ทายาทหมื่นล้านปะทะบอดี้การ์ดส้นสูง•ตอนที่ 26

คืนฝนตกที่เปิดใจ

ผลงานโดย เค้กวานิลลา
เสียงฟ้าร้องคำรามก้องราวกับแผ่นดินจะแยกออกเป็นเสี่ยง ๆ เม็ดฝนฤดูมรสุมกระหน่ำซัดเข้าใส่กระจกใสกันกระสุนบานใหญ่ของเพนต์เฮ우스หรูใจกลางเมือง จนเกิดเสียงดังทึบราวกับเสียงกลองศึกที่กำลังเร่งเร้าจังหวะหัวใจของคนทั้งคู่ให้เต้นระรัวอย่างไร้ทิศทาง "นี่มัน... หมายความว่ายังไงคะ?" น้ำเสียงของลินินสั่นพร่าเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัวต่อพายุเบื้องนอก แต่เป็นเพราะสายตาคมกริบของภัทรที่จ้องมองมา—สายตาที่ไร้ซึ่งเกราะป้องกันของความเป็นเจ้านายและบอดี้การ์ด เป็นสายตาของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังทลายกำแพงทั้งหมดที่เธอสร้างขึ้นมาตลอดหลายปีด้วยความดื้อรั้นและความเจ็บปวด ร่างระหงในชุดสูทสั่งตัดพิเศษถอยหลังไปครึ่งก้าว จนแผ่นหลังบางชนเข้ากับกระจกเย็นเฉียบ ขณะที่ภัทรเคลื่อนกายเข้ามาใกล้จนแทบไม่เหลือช่องว่าง กลิ่นกายสะอาดเจือจางด้วยกลิ่นฝนจาง ๆ และน้ำหอมราคาแพงลอยวนอยู่รอบตัวเขา สร้างแรงกดดันอันมหาศาลที่ทำให้ลมหายใจของเธอกติดขัด "หมายความตามที่ฉันแสดงออกยังไงล่ะครับ... อ้อ ขอโทษทีค่ะ ฉันติดนิสัยพูดแบบเป็นทางการไปหน่อย" ภัทรยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตรายและเย้ายวนใจจนน่าหมั่นไส้ นิ้วเรียวแกร่งเอื้อมขึ้นปัดปอยผมที่เปียกชื้นเล็กน้อยออกจากแก้มนวลของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นร้อนจากปลายนิ้วของเขาตัดกับความเย็นเยือกของบรรยากาศรอบตัวได้อย่างน่าประหลาด ลินินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ เธอยกมือขึ้นจับข้อมือของเขาไว้ ออกแรงบีบเล็กน้อยเพื่อเตือนให้เขารู้ว่าเธอยังคงเป็นผู้กุมอำนาจในที่แห่งนี้ "อย่าล้ำเส้นนะคะ ภัทร คุณก็รู้ว่าฉันต้องเจออะไรมาบ้าง... คนพวกนั้นจ้องจะเหยียบฉันให้จมดิน ฉันไม่มีเวลามาเล่นเกมความรู้สึกกับใครทั้งนั้น" น้ำเสียงของเธอแม้จะพยายามทำให้แข็งกร้าว แต่ปลายเสียงกลับสั่นไหวอย่างปิดไม่มิด ภัทรไม่ถอยหนี กลับยิ่งโน้มใบหน้าลงมาใกล้ขึ้น จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน "เกมเหรอครับ? คุณคิดว่านี่คือเกมจริง ๆ งั้นเหรอ ลินิน" เขาเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่สั่นสะท้อนถึงก้นบึ้งของหัวใจ "ตลอดเวลาที่ผ่านมา ตั้งแต่วันที่คุณถูกตระกูลใหญ่พวกนั้นขับไล่ออกจากกองมรดกอย่างไร้เยื่อใย วันที่คุณใส่ส้นสูงคู่ชีพเดินเหยียบบasementสกปรก ๆ เพื่อสร้างอาณาจักรนี้ขึ้นมาด้วยมือเปล่า... มีใครอยู่ข้างคุณบ้างล่ะครับ?" คำพูดนั้นราวกับมีดคมที่กรีดลงบนแผลเป็นเก่า ลินินชะงัก ดวงตากลมโตไหววับ นึกย้อนไปถึงวันที่เธอเคยไร้ค่าในสายตาของญาติพี่น้อง วันที่ถูกเหยียดหยามและหัวเราะเยาะ แต่มีเพียงผู้ชายคนนี้... คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ที่คอยกางปีกปกป้องเธอในเงาดำ ยอมแลกแม้กระทั่งเลือดเนื้อเพื่อให้เธอได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของวงการอสังหาริมทรัพย์ "คุณทำเพื่อฉันมากเกินไป..." ลินินพึมพำ สายตาทอดมองริมฝีปากหยได้รูปที่อยู่ห่างแค่คืบ "ยังไม่พอหรอกครับ..." ภัทรกระซิบเสียงพร่า "สำหรับผู้หญิงที่งดงามและแข็งแกร่งที่สุดในโลกใบนี้ ต่อให้ต้องถอดดวงดาวมาวางแทบเท้า หรือกวาดล้างตระกูลที่เคยดูถูกคุณให้ราบคาบเป็นหน้ากลอง... ผมก็ยินดีทำ" ชั่วขณะนั้น ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน เสียงฝนที่กระหน่ำซัดด้านนอกเสมือนถูกตัดขาด ท่ามกลางความกดดันมหาศาลจากศัตรูภายนอกที่กำลังวางแผนเล่นงานบริษัทในเครือของเธอพรุ่งนี้เช้า ช่องว่างระหว่างคนทั้งสองก็พังทลายลงในพริบตา ภัทรไม่รอให้เธอได้เอ่ยปฏิเสธอีกต่อไป ริมฝีปากหนาประกบลงบนเรียวปากอิ่มของลินินอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น เป็นจูบแรกที่ไม่ได้เกิดจากความพลั้งเผลอ หากแต่หลอมรวมความอดทน ความภักดี ความเจ็บปวด และความรักที่ถูกเก็บกดไว้ใต้ความสัมพันธ์อันเคร่งเครียดมาเนิ่นนาน ลินินเบิกตากว้างด้วยความตกใจในวินาทีแรก ร่างกายแข็งทื่อ สมองประมวลผลไม่ทัน แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนและความโหยหาที่ส่งผ่านมาจากริมฝีปากของเขา หัวใจที่เคยด้านชาและเย็นชาต่อโลกใบนี้มาตลอดกลับเต้นรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก เปลือกตาบางค่อย ๆ ปิดลง มือเรียวที่เคยผลักไส ค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปกำปกเสื้อสูทของเขาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ปล่อยให้ความอบอุ่นนี้เข้าโอบ มันคือจูบที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจและความยอมจำนนในคราวเดียวกัน เป็นการประกาศก้องว่าไม่ว่าพรุ่งนี้โลกจะถล่มลงมา หรือพวกตระกูลเก่าแก่หน้าเงินจะส่ง10คดีฟ้องร้องมาพร้อมกัน พวกเขาก็หาได้หวาดกลัวไม่ เพราะในวินาทีนี้ ทั้งคู่คือผู้กุมชะตาชีวิตของกันและกันอย่างแท้จริง ทว่า... ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังลึกซึ้งและอบอวลไปด้วยความหวานปนดุดัน เสียงสัญญาณเตือนภัยระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุดของเพนต์เฮาส์ก็ดัง "ปี๊ด!" แหลมสูงทำลายความเงียบขึ้นมาอย่างกะทันหัน! ลินินสะดุ้งสุดตัว รีบผลักร่างสูงออกเบา ๆ ภัทรขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความขัดใจ ก่อนที่ดวงตาคมกริบจะเปลี่ยนเป็นแววตาดุดันราวนักล่า เมื่อหน้าจอโฮโลแกรมอัจฉริยะกลางห้องแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดชั้นล่าง— ร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด... คนที่ควรจะล้มละลายและติดคุกไปแล้วเมื่อเดือนก่อน กำลังก้าวออกจากลิฟต์ส่วนตัวพร้อมกับชายชุดดำนับสิบคน ในมือถือเอกสารคำสั่งศาลฉุกเฉินที่พยายามจะยึดครองทรัพย์สินทั้งหมดของเธอในคืนนี้! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ
สารจากนักเขียน (เค้กวานิลลา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ทายาทหมื่นล้านปะทะบอดี้การ์ดส้นสูง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%