ก้าวแรกสู่กิลด์นักสืบวิญญาณ

ตราประทับขี้ผึ้งสีชาดรูปดวงตาที่สามถูกกดลงบนกระดาษสาเนื้อหนา เสียงเนื้อเยื่อกระดาษกรอบแกรบยามต้องแรงกดจากนิ้วเรียวยาวของศิลาสะท้อนก้องในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบเชียบ กลิ่นจางๆ ของหมึกสมุนไพรผสมน้ำมันจันทน์ลอยอวลอยู่ในอากาศ เป็นกลิ่นที่เขาคุ้นเคยดีตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา นับตั้งแต่คดีปริศนาฆกรรมกลางสถานีรถไฟใต้ดินคลี่คลายลง ทว่าเอกสารแผ่นตรงหน้านี้กลับไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมทั่วไป มันคือจดหมายเชิญด้วยลายมือหวัดแต่ทรงพลัง ที่เขียนด้วยหมึกอาคมซึ่งจะเรืองแสงสีทองจางๆ เมื่อยามกระทบกับเงาของดวงจันทร์ "เจ้ากำลังลังเลเรื่องสิ่งนั้นอยู่หรือ... ศิลา" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง อาจารย์เพทายก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัวของชั้นหนังสือไม้สักโบราณ ชายหนุ่มในชุดสูทสากลเข้ารูปสีเทาเข้มทอดสายตาคมกริบมองแผ่นกระดาษในมือของเด็กหนุ่ม ดวงตาคู่นั้นสะท้อนประกายความระแวดระวังผสมความคาดหวังบางอย่างที่ยากจะคาดเดา ศิลาเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงาน แววตาของเขายังคงฉายความระแอดระแหงตามนิสัยส่วนตัว นิ้วเรียวเคาะเบาๆ บนขอบโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ "ผมไม่ได้ลังเลเรื่องฝีมือของตัวเองหรอกค่ะอาจารย์... แต่ผมแค่วิตกกังวลถึงเบื้องหลังของ 'กิลด์นักสืบวิญญาณ' ต่างหาก การที่องค์กรระดับชาติยื่นข้อเสนอให้เด็กหนุ่มที่ยังเรียนไม่จบอย่างผมเข้าร่วมโดยไม่ต้องผ่านการคัดเลือกเบื้องต้น มันแปลกเกินไปจนน่าสงสัย" อาจารย์เพทายยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งระบายขึ้นบนใบหน้าคมสัน "ความขี้ระแวงของเจ้านี่แหละที่จะช่วยให้รอดชีวิตในวงการนี้ได้นานที่สุด... จำไว้ว่าในโลกที่ไสยเวทและกลไกทุนนิยมขับเคลื่อนไปพร้อมกัน ไม่มีของฟรีบนโลกใบนี้หรอก การที่พวกเขาดึงตัวเจ้าเข้าไป ย่อมหมายความว่าเบื้องบนกำลังร้อนรนกับบางสิ่งที่แม้แต่หน่วยงานภาครัฐก็ยังรับมือไม่ไหว" ศิลาเม้มปากแน่น นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อน คดีที่พรากครอบครัวของเขาไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงสัญลักษณ์ไสยเวทปริศนาที่เขาใช้เวลาค่อนชีวิตในการถอดรหัส การก้าวเข้าสู่กิลด์นักสืบวิญญาณระดับชาติ อาจเป็นหนทางเดียวที่จะเข้าถึงแฟ้มคดีลับที่ถูกซุกซ่อนไว้ใต้พรมของรัฐบาล แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เหมือนกับการเดินเข้าสู่ถ้ำเสือโดยสมัครใจ "แล้วถ้าผมปฏิเสธล่ะคะ?" ศิลาลองเชิง ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เจ้าก็จะเป็นแค่เด็กหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ที่ใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงไปวันๆ และไม่มีวันได้รู้ว่าใครคือคนพรากทุกอย่างไปจากครอบครัวของเจ้า" อาจารย์เพทายตอบกลับทันควัน น้ำเสียงจริงจังไร้ซึ่งการหยอกเย้า "เลือกเอา... จะเดินหน้าเข้าสู่ศูนย์กลางของพายุ หรือจะยืนหลบฝนอยู่ที่มุมตึกแคบๆ แบบนี้ไปจนวันตาย" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง ศิลาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ สัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่เร็วขึ้นเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นเต้นเร้าใจที่ถูกปลุกเร้า เขารู้ดีว่าตนเองไม่มีทางเลือกอื่นตั้งแต่แรกแล้ว มือขวาเอื้อมไปหยิบตราประทับขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะบรรจงเซ็นชื่อลงบนกระดาษตอบรับด้วยลายมือที่มั่นคง ครั้นปลายปากกาจรดเส้นสุดท้าย อากาศรอบตัวก็พลันบิดเบวน้อยๆ คลื่นพลังงานสีครามจางๆ แผ่พุ่งออกมาจากตัวกระดาษ ตัวอักษรสีทองบนจดหมายส่องแสงสว่างวาบก่อนจะซึมหายเข้าไปในผิวเนื้อของศิลาจนเกิดเป็นรอยสักรูปดวงตาที่สามจางๆ บนหลังมือขวา เป็นสัญลักษณ์ยืนยันการเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการ [ระบบประเมินพลังงานไสยเวท: ทำการเชื่อมต่อกับเครือข่ายกิลด์นักสืบวิญญาณระดับชาติสำเร็จ] [ระดับผู้ใช้เวท: 3 (ขั้นสูง) | ความเข้ากันได้กับอาคมโบราณ: 89%] [ตรวจพบภารกิจพิเศษระดับ SSS: "เงาปริศนาแห่งสุสานหลวง" - เปิดใช้งานทันที] เสียงกระซิบก้องกังวานในโสตประสาทของศิลา ทำให้เขาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ นี่ไม่ใช่แค่จดหมายเชิญธรรมดา แต่กิลด์นี้มีระบบโครงข่ายเวทมนตร์ที่ล้ำหน้าและเชื่อมต่อกับตัวตนของผู้ใช้โดยตรงอย่างแนบเนียน อาจารย์เพทายมองรอยสักบนหลังมือของศิลาด้วยแววตาที่ลึกซึ้งขึ้นกว่าเดิม "ดูท่าทาง... เจ้าจะได้งานชิ้นแรกเร็วกว่าที่คิดเสียอีกนะ ศิลา" ก่อนที่ศิลาจะได้เอ่ยปากถามอันใด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งตามด้วยจังหวะที่หนักแน่นและไร้ความลังเล ประตูไม้สักบานใหญ่ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกเผยให้เห็นร่างระหงของหญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซ่อนอยู่ภายใต้ปีกหมวกปีกกว้าง ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองเข้ามาในห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่ศิลา รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ "ยินดีต้อนรับสู่กิลด์อย่างเป็นทางการค่ะ... รุ่นน้องศิลา ดิฉันได้รับมอบหมายให้นำทางคุณไปยังฐานบัญชาการใหญ่ ณ บัดนี้" รี้ดเดอร์ที่รักทุกท่านคะ... การเดินทางที่แท้จริงของศิลาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!