ความจริงหลังม่านควัน

"รหัสผ่านหกหลักแรก ไม่ใช่ วัน เดือน ปีเกิดของเหยื่อ... แต่เป็นความถี่คลื่นสมองในช่วงที่เธอรู้สึกหวาดกลัวที่สุดต่างหาก" เสียงของธันวาเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องปฏิบัติการใต้ดิน แสงไฟนีออนสีฟ้าอมเขียวสาดส่องลงบนใบหน้าด้านข้างของเขา แววตาคมกริบใต้กรอบแว่นโลหะกำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติที่ฉายข้อมูลสถิติพฤติกรรมของฆาตกรต่อเนื่องรายล่าสุด ข้อมูลตัวเลขและกราฟฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์นับร้อยบรรทัดไหลผ่านนัยน์ตาของเขาอย่างรวดเร็วราวกับสายน้ำ รินลดายืนกอดอกพิงผนังคอนกรีตเปลือยอยู่ไม่ไกล ดวงตาคู่คมของเธอไม่ได้มองหน้าจอเหล่านั้น แต่กลับจดจ้องไปยังท่าทีของชายหนุ่มผู้เป็นโปรไฟล์เลอร์อัจฉริยะ ความนิ่งสงบที่ฉาบอยู่บนใบหน้าของธันวาไม่ได้หมายถึงความเย็นชาอย่างไร้หัวใจอีกต่อไป นับตั้งแต่เหตุการณ์ไล่ล่าระทึกขวัญที่ย่านการค้าเก่าเมื่อสามวันก่อน เธอกลับมองเห็นร่องรอยของความมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้เปลือกนอกอันเยือกเย็นนั้น "นายกำลังคำนวณความผิดพลาดของระบบอัลกอริทึม หรือกำลังเดิมพันกับสัญชาตญาณของตัวเองกันแน่ ธันวา" รินลดาเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเธอเจือด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่ถูกเก็บงำไว้ภายใต้ความระมัดระวัง ธันวาชะตานิ้วมือที่กำลังเคาะแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดเสมือน เขาหันกลับมามองสหายร่วมรบสาวผู้ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน สายตาของทั้งคู่ประสานกันชั่วขณะ ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดแต่กลับมีความไว้วางใจบางอย่างก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ "ทั้งสองอย่างครับ... ริน" ธันวาตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "อัลกอริทึมให้แค่ความน่าจะเป็น แต่มนุษย์ต่างหากที่สร้างความหมายให้ตัวเลขเหล่านั้น ฆาตกรรายนี้ไม่ได้เลือกเหยื่อโดยบังเอิญ แต่มันกำลังใช้โครงข่ายประสาทเทียมจำลองรูปแบบความเจ็บปวดที่ผมเคยเผชิญในอดีต... มันกำลังท้าทายผม" รินลดาขยับตัวเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของอดีตเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชน เธอก้าวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานจนระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงเหลือเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นอายจางๆ ของฝนและกระดาษเก่าจากตัวธันวาผสมผสานกับบรรยากาศจริงจังในห้อง "ถ้ามันคิดจะเล่นเกมจิตวิทยากับโปรไฟล์เลอร์มือหนึ่งอย่างคุณ มันคงคำนวณพลาดไปอย่างหนึ่งแล้วล่ะนะ" รินลดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อยเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียด ก่อนที่แววตาของเธอจะกลับมาจริงจังดังเดิม "เพราะคราวนี้... นายไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว" คำพูดนั้นสะท้อนก้องอยู่ในใจของธันวา ความรู้สึกแปลกประหลาดแต่เปี่ยมด้วยความอบอุ่นแผ่ซ่านขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขามักจะแบกรับความมืดมนของคดีฆาตกรรมและบาดแผลในอดีตไว้บนบ่าเพียงลำพัง การต้องสูญเสียครอบครัวไปโดยไม่สามารถไขปริศนาได้สร้างกำแพงหนาทึบขึ้นรอบตัวเขา แต่ในเวลานี้ กำแพงเหล่านั้นกลับมีรอยร้าวเกิดขึ้นทีละน้อย ด้วยแรงสนับสนุนจากหญิงสาวผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า ธันวากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาพยักหน้ารับช้าๆ เป็นเชิงขอบคุณ "ถ้าอย่างนั้น... เรามาเริ่มกระบวนการถอดรหัสขั้นต่อไปกันเถอะครับ เรามีเวลาอีกไม่มากก่อนที่อัลกอริทึมตัวใหม่ของมันจะเริ่มทำงาน" นิ้วเรียวยาวของธันวาจรดลงบนแป้นพิมพ์อีกครั้ง คราวนี้ทุกการกระทำของเขามีรินลดายืนประกบอยู่ใกล้ๆ คอยทำหน้าที่ตรวจสอบฐานข้อมูลลับเชิงลึกที่เธอรวบรวมมาจากองค์กรเก่า เคมีระหว่างทั้งสองคนประสานกันอย่างลงตัว ความเชี่ยวชาญด้านการวิเคราะห์พฤติกรรมและจิตวิทยาอาชญากรของธันวา ผสานเข้ากับทักษะการเจาะระบบและข้อมูลภาคสนามระดับสูงของรินลดา ทำให้การแกะรอยดำเนินไปอย่างรวดเร็วกว่าที่ผ่านมาหลายเท่าตัว กราฟฟังก์ชันบนหน้าจอเปลี่ยนจากสีแดงฉานกลายเป็นสีน้ำเงินเข้ม ข้อมูลดิบจำนวนมหาศาลถูกจัดระเบียบใหม่ผ่านระบบตรรกะที่ธันวาสร้างขึ้น ธันวาจดจ้องตัวเลขชุดสุดท้ายที่ปรากฏขึ้นบนจอด้วยความประหลาดใจ "เจอแล้ว..." ธันวาพึมพำ "พิกัดที่ซ่อนตัวของแม่ข่ายอัลกอริทึม... มันไม่ได้อยู่ในเมือง แต่..." ยังไม่ทันที่ธันวาจะเอ่ยจบประโยค เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับวิกฤตก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งห้องปฏิบัติการใต้ดิน หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดดับวูบลงในพริบตา ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยหน้าต่างสีแดงฉานที่มีสัญลักษณ์รูปดวงตาปริศนากะพริบถี่ๆ พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนระบบที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงภายนอก - โปรไฟล์เลอร์เป้าหมายถูกล็อกอินเข้าสู่ระบบจำลองสถานการณ์ระดับ SSS โดยไม่ได้รับอนุญาต] [คำเตือน: บอสลับ "สถาปนิกเงา" ได้ทำการตื่นจากการหลับใหล และกำลังเริ่มต้นกระบวนการ "ลบตัวตน" ของผู้บุกรุกภายใน 60 วินาที] รินลดาเบิกตากว้าง ปฏิกิริยาตอบสนองอันรวดเร็วของอดีตเจ้าหน้าที่พิเศษทำให้เธอชักอาวุธพกออกมาจากซองข้างเอวทันที พร้อมกับก้าวเข้ามาบังหน้าธันวา "ธันวา! ระบบของเราถูกเจาะ... มีใครบางคนกำลังรอเราอยู่ที่ปลายทางนั้น!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาร่วมกันมาจนถึงบทนี้นะครับ