การกำจัดไส้ศึก

“ข้าไม่ได้ต้องการจะฟังคำแก้ตัวจากปากคนตาย... เจ้าคงเข้าใจนะ ว่าช่องลับใต้พื้นเรือนไม้หลังนี้ ไม่ได้ถูกสร้างไว้เพื่อเป็นที่หลบภัย แต่มันถูกออกแบบมาให้เป็น 'สุสาน' สำหรับหนอนบ่อนไส้ที่คิดจะแทรกซึมเข้ามา” เสียงของศิลาราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างของคฤหาสน์ดูอึดอัดขึ้นมาฉับพลัน เขายืนกอดอกพิงเสาไม้แกะสลัก ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองไปที่ชายวัยกลางคนในชุดพ่อบ้านที่กำลังตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า 'พ่อบ้านจาง' ผู้ที่ศิลาไว้ใจที่สุดมาตลอดสามปีของชาตินี้ กำลังทรุดลงกับพื้น แววตาของเขาสั่นระริกเมื่อพบว่าประตูทางออกทุกทิศทางถูกล็อคตายด้วยกลไกฟันเฟืองที่เขาไม่มีวันไขออกได้ “คุณชาย... ท่านเข้าใจผิดแล้ว กระผม... กระผมแค่มาตรวจตราตามคำสั่งของท่านแม่ทัพอคินเท่านั้น” จางเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก เหงื่อเม็ดโตไหลซึมตามไรผม ศิลาเดินช้าๆ เข้าไปใกล้ มือเรียวยาวเอื้อมไปจับไหล่อีกฝ่ายเบาๆ ราวกับจะปลอบประโลม ทว่าน้ำหนักที่กดลงไปกลับหนักอึ้งดั่งขุนเขา “แม่ทัพอคินงั้นหรือ?” ศิลาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น “เจ้าเป็นคนฉลาดนะจาง แต่เจ้าน่าจะรู้อยู่เต็มอกว่าคนที่เรียกชื่อนั้นออกมาต่อหน้าข้า... มักจะไม่ได้กลับไปเห็นแสงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้” มุมห้องมืดๆ องค์หญิงรินลดาเดินก้าวออกมาจากเงามืด แสงเทียนสลัวกระทบใบหน้าที่เรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด ในมือของนางถือม้วนกระดาษฉบับหนึ่ง ซึ่งเป็นบัญชีลับที่ได้รับมาจากสายลับของนางเอง “ในนี้เขียนไว้ชัดเจนว่า เจ้าส่งข่าวเรื่องแผนการเคลื่อนกำลังพลของศิลาไปให้ค่ายทหารฝั่งตะวันตกไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง” รินลดาเอ่ยขึ้นพลางคลี่ม้วนกระดาษออก “รวมถึงจดหมายลับที่ระบุตำแหน่งที่พักชั่วคราวของศิลาในคืนที่ถูกลอบสังหารเมื่อเดือนก่อนด้วย... เจ้ามีอะไรจะโต้แย้งอีกไหม?” พ่อบ้านจางเบิกตากว้าง ความหวาดกลัวเริ่มถูกแทนที่ด้วยความอาฆาต เขาตัดสินใจควักกริชสั้นที่ซ่อนไว้ใต้แขนเสื้อหมายจะพุ่งเข้าหาศิลา ทว่าก่อนที่คมเหล็กจะได้สัมผัสผิวหนัง ศิลาไวกว่าหนึ่งก้าวเสมอ ศิลาเอี้ยวตัวหลบอย่างเชื่องช้า แต่ทรงพลัง เขาคว้าข้อมือของจางแล้วบิดด้วยแรงที่มากกว่าปกติจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นเบาๆ พร้อมกับถีบเข้าที่ยอดอกจนร่างของจางกระเด็นไปกระแทกกับกลไกกลลับที่ผนัง *คลิก!* เสียงฟันเฟืองทำงาน รอยแยกบนพื้นห้องเปิดออกเผยให้เห็นความมืดมิดเบื้องล่าง มันไม่ใช่แค่ห้องใต้ดินธรรมดา แต่เป็นห้องที่อัดแน่นไปด้วยกับดักที่ศิลาออกแบบไว้ด้วยตนเองเพื่อรองรับ 'หนอน' เช่นนี้โดยเฉพาะ “เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เจ้าตายง่ายๆ งั้นหรือ?” ศิลาก้มลงมองร่างที่นอนหมดสภาพอยู่บนปากทางเข้าห้องลับ “ข้ายังต้องการข้อมูล... ว่าอคินให้ข้อเสนออะไรแก่เจ้า ถึงทำให้เจ้ากล้าทรยศคนที่ชุบเลี้ยงเจ้ามาได้ถึงขนาดนี้” รินลดาเดินมาหยุดข้างๆ ศิลา นางมองดูพ่อบ้านจางด้วยสายตาเย็นชา “ไม่ต้องถามหรอกศิลา ดูท่าทางมันแล้ว... มันคงถูกใช้เป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่อคินเตรียมไว้สละทิ้งตั้งแต่วันแรกที่ส่งเข้ามาแล้วล่ะ” จางที่ใบหน้าซีดเผือดหัวเราะออกมาอย่างคลุ้มคลั่ง “หึ... พวกเจ้าคิดว่าชนะงั้นหรือ? อคินไม่ได้มีแค่ข้าคนเดียวหรอกนะ! คฤหาสน์หลังนี้... พวกเจ้าไม่ใช่คนเดียวที่รู้ว่ามันมีทางลับกี่ทาง... และป่านนี้... 'คนที่สอง' คงจะเดินทางถึงห้องบรรทัดฐานขององค์หญิงแล้ว!” ศิลาชะงัก สายตาที่เคยเยือกเย็นเปลี่ยนเป็นวูบไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนจะกลับมาดุดันกว่าเดิม เขามองสบตารินลดา ทั้งคู่เข้าใจในทันทีว่าแผนการของอคินนั้นซับซ้อนกว่าที่คาดคิด การล่อจางออกมาคือเหยื่อล่อเพื่อให้พวกเขาเสียสมาธิ “ไปที่ห้องบรรทัดฐาน เดี๋ยวนี้!” ศิลาออกคำสั่งเสียงเข้ม ร่างกายขยับไวกว่าความคิด ทว่าเมื่อทั้งสองวิ่งไปถึงหน้าห้องบรรทัดฐาน บานประตูไม้แกะสลักก็ถูกเปิดทิ้งไว้ กลิ่นกำยานที่ผิดปกติโชยออกมาจากข้างใน บนโต๊ะทำงานขององค์หญิงรินลดา มีเพียงจดหมายฉบับหนึ่งวางทับด้วยหัวลูกธนูที่มีตราประจำตัวของกองทัพแม่ทัพอคิน ศิลาหยิบมันขึ้นมาอ่าน ดวงตาหรี่ลงด้วยความโกรธแค้นที่พยายามกดไว้ 'ขอบใจสำหรับความใจอ่อนที่ทำให้ข้าเข้าถึงตัว 'เป้าหมายที่แท้จริง' ได้... หวังว่าเจ้าคงไม่ลืมนะศิลา ว่าสิ่งที่เจ้าปกป้องไว้ในห้องนี้ มันสำคัญกว่าแค่ชีวิตของพ่อบ้านกระจอกๆ ตัวหนึ่งแค่ไหน' ทันใดนั้น เสียงระเบิดดังสนั่นมาจากห้องเก็บของสำคัญในทิศตะวันออก ศิลามองไปทางนั้นด้วยแววตาที่สั่นไหว เขาไม่ได้แค่เสียหมากไปหนึ่งตัว แต่เขากำลังเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดในแผนการทั้งหมดไป ศิลากำกระดาษในมือจนยับยู่ยี่ ก่อนจะหันไปหารินลดาด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็ง “เตรียมกำลังคนทั้งหมด... คืนนี้ เราจะไปเผาค่ายของมันให้ราบเป็นหน้ากลอง” ทว่าก่อนที่ทั้งคู่จะได้ก้าวออกจากห้อง เสียงปรบมือดังมาจากเงามืดด้านหลังประตูที่พวกเขาทิ้งมาเมื่อครู่ ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำสนิทเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้ผู้พบเห็นต้องขนลุก “ช้าไปก้าวหนึ่งนะศิลา... และที่สำคัญ เจ้าลืมไปหรือเปล่าว่าใครกันแน่ที่เป็นคนสอนแผน 'ลวง' ทั้งหมดนี้ให้กับเจ้าในชาติก่อน?” หวังว่าตอนนี้น่าจะถูกใจรี้ดที่รักทุกท่านนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนที่ 25 นะคะ!