หมากตานี้ไม่มีคำว่าพลาด

“ท่านอธิการบดี... ท่านกำลังทำสิ่งที่แม้แต่เทพเจ้ายังต้องหวาดกลัวอยู่นะคะ” เสียงของหลินซูยี่ดังก้องอยู่ในโถงกว้างของหอคอยดาราศาสตร์ที่บัดนี้ถูกอาบด้วยแสงสีม่วงประหลาดจากรอยแยกมิติเหนือศีรษะ ท่ามกลางกระแสพลังงานที่ปั่นป่วนจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว มู่หรงเฉิงยืนตระหง่านอยู่กลางวงเวทย์สีเงินยวง ร่างกายของเขาสั่นไหวราวกับเปลวเทียนที่กำลังจะดับมอด ดวงตาสีรัตติกาลที่เคยเย็นชาดั่งน้ำแข็งบัดนี้มีรอยร้าวของพลังมหาศาลที่กำลังกัดกินตัวตนของเขาจากภายใน “เจ้าไม่ควรมาที่นี่ หลินซูยี่” เสียงของมู่หรงเฉิงแหบพร่า หากยังคงความเย่อหยิ่งไว้ไม่เสื่อมคลาย “ออกไปเสีย ก่อนที่บันทึกของโลกจะถูกลบเลือน... เจ้าคือความผิดพลาดที่ข้าพยายามปกป้องไว้ให้พ้นจากวงจรนี้” [ติ๊ง! 03:22 นาที...] ตัวเลขสีแดงสดบนหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงเต้นตุบอยู่ข้างดวงตาของหลินซูยี่ เขาไม่ได้ถอยหนี กลับก้าวเท้าเข้าไปในรัศมีของวงเวทย์ที่อันตรายที่สุดอย่างใจเย็น ในมือของเขามีอุปกรณ์ประหลาดที่เขาสร้างขึ้นจากเศษซากของ 'บั๊ก' ที่เคยเก็บรวบรวมมาตลอดเส้นทาง “ปกป้องหรือคะ?” ซูยี่แค่นยิ้ม ดวงตาคมกริบมองทะลุผ่านม่านพลังงานไปยังแกนกลางของความโกลาหล “ท่านอธิการบดีที่ฉลาดปราดเปรื่องอย่างท่าน กลับมองข้ามความจริงที่เรียบง่ายที่สุดไป... ท่านคิดว่าท่านเป็นผู้คุมเกม แต่แท้จริงแล้ว ท่านเป็นเพียง ‘รหัส’ ตัวหนึ่งที่ถูกโปรแกรมให้เสียสละตัวเองเพื่อรีเซ็ตระบบต่างหาก” มู่หรงเฉิงชะงัก ร่างกายที่สั่นสะท้านหยุดนิ่งไปชั่วขณะ “เจ้าพูดเรื่องอะไร” “หมากตานี้... ไม่มีคำว่าพลาดค่ะ” ซูยี่ขยับนิ้วรัวเร็วบนอากาศราวกับกำลังพิมพ์รหัสลงบนคีย์บอร์ดที่มองไม่เห็น เส้นสายพลังงานสีฟ้าพุ่งออกจากปลายนิ้วเข้าแทรกซึมไปในรอยแยกมิติ มู่หรงเฉิงพยายามขัดขืน แต่เขากลับพบว่าพลังเวทย์ที่เคยควบคุมได้ดั่งใจบัดนี้กลับตอบสนองต่อคำสั่งของหลินซูยี่มากกว่าตัวเขาเอง โลกแห่งมหาเวทไม่ใช่แค่เรื่องของพลังอำนาจ แต่มันคือโครงสร้างที่ซับซ้อน และหลินซูยี่คือโปรแกรมเมอร์ที่มองเห็น ‘ทางลัด’ ของระบบนั้นเสมอ “ท่านคิดว่าการระเบิดพลังทิ้งจะช่วยรีเซ็ตโลกได้ แต่ท่านลืมไปว่าระบบนี้มี ‘ช่องโหว่’ ที่ถูกสร้างไว้โดยผู้สร้างคนก่อน” ซูยี่กระซิบชิดขอบวงเวทย์ กลิ่นอายของความเย็นเยียบและกลิ่นหอมจางๆ จากตัวมู่หรงเฉิงทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง “ข้าไม่ได้มาเพื่อหยุดท่าน แต่มาเพื่อ ‘แก้บั๊ก’ ในตัวท่านต่างหาก” [01:45 นาที...] แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาจนพื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกร้าว ซูยี่กัดฟันแน่น เลือดกำเดาไหลซึมออกมาจากจมูก ความเจ็บปวดจากการดึงรั้งพลังงานมิติทำให้เส้นประสาทแทบขาดผึง แต่รอยยิ้มยังคงแต้มอยู่ที่มุมปาก เขารู้ดีว่าหากทำไม่สำเร็จ ตัวตนของเขาจะหายไป แต่การได้เห็นความตื่นตระหนกที่แฝงอยู่ภายใต้ดวงตาที่เคยสงบนิ่งของมู่หรงเฉิงนั้นคุ้มค่าเกินบรรยาย “เจ้ามันคนบ้า...” มู่หรงเฉิงพึมพำ น้ำเสียงที่เคยเย็นชาสั่นไหวอย่างไม่อาจควบคุมได้ “เจ้าเอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงเพียงเพื่อจะช่วยคนอย่างข้า... คนที่กำลังจะหายไปจากความทรงจำของทุกคน” “ความทรงจำน่ะหรือคะ?” ซูยี่เงยหน้าขึ้น สบตากับคนตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ถ้าใครลืมท่าน ข้าจะจำไว้เอง ถ้าโลกนี้รีเซ็ต ข้าก็จะเขียนชื่อท่านลงไปในบรรทัดแรกของโลกใหม่ เพราะสำหรับข้า ท่านไม่ใช่แค่เป้าหมายของภารกิจ แต่ท่านคือคนเดียวที่ทำให้ข้าเข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงยอมดิ้นรนมาถึงจุดนี้” ท่ามกลางวิกฤตที่ทุกอย่างกำลังจะพังทลาย ซูยี่ตัดสินใจทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง เขาไม่ได้ใช้พลังไปกับการทำลายวงเวทย์ แต่เขากลับใช้มัน ‘เชื่อมต่อ’ จิตวิญญาณของเขากับมู่หรงเฉิงโดยตรง การกระทำที่เปรียบเสมือนการเปิดเผยความลับที่ลึกที่สุดของระบบและตัวตนของเขาออกมาให้พระเอกผู้ซึนเดเระได้รับรู้ [00:10 นาที...] เสียงระบบเตือนดังรัวเร็วเป็นจังหวะหัวใจที่บีบคั้น ทันใดนั้น ความเงียบงันก็เข้าครอบงำหอคอยดาราศาสตร์ แสงสีม่วงที่รุนแรงแปรเปลี่ยนเป็นแสงสีทองนวลตา มู่หรงเฉิงเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ไหลบ่าเข้ามาในจิตวิญญาณ แทนที่จะเป็นความเจ็บปวดจากการถูกลบเลือน เขากลับสัมผัสได้ถึงชีวิต... ชีวิตที่ไม่ได้ถูกกำหนดด้วยบทบาทของอธิการบดีอีกต่อไป “ซูยี่... เจ้าทำอะไรลงไป!” วินาทีที่ตัวเลขถอยหลังหยุดลงที่ 00:00 ภาพเบื้องหน้าหลินซูยี่ก็พร่าเลือนไปชั่วขณะ ร่างกายของเขาร่วงหล่นลงสู่พื้นหินเย็นเยียบ ทว่าก่อนที่สติจะดับวูบลง อ้อมแขนแกร่งของใครบางคนก็คว้าตัวเขาไว้แน่น ความอบอุ่นนั้นประทับลงบนหน้าผากพร้อมกับเสียงกระซิบที่สั่นพร่าของมู่หรงเฉิง ซึ่งไม่ใช่เสียงของอธิการบดีผู้เย่อหยิ่งอีกต่อไป แต่เป็นเสียงของคนที่กำลังตระหนักว่าเขาเพิ่งสูญเสีย 'โลกทั้งใบ' ของเขาไปจริงๆ "อย่าทิ้งข้าไป... เจ้าคนโง่เง่า..." ทว่าท่ามกลางความมืดมิดที่เริ่มเข้าครอบงำ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานกลับดังขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ต่างไปจากเดิม [ติ๊ง! ตรวจพบตัวตนแปลกปลอมในระบบ: 'ผู้สร้างรหัสใหม่' ยืนยันตัวตนเรียบร้อย] [คำเตือน: โลกที่คุณกำลังอยู่ในขณะนี้... กำลังจะเริ่มการรีเซ็ต 'จริง' อีกครั้ง แต่ไม่ใช่ในแบบที่ท่านคิด] น้ำผึ้งหยดแรกหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะยังคงเป็นกำลังใจให้ซูยี่และมู่หรงเฉิงผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้นะคะ!