การดวลเวทมนตร์ที่ไม่มีใครคาดคิด

"เจ้าเด็กไร้ค่า! คิดหรือว่าการสอบตกครั้งก่อนคือโชคช่วย ครั้งนี้ข้าจะฉีกหน้ากากจอมปลอมของเจ้าให้ขาดกระจุยคาลานประลอง!" เสียงตะโกนก้องของ 'จินเฟย' ตัวร้ายประจำรุ่นดังสะท้อนไปทั่วโถงหินใต้ดินที่พวกเขาถูกดูดตกลงมา ที่นี่ไม่ใช่ขุมนรก แต่มันคือห้องทดสอบโบราณที่ถูกซ่อนอยู่ใต้สถาบันมหาเวท พื้นที่กว้างขวางถูกจัดวางด้วยเสาค้ำยันสลักอักขระเวทมนตร์สีครามสั่นไหวราวกับมีชีวิต หลินซูยี่ปัดฝุ่นออกจากชุดนักศึกษาที่ยับย่น ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองรอบด้านอย่างรวดเร็ว สมองของโปรแกรมเมอร์ประมวลผลสภาพแวดล้อมเป็นโครงข่ายข้อมูลดิจิทัลในชั่วพริบตา เขาสัมผัสได้ถึงความหนาแน่นของมานาที่ไหลเวียนในอากาศผ่าน 'ระบบวิเคราะห์บั๊ก' ที่กำลังรันผลอย่างบ้าคลั่ง มู่หรงเฉิงยืนนิ่งอยู่เบื้องหลัง ใบหน้าคมคายภายใต้หน้ากากอธิการบดีดูเรียบเฉย แววตาของเขามองหลินซูยี่ราวกับจะบอกว่า 'ลองแก้ปัญหาดูสิ หากเจ้าทำไม่ได้ ข้าจะจัดการเอง' "ประลองงั้นหรือ?" หลินซูยี่เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มุมปากยกยิ้มอย่างทะเล้นแต่ทว่าเย็นเยียบ "ในสถานที่ที่เต็มไปด้วย 'โค้ดขยะ' ทางเวทมนตร์แบบนี้เนี่ยนะ? ช่างใจกล้าเสียจริงจินเฟย" จินเฟยไม่รอช้า เขาตวัดไม้คทาประจำกาย เกิดวงเวทย์สีแดงฉานขึ้นกลางอากาศ เปลวเพลิงอัคคีถูกบีบอัดจนกลายเป็นลูกศรขนาดมหึมา พุ่งเข้าใส่ร่างของหลินซูยี่ด้วยความเร็วที่ทำให้อากาศรอบข้างบิดเบี้ยว *ติ๊ง!* [ตรวจพบช่องโหว่ในกระบวนท่าเวท: 'อัคคีแผดเผา' มีค่าความหน่วงในจุดเชื่อมต่อของวงจรมานา 0.03 วินาที] [ต้องการเปิดใช้งาน 'บั๊กสะท้อนเวท' หรือไม่?] "ยืนนิ่งเป็นเป้านิ่งแบบนี้ กลัวจนฉี่ราดไปแล้วหรือ!" จินเฟยหัวเราะร่า หลินซูยี่ไม่ขยับแม้แต่ปลายเท้า เขาเพียงแค่หลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะดีดนิ้วกลางอากาศเบาๆ "สะท้อนกลับไป... ตามที่โปรแกรมกำหนดไว้เถอะ" แทนที่จะป้องกัน หลินซูยี่กลับแทรกแซงโครงสร้างเวทมนตร์ของจินเฟยด้วยการส่งกระแสมานาเข้าสู่ 'บั๊ก' ที่ระบบตรวจพบ พลังเวทสีแดงที่กำลังจะพุ่งถึงตัวเขาพลันชะงักงัน วงจรมานาที่บิดเบี้ยวถูกดีดกลับด้วยองศาที่แม่นยำดุจการคำนวณจากเครื่องจักร ลูกศรเพลิงที่เคยพุ่งเข้าหาเขา กลับหันหัวกลับ 180 องศาพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของเจ้าของพลังเอง! "อะไรกัน! เป็นไปไม่ได้!" จินเฟยหน้าซีดเผือด รีบกางโล่เวทป้องกันตนเองอย่างทุลักทุเล แต่พลังเวทที่ถูกสะท้อนกลับมานั้นรุนแรงกว่าเดิมถึงสองเท่าเพราะได้รับแรงส่งจากสภาพแวดล้อมที่แปรปรวน *ตู้ม!* แรงระเบิดดังสนั่นจนพื้นสั่นสะเทือน ฝุ่นควันตลบอบอวล เมื่อฝุ่นจางลง ภาพที่ปรากฏคือจินเฟยที่ล้มฟุบอยู่กับพื้น เสื้อผ้าฉีกขาดและมีคราบเขม่าดำไปทั่วใบหน้า ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด หลินซูยี่เดินก้าวเข้าไปใกล้ ลมหายใจของเขายังคงสม่ำเสมอ ราวกับไม่ได้ผ่านการต่อสู้เสี่ยงตายมาแม้แต่น้อย "เวทมนตร์น่ะ ไม่ใช่แค่การตะโกนชื่อท่าแล้วร่ายพลังออกมาหรอกนะ" หลินซูยี่ก้มลงมองจินเฟยด้วยสายตาเวทนา "ถ้าเจ้าไม่รู้จักวิเคราะห์จุดอ่อนของมัน ก็เป็นได้แค่หุ่นเชิดที่ใช้พลังผิดที่ผิดทางเท่านั้นแหละ" มู่หรงเฉิงก้าวเดินเข้ามาหยุดข้างกายหลินซูยี่ มือเรียวบางภายใต้แขนเสื้อยาวเอื้อมมาจับที่ไหล่ของเด็กหนุ่มเบาๆ ไอเย็นจากกายของเขาส่งผ่านเข้ามาจนหลินซูยี่รู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ "เก่งมาก... ซูยี่" น้ำเสียงของมู่หรงเฉิงแผ่วเบา แต่แฝงไปด้วยความชื่นชมที่หาได้ยาก "แต่เจ้าลืมสังเกตไปอย่างหนึ่ง พื้นที่นี้ไม่ได้มีแค่การประลอง แต่มันมีบางอย่าง 'ตื่น' ขึ้นมาเพราะแรงระเบิดเมื่อครู่" ฉับพลันนั้นเอง เสียงกลไกเฟืองยักษ์หมุนวนดังสนั่นจากผนังหินรอบด้าน อักขระสีครามเปลี่ยนเป็นสีเลือด สัญญาณเตือนจากระบบของหลินซูยี่ดังถี่รัวจนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าแดงฉาน [แจ้งเตือนระดับวิกฤต: บอสลับ 'ผู้พิทักษ์บันทึกแห่งกาลเวลา' ตื่นจากการหลับใหล] [ภารกิจระดับ SSS: รอดชีวิตจากเงื้อมมือผู้พิทักษ์ที่ถูกทำลายข้อมูลไปแล้วกว่า 90%!] หลินซูยี่หันไปมองมู่หรงเฉิงทันที แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจเขาแทบหยุดเต้นไม่ใช่บอสที่กำลังพังกำแพงออกมา แต่เป็นแววตาของอธิการบดีที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง นัยน์ตาสีทองคู่นั้นไม่ได้มองไปยังศัตรูเบื้องหน้า แต่มองตรงมาที่เขาด้วยความรู้สึกซับซ้อนที่ดูเหมือน... คำสารภาพผิดที่ถูกเก็บงำมาเนิ่นนาน "เจ้าไม่ใช่แค่หลินซูยี่ที่ข้าเคยรู้จัก... บอกข้ามา ว่าเจ้าคือใครกันแน่?" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ 'น้ำผึ้งหยดแรก' นะคะ