เลเวลอัปท่ามกลางพายุฝน

กลิ่นอายความชื้นของฝนสาดซัดผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในความมืดมิดของหอคอยโบราณ ศิลาไม่เหลือเวลาให้ตกใจกับแรงสั่นสะเทือนเมื่อครู่ แม้แต่น้อย สัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ถูกฝึกฝนมาอย่างโชกโชนทำให้เขากลิ้งตัวหลบคมเข็บสีนิลที่พุ่งแหวกอากาศมาเฉียดใบหูไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร เงาร่างสีดำนับสิบสายที่ผุดขึ้นมาจากช่องว่างใต้บันไดเวียนไม่ได้มีรูปร่างเป็นเพียงกลุ่มควันไร้ตัวตน หากแต่พวกมันอัดแน่นไปด้วยมวลพลังงานไสยเวทที่ควบแน่นจนแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า ดวงตาสสีแดงฉานคู่แล้วคู่เล่าจ้องมองมายังพวกเขาจากความมืด ราวกับฝูงอสูรกายกระหายเลือดที่รอคอยเหยื่อตกลงสู่หลุมพราง "ระวังตัวด้วยนะคะ ศิลา!" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของอาจารย์เพทายดังขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องของสายฝนด้านนอก ชายหนุ่มสะบัดมือขวาเบาๆ อักขระโบราณสีทองอร่ามก็เปล่งประกายวาบขึ้นกลางอากาศ ก่อตัวเป็นโล่พลังงานรูปทรงแปดเหลี่ยมต้านทานการพุ่งชนระลอกแรกของเงาร่างเหล่านั้นไว้ได้อย่างเฉียดฉิว ศิลากัดฟันกรอด นัยน์ตาคมกริบกวาดมองประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ในฐานะผู้ฝึกฝนศาสตร์พยากรณ์และไสยเวทที่กำลังก้าวข้ามขีดจำกัด เขาตระหนักดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเอาชีวิตรอดธรรมดา แต่เป็นบททดสอบสำคัญที่จะตัดสินว่าเขาพร้อมจะ "เลเวลอัป" สู่ขอบเขตที่สูงขึ้นหรือไม่ *กรรhh—!* เสียงกรีดร้องโหยหวนที่บาดลึกถึงจิตวิญญาณดังสะท้อน บอสเงาระดับกลาง—สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ทางไสยเวทที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่มีแขนยาวระพื้นและกรงเล็บคมกริบราวกับใบมีด—ก้าวออกมาจากแถวหน้า แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวมันจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว ศิลาสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บที่เสียดแทงกระดูกดำ นี่คือความต่างชั้นระหว่างผู้ใช้ไสยเวทฝึกหัดกับระดับกลางที่แท้จริง "อาจารย์ครับ... เอ๊ย อาจารย์คะ! ทางนี้ฉันจัดการเองค่ะ" ศิลาเกือบเผลอหลุดปากพูดคำเดิมๆ ออกมาตามความเคยชิน แต่ด้วยสติที่ไวกว่าทำให้เธอรีบปรับสรรพนามในใจ พร้อมกับกระชับยันต์อัคคีในมือแน่น ดวงตาคู่สวยหรี่ลงอย่างใช้ความคิด *จุดอ่อนของพวกมัน... อยู่ที่ผลึกพลังงานตรงกลางหน้าอกสินะคะ* ศิลาสูดลมหายใจเข้าลึก and ปล่อยให้พลังงานในตบะหมุนวนตามวงโคจรที่อาจารย์เพทายเคยถ่ายทอดให้ เธอมองเห็นเส้นสายพลังงานสีดำที่เชื่อมต่อระหว่างบอสเงากับพื้นเบื้องล่าง มันเหมือนกับใยแมงมุมที่คอยสูบฉ่ายพลังงานด้านลบเข้ามาหล่อเลี้ยงตัวมันเองตลอดเวลา "ถ้าตัดเส้นเชื่อมต่อนั้นเสีย พวกมันก็เป็นแค่กลุ่มควันไร้ค่า..." ศิลาพึมพำกับตัวเองริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างมุ่งมั่น ร่างเพรียวบางพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัวความตาย ยันต์ในมือถูกซัดออกไปสามทิศทางด้วยความเร็วแสง เกิดเป็นเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว *ตูม! ตูม! ตูม!* เปลวเพลิงสีฟ้าครามลุกโชนขึ้นขับไล่ความมืดมิดในห้องโถงให้ถอยร่นไปชั่วขณะ เปิดช่องว่างให้เธอพุ่งเข้าประชิดตัวบอสเงาระดับกลางได้สำเร็จ เงาร่างมหึมาคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด มันตวัดกรงเล็บหมายจะฉีกร่างของศิลาให้เป็น 2 ซีก แต่ทว่า... "ช้าไปค่ะ!" ศิลาพลิ้วกายหลบหลีกอย่างงดงามราวกับใบไม้ลอยตามลม ปลายเท้าแตะเข้าที่ผนังหอคอยก่อนจะดีดตัวกลางอากาศ พลังจิตและไสยเวทในร่างหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวจนเกิดแสงสว่างวาบสีขาวนวลห่อหุ้มเรียวแขน เธอยื่นมือออกไปตรงๆ แล้วกดฝ่ามือลงบนผลึกพลังงานกลางอกของบอสเงาอย่างแม่นยำ *เปรี้ยง—!* เสียงคลื่นกระแทกดังสนั่นหู พร้อมกับอักขระโบราณที่สลักลึกลงไปในเนื้อผลึก มันแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกระจกโดนค้อนทุบ ร่างของบอสเงาระดับกลางแข็งค้างไปชั่วพริบตา ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองควันสีดำและจางหายไปกับสายลมที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างหอคอย เสียงแจ้งเตือนจากระบบลึกลับที่ก้องอยู่ในโสตประสาทของศิลาทำให้หัวใจของเธอเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้น *[ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้ใช้ศิลา เอาชนะ 'บอสเงาระดับกลาง (Mid-Tier Shadow Fiend)' สำเร็จ]* *[ระบบทำการประเมินผลงานต่อสู้: คะแนนยุทธวิธี 98/100, ความแม่นยำในการอ่านทางพลังงาน 95/100]* *[สถานะปัจจุบัน: ทำการยกระดับ (Level Up) สู่ขอบเขต 'ผู้เชี่ยวชาญไสยเวทรุ่นเยาว์' สำเร็จ! ปลดล็อกทักษะใหม่: 'เนตรพยากรณ์สลายเงา' และเพิ่มขีดจำกัดพลังจิตอีก 50%]* ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้มลายหายไปในพริบตา ร่างกายของศิลาเบาสบายขึ้นราวกับหลุดพ้นจากพันธนาการ เธอยืนหอบหายใจเล็กน้อยแต่ใบหน้ากลับเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสำเร็จ อาจารย์เพทายก้าวเดินเข้ามาใกล้ สายตาคมปلاบที่มักจะเย็นชาคู่นั้นทอดมองเธอด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ "ทำได้ไม่เลนานี่คะ ศิลา... เติบโตขึ้นเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีกนะ" "ก็เพราะได้อาจารย์คอยชี้แนะแนวทางที่ถูกต้องต่างหากล่ะคะ" ศิลาตอบกลับด้วยน้ำเสียงสดใส ดวงตาสุกใสเป็นประกายระยิบระยับท่ามกลางแสงสลัวของหอคอย ทว่า บรรยากาศที่ผ่อนคลายลงได้ไม่ถึงอากาศหายใจ... อยู่ๆ หยดน้ำฝนที่ควรจะเย็นเฉียบตกลงมาจากเพดานหอคอยกลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกลิ่นคาวเลือดที่เข้มข้นกว่าเดิมนับร้อยเท่าพัดโชยเข้าจมูกอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงฝีเท้าปริศนาดังขึ้นจากบันไดวนเบื้องบน—เสียงฝีเท้าที่หนักหน่วง ทรงพลัง และเต็มไปด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบที่แม้แต่อาจารย์เพทายยังต้องเปลี่ยนสีหน้าไปในทันที! *[ติ๊ง! คำเตือนจากระบบระดับ SSS: ตรวจพบ 'เงาต้นกำเนิด' กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่ปิดตาย เตรียมรับมือกับการเผชิญหน้าที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง...]* ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับศิลาและอาจารย์เพทายนะคะ!