เส้นทางที่ต้องเลือก

กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของแชมเปญชั้นดีในแก้วคริสตัลยังไม่จางหายไปจากความรู้สึก แต่เศษซองจดหมายสีดำสนิทที่ประทับตราครั่งสีทองบนพื้นหินอ่อน กลับส่งสัญญาณเตือนภัยที่ชัดเจนยิ่งกว่าเสียงระฆังมรณะ ลินินก้มมองซองจดหมายฉบับนั้นด้วยแววตานิ่งสนิท ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น มีเพียงประกายความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกที่ฉายชัดอยู่ภายใต้ร่มขนตางอนงาม หน้าจอโทรศัพท์มือถือในมือของภัทรยังคงสั่นระรัว ข้อความแจ้งเตือนการอายัดบัญชีบริษัทอสังหาฯ ยักษ์ใหญ่เด้งขึ้นมาไม่ขาดสายราวกับพายุฝนกระหน่ำในฤดูร้อน "พวกเขาคิดว่าการอายัดบัญชีเพียงชั่วข้ามคืน จะทำให้ฉันคุกเข่าลงไปขอความเมตตาเหมือนสุนัขข้างถนนสินะคะ" ลินินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล ทว่าทรงพลังจนบรรยากาศรอบข้างราวกับลดอุณหภูมิลดลงทันตาเห็น ภัทรขยับกายเข้าไปยืนเคียงข้างอย่างรู้หน้าที่ สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องโถงจัดเลี้ยงหรูหราที่เต็มไปด้วยผู้คนชนชั้นสูง ทว่าในวินาทีนี้ ทุกสายตากลับลอบมองมาที่พวกเธอด้วยความสะใจปนสมเพช โดยเฉพาะตระกูลอดีตคู่หมั้นที่กำลังยกยิ้มมุมปากอย่างผู้กำชัยชนะ "บัญชีหลักถูกอายัดตามคำสั่งศาลฉุกเฉินครับ... เอ่อ, ดิฉันหมายถึง ดิฉันตรวจสอบเรียบร้อยแล้วค่ะคุณลินิน เส้นทางการเงินสำรองในต่างประเทศยังปลอดภัย แต่ถ้าเราไม่จัดการภายในสามชั่วโมงนี้ ข่าวลือเรื่องสภาพคล่องจะทำให้หุ้นร่วงดิ่งฟลอร์อย่างแน่นอนค่ะ" ภัทรปรับสรรพนามและน้ำเสียงให้กลมกลืนกับสถานการณ์อย่างรวดเร็ว พร้อมกับยื่นแท็บเล็ตส่วนตัวที่แสดงผลตัวเลขมหาศาลให้เธอดู ลินินรับแท็บเล็ตมาปัดนิ้วดูผ่านๆ รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากของหญิงสาว เธอกำลังยืนอยู่บนทางแยกที่สำคัญที่สุดในชีวิต เส้นทางแรก... คือการใช้ "ความแค้น" บดขยี้พวกมันให้แหลกคราบด้วยการเปิดเผยเอกสารลับทางการเงินที่เธอถือครองอยู่ ซึ่งจะลากตระกูลศัตรูและนักการเมืองกังฉินลงนรกไปพร้อมกันในคราวเดียว แต่มันจะแลกมาด้วยความเสียหายมหาศาลต่อเสถียรภาพเศรษฐกิจ และอาจทำให้เธอกลายเป็นเป้าหมายใหญ่ของอำนาจมืดที่น่ากลัวยิ่งกว่า เส้นทางที่สอง... คือการเลือก "อนาคต" ถอยหลังหนึ่งก้าว ยอมให้พวกมันหัวเราะเยาะชั่วคราว แล้วใช้มันสมองและกองทุนลับระดับโลกที่ซ่อนอยู่ในการสร้างอาณาจักรใหม่ที่ยิ่งใหญ่และไร้เทียมทานจนไม่มีใครกล้าแตะต้องอีกตลอดกาล "คุณภัทรคะ..." ลินินเงยหน้าขึ้นสบตาบอดี้การ์ดสาวส้นสูงคู่ใจ แววตาของเธอลึกล้ำเกินกว่าที่ใครจะคาดเดา "คุณคิดว่าหมากตานี้ ฉันควรจะใจร้อนหรือใจเย็นดีคะ" ภัทรไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เธอยืดตัวตรง สง่างามและทรงพลังในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท "ไม่ว่าคุณลินินจะเลือกเส้นทางไหน ดิฉันคนนี้ก็จะอยู่ตรงนี้ เพื่อกวาดล้างทุกอุปสรรคให้ราบคาบด้วยสองมือของดิฉันเองค่ะ ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหรือล้างบางพวกมันให้สิ้นซาก ดิฉันก็พร้อมจะทำตามบัญชาค่ะ" คำพูดนั้นหนักแน่นและจริงใจยิ่งกว่าคำสัญญาใดๆ ลินินสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นอายความหอมหวานของชัยชนะที่กำลังจะมาถึงเริ่มโชยเข้าจมูก เธอกำมือถือในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด ก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือไปหยิบซองจดหมายสีดำขึ้นมาจากพื้น ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมาเป็นตาเดียว เธอเปิดซองออกช้าๆ ด้านในมีเพียงการ์ดเชิญสีดำสนิทและข้อความลายมือเขียนด้วยหมึกสีแดงฉาน: *'ยินดีต้อนรับสู่เกมล้างตา... ณ เพนท์เฮ้าส์ชั้นบนสุด เที่ยงคืนนี้'* ทว่า ในจังหวะที่ลินินกำลังจะพลิกดูด้านหลังของการ์ด เสียงประกาศจากระบบประชาสัมพันธ์ของโรงแรมก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ ทว่ามันไม่ใช่เสียงดนตรีบรรเลง แต่เป็นเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของผู้ชายคนหนึ่งที่ดังผ่านไมโครโฟนส่วนกลางของตึกระฟ้าแห่งนี้ *"ขออภัยที่ขัดจังหวะงานเลี้ยงอันน่าเบื่อหน่ายนะครับ... แต่ผมขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่า หุ้นทั้งหมดของบริษัทอสังหาฯ ที่พวกท่านกำลังพยายามฮุบอยู่นั้น บัดนี้ได้ถูกซื้อกิจการโดย 'เครือข่ายวานิลลาโฮลดิ้ง' เรียบร้อยแล้ว และคำสั่งอายัดทั้งหมด... ถูกยกเลิกตั้งแต่เวลานี้เป็นต้นไปครับ"* สิ้นเสียงประกาศนั้น ทั่วทั้งห้องโถงก็ตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า สีหน้าของกลุ่มคนที่เคยยิ้มเยาะต่างซีดเผือดลงจนไร้สีเลือด ลินินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ประตูลิฟต์แก้วส่วน VIP ด้านหลังห้องโถงจะเปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากอิตาลี ที่ก้าวออกมารับสายตาของทุกคนด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจใน1ตอนนี้นะคะ