ขอถอนตัวจากคดีของคนใจร้าย•ตอนที่ 12

ความจริงหลังม่าน

ผลงานโดย เงาจันทราลี้ลับ
แฟ้มเอกสารสีชาสี่สิบเจ็ดฉบับบนโต๊ะทำงานไม้สักทองในห้องเก็บหลักฐานของสำนักงานอัยการพิเศษ ไม่ได้ส่งกลิ่นอายของความยุติธรรมเลยแม้แต่น้อย มันส่งกลิ่นอายของความตายและความเน่าเฟะที่ถูกหมักดองไว้ใต้พรมสีแดงฉานของสถาบันวิจัยการแพทย์จันทรา—สถานที่ที่เคยพรากเอาลมหายใจของคนที่รินรดารักที่สุดไปเมื่อสิบปีก่อน ปลายนิ้วเรียวภายใต้ถุงมือหนังสีดำสนิทเปิดหน้ากระดาษแผ่นสุดท้าย ตัวอักษรสีดำบนกระดาษสำเนาจางๆ ไม่ได้บอกเล่าเรื่องราวของการรักษาพยาบาล แต่มันคือบันทึกการทดลองทางคลินิกที่ไร้ซึ่งมนุษยธรรม ยาตัวเดียวกันที่ฆ่ามารดาของเธอกำลังจะถูกอนุมัติให้ใช้ในระดับประเทศภายใต้ลายเซ็นของคนคนเดียว... คนที่กำลังยืนกอดอกพิงกรอบประตูด้วยรอยยิ้มมุมปากที่อ่านไม่ออก "คุณกำลังเล่นกับไฟที่ใหญ่เกินกว่าจะควบคุมได้นะคะ ทนายรินรดา" เสียงทุ้มนุ่มลึกของนายแพทย์ธีร์ธัชดังขึ้นทำลายความเงียบงัด ร่างสูงในชุดสูทสีชาโคลเข้ารูปก้าวเข้ามาทีละน้อย รองเท้าหนังขัดมันกระทบกับพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลัง ศัลยแพทย์มือหนึ่งผู้ทรงอิทธิพลไม่ได้แสดงท่าทีตื่น The slightest bit สะทกสะท้านต่อหลักฐานมัดตัวที่หญิงสาวใช้เวลาขุดคุ้ยมาแรมเดือน ตรงกันข้าม แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตานั้นกลับทอประกายความพึงพอใจประหลาด ราวกับสัตว์ป่ากำลังมองดูเหยื่อที่เดินเข้าสู่กรงด้วยความสมัครใจ รินรดาไม่หันกลับไปมอง เธอเพียงแต่ใช้นัยน์ตาสีดำสนิทสะท้อนภาพเงาของเขาผ่านกระจกเงาบานใหญ่ที่แปดเปื้อนฝุ่นควันแห่งกาลเวลา "ไฟเหรอคะ คุณหมอ" เธอเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทุกพยางค์หนักแน่นราวกับตอกหมุดลงบนโลงศพ "ดิฉันคิดว่านี่คือการจุดไฟเผาขยะชิ้นโตต่างหาก สิ่งที่คุณและมูลนิธิพยายามปกปิดมาเป็นทศวรรษ มันไม่ใช่แค่ความผิดพลาดทางการแพทย์ แต่มันคือการฆาตกรรมโดยมีระบบราชการหนุนหลัง" ธีร์ธัชหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเย็นเยียบจนน่าขนลุก เขาขยับเข้ามาใกล้ จนกลิ่นน้ำหอมกลิ่นไม้จันทน์ผสมกลิ่นอายยาฆ่าเชื้อเฉพาะตัวลอยแตะจมูก ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงเหลือเพียงแค่ก้าวเดียว—ระยะที่อันตรายที่สุด ระหว่างความเป็นความตาย และความปรารถนาอันบิดเบี้ยวที่ซ่อนอยู่ใต้เปลือกนอกอันสมบูรณ์แบบ "ความจริงเป็นสิ่งสวยงามก็ต่อเมื่อมีคนยอมรับมันนะคะ แต่ความจริงในมือคุณตอนนี้... มันไม่มีค่าอะไรเลยถ้าไม่มี 'ลายเซ็น' ของคณะกรรมการตรวจสอบ" ธีร์ธัชโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับต้นคอขาวผ่อง ทำให้ขนลุกชันขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ "คุณคิดจริงๆ หรือว่าเอกสารชุดนี้จะรอดออกไปจากห้องนี้ได้?" รินรดาไม่สะดุ้งสะเทือน เธอยังคงยืนตัวตรงราวกับเสาเข็ม มือข้างที่ถือแฟ้มเอกสารกำแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว เธอกลืนก้อนสะอื้นที่จุกแน่นอยู่ในลำคอลงไป แล้วหันขวับกลับมาเผชิญหน้ากับเขาในระยะประชิด นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร คลื่นอารมณ์ที่ซับซ้อนระหว่างความเกลียดชัง ความโหยหา และเกมจิตวิทยาที่เดิมพันด้วยชีวิตกำลังปะทะกันอย่างเงียบเชียบ "คุณประเมินดิฉันต่ำไปนะคะ ธีร์ธัช" รินรดายกยิ้มเยาะที่มุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้ดวงหน้าสวยคมนั้นดูอันตรายยิ่งกว่าเดิม "เอกสารที่คุณเห็นในมือนี้เป็นเพียงแค่สำเนาชุดที่สาม ส่วนชุดแรกและชุดที่สอง... บัดนี้ถูกส่งตรงถึงมือสำนักข่าวต่างประเทศและอัยการสูงสุดเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เมื่อสิบนาทีที่แล้ว ก่อนที่ดิฉันจะก้าวขาเข้ามาในห้องนี้เสียอีก" รอยยิ้มบนใบหน้าของศัลยแพทย์หนุ่มแข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความมั่นใจฉายแววระแวงขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความมืดมิดที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ระหว่างคนทั้งสอง ทว่าก่อนที่ใครจะได้เอื้อnเอ่ยคำใดออกมา เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบชีวิตก็ดังขึ้นที่โถงทางเดินด้านนอก พร้อมกับเสียงเคาะประตูสามครั้งที่ทรงพลังและเด็ดขาด ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! "เปิดประตูครับ เจ้าหน้าที่ตำรวจจากหน่วยคดีพิเศษ!" เสียงทุ้มต่ำจากภายนอกตะโกนก้อง พร้อมกับแสงไฟฉายจากนอกหน้าต่างที่สาดส่องเข้ามาวับๆ แวมๆ ธีร์ธัชหันไปมองประตูห้องที่ปิดสนิท ก่อนจะหันกลับมามองรินรดาที่เวลานี้ดวงตาคู่สวยกลับพราวระยับด้วยชัยชนะ ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง ประตูห้องเก็บหลักฐานก็ถูกพังกระแทกเปิดออกด้วยแรงมหาศาล ร่างของนายตำรวจยศใหญ่ก้าวเข้ามาพร้อมกับเอกสารหมายค้นในมือ ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของรินรดากระตุกวูบจนแทบหยุดเต้น กลับไม่ใช่เจ้าหน้าที่รัฐเหล่านั้น... แต่เป็นบุคคลปริมาณในชุดสูทสีดำสนิทที่ก้าวตามหลังเข้ามา—บุคคลที่เธอกลสาบานต่อหน้าหลุมศพมารดาว่าจะไม่มีวันได้พบหน้าอีกตลอดชีวิต ผู้ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้น ปลดหมวกปีกกว้างออก เผยให้เห็นรอยแผลเป็นยาวพาดผ่านดวงตาข้างซ้าย และรอยยิ้มที่เยือกเย็นที่สุดในโลกใบนี้ "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะลูกสาว พ่อบอกแล้ว... ว่าไม่มีใครหนีพ้นความจริงหรอก" --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปกับความมืดมิดนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - เงาจันทราลี้ลับ -
สารจากนักเขียน (เงาจันทราลี้ลับ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอถอนตัวจากคดีของคนใจร้าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%