามองหน้าธันวา สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความตกตะลึงระคนโกรธเกรี้ยว มือของเธอเผลอกำด้ามปืนพกแน่นจนข้อต่อนิ้วขึ้นสีขาว ก่อนที่ใครจะได้ทันเอ่ยคำพูดใดออกมา เสียงระเบิดแรงดันสูงขนาดเล็กก็ดังขึ้นที่บานพับประตูเหล็กด้านนอก แรงอัดมหาศาลทำให้กลุ่มควันสีขาวพวยพุ่งทะลักเข้ามาพร้อมกับเศษปูนที่ร่วงกราวลงมาจากเพดาน ร่างของสารวัตรกวินก้าวเข้ามาพร้อมกับเจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษนับสิบชีวิต อาวุธปืนยาวครบมือเล็งตรงมาที่ธันวาและรินลดาอย่างไร้ความปรานี แสงไฟฉายจากปากกระบอกปืนสาดส่องเข้ามาจนแสบตา "จบเกมแล้ว ธันวา!" สารวัตรกวินตะโกนก้องท่ามกลางกลุ่มควัน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสะใจ "มอบตัวซะ! ไม่เช่นนั้นกระสุนในมือลูกน้องผมจะไม่ถามหาเหตุผลอีกต่อไป!" ธันวายืนนิ่ง สงบเยือกเย็น สายตาของเขาไม่ได้มองไปที่ปลายกระบอกปืนของสารวัตรกวิน แต่มองทะลุผ่านกลุ่มเจ้าหน้าที่ออกไปที่หน้าจอแท็บเล็ตที่ตอนนี้กลับมาสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางจอภาพ [คำเตือนระบบ: ตรวจพบโปรโตคอลล้างข้อมูลฉุกเฉินระดับ SSS กำลังทำงาน] [เงื่อนไข: ข้อมูลทั้งหมดจะถูกส่งต่อไปยังเป้าหมายภายนอกในอีก 10 วินาที] [ผู้ใช้งานปริศนา: รหัสลับ "โปรไฟล์เลอร์เงา" ได้เข้าสู่ระบบแล้ว] ธันวาเงยหน้าขึ้นสบตากับสารวัตรกวิน รอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่มอัจฉริยะ สร้างความงุนงงให้กับนายตำรวจวัยกลางคนเป็นอย่างมาก "สารวัตรครับ... คุณคิดว่าคุณกำลังจับกุมผู้ต้องหา แต่ความจริงแล้ว... คุณกำลังยืนอยู่บนกระดานหมากรุกที่ถูกเซตอัพไว้ให้เป็นเหยื่อล่อต่างหากล่ะครับ" สิ้นคำพูดนั้น หน้าจอแท็บเล็ตก็ส่งเสียงเตือนครั้งสุดท้ายพร้อมกับไฟในตึกทั้งหมดที่ดับวูบลงสนิท เหลือเพียงแสงไฟฉุกเฉินสีแดงที่สาดส่องร่างของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิท ผู้ซึ่งก้าวออกมาจากเงานอกหน้าต่างห้องใต้ดินอย่างเงียบเชียบ โดยที่ไม่มีเจ้าหน้าที่คนใดรู้ตัวเลยแม้แต่น้อย! ขอขอบพระคุณท่านรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับเรานะครับ