คู่หูเฉพาะกิจ

กลิ่นอับของตำราโบราณผสมผสานกับคราบน้ำมันจันทน์เก่าเก็บ ลอยอบอวลอยู่รอบตัวจนแทบทำให้สำลัก ศิลาขยับแว่นสายตาเล็กน้อยเพื่อซ่อนแววตาไหวระริก เขาไม่ได้ตั้งตัวเลยสักนิดว่าการถูกเรียกตัวมายังห้องประชุมลับใต้ดินของสำนักงานพิทักษ์ไสยเวท จะกลายเป็นการมัดมือชกให้ต้องมานั่งหายใจร่วมห้องกับบุคคลที่อันตรายที่สุดในความรู้สึกของเขา "ถ้าคุณยังมองแผนผังอาคมตรงหน้าด้วยสายตาเคลือบแคลงสงสัยแบบนั้น เกรงว่าหมึกบนกระดาษคงจะแห้งเหี่ยวตายไปเสียก่อนที่เราจะได้เริ่มงานนะคะ... คุณศิลา" เสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบจนเยียบเย็นดังขึ้นจากมุมมืดของโต๊ะไม้สักตัวยาว อาจารย์เพทายในชุดสูทสีเข้มไร้รอยยับเช่นเคยกำลังวางถ้วยชาอุ่นๆ ลงบนโต๊ะ ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ บนแผนที่หนังมนุษย์ที่สลักอักขระโบราณสีชาด ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบหน้าคมคายคู่นั้นชำเลืองมองศิลานิ่งๆ คล้ายกำลังประเมินราคาสินค้าในตลาดมืด ศิลาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ เขารู้ดีว่าปฏิเสธไม่ได้ เบื้องหลังคดีฆาตกรรมต่อเนื่องในเขตวงแหวนเวทที่สาม มีกลิ่นอายของพลังงานสายมืดที่คุ้นเคย—กลิ่นอายเดียวกับคอยล์พลังงานไสยเวทที่พรากครอบครัวของเขาไปเมื่อสิบปีก่อน และต่อให้เขาจะระแวงชายหนุ่มตรงหน้ามากแค่ไหน แต่อาจารย์เพทายผู้นี้ก็คือผู้เชี่ยวชาญระดับสูงคนเดียวที่มีสิทธิ์เข้าถึงแฟ้มลับคดีระดับ S "ผมไม่ได้สงสัยแผนผังครับ... ผมแค่กำลังคำนวณว่าอัตราการรอดชีวิตของผมจะเหลือสักกี่เปอร์เซ็นต์ ถ้าต้องร่วมงานกับคนที่ไม่แม้แต่จะปริปากบอกความจริงทั้งหมดตั้งแต่แรก" ศิลาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท แม้ในใจจะเริ่มคิดคำนวณแผนถอยทีละสเต็ปแล้วก็ตาม อาจารย์เพทายเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นบางเบา ราวกับถูกอกถูกใจความปากกล้าที่ไม่เจียมตัวของเด็กหนุ่มตรงหน้า "ความจริงหรือคะ? โลกของไสยเวทไม่ได้กว้างพอให้เราพูดความจริงกันได้ทุกเรื่องหรอกนะคะ คุณศิลา... บางที การที่คุณไม่รู้อะไรเลย อาจจะช่วยให้มีชีวิตรอดไปดูพระอาทิตย์ขึ้นในวันพรุ่งนี้ได้นานกว่า" บรรยากาศในห้องอึมครึมลงทันตาเห็น ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากรอยสักรูปอักขระขอมโบราณที่โผล่พ้นปกเสื้อเชิ้ตของอาจารย์เพทาย ศิลาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงบนบ่า ราวกับมีโซ่ล่องหนพันธนาการร่างกายไว้ นี่คือพลังของ "ผู้คุมกฎ" ไสยเวทชั้นสูง—พลังที่เหนือกว่ามนุษย์ธรรมดาจะต่อกรได้โดยง่าย แต่ศิลาไม่ใช่เด็กน้อยไร้เดียงสาอีกต่อไป ปลายนิ้วเรียวของเขาใต้โต๊ะแอบดีดเหรียญโบราณที่ลงอาคมคุ้ม ภัยไว้เบาๆ แสงสีทองจางๆ สะท้อนในแว่นตาช่วยสลายแรงกดดันนั้นออกไปได้อย่างฉับพลัน เขาสบตากลับอย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าการร่วมมือกันครั้งนี้หมายถึงการเป็นเบี้ยให้คุณใช้เดินเกมแล้วถูกเขี่ยทิ้งทีหลัง เกรงว่าผมคงต้องขอตัว... เพราะผมมีธุระต้องสะสางด้วยตัวเอง" "ใจร้อนเสียจริงนะคะ" อาจารย์เพทายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงโปร่งก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะฝั่งตรงข้าม รัศมีกดดันหายไปในพริบตา เหลือเพียงความใกล้ชิดที่ทำให้ศิลาต้องเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าว "แฟ้มคดีที่คุณถืออยู่ตอนนี้... ชื่อของเหยื่อรายล่าสุดคือ 'นภ ภาณุวงศ์' ใช่ไหมคะ?" ร่างของศิลาแข็งค้างทันที ดวงตาสั่นระริกโดยไม่สามารถควบคุมได้ ชื่อนั้น... ชื่อของอดีตอาจารย์ผู้ล่วงลับที่เก็บงำความลับเกี่ยวกับเบื้องหลังการหายตัวไปของครอบครัวเขาไว้ "คุณ... รู้ได้อย่างไร" ศิลาเค้นเสียงถาม ความระแวงถูกแทนที่ด้วยความตกใจอย่างรวดเร็ว "เพราะฉันเป็นคนลงชื่ออนุมัติให้เขาเข้าไปในเขตอาคมต้องห้ามเมื่อสัปดาห์ก่อนอย่างไรล่ะคะ" อาจารย์เพทายโน้มตัวลงมา กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำข้างใบหู "ถ้าคุณอยากรู้ว่าอาจารย์ของคุณตายเพราะอะไร และใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเงาสีดำที่ตามล่าคุณ... ก็จงหุบปาก เก็บความหวาดระแวงนั้นไว้ แล้วมาทำหน้าที่ 'คู่หู' เฉพาะกิจให้ดีที่สุด... เริ่มจากคืนนี้ ที่หลุมศพเก่าแก่ท้ายสุสานหลวง" ยังไม่ทันที่ศิลาจะได้เอ่ยปากทักท้วง หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงสีฟ้าเข้มก็เด้งขึ้นกลางอากาศตรงหน้า พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในโสมหูของเขาอย่างกะทันหัน *[ระบบแจ้งเตือนภารกิจพิเศษระดับ SSS: คู่หูเฉพาะกิจ]* *[เงื่อนไข: สำรวจพื้นที่สุสานหลวงร่วมกับอาจารย์เพทาย และค้นหาชิ้นส่วนผนึกอาคมที่หายไป]* *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานปริศนาความเข้มข้นสูงกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่จุดพิกัด... เป้าหมายอาจไม่ใช่แค่การสืบสวน แต่เป็นการต้อนรับแขกไม่速เชิญ]* เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยคู่เริ่มดังขึ้นจากเบื้องบนเพดานห้องใต้ดิน ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างที่มีชีวิตกำลังเดินวนเวียนอยู่เหนือศีรษะของพวกเขา และในวินาทีนั้นเอง หลอดไฟนีออนเก่าแก่บนเพดานก็กระพริบถี่ๆ ก่อนจะดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด อาจารย์เพทายคว้าแขนของศิลาไว้ด้วยมือข้างหนึ่งอย่างรวดเร็ว แรงบีบนั้นหนักแน่นและจริงจังจนศิลารับรู้ได้ถึงความผิดปกติ "ดูเหมือนว่า... พวกมันจะไม่รอให้เราไปหาเสียแล้วล่ะค่ะ" --- ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านมา ณ ที่นี้นะคะ