กลยุทธ์เหนือชั้น

"ตัวเลขที่เสนอมาน่ะ... ขยะชัดๆ ค่ะ" เสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยแรงกดดันมหาศาลดังขึ้นกลางห้องโถงประมูลของตระกูลดัลตัน เอวาเลน่า วอน ไคลน์ กวาดสายตามองไปยังผู้เข้าแข่งขันระดับมหาเศรษฐีด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก—รอยยิ้มที่ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนกำลังถูกงูพิษจ้องมอง คาร์ลอส เดอ ลูเซีย ซึ่งยืนอยู่เคียงข้างเธอ ขยับปกเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษของเขาเล็กน้อย นัยน์ตาสีเทาเข้มคู่นั้นไม่ได้มองไปยังอัญมณีล้ำค่า 'หยาดน้ำตาแห่งราชินี' ที่วางอยู่บนแท่นกลางเวทีเลย เขามองเพียงแค่เอวาเลน่า ความมั่นใจของเธอคืออาวุธที่อันตรายยิ่งกว่ากระสุนปืนกระบอกไหน "เอวาเลน่า... อย่าเล่นตลกให้มากนัก" เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนที่เป็นคู่แข่งคนสำคัญดังขึ้น "นี่คือการประมูลระดับประเทศ ไม่ใช่เวทีละครที่เธอจะมาเดินโชว์ตัว" เอวาเลน่าแค่นหัวเราะ เสียงหัวเราะแผ่วเบาที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ เธอไม่ได้หันไปมองคู่สนทนา แต่เดินตรงไปยังแท่นประมูล สายตาจับจ้องไปที่ค้อนไม้ในมือของผู้ดำเนินการประมูล "คุณคงเข้าใจผิดแล้วค่ะ" เธอเอ่ยพลางยกมือขึ้นแตะขอบแท่น "ที่นี่ไม่ใช่เวทีละคร แต่เป็นหลุมศพสำหรับคนที่มีเงินแค่พอประทังชีวิต และแน่นอนว่า... ฉันเพิ่งจะจองที่ฝังศพให้พวกคุณไว้ครบทุกคนแล้ว" บรรยากาศในห้องโถงเงียบกริบดุจป่าช้า ผู้คนนับร้อยต่างกลั้นหายใจ เมื่อเห็นเอวาเลน่าหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากกระเป๋าคลัทช์ใบหรู ไม่ใช่เอกสารยืนยันวงเงินธนาคารแบบที่ทุกคนเตรียมมา แต่มันคือรายงานการฟอกเงินและข้อตกลงลับที่เชื่อมโยงกับโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ผู้ประมูลทุกคนกำลังหมายปอง "ถ้าคุณประมูลได้ไป คุณก็ต้องแลกด้วยการถูกตรวจสอบบัญชีทั้งหมดภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง... คุณคิดว่าคุ้มไหมคะ?" เธอเอียงคอถามด้วยท่าทีไร้เดียงสา ทว่าแววตาของเธอกลับเยือกเย็นประดุจน้ำแข็ง คาร์ลอสเดินเข้ามาใกล้ เธอสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากกายหนาที่อยู่ข้างกายเสมอ เขาโน้มตัวลงมาข้างหูเธอแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่า "แผนของคุณช่างงดงาม... แต่ถ้าพวกมันยังดื้อดึงล่ะ?" "ก็แค่สั่งปิดบัญชีทั่วโลกของพวกมันค่ะ" เอวาเลน่าตอบกลับเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตากับประธานผู้ดูแลการประมูลที่กำลังเหงื่อตก "ราคาเริ่มต้นอยู่ที่หนึ่งพันล้านเหรียญใช่ไหมคะ? งั้นฉันขอเสนอ... หนึ่งเหรียญ" "อะไรนะ?!" เสียงค้านดังระงมไปทั่วห้อง "หนึ่งเหรียญ... บวกกับหุ้นของบริษัทในเครือทั้งหมดที่ฉันถือครองอยู่ ซึ่งตอนนี้มีมูลค่ามหาศาลจนคุณไม่ต้องประมูลอะไรอีกตลอดชีวิต" เธอหยิบการ์ดสีดำสนิทที่ขอบทองคำแท้ออกมาวางบนแท่น มันคือการ์ด 'อินฟินิตี้' ที่ออกโดยธนาคารส่วนตัวของตระกูลเดอ ลูเซีย ซึ่งมีเพียงสามใบในโลก เสียงผู้คนเริ่มเปลี่ยนจากความโกรธเกรี้ยวเป็นความเงียบงันแห่งความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าเสนอราคาแข่ง เพราะพวกเขารู้ดีว่าหากเอวาเลน่าถือครองหุ้นเหล่านั้นไป เธอจะมีอำนาจเบ็ดเสร็จในการบีบทุกบริษัทในที่นี้ให้ล้มละลายได้เพียงแค่ดีดนิ้ว "มีใครจะให้มากกว่านี้ไหมคะ?" เธอถามพลางเชิดหน้าขึ้น รัศมีความเป็นผู้ชนะแผ่ซ่านออกมาจนทุกคนต้องก้มหน้าหลบสายตา ผู้ดำเนินการประมูลมือสั่นเทาขณะยกค้อนขึ้น "หนึ่งพันล้าน... กับหุ้นบริษัท... ครั้งที่หนึ่ง!" ในจังหวะที่ค้อนกำลังจะถูกเคาะลงนั้นเอง ประตูกระจกบานใหญ่ด้านหลังห้องโถงก็ถูกกระแทกจนเปิดออก ร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาที่ทุกคนรู้จักดีเดินเข้ามาพร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดดำ เขาคือศัตรูหมายเลขหนึ่งที่เอวาเลน่าเพิ่งทำลายธุรกิจของเขาไปเมื่อสัปดาห์ก่อน "การประมูลนี้ถือเป็นโมฆะ!" เขากล่าวเสียงดังลั่นพร้อมกับชี้ไปที่เอวาเลน่า "เพราะผู้หญิงคนนี้เป็นเพียงร่างปลอม! เธอไม่ใช่คนของตระกูลวอน ไคลน์ที่แท้จริง!" เอวาเลน่าไม่ได้ตื่นตระหนก เธอเพียงแค่หันไปมองเขาด้วยสายตาที่ดูแคลน ราวกับมองมดแมลงตัวหนึ่ง "อ้อ... มาทันเวลาพอดีเลยนะเจ้าขยะ" เธอกดปุ่มเล็กๆ บนโทรศัพท์มือถือในมือ ทันใดนั้น จอภาพขนาดใหญ่ด้านหลังห้องโถงก็ปรากฏภาพบันทึกหลักฐานการโอนเงินผิดกฎหมายของชายผู้นั้นเข้าสู่บัญชีลับของคณะกรรมการประมูลทั้งหมด "เอาล่ะค่ะ..." เอวาเลน่าเว้นวรรคจังหวะอย่างใจเย็น "ตอนนี้มีใครอยากจะคัดค้านเรื่องความเป็นเจ้าของของฉันอีกไหมคะ?" ชายคนนั้นหน้าถอดสี มือสั่นระริกขณะที่การ์ดสีดำของเธอถูกรูดผ่านเครื่องอ่านบัตรดิจิทัล เสียงสัญญาณการอนุมัติผ่านดัง 'ติ๊ง' ก้องไปทั่วทั้งฮอลล์ เสียงนั้นฟังดูเหมือนเสียงพิพากษาประหารชีวิตสำหรับผู้ที่คิดจะต่อกรกับเธอ "ยินดีด้วยค่ะคุณเอวาเลน่า รายการประมูลนี้เป็นของคุณ" ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะรับกุญแจสมบัติ โทรศัพท์ของคาร์ลอสก็สั่นขึ้น เขาขมวดคิ้วก่อนจะมองไปยังหน้าจอแล้วหันมามองเอวาเลน่าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป "เอวาเลน่า... มีคนบุกรุกเข้าไปในคลังลับของเราแล้ว" เขาเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงความตึงเครียดที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน "และคนคนนั้น... ฝากข้อความมาบอกว่า ยินดีต้อนรับกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง ที่ที่แม้แต่เงินก็ซื้อชีวิตไม่ได้" เอวาเลน่าชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปทางประตูหน้าต่างที่พังทลายลง พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ดังกระหึ่มอยู่เหนือหลังคาห้องโถง แรงลมพัดจนผมของเธอปลิวไสว แต่เธอกลับยิ้มออกมา—ยิ้มที่เต็มไปด้วยความกระหายในเกมที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของเอวาเลน่าในครั้งนี้นะคะ แล้วพบกันตอนหน้าค่ะ!