เหยื่อรายต่อไป

เสียงกลไกเหล็กกล้าบดเข้าหากันดัง “คลิก… ครืด” สะท้อนก้องกังวานในความมืดมิดของโกดังร้าง ท่ามกลางกลิ่นอับชื้นของสนิมเหล็กและน้ำมันเครื่อง ธันวานิ่งงันไปชั่วขณะ หัวใจกระหน่ำเต้นรัวด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความแค้น ความสงสัย และความจริงที่กำลังจะถูกเปิดเผย มือที่ถือแท็บเล็ตสั่นเทาเล็กน้อยก่อนจะกลับมามั่นคงอีกครั้งเมื่อเงาร่างปริศนาหัวเราะเยาะออกมาเบาๆ ในความมืด พร้อมกับที่ประตูเหล็กด้านนอกปิดตายลงด้วยระบบล็อกอัตโนมัติ หน้าจอแท็บเล็ตในมือของธันวากะพริบถี่ รหัสผ่านชุดเดิมถูกแทนที่ด้วยข้อความเตือนสีแดงฉาน ระบบประมวลผลอัลกอริทึมกำลังนับถอยหลัง—เหลือเวลาอีกเพียงสามนาที ก่อนที่ระบบระบายอากาศจะปล่อยก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ความเข้มข้นสูงเข้ามาภายในพื้นที่ปิดตายแห่งนี้ "ใจเย็นๆ ธันวา ระบบล็อกพวกนี้ควบคุมด้วยเซิร์ฟเวอร์แม่ข่ายภายนอก ถ้าเราหาจุดเชื่อมต่อสัญญาณโลคัล (Local) เจอ ผมยังพอมีเวลาเจาะรหัสผ่านได้" เสียงของรินลดาผ่านหูฟังไร้สายดังแทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิทและเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว แม้ในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายอยู่บนเส้นด้าย ธันวากวาดสายตามองไปรอบตัวอย่างรวดเร็ว ในฐานะโปรไฟล์เลอร์ผู้ใช้เหตุผลและข้อมูลดิบเป็นเครื่องนำทาง เขารู้ดีว่าความตื่นตระหนกคือศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด สมองของเขาเริ่มคำนวณโครงสร้างสถาปัตยกรรมของโกดังแห่งนี้โดยอัตโนมัติ โกดังหมายเลข 7 ย่านธุรกิจใจกลางเมือง—สถานที่ที่ควรจะเป็นเขตปลอดอาชญากรรม แต่กลับกลายเป็นสนามล่าที่ออกแบบมาเพื่อกำจัดพวกเขาโดยเฉพาะ "มันไม่ได้ใช้สัญญาณดาวเทียมรินลดา..." ธันวาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำขณะก้าวเท้าเข้าไปใกล้เสาปูนเปลือยเบื้องหน้า มือเรียวยื่นไปสัมผัสกับกล่องควบคุมระบบไฟฟ้าที่ถูกซ่อนไว้หลังป้ายเตือนอันตราย "อัลกอริทึมตัวนี้ถูกเขียนขึ้นด้วยภาษาตรรกะแบบวนซ้ำ มันอ่านพฤติกรรมของเราจากกล้องวงจรปิดตัวจิ๋วที่ติดอยู่ตรงมุมห้อง... มันกำลังเล่นเกมจิตวิทยากับเรา" ติ๊ด! เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นอีกครั้ง เวลาในระบบลดลงเหลือสองนาทีสิบวินาที ทันใดนั้น เงาร่างที่ซ่อนอยู่หลังกองลังสินค้าเบื้องหน้าก็ขยับไหว เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวออกมาทีละน้อย เผยให้เห็นชายในชุดสูทสีเข้ม ใบหน้าสวมหน้ากากอนามัยสีดำสนิท ดวงตาคู่คมกริบมองตรงมาที่ธันวาด้วยรอยแววตาสมเพชและท้าทาย "ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบบทที่หกครับ คุณโปรไฟล์เลอร์" เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยขึ้นผ่านเครื่องแปลงเสียง "น่าเสียดายจริงๆ ที่ความฉลาดระดับคุณ ยังมองไม่เห็นว่าเหยื่อรายต่อไป... ไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่คือตัวคุณเอง" ธันวาไม่แสดงอาการหวาดกลัว เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย วิเคราะห์ภาษากายของอีกฝ่ายอย่างละเอียด—ไหล่ขวาตกเล็กน้อย น้ำหนักตัวเทไปข้างหน้าเพื่อเตรียมพุ่งตัว และนิ้วมือขวาที่ขยับเข้าใกล้กระเป๋าเสื้อด้านใน ชายคนนี้ไม่ใช่แค่นักฆ่ารับจ้างทั่วไป แต่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านยุทธวิธีที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน "คุณไม่ได้ต้องการฆ่าเราที่นี่ตั้งแต่แรก" ธันวาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียաբนิ่ง ไร้ซึ่งความลังเล "ถ้าต้องการให้เราตายในนี้ ระบบก๊าซคงทำงานไปนานแล้ว สิ่งที่คุณทำอยู่คือการถ่วงเวลา เพื่อให้ทีมสมุนของคุณเข้าไปจัดการกับเป้าหมายจริงที่สำนักงานใหญ่ต่างหาก" ดวงตาของชายสวมหน้ากากชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที—ปฏิกิริยาทางจิตวิทยาที่หลบซ่อนไม่พ้นสายตาของโปรไฟล์เลอร์มือฉมัง "ฉลาดสมคำร่ำลือ..." ชายปริศนาหัวเราะในลำคอ ก่อนจะชักอาวุธปืนพกติดเก็บเสียงขึ้นมาเล็งตรงมาที่หน้าอกของธันวา "แต่รู้แล้วอย่างไรครับ ในเมื่อคุณไม่มีทางออกไปจากที่นี่ได้ทันเวลา..." เปรี้ยง! เสียงกระสุนเจาะทะลุกำแพงปูนเฉียดหัวไหล่ของธันวาไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร เศษปูนแตกกระจายกระเด็นใส่ใบหน้า แต่ธันวากลับไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ในจังหวะที่คมกระสุนพุ่งผ่าน สมองของเขาคำนวณมุมองศาและทิศทางลมภายในห้องได้อย่างแม่นยำ "รินลดา... ตอนนี้แหละ!" ธันวาตะโกนลั่น โครม! ประตูเหล็กด้านข้างที่เชื่อมต่อกับท่อระบายน้ำทิ้งถูกพังทลายลงด้วยแรงระเบิดเฉพาะจุด รินลดากระโจนผ่านกลุ่มควันเข้ามาในมือถือปืนไรเฟิลจู่โจมพร้อมใช้งาน ดวงตาคมกริบทอประกายดุดัน เธอยิงสกัดเข้าใส่ขาของชายสวมหน้ากากทันทีโดยไม่ปล่อยให้มีจังหวะตั้งตัว กระสุนยางแรงดันสูงพุ่งเข้าปะทะน่องของคนร้ายอย่างแม่นยำ ส่งผลให้ร่างนั้นทรุดฮวบลงกับพื้น ความรวดเร็วและเด็ดขาดของอดีตเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษทำให้สถานการณ์พลิกกลับในพริบตา "อย่าขยับ!" รินลดาตะคอกเสียงกร้าว ปลายกระบอกปืนจ่อตรงไปยังศีรษะของคนร้าย ธันวาก้าวเข้าไปใกล้ ชุกมือหยิบแท็บเล็ตที่หน้าจอแสดงผลการถอดรหัสขึ้นมาเชื่อมต่อกับพอร์ตข้อมูลของคนร้ายโดยตรง นิ้วเรียวรัวแป้นพิมพ์บนหน้าจอสัมผัสด้วยความเร็วสูงเพื่อดึงฐานข้อมูลทั้งหมดออกมาก่อนที่ระบบจะทำลายตัวเอง "ได้ตัวแล้ว..." ธันวาพึมพำเบาๆ เมื่อหน้าจอแสดงผลไฟล์ลับที่ถูกเข้ารหัสระดับสูงสุด ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับการทดลองอัลกอริทึมลวงฆ่าปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา พร้อมกับรายชื่อเป้าหมายถัดไปที่ถูกระบุไว้ชัดเจน แต่ทว่า… ทันทีที่ไฟล์สุดท้ายถูกเปิดออก หน้าจอแท็บเล็ตกลับเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ตามด้วยข้อความใหม่ที่ถูกส่งตรงมาจากเซิร์ฟเวอร์นิรนามในต่างประเทศ ข้อความนั้นไม่ได้แสดงผลเป็นตัวอักษรธรรมดา แต่เป็นภาพวิดีโอถ่ายทอดสดแบบเรียลไทม์จากกล้องวงจรปิดภายในห้องพักส่วนตัวของธันวาเอง ภาพบนหน้าจอปรากฏร่างของเด็กสาวคนหนึ่ง—น้องสาวที่เขาพยายามปกป้องและซ่อนตัวไว้จากโลกมืดมาโดยตลอด—กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะทำงาน โดยมีเงาร่างปริศนาอีกคนยืนอยู่ด้านหลัง พร้อมกับคมมีดที่จ่อติดกับลำคอขาวเนียนอย่างแนบเนียน เสียงกระซิบเย็นเยียบดังลอดออกมาจากลำโพงแท็บเล็ตในมือของธันวา "เกมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเองครับ... คุณธันวา" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไขปริศนากับผมในตอนนี้นะครับ