สมการความตาย

เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเชื่องช้าที่ดังขึ้นจากทางเดินมืดมิดนอกประตูห้องใต้ดินนั้น ไม่ได้ทำให้ธันวาตื่นตระหนกจนเสียกระบวน ทว่ามันกลับกระตุ้นให้อะดรีนาลีนในร่างกายของโปรไฟล์เลอร์หนุ่มหลั่งออกมาในระดับที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับการคำนวณ "จังหวะการลงน้ำหนักเท้าแบบนั้น... ไม่ใช่คนวิ่งหนี และไม่ใช่การเดินลาดตระเวนปกติ" ธันวาเอ่ยเสียงกระซิบเบาหวิว ดวงตาคมกริบกวาดมองไปทั่วห้องใต้ดินชื้นแฉะที่เต็มไปด้วยเศษซากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เก่าคร่ำคร่า นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนหน้าจอแท็บเล็ตในมือเป็นจังหวะรหัสผ่านสากลเพื่อเตรียมพร้อมระบบป้องกันฉุกเฉิน รินลดากลิ้งตัวหลบเข้ามุมอับสายตาอย่างเงียบเชียบราวกับเงา แสงสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องกระทบใบหน้าด้านข้างที่เรียบนิ่งและเต็มไปด้วยความตื่นตัว มือขวากระชับปืนพกเก็บเสียงที่เพิ่งดึงออกจากซองคาดเอวอย่างคล่องแคล่ว เธอกวาดสายตาคมปลาบไปยังบานประตูไม้ผุกร่อนที่กำลังถูกแรงกดทับจากภายนอก "มันรู้ว่าเราอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกแล้ว ธันวา" รินลดาเอ่ยเสียงลอดไรฟัน ตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างบนหน้าจอระบบตรวจจับคลื่นความร้อนที่เธอพกติดตัว "สัญญาณความร้อนไม่ได้มีแค่หนึ่ง... และพวกมันไม่ได้เดินมาอย่างไร้จุดหมาย" แอด... เสียงบานประตูไม้เก่าแก่ถูกผลักเปิดออกช้าๆ กลิ่นอับชื้นและกลิ่นสนิมเหล็กพวยพุ่งเข้ามาปะทะจมูกทันที ท่ามกลางความมืดมิด มีเงาร่างสูงใหญ่ในชุดโค้ทกันฝนสีเข้มก้าวเข้ามา ร่างนั้นหยุดยืนอยู่ที่ธรณีประตู ราวกับกำลังประเมินสถานการณ์ภายในห้องโดยใช้สัญชาตญาณดิบเถื่อนมากกว่าการมองเห็น ธันวาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ สมองส่วนหน้าทำงานอย่างรวดเร็วราวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ เขาวิเคราะห์โครงสร้างร่างกาย น้ำหนัก และรูปแบบการก้าวเดินของแขกไม่ได้รับเชิญรายนี้ *ความสูงประมาณร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร การทิ้งน้ำหนักลงที่ส้นเท้าขวาเล็กน้อยเนื่องจากเคยได้รับบาดเจ็บที่ข้อต่อ และกลิ่นเฉพาะตัวที่เจือจางด้วยสารเคมีจำพวกโซเดียมไฮפוไซด์...* นี่ไม่ใช่ฆาตกรต่อเนื่องทั่วไป แต่นี่คือมือสังหารรับจ้างที่ถูกฝึกมาเพื่อการล้างบางข้อมูลโดยเฉพาะ "ยินดีต้อนรับสู่สมการความตายครับ" ธันวาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว ทว่าแฝงไว้ด้วยกระแสจิตวิทยาเชิงรุกที่จงใจกระตุ้นให้อีกฝ่ายเกิดความลังเล เงาร่างนั้นชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที—ซึ่งเป็นเวลาที่ยาวนานเพียงพอสำหรับนักยุทธศาสตร์ รินลดาไม่รอช้า เธอดีดตัวขึ้นจากมุมห้องพร้อมกับซัดระเบิดควันขนาดพกพาลงไปที่พื้นกลางห้อง ควันสีขาวหนาทึบพวยพุ่งบังทัศนียภาพทันที เสียงปืนเก็บเสียงดัง 'ฟึ่บ' ขึ้นสองนัดติดเพื่อตัดกำลังส่วนล่าง แต่ทว่า... ปลายกระบอกปืนของเกลับพบเพียงความว่างเปล่า! "ระวัง!" ธันวาตะโกนลั่นเมื่ออัลกอริทึมการคาดการณ์ในหัวแจ้งเตือนความผิดพลาดของตัวแปร เปรี้ยง! เสียงวัตถุกระทบกันอย่างรุนแรง เงาร่างปริศนาไม่ได้พุ่งเข้าหาพวกเขา แต่กลับใช้ความมืดและควันพรางตัวเพื่อส위치ตำแหน่ง ก่อนจะเตะโต๊ะทำงานตัวเก่ากระเด็นเข้าใส่ธันวาเต็มแรง โปรไฟล์เลอร์หนุ่มเบี่ยงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว ไหล่ขวาครูดไปกับผนังปูนจนเกิดรอยแผลถลอก แต่เขากลับไม่สนใจความเจ็บปวด นิ้วยังคงรัวแป้นพิมพ์บนแท็บเล็ตเพื่อส่งชุดคำสั่งสุดท้ายไปยังเซิร์ฟเวอร์หลัก "ริน! สัญญาณดิจิทัลของเหยื่อรายที่สองกำลังเคลื่อนที่!" ธันวาตะโกนบอกคู่หูสาวท่ามกลางความโกลาหล "มันไม่ได้อยู่ที่นี่... จุดกำเนิดสัญญาณอยู่ที่โกดังสินค้าท่าเรือหมายเลข 7 และอัตราการเต้นของหัวใจในระบบจำลองกำลังลดลงเรื่อยๆ เหลือเวลาอีกไม่ถึงสิบนาที!" รินลดาใช้สันมือฟาดเข้าที่ท้ายทอยของเงาร่างที่พุ่งเข้ามาประชิดตัว จนอีกฝ่ายเซถอยหลังไปหลายก้าว ดวงตาภายใต้ฮู้ดสีเข้มหันมามองเธอกับธันวาด้วยแววตาสมเพช ก่อนที่มันจะโยนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ชิ้นเล็กๆ ลงบนพื้น "พวกแกคิดว่ากำลังเล่นเกมไขปริศนาอยู่สินะ..." เสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทรายถูกเสียดสีดังลอดออกมาจากหน้ากากกรองอากาศ "แต่ความจริงก็คือ... พวกแกกำลังเดินตามรอยเท้าที่ถูกขีดไว้ให้ตายตั้งแต่ก้าวแรกแล้ว" สิ้นเสียงนั้น อุปกรณ์บนพื้นก็ส่งเสียงเตือน 'ปี๊บๆ' ถี่รัว หน้าจอแท็บเล็ตของธันวาปรากฏข้อความสีแดงฉานขึ้นมาขัดจังหวะการทำงานทั้งหมด **[WARNING: SYSTEM OVERRIDE DETECTED]** **[PROTOCOL OMEGA: ACTIVATED]** **[เป้าหมายรายที่สอง: รหัส 'โปรเมธีอุส' กำลังถูกลบออกจากฐานข้อมูลถาวรภายใน 180 วินาที]** ธันวาขมวดคิ้วแน่น ดวงตาคู่นั้นกวาดมองชุดโค้ดคำสั่งที่วิ่งผ่านหน้าจอด้วยความเร็วสูง สมองของเขาพยายามประมวลผลหาทางแก้ปัญหาภายใต้ข้อจำกัดด้านเวลาที่บีบคั้น ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนระดับสูงสุดที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ดังขึ้นจากระบบสำรองฉุกเฉินที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดในฮาร์ดไดรฟ์ **[SYSTEM NOTIFICATION: ตรวจพบตัวแปรบุคคลที่สาม 'สถาปนิกเงา' ได้เชื่อมต่อเข้าสู่เครือข่ายท้องถิ่นแล้ว]** **[ภารกิจลับระดับ SSS: ถอดรหัสสมการมรณะก่อนที่ตัวตนที่แท้จริงจะถูกเปิดเผย]** **[คำเตือน: หากล้มเหลว ความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมเมื่อสิบปีก่อนจะถูกลบหายไปตลอดกาล]** รินลดาหันมามองธันวาด้วยสีหน้าตึงเครียด เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามกรอบหน้าสวย "ธันวา... นั่นมันรหัสลับของหน่วยงานเก่าฉันนี่! ทำไมมันถึงเชื่อมโยงกับปมในอดีตของคุณได้ล่ะ?!" ธันวานิ่งงันไปชั่วขณะ หัวใจกระหน่ำเต้นรัวด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความแค้น ความสงสัย และความจริงที่กำลังจะถูกเปิดเผย มือที่ถือแท็บเล็ตสั่นเทาเล็กน้อยก่อนจะกลับมามั่นคงอีกครั้งเมื่อเงาร่างปริศนาหัวسเราะเยาะออกมาเบาๆ ในความมืด พร้อมกับที่ประตูเหล็กด้านนอกปิดตายลงด้วยระบบล็อกอัตโนมัติ ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้ร่วมกันนะครับ