พายุฤดูร้อน

กลิ่นคาวฝนที่ลอยมาปะทะนาสิกอย่างรุนแรง ไม่ได้มาจากละอองชื้นตามธรรมชาติทั่วไป แต่เป็นกลิ่นดินอับชื้นผสมกับกระแสลมร้อนที่แปรปรวนอย่างไร้ทิศทาง หลินฟางขมวดคิ้วมุ่น มือเรียวที่กำลังคัดแยกเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดหวานในโรงเรือนชะงักกึก สัญชาตญาณเตือนภัยในหัวข้อต่อต้านความหายนะร้องเตือนเสียงดังลั่น ยุคเจ็ดสิบปลายเช่นนี้ ภัยธรรมชาติไม่ใช่เรื่องล้อเล่น หากพายุฤดูร้อนถล่มลงมาตรงๆ แปลงเกษตรทดลองที่เธอเพิ่งใช้หยดน้ำวิเศษจากมิติลับเร่งโตเมื่อคืนนี้ มีหวังราบเป็นหน้ากลองภายในเวลาไม่ถึงกี่ลมหายใจ "เหว่ยเกอ!" หลินฟางตะโกนเรียกชื่อสามีเสียงดังแข่งกับเสียงลมกรรโชกที่เริ่มพัดกระชากหลังคาสังกะสีให้ส่งเสียงคำรามครืนคราง ร่างสูงใหญ่ของเฉินเหว่ยพุ่งพรวดเข้ามาทางประตูไม้เก่าอย่างรวดเร็วราวกับเสือดาว เขาสวมเสื้อกล้ามสีเขียวเข้มเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อตึงแน่นที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการเร่งขุดคูระบายน้ำรอบแปลงผักกาดขาว ใบหน้าคมคายฉายแววเคร่งเครียดจริงจัง ดวงตาคมกริบกวาดมองท้องฟ้าด้านนอกที่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้มจนน่ากลัว เมฆฝนก้อนมหึมาตั้งเค้าทะมึนราวกับสัตว์ประหลาดที่กำลังอ้าปากเตรียมกลืนกินทุกสิ่ง "ฟ้าผ่าที่ยอดเขาด้านหลังแล้ว ฟางฟาง ลมแรงเกินกว่าจะต้านทานไหว" เสียงทุ้มต่ำของเฉินเหว่ยหนักแน่นไร้ความตื่นตระหนก แต่แววตาที่มองภรรยามีแต่ความห่วงใยระคนเด็ดเดี่ยว "คุณไปหลบในห้องเก็บของใต้ดินก่อน เรี่ยวแรงของคุณกับลูกในท้อง... ไม่สิ แปลงผักพวกนี้ผมจัดการเอง" "พูดบ้าอะไรกันคะ... เอ่อ พูดบ้าอะไรกันครับ!" หลินฟางเกือบเผลอหลุดปากคำพูดคุ้นชิน แต่ระงับไว้ได้ทัน เธอถลึงตาใส่สามีตัวโตที่คิดจะแบกรับภาระทั้งหมดไว้คนเดียว "ฉันไม่ใช่คุณหนูในหอคอยนะ แปลงเกษตรนี้ฉันลงแรงหยาดเหงื่อไปเท่าไหร่ คุณก็รู้ดีที่สุด จะให้ฉันนั่งมองมันพังพินาศไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร!" เฉินเหว่ยถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขารู้ดีว่าภรรยาสุดที่รักของตนดื้อรั้นเพียงใด ยิ่งเวลาทำมาหากิน เธอดุร้ายยิ่งกว่าแม่เสือหวงลูกเสียอีก ชายหนุ่มไม่เอ่ยคำคัดค้านให้เสียเวลา ร่างกำยำก้าวเข้าไปประชิดตัว คว้าผ้าใบกันน้ำผืนใหญ่พาดบ่า พร้อมกับคว้ามือเรียวบางของหลินฟางมากุมไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านส่งผ่านความมั่น "ถ้าอย่างนั้น... อยู่ใกล้ผม อย่าห่างจากสายตาเด็ดขาด" เฉินเหว่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ ทันใดนั้น เสียงเปรี้ยงปร้างราวกับฟ้าผ่าผ่าลงมาใกล้บริเวณไร่ ตามด้วยสายฝนเม็ดโตที่เทกระหน่ำลงมาดั่งห่ากระสุน แรงลมพายุซัดสาดจนต้นข้าวโพดเอนราบ หลินฟางไม่รอช้า เธอแอบดึงพลังจากมิติลับ ปล่อยละอองพลังงานบางเบาเคลือบไว้ที่รากพืชสำคัญ เพื่อช่วยพยุงไม่ให้มันหักโค่นในชั่วพริบตา ขณะที่เฉินเหว่ยใช้พละกำลังมหาศาลตอกเสาไม้ไผ่ค้ำยันแปลงมะเขือเทศและพริกขี้หนูอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักร ทั้งสองคนร่วมแรงร่วมใจกันฝ่าพายุฝนที่โหมกระหน่ำ เสื้อผ้าเปียกลู่แนบเนื้อ ร่างกายสั่นเทาด้วยความหนาวเย็น แต่หัวใจกลับแนบชิดและร้อนรุ่มไปด้วยพลังแห่งการต่อสู้ เฉินเหว่ยคอยเอาตัวเข้าบังลมและเศษไม้ที่ปลิวว่อนไม่ให้โดนภรรยา ส่วนหลินฟางก็คอยส่งผ้าแห้งผืนเล็กที่แอบหยิบออกมาจากมิติให้เขาเช็ดหน้า ท่ามกลางความมืดครึ้มของพายุ รอยยิ้มแห่งความเชื่อใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทั้งคู่ กระทั่งพายุเริ่มสงบลง เหลือเพียงละอองฝนโปรยปรายและความเสียหายบางส่วนที่ต้องเร่งซ่อมแซม เฉินเหว่ยทรุดตัวลงนั่งพักบนตอไม้ด้วยความเหนื่อยล้า หลินฟางกำลังจะยื่นกระติกน้ำร้อนให้สามี แต่สายตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นเงาร่างแปลกประหลาดที่กำลังกะโขกกระกากวิ่งเข้ามาทางรั้วท้ายไร่ นั่นคือ "เฉินเฉียง" ลูกพี่ลูกน้องตัวแสบของสามีผู้ขึ้นชื่อเรื่องการฉวยโอกาส ยามนี้อีกฝ่ายเนื้อตัวเปียกปอน สีหน้าลุกลี้ลุกลนถือจอบเก่าๆ วิ่งตรงดิ่งเข้ามายังแปลงผักวิเศษที่เพิ่งรอดพ้นจากพายุ พร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้ายที่ซ่อนไม่มิด "พี่รอง! แย่แล้วแปลงผักบ้านรองพังหมดท่าแน่ๆ... เอ๊ะ ทำไมมันยังตั้งตรงอยู่ได้ล่ะ?" เฉินเฉียงอ้าปากค้างเมื่อเห็นว่าพืชผลไม่ได้เสียหายอย่างที่คาดคิด ดวงตาโลภโม่งทรัพย์กวาดมองพืชผักเขียวขจีที่อวบออดยิ่งกว่าแปลงไหนๆ ในหมู่บ้าน ท่าทีของมันเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ทันที "พี่รอง... ไหนๆ พายุก็ทำลายแนวเขตที่ดินเมื่อกี้แล้ว แปลงนี้... ทางการน่าจะยกให้บ้านใหญ่ดูแลแทนจะดีกว่านะ!" เฉินเหว่ยลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าคมคายเย็นชาลงทันที รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างของนายทหารปลดประจำการจนเฉินเฉียงผถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัว แต่ก่อนที่เฉินเหว่ยจะได้เอ่ยปากสั่งสอนญาติผู้พี่จอมโลภคนนี้ ทันใดนั้น เสียงเคาะฆ้องประหลาดพร้อมกับเสียงประกาศจากผู้ใหญ่บ้านก็ดังลั่นมาจากทางถนนใหญ่ "ประกาศจากทางการ! ห้ามผู้ใดเคลื่อนย้ายเขตที่ดินเด็ดขาด เพราะทางคอมมูนหลวงส่งเจ้าหน้าที่พิเศษเดินทางมาตรวจสอบ 'โครงการเกษตรตัวอย่าง' ที่ไร่ของสหายเฉินเหว่ยในเวลานี้!" เฉินเฉียงหน้าซีดเผือก ส่วนหลินฟางกลับยกยิ้มมุมปากอย่างมีความหมาย ดวงตาคู่สวยประกายแวววับด้วยความสนุกสนาน... ในเมื่อแขกที่ไม่ได้รับเชิญเดินทางมาถึงหน้าประตูบ้านพร้อมกับอำนาจรัฐแล้ว เกมการฟาดฟันเพื่อทวงคืนความยุติธรรมกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามการต่อสู้และสร้างเนื้อสร้างตัวไปกับหลินฟางและเฉินเหว่ยนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ