การเผชิญหน้ากับบอสใหญ่เบื้องหลังเงา

"ถอยไป ซูยี่!" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยเยือกเย็นราวกับน้ำแข็งขั้วโลกบัดนี้กลับสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์ มู่หรงเฉิงตวาดก้องพร้อมกับคว้าข้อมือของหลินซูยี่แล้วเหวี่ยงไปด้านหลังอย่างแรง ในวินาทีนั้นเอง พื้นหินศิลาอาคมใต้ฝ่าเท้าของทั้งคู่ก็แตกร้าวออกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับถูกแรงบีบมหาศาลจากอากาศธาตุ [ติ๊ง! แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้สร้างรหัส' ระดับอนุภาค พลังงานต้นกำเนิดกำลังถูกดึงออกไปจากระบบ!] เสียงระบบดังรัวอยู่ในหัวของหลินซูยี่ราวกับเสียงกลองศึกที่ใกล้แตกพ่าย เขาเบิกตากว้างมองภาพเบื้องหน้า ท้องฟ้าเหนือสถาบันมหาเวทที่เคยเป็นสีครามกระจ่างบัดนี้ถูกฉีกกระชากออก เผยให้เห็นรอยแยกสีม่วงคล้ำที่เต้นเร่าเหมือนเส้นเลือดขอดของผู้สร้างจักรวาลที่บิดเบี้ยว ร่างเงาสูงตระหง่านร่างหนึ่งค่อยๆ ก้าวออกมาจากรอยแยกนั้น รัศมีของมันไม่ใช่พลังเวทมนตร์ธรรมดา แต่มันคือ 'รหัสคำสั่ง' ที่สามารถเขียนทับความเป็นจริงได้โดยตรง "อาจารย์... ท่านกำลังจะทำอะไร!" หลินซูยี่ตะโกนแข่งกับเสียงกัมปนาทของอากาศที่เสียดสีกัน มู่หรงเฉิงไม่ตอบ ดวงตาคู่สวยที่มักจะซ่อนความซึนเดเระไว้ภายใต้มาดนิ่งขรึมบัดนี้กลับเปล่งประกายด้วยสีทองอร่ามผิดธรรมชาติ เขารู้ดีว่า 'ผู้สร้างรหัส' ผู้นี้ต้องการลบโลกใบนี้ทิ้งเพื่อเริ่มต้นการรีเซ็ตใหม่ และจุดเชื่อมต่อที่สำคัญที่สุดของ 'บั๊ก' ที่จะนำไปสู่จุดจบคือตัวของหลินซูยี่ *ถ้าตัวตนนี้ต้องถูกลบ... ข้าจะขอเป็นผู้ขวางทางเอง* มู่หรงเฉิงสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ม่านพลังเวทมนตร์โบราณสีเงินยวงก็กางออกครอบคลุมร่างของหลินซูยี่ไว้แน่นหนา เขาทำมากกว่าการป้องกัน เขาตัดสินใจผสานจิตวิญญาณเข้ากับแกนกลางของสถาบันมหาเวท ยอมจ่ายราคาด้วยพลังชีวิตที่เหลืออยู่เพื่อสร้างเกราะกำบังระดับตำนาน "อั่ก!" ร่างสูงโปร่งของอธิการบดีกระตุกเฮือกเมื่อลำแสงสีดำสนิทจากฝ่ามือของ 'ผู้สร้างรหัส' พุ่งเข้าปะทะกับม่านพลังที่เขาสร้างขึ้น ความรุนแรงของมันทำให้แรงอัดอากาศฉีกกระชากเสื้อคลุมตัวนอกของมู่หรงเฉิงจนขาดวิ่น เผยให้เห็นรอยสักตราประทับแห่งพันธสัญญาที่เริ่มเรืองแสงวูบวาบและดับลงตามจังหวะชีพจรที่แผ่วเบา หลินซูยี่กัดริมฝีปากจนห่อเลือด เขารู้ดีว่าเขากำลังดูคนสำคัญค่อยๆ แตกสลายไปต่อหน้าต่อตา ไหวพริบของโปรแกรมเมอร์ในหัวสมองเขาหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง *บั๊ก... มันต้องมีช่องโหว่! ทุกอย่างที่เขียนด้วยโค้ด ย่อมมีจุดที่เขียนพลาดเสมอ!* เขารีบยกข้อมือขึ้น หน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นในอากาศ นิ้วเรียวของเขารัวพิมพ์รหัสคำสั่งอย่างดุเดือดท่ามกลางพายุพลังที่พัดโหมกระหน่ำ "รหัสที่ 0-9... โครงสร้างซ้อนทับ... บ้าเอ๊ย! รหัสชุดนี้มันไม่ใช่ภาษาเวทมนตร์ปกติ!" หลินซูยี่สบถพลางจ้องมองรหัสสีแดงฉานที่ไหลผ่านจอประสาทตา เขาตัดสินใจทำในสิ่งที่เสี่ยงที่สุด คือการ 'แทรกแซงโดยตรง' เข้าไปในกระแสพลังของมู่หรงเฉิงเพื่อสร้างจุดเชื่อมต่อ (Gateway) "อาจารย์! รับพลังจากข้า! อย่าปล่อยให้มันกัดกินท่านฝ่ายเดียว!" หลินซูยี่ตะโกนพร้อมกับกระโดดพุ่งเข้าหามู่หรงเฉิง มือหนึ่งแตะลงที่แผ่นหลังกว้าง อีกมือหนึ่งป้อนคำสั่งลงในระบบวิเคราะห์บั๊ก เมื่อฝ่ามือของทั้งสองสัมผัสกัน กระแสพลังงานมหาศาลก็พุ่งพล่านราวกับสายฟ้าที่เชื่อมโยงระหว่างดวงดาว มู่หรงเฉิงชะงักไป ดวงตาที่เต็มไปด้วยความดุดันมองสบตาหลินซูยี่ เห็นเพียงความมุ่งมั่นที่ทะลุผ่านความกลัวออกมา "เจ้าเด็กโง่... ทำไมถึงไม่หนีไป" มู่หรงเฉิงเค้นเสียงถาม ทั้งที่มุมปากมีเลือดไหลซึมออกมา "ถ้าโลกนี้ไม่มีอาจารย์ แล้วผมจะอยู่ไปทำไมในฐานะโปรแกรมเมอร์ที่เขียนโค้ดเพื่อช่วยคนอื่นล่ะครับ!" หลินซูยี่ตอบกลับพร้อมรอยยิ้มทะเล้นแม้หยาดเหงื่อจะท่วมหน้า ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็เงียบสงัดลงชั่วขณะ 'ผู้สร้างรหัส' ที่ลอยตัวอยู่นิ่งงัน ก่อนที่มันจะค่อยๆ แยกร่างออกเป็นนับพัน ร่างสีดำสนิทเหล่านั้นก้าวเข้ามาหาทั้งคู่พร้อมกันด้วยจังหวะที่ประสานกันอย่างน่าขนลุก [คำเตือนระบบ: ตรวจพบสถานะ 'วิกฤตการณ์ล่มสลาย' สกิลทั้งหมดถูกปิดใช้งานชั่วคราว... ยืนยันการรันโปรแกรม 'Reset' ในอีก 10 วินาที] มู่หรงเฉิงคว้ากระบี่เวทที่หลอมรวมจากแก่นชีวิตของตนเองขึ้นมา เขาสบตาหลินซูยี่เป็นครั้งสุดท้าย ความซึนเดเระที่เคยมีหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงแววตาอ่อนโยนที่ซ่อนไว้มาตลอด 31 ตอน "ซูยี่... ฟังนะ หากวันนี้เราต้องรีเซ็ตจริงๆ จำไว้ว่า ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไปกี่ครั้ง หรือข้าจะจำเจ้าได้หรือไม่..." เขายังพูดไม่ทันจบ เสียงหึ่งๆ ของระบบก็ดังสนั่นจนหูอื้อ ร่างของ 'ผู้สร้างรหัส' ลอยเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่ขัดกับกฎฟิสิกส์ มู่หรงเฉิงกางแขนออกปกป้องหลินซูยี่ไว้เต็มรัก ในขณะที่ปลายนิ้วของหลินซูยี่กดปุ่ม 'Enter' ยืนยันการเปลี่ยนผ่านคำสั่งครั้งสุดท้ายในวินาทีที่แสงสีขาวโพลนกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ทว่า ท่ามกลางความว่างเปล่านั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากความมืดมิดที่ลึกยิ่งกว่าระบบ "พบการเข้าถึง... สถานะผู้ใช้: เจ้าของรหัสลับสูงสุด" และในวินาทีที่โลกกำลังจะดับสูญ ดวงตาที่ไร้ใบหน้าของร่างสีดำเหล่านั้นกลับเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็น 'สัญลักษณ์' เล็กๆ ที่ปรากฏขึ้นบนข้อมือของหลินซูยี่... สัญลักษณ์ที่ไม่มีใครในจักรวาลนี้ควรจะครอบครองได้ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดนี้กับน้ำผึ้งหยดแรกนะคะ เตรียมพบกับความจริงที่ชวนตะลึงในตอนหน้าค่ะ!