คืนแห่งการเต้นรำและกระสุน

เสียงเพลงวาล์วคลาสสิกจากวงออร์เคสตราสดบรรเลงก้องกังวานไปทั่วห้องโถงจัดเลี้ยงหรูหราอลังการ ประดับประดาด้วยโคมระย้าคริستالนับพันดวงที่สะท้อนแสงระยิบระยับดึงดูดสายตาบรรดาเซเลบและมหาเศรษฐีระดับแถวหน้าของประเทศ ทว่าบรรยากาศในค่ำคืนนี้กลับไม่ได้รื่นรมย์อย่างที่เปลือกนอกแสดงออก เมื่อใจกลางฟลอร์เต้นรำ รัศมีแห่งอำนาจอันเย็นเยียบของลินินกำลังแผ่ขยายปกคลุมจนแม้แต่เสียงหายใจของแขกเหรื่อยังต้องผ่อนเบาลง หญิงสาวในชุดราตรีผ้าไหมสีดำสนิทเข้ารูปปักคริสตัลระยับตา ก้าวเดินด้วยส้นสูงสอดยอดดีไซน์เฉียบคมราวกับมีดสั้นที่พร้อมกรีดแทงทุกสายตาที่มองมาอย่างดูถูกในอดีต ข้างกายเธอคือภัทร บอดี้การ์ดหนุ่มในชุดสูทสากลตัดเย็บเนี๊ยบกริบ ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองรอบบริเวณอย่างระแวดระวัง แต่แฝงไว้ด้วยความเย่อหยิ่งท้าทายในฐานะผู้กุมชัยชนะ "ยินดีต้อนรับสู่พันธมิตรของเรานะคะ... คุณมาลินี" น้ำเสียงหวานหยดย้อยที่เคยใช้เหยียดหยามเธอย้อนกลับมาในรูปแบบของความหวาดหวั่น ลินินแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตากลมโตคู่สวยมองภาพของอดีตคุณหญิงผู้ทรงอิทธิพลที่บัดนี้กำลังทรุดกายลงคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง ด้วยแรงกดดันจากตัวเลขยอดเงินแปดหลักบนหน้าจอโทรศัพท์ของภัทรที่เพิ่งแจ้งเตือนการโอนเข้าบัญชีลับอย่างไร้ทางต่อสู้ "พันธมิตรเหรอคะ?" ลินินทวนคำ น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงพลังจนผู้ฟังถึงกับสะท้าน "น่าเสียดายนะคะที่คุณมาลินีเข้าใจคำนี้ช้าไปหน่อย ในพจนานุกรมของฉัน... คนที่เคยเหยียบย่ำฉัน ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะยืนอยู่ในระดับเดียวกับฉันด้วยซ้ำค่ะ" เสียงซุบซิบนินทากลบเกลื่อนความตื่นตระหนกดังระงมไปทั่วบริเวณ บรรดาผู้ทรงอิทธิพลที่เคยยืนล้อมวงเยาะเย้ยลินินในงานประมูลการกุศลเมื่อเดือนก่อน ต่างพากันหลบสายตาเป็นพัลวัน ไม่มีใครกล้าสบตาหญิงสาวผู้กุมอำนาจการเงินมหาศาลในมือแม้แต่คนเดียว ความเงียบสงบที่น่าอึดอัดถูกแทรกด้วยเสียงรองเท้าส้นสูงของลินินที่ก้าวเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังสั่นเทาของมาลินีทีละน้อย "จำได้ไหมคะ... วันที่คุณเอาน้ำชาสาดใส่เสื้อผ้าฉัน พร้อมกับบอกว่าฉันเป็นแค่เศษสวะไร้ค่าในสังคมนี้" ลินินโน้มตัวลงกระซิบช้าๆ น้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำในโสตประสาทของทุกคน "วันนี้ ฉันแค่อยากจะมาทวงสิทธิ์ความเป็นมนุษย์คืน... ในแบบที่ดอกเบี้ยทบต้นทบดอกเท่านั้นค่ะถึงจะสาสม" ภัทรขยับกายเข้ามาใกล้ขึ้นเล็กน้อย ทำหน้าที่เป็นกำแพงมนุษย์ที่มั่นคงคอยปกป้องด้านหลังให้ลินิน สายตาคมกราบกรานมองกลุ่มบอดี้การ์ดของฝ่ายตรงข้ามที่ยืนถือปืนซ่อนไว้ใต้สูทแต่ไม่กล้าแม้แต่จะชักออกมาสู้ เนื่องจากรอบบริเวณงานเวลานี้ ถูกแทนที่ด้วยทีมรักษาความลับมืออาชีพที่ลินินส่งเข้ามาคุมเชิงไว้ทั้งหมดแล้ว "คุณลินิน... ได้โปรดเถอะค่ะ เมตตาฉันสักครั้งเถอะ ฉันยอมแล้ว..." มาลินีเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลพรากอาบแก้วแห้งเหี่ยว ไร้ซึ่งเค้าลางความเย่อหยิ่งจองหองในอดีตโดยสิ้นเชิง "ความเมตตาเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยค่ะคุณมาลินี... และคนที่ไม่มีปัญญาจ่าย ก็ไม่สมควรได้รับมันตั้งแต่แรกแล้วนะคะ" ลินินเหยียดยิ้มเย็นชา เธอโบกมือเพียงนิดเดียว ทันใดนั้น หน้าจอยักษ์กลางห้องโถงที่เคยฉายภาพโลโก้งานการกุศล ก็ดับวูบลงก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเอกสารทางกฎหมายและคลิปเสียงฉาวโฉ่ของการทุจริตยักยอกทรัพย์สินของตระกูลมาลินี ภาพและเสียงหลักฐานมัดตัวแน่นหนาปรากฏหราต่อหน้าแขกเหรื่อระดับประเทศ เสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงดังกระหึ่มขึ้นทันที ทุกสายตาเปลี่ยนจากความสงสารมาเป็นการดูถูกเหยียดหยามพุ่งเป้าไปที่ตระกูลผู้ดีเก่าที่กำลังล่มสลายในชั่วพริบตา ภัทรลอบมองใบหน้าด้านข้างของลินินที่มีรอยยิ้มพึงใจเล็กๆ ประดับอยู่ ความเด็ดเดี่ยวและเฉียบขาดนี้เองที่ทำให้เขารู้สึกว่า การยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อยืนหยัดเคียงข้างผู้หญิงคนนี้ คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต "การแสดงในค่ำคืนนี้... สนุกพอหรือยังคะ?" ลินินเอ่ยถามลอยๆ แต่เสียงนั้นดังก้องไปทั่วห้องจัดเลี้ยง ราวกับประกาศิตจากราชินีผู้ไร้พ่าย แต่ทว่า... ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังหอมหวานจนหยดสุดท้าย เสียงปรบมือช้าๆ และกวนประสาทก็ดังขึ้นจากมุมมืดบริเวณระเบียงชั้นสองของห้องโถง *แปะ... แปะ... แปะ...* ทุกคนชะงัก ลินินหขมวดคิ้วมุ่นทันที ภัทรดึงร่างเธอกลับมาด้านหลังเล็กน้อยพร้อมกวาดสายตาขึ้นไปมองเบื้องบนด้วยสัญชาตญาณนักฆ่า ร่างสูงโปรดของชายปริศนาในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ก้าวเดินออกมาจากเงาดốcของเสาหินอ่อน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนริมฝีปากหยักลึก ดวงตาสีอำพันคู่นั้นจ้องมองลินินราวกับพยัคฆ์พบเหยื่ออันโอชะ "เกมตบหน้าคนชั่วของคุณนี่... น่าสนุกเป็นบ้าเลยนะครับ คุณลินิน" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัด "แต่ niestety... ดูเหมือนว่าคุณจะยังเล่นเกมนี้ไม่จบหรอกนะครับ เพราะ 'เจ้าของตัวจริง' ของเงินแปดหลักที่คุณเพิ่งฮุบมา... เพิ่งจะส่งบัตรเชิญใบใหม่มาถึงคุณแล้วล่ะครับ" ชายปริศนาโยนซองจดหมายสีดำสนิทประทับตราครั่งสีทองลงมากลางฟลอร์เต้นรำ มันร่อนลงแทบเท้าของลินินพอดิบพอดี พร้อมกับเสียงโทรศัพท์มือถือของภัทรที่แผดเสียงเตือนดังลั่นขึ้นอีกครั้ง... ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่ยอดเงินเข้า แต่เป็นข้อความแจ้งเตือนการอายัดบัญชีทั้งหมดของบริษัทอสังหาฯ ยักษ์ใหญ่ภายใต้ชื่อของเธอแบบเรียลไทม์! ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้นะคะ รี้ดเดอร์ที่รักของเค้กวานิลลา ห้ามพลาดตอนต่อไปเด็ดขาดค่ะ!