เปิดหน้าไพ่

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่จากประธานคณะกรรมการบริหาร ดังก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนสีดำสนิท บรรยากาศภายในกดดันจนแทบหายใจไม่ออก สายตานับสิบคู่จับจ้องมาที่เก้าอี้ประธานว่างเปล่า ซึ่งบัดนี้มีร่างระหงของหญิงสาวในชุดสูทตัดเย็บพิเศษสีเทาเข้ม นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลายอย่างน่าหมั่นไส้ "ลินิน... เธอคิดว่าเก้าอี้ตัวนี้มันมีไว้ให้เด็กเมื่อวานซืนอย่างเธอมานั่งเล่นขายของหรือไง?" เสียงทุ้มต่ำของประธานอาวุโสเอ่ยขึ้นด้วยความดูแคลน รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏบนมุมปากของเครือญาติผู้ร่วมสายเลือดที่เคยเหยียดหยามเธอสารพัดสมัยที่เธอยังเป็นแค่ทายาทตกอับ ไร้ค่าในสายตาของตระกูลใหญ่ ลินินไม่แม้แต่จะชายตากล่าวตอบ เธอเพียงแค่ยกเรียวเล็บที่เคลือบด้วยสีนู้ดเรียบหรูขึ้นมาปัดฝุ่นจินตนาการบนปกเสื้อสูทอย่างใจเย็น ข้างกายเธอนั้น ภัทร บอดี้การ์ดหนุ่มในชุดสูทสากลเข้ารูปยืนสงบนิ่งราวกับเงาตามตัว สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวคอยกวาดตามองทุกความเคลื่อนไหวรอบห้องประชุมเพื่อป้องกันความปลอดภัยขั้นสูงสุด เขาส่งสายตาสนับสนุนมายังหญิงสาว เป็นสัญญานเตือนเบาๆ ว่าทุกอย่างพร้อมแล้วตามแผน "ขายของเหรอคะคุณอา?" ลินินทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนคนฟังต้องขนลุกซู่ "น่าเสียดายนะคะที่ของที่ฉันกำลังจะ 'ขาย' ในวันนี้ มันมีมูลค่ามากพอที่จะซื้อชีวิตพวกคุณทั้งห้องนี้ได้ถึงสามรอบด้วยซ้ำ" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงหัวเราะเยาะจะดังขึ้นจากมุมหนึ่งของโต๊ะ "อวดดี! หุ้นในมือเธอมีไม่ถึงห้าเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ เอาความมั่นใจมาจากไหนถึงกล้ามานั่งหัวโต๊ะประชุมใหญ่ของกลุ่มบริษัทเอสเค-กรุ๊ป!" ลินินมุมปากกระตุกยิ้มเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่สวยหยาดเยิ้มแต่กลับอาบด้วยยาพิษ เธอยื่นมือเรียวไปหยิบแฟ้มเอกสารปกหนังแท้สีดำสนิทที่วางอยู่ตรงหน้า ก่อนจะผลักมันไปกลางโต๊ะประชุมด้วยแรงเหวี่ยงที่พอเหมาะ *พรึบ!* แฟ้มเอกสารหนาปึ้กไถลไปหยุดอยู่ตรงหน้าประธานอาวุโส เอกสารนับร้อยแผ่นกระจัดกระจายเล็กน้อยเผยให้เห็นหัวข้อตัวอักษรสีแดงฉานที่สะท้อนเข้าตาของทุกคนอย่างชัดเจน 'รายงานการเข้าซื้อกิจการแบบไม่เป็นมิตร (Hostile Takeover) และหลักฐานการยักยอกทรัพย์สินเครือบริษัท' สีหน้าของทุกคนในห้องเปลี่ยนสีทันที รอยยิ้มเยาะหยันบนใบหน้าของบรรดาญาติผู้พี่และบอร์ดบริหารเลือนหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความตื่นตระหนกและเม็ดเหงื่อที่เริ่มผุดขึ้นตามไรผม "นี่... นี่มันอะไรกัน!" ประธานอาวุโสละล่ำละลักเปิดหน้ากระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง มือที่ถือกระดาษสั่นเทาจนแทบควบคุมไม่อยู่ "บัญชีลับบริษัทลูกในเกาะเคย์แมน... ลายเซ็นนี่มัน... นายใหญ่!" "ใช่ค่ะ ลายเซ็นของคุณอาเอง" ลินินเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กวาดสายตามองหน้าเครือญาติทีละคนด้วยแววตาที่ทรงอำนาจและเด็ดเดี่ยว "ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา ที่ฉันเงียบและยอมให้พวกคุณเหยียบย่ำศักดิ์ศรี ก็เพื่อให้พวกคุณตายใจและเซ็นเอกสารโอนถ่ายอำนาจเหล่านี้ลงมาอย่างไร้การระวังตัว" ภัทรขยับตัวเล็กน้อยเพื่อขยับขยายมุมมอง พร้อมกับกดแท็บเล็ตในมือส่งสัญญาณคำสั่งไปยังระบบคอมพิวเตอร์ส่วนกลาง หน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ด้านหลังห้องพลันสว่างวาบขึ้น แสดงภาพกราฟิกการถือครองหุ้นของบริษัทที่แท้จริง ตัวเลขสีแดงที่เคยเป็นของตระกูลถูกแทนที่ด้วยโลโก้บริษัทลงทุนระดับโลกที่ถือครองโดย 'ลินิน' เบ็ดเสร็จถึงร้อยละ 51.5 "ตอนนี้..." ลินินโน้มตัวลงใช้มือค้ำโต๊ะประชุม โน้มหน้าเข้าไปใกล้ประธานอาวุโสที่หน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "ฉันไม่ใช่เด็กสาวที่พวกคุณจะไล่ตะเพิดออกบ้านได้อีกต่อไปแล้วนะคะคุณอา แต่ฉันคือ 'เจ้าของใหม่' ที่กุมชะตากรรมการจ้างงานและเงินเดือนของพวกคุณทุกคนในวินาทีนี้" เสียงลมหายใจติดขัดดังระงับทั่วห้องประชุม ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะสบตาหญิงสาว บรรดาคนที่เคยหัวเราะเยาะเธอก่อนหน้านี้ บัดนี้ต่างก้มหน้าคุดคู้อย่างน่าสมเพช บางคนถึงกับตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวต่ออำนาจมหาศาลที่ถูกเปิดโปงออกมาแบบไม่ทันตั้งตัว ลินินเหยียดยิ้มอย่างสะใจ ความรู้สึกอัดอั้นตันใจตลอดหลายปีถูกชำระล้างจนหมดสิ้นในพริบตา ความรวยและอำนาจในมือเธอบัดนี้คืออาวุธที่คมกริบที่สุดในการตบหน้าคนชั่วให้หน้าหงาย ทว่า ในขณะที่เกมการแก้แค้นกำลังดำเนินไปอย่างสมบูรณ์แบบนั้นเอง... เสียงปรบมือดังขึ้นเบาๆ สามครั้งจากความมืดบริเวณประตูทางเข้าด้านหลังห้องประชุม *แปะ... แปะ... แปะ...* ทุกคนหันขวับไปมองเป็นตาเดียว ร่างสูงโปรสง่าของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวพ้นเงาสลัวเข้ามา ใบหน้าคมคายเปื้อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ทำเอาลินินต้องหรี่ตามองด้วยความระแวดระวัง "เก่งมากครับที่รัก..." น้ำเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่การ์ดรักษาความปลอดภัยชุดดำนับสิบชีวิตเดินเรียงแถวเข้ามาปิดล้อมทางออกทุกด้าน "แต่คุณคงลืมเช็คไปอย่างหนึ่ง... ว่าบริษัทนี้ มีหนี้สินก้อนโตอีกห้าหมื่นล้านที่ผูกติดอยู่กับ 'คนแบบผม' นะครับ" "เค้กวานิลลา" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนที่ 6 แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!