มิติลับในเรือนไม้

"ถ้าป้ายังกล้าเอาข้าวสารในยุ้งฉางนี้ไปขายให้คนอื่นอีกแม้แต่ถังเดียว ฉันจะไปฟ้องผู้ใหญ่บ้านเรื่องโฉนดที่ดินติดจำนองที่ป้าแอบเอาไปค้ำประกันเงินกู้นอกระบบ!" เสียงตวาดกร้าวของรินรดาดังลั่นเรือนไม้เก่าคร่ำคร่า ปลุกบรรยากาศยามบ่ายที่ควรจะสงบให้ลุกเป็นไฟ นางปิ่น พิมพ์ใจ ป้าสะใภ้ตัวแสบที่ชอบสูบเลือดสูบเนื้อถึงกับหน้าถอดสี ชะงักมือที่กำลังตักข้าวสารใส่กระสอบปุ๋ย ค้อนขวับมองหลานสาวด้วยความแค้นเคืองจนตาแทบถลน "นัง... นังริน! แกกล้าดี, แกกล้าเอาเรื่องในครอบครัวไปประจานเหรอ!" ป้าปิ่นกรี๊ดเสียงแหลม พยายามจะพุ่งเข้ามาตบสั่งสอน แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้า ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารพับแขนเสื้อจนเห็นกล้ามเนื้อแน่นหนาก็เคลื่อนตัวมาขวางไว้ราวกับภูเขา ผู้กองศิลาไม่ได้พูดอะไรสักคำ แค่ปรายตามองนิ่งๆ ด้วยแววตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก ปล่อยให้รังสีอำมหิตกดดันจนป้าปิ่นต้องผอยถอยหลังกรูด ขาสั่นพับด้วยความหวาดกลัวจนเกือบทรุดลงไปกองกับพื้น ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไป... แค่เขายืนอยู่ตรงนั้น รัศมีคุกคามก็ทำเอาหายใจไม่ออกแล้ว "เชิญป้ากลับไปมือเปล่าเถอะค่ะ... และจำคำฉันไว้ให้ดี สมบัติทุกชิ้นในบ้านหลังนี้ รวมถึงที่ดินแปลงนี้ เป็นของฉันตามพินัยกรรมของตา ไม่ใช่เศษเงินที่ป้าจะมาหยิบฉวยตามอำเภอใจ!" รินรดาประกาศกร้าว น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมบาดลึกถึงกระดูกดำ ป้าปิ่นกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคืองจนมุม ชี้หน้าคาดโทษรินรดาด้วยความอาฆาตมาดร้าย ก่อนจะสะบัดก้นเดินหนีออกจากเรือนไม้ไปอย่างหัวเสีย ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่ค่อยๆ กลับคืนสู่เรือนไม้หลังเก่า รินรดาถอนหายใจยาวเหยียด ปลดปล่อยความตึงเครียดที่สะสมมานานออกทางลมหายใจ มือเรียวบางยกขึ้นนวดขมับเบาๆ ก่อนจะหันไปสบตากับนายทหารหนุ่มข้างกายที่กำลังมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนประกายระยิบระยับ "เก่งมากครับ... ปกป้องตัวเองได้ดีนี่" ศิลาเอ่ยชม เสียงทุ้มต่ำน่าฟังเจือรอยยิ้มเอ็นดูที่มุมปาก "ถ้าฉันไม่สู้ ป้าแกคงสูบเลือดสูบเนื้อฉันจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกหรอกค่ะผู้กอง... ขอบคุณนะคะที่ยืนเป็นโล่ให้" รินรดาปรายตามองเขาเล็กน้อย หัวใจเจ้ากรรมเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่งกับความใกล้ชิดและกลิ่นกายสะอาดสะอ้านปนกลิ่นแดดจางๆ ของชายหนุ่ม "เพื่อภรรยา... ผมทำได้มากกว่านี้อีกครับ" ศิลาหยอดคำหวานหน้าตาย ทำเอารินรดาต้องรีบเบือนหน้าหนีซ่อนรอยยิ้มที่กำลังระบายบนพวงแก้มแดงระเรื่อ ทั้งสองคนเดินกลับเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวที่ทรุดโทรม รินรดาทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงไม้เก่าๆ ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอาร์ด ทว่าในวินาทีที่แผ่นหลังชนเข้ากับหัวเตียงไม้สักทองโบราณที่สลักลวดลายประหลาด ความเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น! วูบ! อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวคล้ายคลื่นความร้อนบนถนนคอนกรีต รินรดากะพริบตาปริบๆ เมื่อพบว่าภาพของห้องนอนเก่าๆ มืดทึบเมื่อครู่ได้มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยห้องโถงกว้างใหญ่โอ่อ่า พื้นปูด้วยหินหยกขาวบริสุทธิ์เรืองแสงเรื่อเรือง อากาศภายในเย็นสบายและบริสุทธิ์จนสูดเข้าปอดแล้วรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าราวกับได้ชีวิตใหม่ "นี่มัน... อะไรกันเนี่ย?" รินรดาอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง ตาโตค้าง ศิลาที่ก้าวตามเข้ามาติดๆ ชะงักกึก มือหนาคว้าปืนพกข้างเอวอัตโนมัติ กวาดสายตามองรอบด้านด้วยสัญชาตญาณนักรบ "มิติลับ..." รินรดารำพันเบาๆ เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมา ความทรงจำแปลกประหลาดไหลทะลักเข้าสู่สมองของเธอราวกับสายน้ำ มันคือพื้นที่พิเศษที่ผูกจิตวิญญาณของเธอไว้กับสรวงสวรรค์เกษตรกรรม! บริเวณตรงกลางห้องโถง มีหน้าจอโฮโลแกรมใสลอยเคว้งคว้างอยู่ พร้อมกับข้อความต้อนรับตวัดด้วยตัวอักษรสีทองอร่าม *[ยินดีต้อนรับสู่ "คลังมหาสมบัติเกษตรารมณ์" ระดับ 1]* *[คุณคือผู้สืบทอดที่ถูกเลือก ปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงคลังเมล็ดพันธุ์โบราณและอุปกรณ์อัจฉริยะ]* รินรดาก้าวเข้าไปใกล้หน้าจอนั้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ นิ้วเรียวแตะลงบนอากาศเบาๆ ทันใดนั้น ชั้นวางของมหึมาที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาก็ปรากฏขึ้น สองข้างทางเต็มไปด้วยขวดโหลแก้วคริสตัลบรรจุเมล็ดพันธุ์พืชแปลกประหลาดที่ไม่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้! "พระเจ้า... นี่มันเมล็ดพันธุ์อะไรกันเนี่ย" รินรดารemวตตาด้วยความตื่นตะลึง ไล่อ่านป้ายชื่อแต่ละขวด *[มะเขือเทศสวรรค์อภิมหาหวาน: เร่งการเจริญเติบโตใน 3 วัน รสชาติปรับสมดุลร่างกาย]* *[ข้าวหอมนิลทิพย์โบราณ: ป้องกันโรคเสื่อม บำรุงกำลัง หุงขึ้นหม้อหอมฟุ้งสามบ้านแปดบ้าน]* *[พริกเพลิงอัคคี: เผ็ดร้อนสะใจ ขับเหงื่อ ล้างพิษ ลือลั่นในปฐพี]* ไม่เพียงแต่เมล็ดพันธุ์พืชเท่านั้น บริเวณมุมห้องยังมีตู้เก็บอุปกรณ์ทำครัวสเตนเลสสตีลเกรดพรีเมียมจากโลกอนาคต มีดทำครัวเหล็กกล้าไร้สนิมที่คมกริบชนิดตัดเหล็กขาดสะบั้น และเตาพลังงานแสงอาทิตย์จิ๋วที่ให้ความร้อนสูงโดยไม่ต้องใช้ฟืน ศิลาก้าวเข้ามาใกล้ ย่อตัวลงหยิบเมล็ดพันธุ์ขวดหนึ่งขึ้นมาพิจารณา แววตาคมกราบฉายแววทึ่ง "นี่มันไม่ใช่เมล็ดพันธุ์ธรรมดา... ถ้าเอาไปปลูกที่ดินหลังบ้านเรา ไม่แคล้วผลผลิตต้องสร้างความฮือฮาแน่ๆ" "มากกว่าฮือฮาค่ะผู้กอง..." รินรดายิ้มกริ่ม แววตาฉายประกายเจ้าเล่ห์และเปี่ยมด้วยความมั่นใจ "นี่คือทุนตั้ง ต้นที่เราจะใช้พลิกชีวิต ตบหน้าพวกญาติจอมปลอม และสร้างอาณาจักรเกษตรอินทรีย์ที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอนี้!" ในขณะที่ทั้งสองกำลังตื่นตาตื่นใจกับสมบัติล้ำค่าตรงหน้า ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังขึ้นจากหน้าจอโฮโลแกรม พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนฉุกเฉินที่กระพริบรัวระรัว *[คำเตือน! ตรวจพบพลังงานแปลกปลอมกำลังบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตเรือนไม้ภายนอก... มีผู้ไม่ประสงค์ดีกำลังงัดแงะประตูห้องเก็บของ!]* รินรดากับศิลาสบตากันทันที รังสีความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากร่างของนายทหารหนุ่ม ขณะที่ริมฝีปากอิ่มของหญิงสาวยกยิ้มเย็นเยียบ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ บทต่อไปรับรองว่ามีฉากซัดหน้าตัวแสบให้หงายเงิบจนสะใจคูณสองแน่นอนค่ะ!