ทวงคืนสิทธิ

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กกระทบพื้นโต๊ะไม้ฮอกฮานีราคาแพงลิบลิ่วดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับเสียงค้อนพิพากษาของยมบาลที่ถูกตอกลงมาบนโลงศพของตระกูลเวนเดล เอวาเลน่า วอน ไคลน์ ในชุดสูทผ้าทวีตสีชาแนลตัดเย็บอย่างประณีตเข้ารูป นั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะประชุมตัวยาว ใบหน้ารูปไข่ประดับรอยยิ้มบางเบา ทว่าแววตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เธอกวาดสายตามองหน้าบรรดาผู้อาวุโสแห่งตระกูลเวนเดลและทนายความประจำตระกูลที่กำลังหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายซึมตามไรผมของแต่ละคนอย่างน่าเวทนา "พวกคุณคงไม่อยากให้ฉันต้องอ่านมาตราทางกฎหมายทีละบรรทัดให้ฟังหรอกนะคะ มันเสียเวลาอันมีค่าของฉัน และที่สำคัญ..." เอวาเลน่าเว้นจังหวะ เล็บเรียวสวยเคาะเบาๆ บนแฟ้มเอกสารที่ระบุตราประทับกระทรวงพาณิชย์และศาลสูงชัดเจน "มันคงน่าอับอายขายหน้าเกินไป หากข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจพรุ่งนี้เช้า จะพาดหัวว่าตระกูลผู้ดีเก่าแก่กำลังจะล้มละลายเพราะคดีฉ้อโกงทรัพย์สินของเครือไคลน์" "คุณ... คุณเอวาเลน่า! เรื่องนี้มันต้องมีเข้าใจผิดกันแน่ๆ!" ทนายความเฒ่าผู้เคยหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีเมื่อสัปดาห์ก่อน เอ่ยเสียงสั่นพร่า มือที่ถือผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อสั่นเทחจนแทบควบคุมไม่อยู่ "สัญญาเงินกู้และโฉนดที่ดินพวกนั้น... มันเป็นแค่..." "แค่หลักทรัพย์ค้ำประกันที่พวกคุณแอบเอาชื่อฉันไปปลอมแปลงลายมือชื่อเพื่อค้ำประกันหนี้สินก้อนโตใช่ไหมคะ?" เอวาเลน่าสวนกลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบแต่น่าเกรงขามจนอีกฝ่ายสะดุ้งเฮือก เธอปรายตามองเอกสารฉบับสำคัญที่มีลายมือชื่อปลอมซึ่งถูกตรวจสอบทางนิติวิทยาศาสตร์เรียบร้อยแล้ว "น่าเสียดายนะคะที่กฎหมายยุคนี้ไม่ต้อนรับพวกมิจฉาชีพสวมสูทอย่างพวกคุณ" บรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจที่ติดขัดของคนตระกูลเวนเดล หลายคนทรุดตัวลงนั่งพับเพียบกับเก้าอี้ราวกับกระดูกสันหลังถูกถอดออกไป ความพินาศที่เอวาเลน่าใช้เวลาวางแผนมาอย่างยาวนานบัดนี้สุกงอมเต็มที่ เธอบดขยี้ศัตรูให้จมดินทีละก้าวอย่างเลือดเย็น โดยไม่ต้องเปลืองแรงแม้แต่จะตะโกน ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมบานคู่แกะสลักหรูหราก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝ่ามือหนาอันทรงพลัง ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีดำสนิทของ คาร์ลอส เดอ ลูเซีย ก้าวเข้ามาด้วยฝ่าคมคาย กลิ่นอายความเป็นมหาเศรษฐีผู้กุมกลไกตลาดการเงินระดับโลกแผ่ซ่านกดดันจนทุกคนในห้องแทบหยุดหายใจ ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีกวาดมองผู้บุกรุกและคนทรยศด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ ก่อนที่เขาจะเดินตรงมาหยุดยืนเคียงข้างเอวาเลน่า พร้อมกับวางมือหนาลงบนพนักพิงเก้าอี้ของเธออย่างแสดงความเป็นเจ้าของและปกป้องคุ้มครองอย่างเปิดเผย "ประชุมกันถึงไหนแล้วครับที่รัก?" เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังเอמהถามขึ้น พร้อมรอยยิ้มมุมปากที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "ถ้าพวกเขายังหาเงินมาคืนหนี้สามพันล้านยูโรไม่ได้ภายในห้านาทีนี้... ผมจัดการยึดทุกคฤหาสน์และอายัดบัญชีธนาคารทั้งหมดของพวกมันดีไหมครับ?" คำพูดของคาร์ลอสเปรียบเสมือนกิโยตินที่ปล่อยใบมีดลงมาตัดขั้วหัวใจของคนตระกูลเวนเดลจนสิ้นเรี่ยวแรงจะต่อต้าน เอวาเลน่าเหลือบมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่เคียงข้างเธอเสมอมาตั้งแต่สมัยที่เธอยังเป็นเพียงแค่นางร้ายตกอับที่ใครๆ ก็รังเกียจ มุมปากของหญิงสาวหยักยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจในเคมีที่เข้ากันราวกับกิ่งทองใบหยก "อย่าใจร้อนนักเลยค่ะคาร์ลอส..." เอวาเลน่าเอ่ยเสียงหวานหยาดเยิ้ม ทว่าสายตากลับจ้องมองไปยังประมุขตระกูลเวนเดลที่กำลังนั่งคุกเข่าอ้อนวอนอยู่บนพื้น "เพราะนอกจากคดีแพ่งเรื่องหนี้สินแล้ว ฉันยังมี 'ของขวัญชิ้นพิเศษ' อีกหนึ่งชิ้น ที่เพิ่งได้รับอนุมัติหมายจับจากศาลอาญามาสดๆ ร้อนๆ เมื่อครู่นี้เองค่ะ" เธอหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวกดหน้าจอเพื่อส่งคำสั่งบางอย่างออกไป ทันใดนั้น เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวขนาดใหญ่ก็ดังกระหึ่มก้องกังวานมาจากลานจอดดาดฟ้าของตึกสูงระฟ้าแห่งนี้ แรงลมตีผ่านกระจกใสสะเทือนเลื่อนลั่น พร้อมกับฝูงเจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยพิเศษและเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์นับสิบนายที่เดินแถวเรียงหนึ่งเข้ามาล้อมห้องประชุมนี้ไว้ทุกด้าน เอวาเลน่ายืนขึ้นเต็มความสูง เปล่งประกายรัศมีแห่งชัยชนะที่เจิดจ้าเสียจนใครก็ไม่อาจละสายตา เธอโน้มตัวลงกระซิบข้างหูของประมุขตระกูลเวนเดลที่กำลังหน้าซีดเผือดเป็นศพด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่เชือดเฉือนลึกถึงกระดูกดำ "ยินดีต้อนรับสู่นรกที่พวกคุณสร้างขึ้นเองนะคะ... ลาก่อนค่ะ" ดวงตาของเอวาเลน่าหันไปประสานกับสายตาดุดันทรงเสน่ห์ของคาร์ลอส ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ ก่อนที่หน้าจอสมาร์ทโฟนในมือของเอวาเลน่าจะสว่างวาบขึ้น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนการโอนย้ายทรัพย์สินมูลค่ามหาศาลเข้าบัญชีหลักของเธอสำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบ... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - เอวาลินน์ปลายพู่กัน