ข่าวลือหนาหูกับสายตาอิจฉา

กลิ่นชาอู่หลงชั้นดีลอยกรุ่นเคล้ากับกลิ่นหมึกซึมราคาแพงภายในห้องทำงานประจำตำแหน่งอธิการบดี ทว่าบรรยากาศรอบตัวมู่หรงเฉิงกลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองรายงานบนโต๊ะสลับกับหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสของระบบที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ซึ่งกำลังรัวข้อความเตือนภัยสีแดงฉานติดต่อกันไม่หยุด [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบค่าความผัน ผวนทางอารมณ์ของเป้าหมาย ‘มู่หรงเฉิง’ สูงเกินเกณฑ์มาตรฐาน 85% เนื่องจากแรงกดดันจากสภาพแวดล้อมภายนอก ขอแนะนำให้ผู้ถือครองระบบ ‘หลินซูยี่’ ดำเนินการปรับลดความตึงเครียดทันที เพื่อป้องกันระบบภายในรวนค่ะ] “ระบบนี่ช่างขยันขันแข็งเสียจริงนะคะ ขยันยิ่งกว่านาฬิกาปลุกตอนตีห้าเสียอีก” หลินซูยี่พึมพำเบาๆ พร้อมกับยื่นถ้วยชาอุ่นๆ ไปวางตรงหน้าชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นถึงอธิการบดีสถาบันมหาเวท นางไม่ได้หวาดกลัวรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเขาแม้แต่น้อย กลับกัน รอยยิ้มมุมปากของนางมีความเจ้าเล่ห์และเอ็นดูระคนกันอยู่ “ท่านอธิการคะ ขืนท่านทำหน้ายักษ์ใส่เอกสารอนุมัติงบประมาณแบบนั้น เกรงว่ากระดาษพวกนั้นคงจะลุกเป็นไฟก่อนที่ท่านจะได้เซ็นชื่อเสียอีกนะคะ” มู่หรงเฉิงชำเลืองมองร่างบางที่ถือวิสาสะลากเก้าอี้มานั่งข้างกายอย่างไร้ความเกรงอกเกรงใจ เขาวางปากกาขนนกในมือลงอย่างช้าๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความเย็นชาที่เสแสร้งไม่ค่อยเนียนนัก “เธอชักจะทำตัวสนิทสนมกับฉันเกินไปแล้วนะ หลินซูยี่... รู้ตัวบ้างไหมว่าตอนนี้ ข้างนอกเขานินทากันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว” “อ๋อ เรื่องที่ดิฉันกลายเป็น ‘หนามยอกอก’ ของบรรดานักเรียนคุณหนูตระกูลใหญ่ และเป็น ‘หัวข้อสนทนายอดฮิต’ ประจำโรงอาหารใหญ่เมื่อเช้านี้ใช่ไหมคะ?” หลินซูยี่หัวเราะคิกคัก นางหยิบพายแอปเปิ้ลเวทมนตร์ขึ้นมากัดคำหนึ่งอย่างไม่สะทกสะท้าน “พวกเขาก็แค่จินตนาการบรรเจิดไปตามประสาคนว่างงานเท่านั้นแหละค่ะ ใครใช้ให้ท่านอธิการผู้เยือกเย็นและเข้าถึงยากคนนี้ จู่ๆ ก็เรียกตัวนักเรียนตัวประกอบหางแถวอย่างดิฉันมาทานมื้อเที่ยงที่ห้องทำงานส่วนตัวติดต่อกันสามวันซ้อนเล่าคะ” คำพูดของนางตรงประเด็นเสียจนมู่หรงเฉิงชะงักไปเล็กน้อย จริงดังว่า... ข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์อันน่าเคลือบแคลงระหว่างท่านอธิการบดีผู้ทรงอำนาจกับนักเรียนทุนปีหนึ่งผู้ไร้ซึ่งสาย เลือดตระกูลใหญ่หนุนหลัง กำลังแพร่สะพัดราวกับไฟลามทุ่ง ทั่วทั้งสถาบันมหาเวท ไม่ว่าจะเป็นศาลาพักร้อน ทางเดินหินอ่อน หรือแม้แต่ในห้องเรียนเวทมนตร์ขั้นสูง ทุกคนต่างจับกลุ่มซุบซิบถึง ‘เด็กเส้น’ คนใหม่ที่สามารถทะลวงผ่านเขตอาคมระดับ S เข้ามานั่งจิบชาเคียงข้างมู่หรงเฉิงได้โดยไม่มีใครกล้าแตะต้อง สายตานับร้อยคู่ที่มองมายังหลินซูยี่เมื่อเช้านี้เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา ความเคลือบแคลงสงสัย และบางสายตาก็พร้อมจะกลืนกินนางให้หายไปจาก20สถาบันแห่งนี้ “เธอไม่กลัวหรือไง?” มู่หรงเฉิงถามเสียงเบา ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตเป็นประกายของหญิงสาว “ข่าวลือพวกนั้นไม่ได้มีแค่เรื่องซุบซิบธรรมดา... เริ่มมีการล่ารายชื่อเพื่อยื่นเรื่องตรวจสอบฉันจากสภาสูงแล้ว พวกเขาคิดว่าฉันกำลังใช้อำนาจมิชอบในการเอื้อประโยชน์ให้เธอ และอาจส่งผลกระทบถึงความลับเรื่องพลังที่เสื่อมถอยของฉันด้วย” ประโยคหลังเขาจงใจลดเสียงให้เบาลง มีเพียงคนทั้งสองที่ได้ยิน หลินซูยี่หุบยิ้มทะเล้นลงทันที ดวงตาคู่สวยฉายแววเฉียบคมขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด สมองอันรวดเร็วระดับโปรแกรมเมอร์มือฉีดยอดอัจฉริยะเริ่มคำนวณความเสี่ยงและโครงสร้างความขัดแย้งในสถาบันทันที [ระบบวิเคราะห์บั๊กเริ่มทำงาน: ตรวจพบตัวแปรแทรกซ้อน ‘สภาสูงเวทมนตร์’ กำลังใช้ประโยชน์จากข่าวลือเพื่อกดดันเป้าหมาย ความน่าจะเป็นที่ความลับเรื่องแก่นพลังรั่วไหลอยู่ที่ 78.4% ข้อแนะนำ: ต้องสร้างสถานการณ์ ‘หักมุม’ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของสาธารณชนภายใน 48 ชั่วโมงค่ะ] หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏข้อมูลวิเคราะห์ที่แม่นยำไร้ที่ติ หลินซูยี่เม้มริมฝีปากน้อยๆ นางยื่นมือเรียวไปแตะหลังมือของชายหนุ่มที่วางอยู่บนโต๊ะเบาๆ สัมผัสอุ่นจัดจากปลายนิ้วทำให้นัยน์ตาของมู่หรงเฉิงไหววูบเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ “ท่านอธิการคะ... การที่เราจะไปห้ามปากคนนັ້ນไม่ให้พูด เป็นเรื่องที่โง่ที่สุดในโลกนะคะ” หลินซูยี่กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง “ในเมื่อพวกเขาอยากเห็นความสนิทสนมของเรานัก ทำไมเราไม่ทำให้พวกเขาเห็นมันในแบบที่... ‘ปฏิเสธไม่ได้’ เสียเลยล่ะคะ?” “เธอหมายความว่าอย่างไร?” มู่หรงเฉิงเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย “งานเลี้ยงเฉลิมฉลองครบรอบก่อตั้งสถาบันในอีกสามวันข้างหน้า... ดิฉันได้ยินมาว่าท่านต้องขึ้นกล่าวสุนทรพจน์เปิดงานใช่ไหมคะ?” หลินซูยี่กระซิบกระซาบด้วยแผนการอันแยบยลในหัว “ถ้าเช่นนั้น ดิฉันขออาสาเป็น ‘คู่ควง’ ของท่านในคืนนั้นอย่างเป็นทางการค่ะ ให้พวกเขารู้กันไปเลยว่า เด็กเส้นคนนี้ไม่ได้เข้ามาเพราะเส้นสาย... แต่เข้ามาเพราะความสามารถที่ท่านอธิการ ‘เลือกเองกับมือ’ ต่างหากล่ะคะ” มู่หรงเฉิงมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งทึ่ง ระคนระอา และหัวใจที่เต้นผิดจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้มักจะโยนความท้าทายบ้าบิ่นมาให้เขาเสมอ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า... แววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและพร้อมจะยืนหยัดเคียงข้างเขานั้น มันช่างส่อง ประกายเจิดจ้าเสียจนเขากลัวว่าแสงนั้นจะบาดตาเกินไป “เธอกำลังเล่นกับไฟนะ หลินซูยี่” มู่หรงเฉิงเอ่ยเสียงพร่า ปลายจมูกของเขารับรู้ได้ถึงกลิ่นอายจางๆ หอมหวานคล้ายดอกไม้ป่าที่มาจากตัวนาง “ไฟเหรอคะ?” หลินซูยี่หัวเราะเบาๆ อย่างท้าทาย ใบหน้าของนางขยับเข้าไปใกล้เขาจนลมหายใจรินรดกัน “สำหรับโปรแกรมเมอร์อย่างดิฉัน... การแก้บั๊กท่ามกลางกองไฟ คือความบันเทิงรูปแบบหนึ่งค่ะท่านอธิการ” บรรยากาศในห้องทำงานเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงหัวใจของคนทั้งสองที่เต้นประสานกันอย่างน่าประหลาด ทว่า ในวินาทีที่มู่หรงเฉิงกำลังจะเอ่ยปากตอบรับแผนการอันบ้าบิ่นนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดของสถาบันมหาเวทก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทุกตึกเรียน แสงไฟฉุกเฉินสีแดงสลับขาวสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างกระจกบานใหญ่ กริ๊งงงงง! ตู้มมม! แรงระเบิดมหาศาลจากลานประลองเวทเบื้องล่างสั่นสะเทือนจนโต๊ะทำงานสั่นไหว หน้าจอระบบของหลินซูยี่เด้งข้อความสีแดงฉานขึ้นมาพรวดพราดจนอ่านแทบไม่ทัน [แจ้งเตือนด่วนระดับ SSS: ตรวจพบการบุกรุกจาก ‘บอสลับ’ นอกอาณาเขต มารอสูรบรรพกาลพังแนวป้องกันเขตอาคมชั้นนอกเข้ามาแล้ว และเป้าหมายการโจมตีพุ่งตรงมายังอาคารอธิการบดี!] มู่หรงเฉิงผุดลุกขึ้นยืนทันที รังสีอำมหิตระเบิดออกรอบตัวจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว เขากำลังจะเรียกใช้พลังเวتเพื่อออกไปรับมือ แต่ทว่า... ปลายนิ้วเรียวกลับถูกมือเล็กๆ ของหลินซูยี่คว้าเอาไว้เสียก่อน “ท่านอธิการคะ... อย่าเพิ่งรีบค่ะ” หลินซูยี่แย้มยิ้มกริ่ม ดวงตาส่องประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม เมื่อนางมองเห็นเงาดำมหึมาที่กำลังพังประตูเข้ามาพร้อมกับเสียงคำรามก้องสะเทือนฟ้า “ดูเหมือนว่า... แขกที่ไม่ได้รับเชิญคนนี้ จะมาช่วยเรา ‘เปิดตัว’ ในงานเลี้ยงเร็วกว่ากำหนดเสียอีกนะคะ!” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับน้ำผึ้งหยดแรกในตอนนี้นะคะ ❤️