ดาบของคนบาป

"เจ้าคิดว่าดาบที่เปื้อนเลือดคนบริสุทธิ์ จะยังคงความคมไว้ได้นานแค่ไหนกัน อคิน?" สุ้มเสียงของศิลาดังแว่วผ่านม่านหมอกแห่งความสับสน เขาก้าวเท้าผ่านร่างเงาที่สั่นสะท้านของตัวเองในอดีต ราวกับเดินผ่านเศษซากความทรงจำที่แตกสลาย ภายในโถงท้องพระโรงที่ถูกเนรมิตขึ้นด้วยกลอุบายของเขานั้น บัดนี้เหลือเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของแม่ทัพผู้เคยถือไพ่เหนือกว่าทุกคน อคินทรุดเข่าลงกับพื้นหินอ่อนเย็นเยียบ มือที่เคยถือกระบี่กรำศึกสั่นระริก สายตาของเขามองไปรอบตัว เห็นภาพหลอนของเหล่าทหารที่เขาทรยศเดินวนเวียนราวกับจะทวงคืนหนี้เลือด "แก... แกทำอะไรกับจิตใจของข้า!" อคินตวาดลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นที่ปนเปไปกับความหวาดกลัว "ข้าคือผู้ชนะ ข้าคือคนที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์ได้! แกมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้ที่โชคดีได้โอกาสย้อนกลับมา!" ศิลาไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ เขาสาวเท้าเข้าไปใกล้จนปลายรองเท้าเกือบแตะหน้าอกของอีกฝ่าย เขาไม่แม้แต่จะชักดาบออกมา เพราะเขารู้ดีว่าชัยชนะที่งดงามที่สุด ไม่ใช่การลงมือฆ่า แต่คือการทำให้ศัตรูเห็นว่าแผนการทั้งหมดที่พวกเขาวางไว้ เป็นเพียงละครฉากหนึ่งที่ศิลาเป็นผู้กำกับมาตั้งแต่ต้น "ผู้ชนะงั้นหรือ?" ศิลาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของเขาเยือกเย็นดั่งมหาสมุทรในคืนไร้จันทร์ "อคิน เจ้าไม่เคยชนะใครเลย เจ้าเพียงแค่ลอกเลียนแบบความกระหายของข้าในชาติก่อนมาใช้ แล้วเจ้าก็คิดว่านั่นคือกลยุทธ์ที่ฉลาดล้ำเลิศ แต่ความจริงแล้ว เจ้าไม่เคยเข้าใจเลยว่า... สิ่งที่ทำให้ข้าในอดีตพ่ายแพ้ ไม่ใช่เพราะข้าอ่อนแอ แต่เพราะข้าเชื่อใจคนอย่างเจ้า" องค์หญิงรินลดาที่ยืนสังเกตการณ์อยู่ในมุมมืดก้าวออกมา รอยยิ้มของนางทรงพลังและเลือดเย็นไม่แพ้ชายหนุ่มข้างกาย นางโยนม้วนคัมภีร์ที่ประทับตราลับของกองทัพลงตรงหน้าอคิน "นี่คือหลักฐานการโอนถ่ายกำลังพลในคืนที่เจ้าวางแผนกบฏ" รินลดากล่าวเสียงเรียบ "รายชื่อสายลับที่เจ้าส่งไปแทรกซึมในหน่วยองครักษ์ รวมถึงจดหมายที่เจ้าเขียนติดต่อกับอาณาจักรศัตรู ทุกอย่าง... อยู่ในมือเราหมดแล้วท่านแม่ทัพ" สีหน้าของอคินซีดเผือดราวกับคนตาย เขารีบก้มลงหยิบม้วนคัมภีร์เหล่านั้นขึ้นมาอ่าน ดวงตาเบิกโพลงเมื่อพบว่าเนื้อหาข้างในไม่ได้มีเพียงแค่แผนการ แต่ยังมีบันทึกการสนทนาของเขากับขุนนางกังฉินที่เขาคิดว่าทำลายไปหมดสิ้นแล้ว "เป็นไปไม่ได้... ข้าสั่งเผามันไปแล้ว!" "เจ้าเผาบันทึกจริง แต่เจ้าลืมไปหรือเปล่าว่าข้าคือคนที่เคยเป็น 'คู่คิด' ของเจ้าในชาติก่อน" ศิลาย่อตัวลงนั่งยองๆ สบตาที่เต็มไปด้วยความแตกสลายของอดีตเพื่อนรัก "ข้ารู้ดีว่าเวลาเจ้าลนลาน เจ้ามักจะซ่อนสำเนาไว้ที่ไหนเสมอ ข้าไม่ได้แค่ย้อนเวลากลับมาเพื่อแก้แค้น อคิน... ข้าย้อนกลับมาเพื่อดึงเจ้าลงนรกด้วยความจริงที่เจ้าพยายามฝังกลบ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมท้องพระโรง มีเพียงเสียงหยดน้ำที่ไหลจากเพดานหิน อคินหัวเราะออกมาเบาๆ แต่เป็นเสียงหัวเราะที่แห้งแล้งและสิ้นหวัง เขารู้ตัวแล้วว่าไม่เหลือทางรอด ไม่ว่าจะหันไปทางไหน ทุกย่างก้าวของเขาในวันนี้ล้วนตกอยู่ในกับดักที่ศิลาขุดไว้รอตั้งแต่หลายเดือนก่อน "ถ้าเช่นนั้น... แกก็ฆ่าข้าเสียเลยสิ!" อคินคำราม พยายามคว้าดาบที่ตกอยู่ข้างกายหวังจะสู้เฮือกสุดท้าย แต่ทว่า... ความคมของดาบเล่มนั้นกลับหายไปราวกับเสกได้ "ดาบของคนบาปอย่างเจ้า ไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว" ศิลาลุกขึ้นยืนพลางหันหลังให้ "ทหาร... คุมตัวนักโทษผู้นี้ไปที่คุกใต้ดิน ไม่ต้องฆ่าเขา แต่ให้เขาได้ยินเสียงความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรที่เรากำลังสร้างขึ้น ในขณะที่เขาต้องจมปลักอยู่กับความล้มเหลวของตัวเองไปจนวันตาย" เสียงโซ่ตรวนลากครูดกับพื้นดังสะท้อนไปมา อคินถูกลากออกไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าอึดอัด ศิลาถอนหายใจยาว ความรู้สึกหนักอึ้งในอกที่แบกมานานหลายปีเริ่มเบาบางลง ทว่า... ความรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ กลับแล่นริ้วขึ้นมาในสมอง "ศิลา ท่านดูไม่ค่อยดีนัก" รินลดาเอ่ยขึ้นพลางแตะไหล่เขาเบาๆ "ข้าแค่คิดว่า... ทุกอย่างมันดูราบรื่นเกินไปหรือเปล่า" ศิลาพึมพำ สายตาทอดมองออกไปนอกหน้าต่างโถงที่เห็นอาณาจักรยามค่ำคืน แต่ในจังหวะนั้นเอง ลมวูบหนึ่งก็พัดผ่านเข้ามา ดับเทียนทุกเล่มในห้องจนมืดสนิท ท่ามกลางความมืดมิดนั้น เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยอย่างประหลาดดังขึ้นจากเบื้องหลัง ไม่ใช่เสียงของทหารยาม แต่เป็นเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้าของใครบางคนที่ศิลาจำได้ดีแม้ในความฝัน "ยินดีด้วยนะศิลา... ที่กำจัดเบี้ยตัวสุดท้ายได้สำเร็จ" น้ำเสียงแหบพร่าและเย็นเยียบดังขึ้นใกล้หู "แต่เจ้าลืมไปแล้วหรือว่า... ใครกันแน่ที่เป็นคนมอบโอกาสให้เจ้าได้ย้อนเวลากลับมาในครั้งนี้" ศิลาตัวแข็งทื่อ รินลดาชักดาบออกมาทันที แต่นางกลับหยุดชะงักเมื่อเห็นเงาร่างที่ปรากฏขึ้นกลางแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาอีกครั้ง เพราะใบหน้าที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่มันคือใบหน้าของศิลา ในเวอร์ชันที่ดูอำมหิตและเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นมากกว่าที่เขาเคยเป็นถึงสิบเท่า! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและรอลุ้นไปกับแผนการของศิลานะคะ หวังว่าตอนจบของวันนี้จะทำให้รี้ดเดอร์ใจเต้นแรงกันนะคะ!