เมื่อข่าวฉาวถูกปั่น

“ยอดวิวพุ่งทะลุสองล้านภายในสิบนาทีค่ะคุณลินิน คอมเมนต์ด่าทอทะยานขึ้นหลักแสนแบบเรียลไทม์ พวกมันเตรียมขุดหลุมฝังเราทั้งเป็นแล้วนะคะ” เสียงรายงานของเลขาฯ สาวในโทรศัพท์มือถือดังแทรกผ่านสเปกเกอร์โฟน ทว่ามันไม่ได้ทำให้มือเรียวบางที่กำลังถือแก้วไวน์ทรงสูงสั่นไหวแม้แต่น้อย ลินินปรายตามองหน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานกระจกใส แสงสีฟ้าสะท้อนลงบนนัยน์ตาสีเข้มที่เยียบเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก ภาพที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอคือคลิปวิดีโอตัดต่อชั้นต่ำ ที่บิดเบือนความจริงว่าเธอยักยอกเงินกองทุนการกุศลและใช้เส้นสายแย่งชิงโครงการพันล้านมาครอง ช่างเป็นกล ศึกที่ไร้ชั้นเชิง... แต่กลับทรงพลังพอที่จะทำลายชื่อเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งให้ย่อยยับในชั่วข้ามคืน หากคนๆ นั้นไม่ใช่ “ลินิน” “ปล่อยให้พวกมันเห่าไปค่ะ” น้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างไม่ยี่หระ ลินินวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะเบาๆ จนเกิดเสียงกระทบกันดัง *กริ๊ก* “สุนัขที่เห่าเสียงดังที่สุด มักจะเป็นตัวที่กำลังหวาดกลัวที่สุดเช่นกันค่ะ” ภายในห้องทำงานกว้างขวางบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางเมือง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความตึงเครียดที่แทบจะระเบิดออกมาเป็นประกายไฟ ภัทรยืนกอดอกนิ่งอยู่ริมหน้าต่างบานใหญ่ สูทสีดำสนิทขับเน้นให้รูปร่างสูงสง่าดูน่าเกรงขาม ดวงตาคมกริบกวาดมองลงไปยังเบื้องล่าง ที่ซึ่งฝูงสื่อมวลชนและกองทัพนักข่าวเริ่มมากองรวมกันที่หน้าตึกราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ “คุณหนูคะ ฝั่งตระกูลสมุทรภักดีออกแถลงการณ์ฉุกเฉินแล้วค่ะ พวกเขาตัดขาดความสัมพันธ์กับเราอย่างเป็นทางการ และกล่าวหาว่าคุณเป็นตัวกาลกิณีที่ทำให้หุ้นของบริษัทร่วงกราวรูด” เสียงของเลขาฯ คนเดิมสั่นเครือด้วยความตื่นตระหนก ลินินหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงความเย้ยหยันและสมเพชเวทนา ตระกูลที่เคยคลานเข่าเข้ามาขอความช่วยเหลือจากเธอในวันที่ใกล้ล้มละลาย วันนี้กลับรีบถีบหัวส่งเพื่อเอาตัวรอด ช่างน่า สมเพชเสียจริง “ปล่อยให้พวกเขาดิ้นรนไปค่ะ” ลินินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดสูดเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ขับให้เธอดูสง่างามราวนางพญาผู้กุมชะตากรรมของโลกใบนี้ “ยิ่งพวกเขาดิ้นมากเท่าไหร่ เวลาตกลงมาจากที่สูง มันก็จะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้นค่ะ” ภัทรเดินเข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาว ดวงตาคมมองลึกลงไปในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววท้าทาย ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายไฟแห่งการแก้แค้นที่ลุกโชน “คุณต้องการให้ผมจัดการพวกมันระดับไหนดีครับ... เอ๊ย... ค่ะ?” ภัทรเกือบหลุดปากใช้คำพูดเดิม แต่ด้วยความคุ้นชินและสายตาคาดโทษจากลินิน ทำให้เขาต้องรีบแก้คำพูดอย่างรวดเร็ว “ฉันหมายถึง... เราควรจะถอนรากถอนโคนพวกมันในคราวเดียวเลยดีไหมคะ คุณลินิน?” ลินินมุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความตึงเครียดในห้องพลินมลายหายไปในพริบตาเมื่อเห็นท่าทีที่พยายามปรับตัวของบอดี้การ์ดหนุ่มคนสนิท มือเรียวเอื้อมออกไปจัดปกเสื้อสูทให้ภัทรอย่างเบามือ สัมผัสแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความเชื่อใจที่ไร้เงื่อนไข “ใจเย็นๆ สิคะภัทร เกมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเองค่ะ” ลินินเอ่ยเสียงกระซิบแผ่วเบา ชิดริมฝีปากจนอีกฝ่ายต้องกลั้นหายใจ “พวกเขากล้าเล่นสกปรกกับเรา งั้นเราก็ต้องจัดชุดใหญ่ให้สมเกียรติกับความพยายามของพวกเขาหน่อยจริงไหมคะ?” ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของภัทรก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงข้อความจากสายลับที่ส่งตรงมาจากห้องประชุมใหญ่ของตระกูลสมุทรภักดี ภาพถ่ายของเหล่าญาติผู้พี่กำลังยิ้มร่าเริงบนกองเอกสารสัญญาที่พวกเขาคิดว่าฮุบกิจการของลินินได้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้ว ภัทรแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ “พวกเขากกำลังฉลองกันใหญ่เลยค่ะ คิดว่าตัวเองชนะแล้ว” “ปล่อยให้พวกเขากินอาหารมื้อสุดท้ายให้อิ่มท้องเถอะค่ะ” ลินินหันหลังเดินกลับไปหยิบกระเป๋าถือแบรนด์เนมราคาแพงระยับขึ้นมาคล้องแขน ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายความเยือกเย็น “เตรียมรถให้ฉันค่ะ เราจะไปเยี่ยมญาติผู้พี่ที่น่ารักของเรากันสักหน่อย... ไปทวงคืนทุกอย่างที่พวกเขากล้า 'ยืม' ไป” ก้าวขาเรียวในรองเท้าส้นสูงสีดำสนิทเดินนำออกไปอย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยพลังและอำนาจที่สะกดทุกสายตา ภัทรสาวเท้าก้าวตามหลังอย่างอารักขาอย่างไม่ยอมห่าง เคมีของคนทั้งคู่สะท้อนความแข็งแกร่งและดุดันที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่ขวางทางให้แหลกคาเท้า ทว่า... ในขณะที่ทั้งคู่กำลังก้าวเท้าพ้นประตูลิฟต์เพื่อลงไปยังชั้นจอดรถ เสียงโทรศัพท์สายด่วนจากระบบรักษาความปลอดภัยส่วนตัวก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ปลายสายคือหัวหน้าฝ่ายไอที น้ำเสียงของเขาสั่นระริกจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ “คุณลินินครับ! แย่แล้วครับ! คลิปวิดีโอที่ใส่ร้ายคุณ... ไม่ได้มาจากแฮกเกอร์ธรรมดาครับ... แต่มันถูกส่งตรงมาจากไอพีแอดเดรสในห้องทำงานส่วนตัวของ... ของคุณพ่อคุณ... และตอนนี้ มีบุคคลปริศนาถือหุ้นใหญ่ร้อยละ 51 เทคโอเวอร์บริษัทเราเรียบร้อยแล้วครับ!” ลินินหยุดชะงักฝีเท้าทันที ส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงดัง *ก๊อก* กังวานไปทั่วโถงทางเดิน รอยยิ้มเยือกเย็นบนใบหน้าสวยเฉี่ยวแข็งค้างไปชั่วขณะ เมื่อความจริงที่เจ็บปวดที่สุดถูกกระชากหน้ากากออก... คนที่อยู่เบื้องหลังการทำลายล้างเธอในครั้งนี้ หาใช่คนนอกที่ไหนไม่ *โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บนี้ด้วยกันนะคะ