ความลับใต้ดิน

"จงเปิดอ่านมันซะ ศิลา... แล้วท่านจะเข้าใจว่าทำไมข้าถึงเพิ่งจะกล้าหายใจอย่างเต็มปอดในวันนี้" รินลดากล่าวประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทุกพยางค์กลับบาดลึกราวกับคมมีดที่กรีดลงบนความเงียบงันภายในห้องลับใต้ดิน แสงเทียนวูบไหวสั่นระริกตามแรงลมที่ลอดผ่านช่องหิน เผยให้เห็นรอยจดหมายประทับตราครั่งสีเลือดที่ยังคงความสดใหม่—ตราประทับของตระกูลอคินที่ศิลาจำได้แม่นยำยิ่งกว่าลายเส้นบนฝ่ามือตัวเอง ศิลาไม่รีรอ เขาคลี่กระดาษแผ่นนั้นออกด้วยมือที่สั่นน้อยๆ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความเกลียดชังที่พุ่งพล่านจนยากจะควบคุม ดวงตาคมกริบไล่อ่านตัวอักษรแต่ละบรรทัดที่บันทึกไว้ด้วยหมึกสีดำสนิท ข้อมูลเบื้องหลังการสวรรคตของกษัตริย์องค์ก่อนไม่ได้เป็นเพียงอุบัติเหตุจากความเหนื่อยล้าอย่างที่ประวัติศาสตร์ฉบับทางการบันทึกไว้ แต่มันคือ ‘การวางยาพิษที่ถูกคำนวณมาอย่างแม่นยำ’ "ยาพิษชนิดนี้... ไม่มีขายในท้องตลาด" ศิลาพึมพำ น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบจนน่าขนลุก "มีเพียงอคินเท่านั้นที่เข้าถึงคลังอาวุธและสมุนไพรต้องห้ามของแดนเหนือได้" "ใช่ และที่สำคัญกว่านั้น" รินลดาขยับตัวเข้ามาใกล้ แววตาของนางวาวโรจน์ด้วยความแค้นที่สั่งสมมานาน "ตราประทับในจดหมายฉบับนี้ ไม่ใช่ตราส่วนตัวของอคิน แต่เป็นตราประทับลับของ 'ผู้สำเร็จราชการ' ซึ่งในเวลานั้น... อคินยังไม่ได้ดำรงตำแหน่งนี้ด้วยซ้ำ" ศิลาชะงัก ลมหายใจของเขาติดขัดในลำคอ นั่นหมายความว่าอคินไม่ได้ลงมือลำพัง แต่มี 'ใครบางคน' ที่มีอำนาจเหนือกว่าหนุนหลังอยู่ เขาเงยหน้าขึ้นสบตารินลดา ทั้งคู่ตกอยู่ในความเงียบที่หนักอึ้ง แต่ในความเงียบนั้น ข้อมูลมหาศาลกำลังถูกประมวลผลภายในสมองที่เฉียบแหลมของทั้งสองคน "ข้าเคยสงสัยว่าทำไมอคินถึงทะเยอทะยานถึงเพียงนี้" ศิลาพูดพลางพับจดหมายเก็บเข้าอกเสื้อ "แท้จริงแล้วเขาไม่ใช่แค่หมาล่าเนื้อ แต่เป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งที่เดินตามกระดานของผู้ที่กุมบังเหียนอาณาจักรตัวจริง" "ท่านหมายความว่าอย่างไร" รินลดาเลิกคิ้ว "ถ้าอคินฆ่ากษัตริย์เพื่อเปิดทางให้ตัวเอง แต่เขากลับยอมรับคำสั่งจากผู้อื่นที่สูงกว่า... คนผู้นั้นต้องเป็นคนที่ต้องการบัลลังก์นี้มากกว่าใคร และไม่ใช่กษัตริย์ที่นั่งอยู่บนนั้นในตอนนี้แน่ๆ" ศิลาก้าวเดินไปรอบห้องใต้ดินที่เต็มไปด้วยชั้นเอกสารลับ เขาหยุดลงที่แผนผังราชวงศ์ที่เขาเพิ่งวาดขึ้นเองบนผนังหิน นิ้วเรียวยาวชี้ไปที่ตราสัญลักษณ์ของสมาชิกราชวงศ์ที่ยังคงมีชีวิตอยู่ รินลดาสังเกตเห็นความผิดปกติในท่าทีของเขา นางเดินเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆ จากตัวเขา ก่อนจะสังเกตเห็นว่าศิลาไม่ได้มองไปที่แผนผังปกติ แต่มองไปที่ 'ช่องว่าง' ระหว่างชื่อของกษัตริย์องค์เก่าและรัชทายาท "ท่านกำลังจะบอกว่า... มีทายาทที่ไม่ถูกเปิดเผย?" รินลดากระซิบ น้ำเสียงของนางสั่นเครือเล็กน้อย "ไม่ใช่แค่ทายาท แต่มันคือผู้ที่ตายไปแล้วในสายตาของทุกคน แต่ยังมีชีวิตอยู่ในความมืด" ศิลาหันกลับมา แววตาของเขาไม่ได้มีความอ่อนโยนอีกต่อไป มันมีความกระหายที่จะกระชากหน้ากากของศัตรูออกมาให้สิ้นซาก "อคินไม่ใช่ศัตรูคนเดียวที่เราต้องจัดการ แต่คือ 'นายเหนือหัว' ของมันต่างหากที่คือปีศาจตัวจริง" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าบูทดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินบันไดศิลา รินลดาเบิกตากว้าง นางคว้าแขนศิลาแล้วลากเขาเข้าไปหลบหลังชั้นหนังสือขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยตำราเก่าแก่ กลิ่นกระดาษที่เสื่อมสภาพอบอวลอยู่ในอากาศ บีบคั้นหัวใจจนแทบหยุดเต้น ชายชุดดำคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้องใต้ดิน เขาสวมหน้ากากเหล็กปิดบังใบหน้าครึ่งบน ดูท่าทางเงียบขรึมและทรงพลัง เขาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานที่ศิลาเพิ่งทิ้งหลักฐานบางอย่างไว้—ตราประทับที่ทำเลียนแบบอคินเพื่อล่อเหยื่อ ชายผู้นั้นหยิบตราประทับขึ้นมาพิจารณา ก่อนจะหัวเราะหึออกมาในลำคอ เสียงหัวเราะที่แฝงไปด้วยความสมเพช "ศิลา... เจ้ามันก็แค่หนูที่วิ่งอยู่ในกรง ข้าดูเจ้าเล่นบทพระเอกมานานพอแล้ว ถึงเวลาที่กรงนี้จะต้องถูกเผาให้วอดวายเสียที" เขาสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ประกายไฟสีน้ำเงินประหลาดก็พุ่งเข้าใส่ชั้นหนังสือที่ศิลาและรินลดาซ่อนตัวอยู่ทันที! ไฟนั้นไม่ใช่ไฟธรรมดา แต่มันคือกองเพลิงที่ไม่มีวันดับจนกว่าจะเผาไหม้ทุกอย่างให้กลายเป็นเถ้าถ่าน ศิลาตัดสินใจในเสี้ยววินาที เขาคว้าตัวรินลดาแล้วถีบแผ่นไม้ด้านหลังพุ่งออกสู่ช่องทางระบายน้ำใต้ดิน ทว่าก่อนที่พวกเขาจะพ้นทางออก ชายชุดดำคนนั้นก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าดุจภูตผี ปลายดาบคมกริบจ่อเข้าที่ลำคอของศิลาอย่างจัง "เจ้าคิดว่าคนตายจะกลับมาล้างแค้นได้จริงหรือ?" ชายชุดดำกดปลายดาบลงบนผิวเนื้อจนเลือดซึมออกมา "เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าคนที่เป็นคนสังหารเจ้าในชาติก่อน... ไม่ใช่อคิน แต่เป็นข้า!" ศิลาเบิกตากว้างเมื่อเห็นแววตาที่คุ้นเคยภายใต้หน้ากากเหล็กนั้น รินลดาอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด ในขณะที่ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวค่อยๆ เปิดเผยออกมา... คนที่อยู่เบื้องหลังการล่มสลายของตระกูลเขาและเป็นผู้บงการอคินในครั้งนี้ คือคนที่เขาเคยไว้ใจมากที่สุดในชีวิต ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความลับอันโหดร้ายนี้ด้วยกันนะคะ หวังว่าความจริงที่เปิดเผยจะทำให้รี้ดเดอร์ของเงียบแต่ฟาดเรียบตื่นเต้นจนหยุดอ่านไม่ได้ค่ะ