แผนซ้อนแผน

"ตัวเลขสามร้อยล้านเหรียญทองในบัญชีทรัสต์ของตระกูลดิ่งเหว... ถูกโอนย้ายไปยังบริษัทเปลือกนอกในเครือข่ายของท่านดยุกฟรานซิสเรียบร้อยแล้วค่ะ คุณชายเดอ ลูเซีย" เสียงรายงานของเลขาธิการสาวดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องประชุมลับ ชั้นบนสุดของตึกระฟ้าใจกลางมหานครการเงิน บรรยากาศเต็มไปด้วยแรงกดดันชนิดที่ทำให้ผู้ร่วมประชุมหายใจไม่ทั่วท้อง ทว่า เอวาเลน่า วอน ไคลน์ กลับยกเรียวปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ ดวงตาคู่คมกวาดมองเอกสารทางการเงินบนโต๊ะด้วยความพึงพอใจราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังมองเหยื่อเดินเข้าสู่กรง ไม่มีความตื่นตระหนก ไม่มีแม้แต่หยดเหงื่อบนหน้าผากของหญิงสาวผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็น "นางร้ายไร้ค่า" มีเพียงความสุขุมลุ่มลึกของสตรีผู้กุมไพ่เหนือกว่าในทุกประตู "ดีมาก... ปล่อยให้พวกเขาตายใจ คิดว่าปลาติดเบ็ดแล้วเถอะค่ะ" เอวาเลน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนผู้ฟังต้องลอบกลืนน้ำลาย ด้านข้างของเธอนั้น คาร์ลอส เดอ ลูเซีย มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลระดับโลกกำลังนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลาย นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะเชื่องช้า ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาclassy ทอดมองคนรักของตนด้วยประกายความชื่นชมและเอ็นดูระคนคลั่งไคล้ เขารู้ดีว่าหญิงสาวข้างกายคนนี้ไม่ได้เพียงแค่พยายามกอบกู้ตระกูล แต่เธือกำลังเล่นเกมการเมืองระดับสูงที่เดิมพันด้วยความล่มจมของตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่เคยเหยียบย่ำเธอ "เธอวางหมากตา,นี้ไว้ตั้งแต่ตอนที่พวกมันบีบให้เธอเซ็นสัญญาขายหุ้นล็อตแรกสินะคะ ยอดดวงใจของผม" คาร์ลอสเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตาพราวระยับด้วยความทึ่ง เขายื่นมือหนาไปกุมมือเรียวเย็นเฉียบของเธอไว้ สัมผัสอุ่นซ่านถ่ายทอดความมั่นคงที่พร้อมสนับสนุนเธออยู่เบื้องหลังเสมอ "เกมการเงินไม่มีคำว่าบังเอิญหรอค่ะ, คุณลูเซีย..." เอวาเลน่าหันมาสบตาคมกริบของชายหนุ่ม รอยยิ้มมุมปากของเธองดงามราวกับปีศาจสาวพราวเสน่ห์ในเทพนิยาย "พวกมันอยากได้ทรัพย์สินของไคลน์นักไม่ใช่หรือคะ ฉันก็แค่จัดฉาก ‘ถาดทองคำ’ พร้อมเสิร์ฟให้ถึงมือ แต่ก็น่าเสียดาย... ที่ของมีค่าพวกนั้น มันเคลือบด้วยยาพิษชนิดที่ต่อให้มีเงินล้นฟ้าก็ซื้อชีวิตคืนไม่ได้" ย้อนกลับไปเมื่อสามวันก่อน แผนการล่อเสือออกจากถ้ำเริ่มต้นขึ้นอย่างแนบเนียน เอวาเลน่าจงใจปล่อยข่าวลือเรื่องสภาพคล่องทางการเงินของตระกูลไคลน์ที่กำลังดิ่งเหวราวกับก้อนหินตกหน้าผา เพื่อให้ดยุกฟรานซิสและกลุ่มพันธมิตรโลภมากตายใจ รีบเร่งกว้านซื้อหุ้นและฮุบกองทุนทรัสต์ที่เธอจัดฉากขึ้นมา โดยไม่รู้เลยว่าบริษัทเปลือกนอกเหล่านั้น แท้จริงแล้วเป็นนอมินีที่ถูกควบคุมด้วยระบบการเงินอัจฉริยะที่คาร์ลอสและเธอบรรจงสร้างขึ้นเพื่อตลบหลังโดยเฉพาะ และในค่ำคืนนี้ งานเลี้ยงรับรองประจำฤดูกาลของสมาคมการค้าชั้นสูง จะเป็นเวทีประลองที่เธอจะกระชากหน้ากากคนพวกนั้นให้กลางวงสังคม เสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงคลอเบาๆ ภายในห้องโถงจัดเลี้ยงโอ่อ่า ประดับประดาด้วยโคมไฟระย้าคريสตัลระยิบระยับ แสงไฟสีนวลสะท้อนกับเครื่องเพชรราคาแพงระยับบนเรือนร่างของเหล่าคุณหญิงและไฮโซผู้ดีจอมปลอม เอวาเลน่าก้าวเข้ามาในชุดราตรีผ้าไหมปักเลื่อมสีรัตติกาลเข้ารูป ขับเน้นทรวดทรงองเอวเย้ายวนและสง่างามในคราวเดียว การปรากฏตัวของเธอดึงดูดทุกสายตาให้หันมามองเป็นตาเดียว บ้างก็มองด้วยสายตาสمเพช บ้างก็สมน้ำหน้า โดยเฉพาะดยุกฟรานซิสที่ยืนถือแก้วไวน์รออยู่ก่อนแล้ว มุมปากของชายวัยกลางคนยกยิ้มหยันอย่างปิดไม่มิด "โอ้ แม่นางฟ้าตกอับแห่งไคลน์..." ดyุกฟรานซิสเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย ถือวิสาสะเดินเข้ามาใกล้ "ดูท่าทางเธอจะยังใช้ชีวิตหรูหราได้ไม่เลวเลยนี่ แม้ว่าสมบัติทบต้นทบดอกนับร้อยล้าน จะย้ายมาอยู่ในมือของฉันหมดแล้วก็ตามที น่าเสียดายแทนคุณพ่อผู้ล่วงลับของเธอนะ ที่มีทายาทสมองกลวงผลาญทรัพย์สินจนหมดตระกูล" เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นจากกลุ่มผู้ดีรอบข้าง สายตานับสิบคู่มองมาที่เอวาเลน่าราวกับเธอเป็นตัวตลกในละครสัตว์ ทว่า หญิงสาวกลับไม่แม้แต่จะกะพริบตา เธอยกมุมปากยิ้มบางๆ อย่างผู้ดีที่เหนือกว่าในทุกกระบวนท่า ไม่มีความโกรธเกรี้ยว มีเพียงความเย้ยหยันที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนใต้แพขนตางอนงาม "ท่านดยุกช่างมีความจำที่ประเสริฐเสียจริงนะคะ..." เอวาเลน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ก้องกังวานพอที่จะให้คนรอบข้างได้ยินชัดเจน "แต่ก่อนจะไปกังวลเรื่องทรัพย์สินของตระกูลฉัน ท่านช่วยตรวจสอบยอดเงินในบัญชีบริษัทลงทุนของท่านเองเสียก่อนดีไหมคะ? เกรงว่า... ตัวเลขสามร้อยล้านที่ท่านเพิ่งโอนย้ายไปเมื่อช่วงบ่าย อาจจะไม่ได้งอกเงยอย่างที่ท่านฝันหวานเอาไว้" รอยยิ้มบนใบหน้าของดยุกฟรานซิสชะงักค้าง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนระแวง "เธอ... เธอหมายความว่าอะไร?" ในวินาทีนั้นเอง หน้าจอ LED ขนาดมหักฬที่ใช้ฉายภาพบรรยากาศงานเลี้ยงภายในห้องโถง ก็เกิดสัญญาณภาพกระพริบวูบวาบ ก่อนที่ภาพกราฟฟิกรายงานสถานะทางการเงินและการโอนย้ายของกลุ่มทุนตระกูลฟรานซิสจะปรากฏขึ้นหราต่อหน้าแขกเหรื่อหลายร้อยชีวิต ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานระบุสถานะ "บัญชีถูกอายัดและตรวจพบเส้นทางการเงินผิดกฎหมาย" โดดเด่นสะดุดตา เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทั่วทั้งห้องโถง เหล่าไฮโซและนักลงทุนต่างพากันถอยกรูดออกจากตัวดยุกฟรานซิสราวกับเขาเป็นโรคติดต่อร้ายแรง สีหน้าของท่านดยุกซีดเผือดไร้สีเลือด เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มกรอบหน้า เขากัดฟันกรอดด้วยความโกรธแค้น ดวงตาแดงก่ำจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าที่ยังคงยืนยิ้มแย้มอย่างไร้ความกังวล "นี่เธอ... นังตัวดี! เธอเล่นตุกติกอะไรกับระบบบัญชีของฉัน!" ดยุกฟรานซิสบันดาลโทสะ พยายามพุ่งตัวเข้ามาหาเอวาเลน่าหมายจะทำร้ายร่างกายด้วยความจนมุม ทว่า ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วของเขาจะแตะโดนชายผ้าของเธอ ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษชั้นดีก็ก้าวเข้ามาขวางกลางไว้อย่างรวดเร็วดั่งภูผา คาร์ลอส เดอ ลูเซีย ปัดมือของดยุกออกอย่างไร้เยื่อใย นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นเย็นชาเสียจนกดดันให้อีกฝ่ายต้องผงะถอยหลังด้วยความหวาดกลัว สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องเตือนภัยว่าชายหนุ่มเบื้องหน้ามีอำนาจมากพอที่จะบดขยี้เขาให้แหลقคามือได้ภายในพริบตาเดียว "ระวังมือสกปรกของท่านไว้ให้ดีค่ะ, ท่านดยุก..." คาร์ลอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลัง เยือกเย็นเสียจนอุณหภูมิในห้องโถงลดฮวบลงทันที "เพราะคนที่จะพาท่านไปนอนในคุกตารางมืดๆ ไม่ใช่แค่เธอ... แต่เป็นกองทุนการค้าระดับโลกของผมเอง" เอวาเลน่าก้าวออกมาจากด้านหลังของคาร์ลอส เธอโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูของดยุกฟรานซิสที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความสิ้นหวัง รอยยิ้มของเธองดงามเย้ายวนแต่ทว่าเฉียบคมดั่งใบมีดโกนอาบยาพิษ "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของความโลภนะคะ, ท่านดยุกผู้สูงศักดิ์..." ทว่า ในขณะที่เกมการแก้แค้นกำลังดำเนินไปถึงจุดสะใจที่สุด เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋าคลัทช์ของเอวาเลน่าก็สั่นขึ้นรัวๆ หน้าจอปรากฏภาพกล้องวงจรปิดจากคลังสินค้าลับริมท่าเรือ ที่ซึ่งทรัพย์สินชิ้นสุดท้ายของตระกูลไคลน์ถูกเก็บรักษาไว้... และตอนนี้ กำลังถูกบุคคลปริศนากลุ่มหนึ่งระเบิดทำลายจนย่อยยับ พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงเข้ามาว่า: "เกมเพิ่งเริ่มต้นต่างหากล่ะ, คุณหนูไคลน์" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุนกันมาตลอดนะคะ!