ความจริงที่แสนเจ็บปวด

"แฟ้มเอกสารลับฉบับนี้ไม่ได้ถูกทำลายอย่างที่พวกมันต้องการ... ใช่ไหมคะ, คาร์ลอส" เสียงหวานใสที่เจือไปด้วยความเยือกเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลกเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องนิรภัยใต้ดิน ณ คฤหาสน์ตระกูลวอน ไคลน์ แสงไฟสีส้มสลัวจากตะเกียงโบราณส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของ เอวาเลน่า วอน ไคลน์ หญิงสาวในชุดราตรีสีดำสนิทผู้กำลังกุมชะตากรรมของอาณาจักรการเงินทั้งหมดไว้ในมือ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด ขณะที่นิ้วเรียวยาวพลิกหน้ากระดาษเอกสารเก่าคร่ำคร่าที่มีรอยคราบสีน้ำตาลเข้ม คราบเลือด... ของร่างเดิมที่ถูกฆาตกรรมอย่างเลือดเย็นเมื่อสามปีก่อน คาร์ลอส เดอ ลูเซีย ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง มือหนาอบอุ่นวางทาบบนไหล่บอบบางของเธออย่างให้กำลังใจ สัมผัสที่มั่นคงและหนักแน่นนั้นคือเสาหลักเดียวที่คอยค้ำจุนหัวใจของเอวาเลน่าในยามที่พายุแห่งความแคกำลังโหมกระหน่ำ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้กุมอำนาจการเงินระดับโลกโน้มใบหน้าลงมาใกล้ กระซิบข้างใบหูด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงแววอันตราย "ทุกตัวอักษรในนั้นบันทึกเส้นทางการเงินทั้งหมดเอาไว้แล้วค่ะ, เอวาเลน่า... คนที่บงการให้คนมาวางยาพิษในถ้วยชาของเธอในคืนงานเลี้ยงฤดูใบไม้ร่วง ไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่เป็น 'ดยุกโรเบิร์ต' ผู้นำตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่พวกคุณเคยคิดว่าเป็นมิตรมาโดยตลอด และมือสังหารที่ลงมือ... ก็คือคนที่กำลังนั่งดื่มไวน์ราคาแพงอยู่ในห้องโถงใหญ่ชั้นบนตอนนี้" หัวใจของเอวาเลน่ากระตุกวูบ ภาพความทรงจำอันเลือนรางและเจ็บปวดทรมานของเจ้าของร่างเดิมไหลทะลักเข้ามาในหัว ความรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก รสชาติขมปร่าของยาพิษที่แผดเผาหลอดอาหาร และเสียงหัวเราะเยาะเย้ยในวาระสุดท้าย... ทุกอย่างกระจ่างชัดขึ้นในเสี้ยววินาทีนี้ ความโกรธเกรี้ยวไม่ได้ทำให้เธอกรีดร้องหรือสูญเสียการควบคุม ตรงกันข้าม เอวาเลน่ากลับระบายยิ้มเยาะหยันออกมา รอยยิ้มที่งดงามแต่กลับเยือกเย็นจนน่ากลัว ในเมื่อพวกมันกล้าเหยียบย่ำชีวิตของหญิงสาวผู้ไร้ทางสู้จนดิ่งเหว วันนี้เธอก็จะใช้เงินตราและอำนาจทั้งหมดที่มี ลากพวกมันลงมาดิ่งเหวที่ลึกยิ่งกว่าให้จมดิ่งจนไม่มีวันได้ผุดได้เกิด! "หึ... ช่างเป็นแผนการที่แยบยลเสียจริงนะคะ" เอวาเลน่ายืดตัวตรง แววตาฉลาดเป็นกรดทอประกายคมกริบ "ส่งคนไปปิดล้อมทางออกทุกด้านของคฤหาสน์ อย่าให้หนูสกปรกสักตัวเล็ดลอดออกไปได้ และที่สำคัญ..." เธอกวาดสายตามองเอกสารการโอนหุ้นในมือ "เตรียมเอกสารอายัดทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลดยุกโรเบิร์ตให้พร้อม ฉันจะไปทวงหนี้เลือดนี้ด้วยตัวเอง" ก๊อกๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ ตามด้วยร่างของพ่อบ้านประจำตระกูลที่ก้าวเข้ามาด้วยอาการสั่นเทา สีหน้าซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย "คุณ... คุณเอวาเลน่าครับ! ท่านดยุกโรเบิร์ตและแขกผู้มีเกียรติกำลังรอคุณอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ พวกเขา... พวกเขาบอกว่าถึงเวลาที่คุณต้องประกาศสละสิทธิ์ในกองมรดกทั้งหมดตามข้อตกลงแล้วครับ!" เอวาเลน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความขบขันและสมเพชเวทนา เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าให้เรียบหรูไร้ที่ติ ก่อนจะหันไปสบตากับคาร์ลอสที่ส่งยิ้มมุมปากให้อย่างรู้ใจ "สละสิทธิ์อย่างนั้นหรือคะ?" หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นอย่างสง่างาม "คงต้องทำให้พวกมันผิดหวังเสียแล้ว... เพราะวันนี้ ฉันไม่ได้มาเพื่อสละสิทธิ์ แต่ฉันมาเพื่อยึดทุกอย่างที่เป็นของพวกมันต่างหาก!" สองร่างเดินเคียงคู่กันขึ้นมาจากห้องใต้ดิน ราวกับมัจจุราชที่ก้าวออกมาจากขุมนรกเพื่อทวงคืนความยุติธรรม ทันทีที่บานประตูห้องโถงใหญ่เปิดออก สายตานับร้อยคู่ของเหล่าชนชั้นสูงที่มาร่วมงานต่างก็หันมามองเป็นตาเดียว บ้างก็มองด้วยความดูถูกเหยียดหยาม บ้างก็รอหัวเราะเยาะความพ่ายแพ้ของอดีตนางร้ายผู้ตกอับ ทว่า... รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของดยุกโรเบิร์ตกลับต้องแข็งค้าง เมื่อเห็นว่าคนที่เดินเคียงข้างเอวาเลน่ามาคือมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกอย่างคาร์ลอส เดอ ลูเซีย และแววตาของหญิงสาวที่เคยอ่อนแอ กลับคมก్రిบราวนกับใบมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือดคอพวกเขาได้ทุกเมื่อ "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของพวกคุณค่ะ, ท่านดยุก" เอวาเลน่าเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่ก้องกังวานไปทั่วห้องโถง พร้อมกับที่หน้าจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่กลางห้องโถงถูกเปิดขึ้นโดยฝีมือของระบบอัจฉริยะ เผยให้เห็นหลักฐานเส้นทางการเงินและคลิปสารภาพบาปของมือสังหารแบบชัดเจนทุกถ้อยคำ! ความโกลาหลเกิดขึ้นในพริบตา เสียงหวีดร้องและเสียงซุบซิบนินทาดังระเบิดขึ้นราวกับผึ้งแตกรัง สีหน้าของดยุกโรเบิร์ตซีดเผือดไร้สีเลือด เข่าแทบทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อตระหนักได้ว่าความลับที่กุมไว้ถูกเปิดโปงต่อหน้าธารกำนัล และอำนาจเงินตราทั้งหมดในมือของเขากำลังถูกกัดกินจนหมดสิ้นในเวลาไม่ถึงวินาที เอวาเลน่าก้าวเข้าไปยืนประจันหน้ากับชายชราผู้เคยพรากชีวิตร่างเดิม รอยยิ้มพิฆาตปรากฏขึ้นบนเรียวปากสวย เธอก้มตัวลงกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น "จำความรู้สึกตอนที่ฉันตายได้ไหมคะ? ต่อจากนี้... ตาพวกคุณบ้างแล้วที่จะต้องลิ้มรสมัน!" ในจังหวะที่ความโกลาหลถึงขีดสุด เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำก็ดังกระหึ่มขึ้นบนท้องฟ้ายามค่ำคืน แรงลมกรรโชกพัดหน้าต่างกระจกแตกละเอียด พร้อมกับกลุ่มชายชุดดำติดอาวุธครบมือที่โรยตัวลงมาปิดล้อมคฤหาสน์ไว้ทุกด้านอย่างไร้ทางหนี และก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว ประตูทางเข้าหลักก็ถูกถีบจนพังกระเด็น พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลปริศนาผู้ถือครองอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า... คนที่กุมความลับทั้งหมดของตระกูลดิ่งเหวเอาไว้ในมือและพร้อมจะกดปุ่มทำลายล้างทุกสิ่งในค่ำคืนนี้! - เอวาลินน์ปลายพู่กัน