ศัตรูจากตระกูลใหญ่

กลิ่นอายจางๆ ของธูปหอมผสมกำยานเกรดพรีเมียมไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศภายในห้องรับรองชั้นบนสุดของโรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาดูผ่อนคลายขึ้นมาได้เลย ในทางกลับกัน มันกลับยิ่งขับเน้นความอึดอัด กดดัน และเต็มไปด้วยแรงอาคมที่ถูกสะกดกลั้นไว้อย่างแนบเนียนจนแทบทำให้คนหายใจไม่ออก "ข้อเสนอของพวกเราคงไม่ทำให้คุณศิลาต้องลำบากใจจนเกินไปหรอกมั้งคะ" เสียงหวานเยียบเย็นเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ร่างระหงของหญิงสาวในชุดกี่เพ้าสีแดงเพลิงปักลายหงส์ทองขยับตัวเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษบนริมฝีปาก เธอคือ ‘คุณคุณากร’ หรือที่คนในแวดวงธุรกิจสีเทารู้จักกันดีในนามเจ๊ใหญ่แห่งตระกูลอิทธิพลผู้กุมบังเหียนตลาดไสยเวทใต้ดินทั่วประเทศ ศิลานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้ม ใบหน้าคมคายเรียบเฉยจนเดาอารมณ์ไม่ออก ดวงตาคู่คมกวาดตามองเอกสารสัญญาบนโต๊ะกระจกใสอย่างพินิจพิเคราะห์ เอกสารนั่นไม่ใช่สัญญาทางธุรกิจธรรมดา แต่มันคือ ‘สัญญาเลือด’ ที่ผูกพันธะวิญญาณ หากเซ็นลงไป วิญญาณครึ่งหนึ่งของเขาจะตกเป็นเบี้ยล่างในการใช้งานอาคมมืดของตระกูลคุณากรทันที "ผมเกรงว่าธุรกิจของผมคงไม่เหมาะกับการร่วมทุนกับ... ของต่ำๆ แบบนี้หรอกครับ... อ้อ ขอโทษทีครับ ติดปากไปหน่อย พอดีผมไม่ค่อยชินกับการทำมาค้าขายบนความพินาศของคนอื่นน่ะครับ" ศิลาจงใจใช้คำพูดที่บาดลึก แม้จะรู้ว่ากำลังเผชิญหน้ากับเสือสิงห์กระทิงแรด แต่เขากลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ปัง! เสียงทุบโต๊ะดังสนั่น ลูกน้องร่างยักษ์สองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของคุณคุณากรชักสีหน้าขึงخึง แผ่รังสีอำมหิตออกมาข่มขวัญทันที ทว่าศิลากลับเพียงแค่ปรายตามองด้วยหางตา ราวกับพวกมันเป็นเพียงฝุ่นผงที่เกาะอยู่บนเสื้อผ้า "ปากกล้าดีนี่คุณศิลา... คิดว่ามีอาจารย์เพทายคอยหนุนหลังอยู่แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอคะ?" คุณคุณากรหรี่ตาลง รังสีอาคมสีดำทมิฬเริ่มแผ่ซ่านออกมาจากปลายนิ้วที่เรียวยาว เธอสะบัดมือเบาๆ ลูกแก้วอาคมบนโต๊ะก็หมุนวนด้วยกระแสลมประหลาด ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังจะระเบิดเป็นจุล ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ ร่างสูงโปรดของอาจารย์เพทายก้าวเข้ามาด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับกำลังเดินชมสวนดอกไม้ นัยน์ตาคู่คมใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองไปรอบห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่ร่างของคุณคุณากร รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากไม่ได้ทำให้ดูเป็นมิตรขึ้นมาเลย ตรงกันข้าม มันกลับสร้างความหวาดผวาให้กับเหล่ามืออาคมตระกูลคุณากรจนต้องถอยหลังไปคนละก้าว "ของต่ำๆ ต่อให้เอาทองคำมาเคลือบ มันก็ยังเป็นของต่ำอยู่วันยังค่ำแหละครับคุณคุณากร" อาจารย์เพทายเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ทุกคำพูดกลับหนักแน่นราวน้ำหนักค้อนที่ทุบลงกลางใจคนฟัง "อาจารย์เพทาย! คุณกล้าดียังไง..." "ผมจะกล้าดียังไงก็ไม่สำคัญเท่ากับ... พวกคุณกล้าดียังไงถึงเอาอาคมสะกดวิญญาณเด็กสาวบริสุทธิ์มาใช้เป็นตัวค้ำยันธุรกิจ" เพทายตัดบททันที น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกในเสี้ยววินาที บรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบลงจนเกิดไอสีขาวที่ลมหายใจ ศิลามองภาพนั้นด้วยความทึ่ง อาจารย์เพทายมักจะมีวิธีจัดการกับคนพวกนี้โดยไม่ต้องเปลืองแรงเสมอ เขารู้ดีว่าเบื้องหลังการเจรจาในวันนี้ เป็นเพียงฉากหน้าเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากคดีการหายตัวไปของเด็กในเครือข่ายตระกูลคุณากร ซึ่งเชื่อมโยงกับปมในอดีตของเขาเอง "ถ้างั้น... ก็คงไม่ต้องคุยกันอีกต่อไปแล้วสินะคะ" คุณคุณากรแค่นหัวเราะ ใบหน้าที่เคยงดงามบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว เธอดีดนิ้วดังเป๊าะ พื้นห้องใต้พรมเริ่มสั่นสะเทือน อักขระโบราณสีเลือดผุดขึ้นมาจากรอยต่อของพื้นไม้ กลิ่นเหม็นเน่าของซากศพโชยตีตลบอบอวลจนน่าคลื่นไส้ เงาดำนับสิบสายพุ่งทะลุขึ้นมาจากพื้นห้อง ตรงเข้าประชิดตัวศิลากับอาจารย์เพทายในพริบตา "ระวังครับ!" ศิลาตวัดมือวาดอักขระป้องกันตัวกลางอากาศ แผ่นยันต์สีทองสว่างวาบขึ้นต้านทานแรงกระแทกของภูตผีระดับต่ำที่พุ่งเข้ามาได้อย่างทันท่วงที แต่เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงการอุ่นเครื่องเท่านั้น อาจารย์เพทายขยับตัวเพียงเล็กน้อย มือเรียวยาวดึงปิ่นปักผมไม้เนื้อหอมออกมาจากกระเป๋าเสื้อ วาดวงล้อมอาคมสีครามสดใสครอบคลุมพื้นที่รอบตัวเขากับศิลาไว้ เสียงกรีดร้องโหยหวนของภูตผีดังระสต์ขึ้นเมื่อปะทะเข้ากับเขตอาคมนั้น "ของเล่นพวกนี้ ใช้หลอกเด็กอนุบาลยังยากเลยครับ" เพทายเอ่ยเรียบๆ ก่อนจะสะบัดมือออกไปเบาๆ คลื่นพลังสะท้อนกลับซัดร่างของลูกน้องตระกูลคุณากรปลิวไปกระแทกผนังห้องจนกระอักเลือด คุณคุณากรหน้าถอดสี เธอกัดฟันกรอดเมื่อเห็นว่าอาคมที่สะสมมานานนับปีถูกทำลายลงอย่างง่ายดายในเวลาไม่ถึงนาที "แก... พวกแกเป็นใครกันแน่!" ศิลาก้าวเดินเข้าไปใกล้โต๊ะเจรจา ก้มตัวลงมองหน้าหญิงสาวผู้ทรงอิทธิพลด้วยแววตานิ่งสนิทที่แฝงไปด้วยความดุดัน "คนที่กำลังจะทวงคืนความยุติธรรมให้เหยื่อของพวกคุณ... ยังไงล่ะครับ" ทว่า ในวินาทีที่ศิลาคิดว่าสถานการณ์ทั้งหมดอยู่ในการควบคุม เสียงแจ้งเตือนจากระบบอาคมในสมองของเขาก็กลับดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบคลื่นพลังงานอาคมระดับบรรพกาลนอกอาคาร!] [คำเตือน: เป้าหมายไม่ใช่ตระกูลคุณากร แต่เป็น 'ผู้บงการเงา' ที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง...] พื้นห้องทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม หลอดไฟระย้าบนเพดานระเบิดแตกกระจายจนมืดสนิท เหลือเพียงแสงสีแดงจากอักขระลึกลับที่สว่างวาบทั่วห้อง และก่อนที่ศิลาจะได้ตั้งตัว ประตูห้องพักฝั่งตรงข้ามก็ถูกระเบิดจนกระเด็นเป็นจุล พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างในชุดคลุมสีดำสนิทที่แผ่ไอทมิฬปกคลุมไปทั่วทั้งชั้น น้ำเสียงแหบพร่าราวกับมาจากขุมนรกดังลอดออกมาจากภายใต้ฮู้ดสีดำ "เด็กน้อย... เจ้าคิดจริงๆ หรือว่ารอดจากมือพวกมดปลวกนี้แล้ว จะหนีพ้นจากเงื้อมมือของข้าพเจ้าได้?" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาลุ้นระทึกในบทนี้ และเตรียมตัวพบกับความจริงที่กำลังจะสั่นคลอนทุกความเชื่อในตอนถัดไปนะคะ!