ความภักดีที่เปลี่ยนไป

"ถ้าเธอเซ็นชื่อลงไปในเอกสารฉบับนี้... ทุกหนี้สินของครอบครัวเธอจะมลายหายไปในพริบตา ชีวิตของพี่ชายเธอที่กำลังรอความตายอยู่ในคุก จะได้รับอิสรภาพทันที พราวรวี" มาร์คัสเหยียดรอยยิ้มเย็นเยียบ วางปากกาหมึกซึมด้ามหรูลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตรงหน้าหญิงสาว บรรยากาศภายในห้องทำงานที่เงียบสงัดราวกับสุสานถูกแทรกด้วยเสียงลมหายใจที่สั่นไหวของพราวรวี มือที่กำชายกระโปรงจนยับยู่ยี่สั่นเทา เธอเงยหน้าขึ้นสบตาชายตรงหน้า สายตาที่เคยอ่อนแสงบัดนี้กลับแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความเย็นชา "แลกกับการที่ฉันต้องส่งข้อมูลรหัสลับบัญชีการเงินของคาร์โลให้คุณงั้นหรือ?" เสียงของเธอกระซิบแผ่ว ทว่ากังวานด้วยความเด็ดเดี่ยว มาร์คัสแค่นหัวเราะในลำคอ เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ก้าวเดินอ้อมมาข้างหลังเธอ โน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างใบหู แรงกดดันจากไอคุกคามของเขาทำให้อากาศรอบตัวพราวรวีดูเบาบางลง "คนอย่างคาร์โล ดันเต้ ไม่เคยเห็นค่าของใครนอกจากเครื่องมือในการทำลายล้าง เขาขังเธอไว้ในกรงทองเพื่อรอวันเบื่อหน่าย แล้วเขี่ยเธอทิ้งเหมือนเศษขยะ... เธอยังจะภักดีต่อคนแบบนั้นอยู่อีกหรือ?" พราวรวีหลับตาลง ภาพใบหน้าของชายหนุ่มผู้มีดวงตาสีน้ำเงินเข้มดุจมหาสมุทรยามพายุคลั่งผุดขึ้นมาในความทรงจำ แม้เขาจะดิบเถื่อน เผด็จการ และมักใช้สัมผัสร้อนแรงกักขังเธอไว้ในวังวนแห่งตัณหา แต่ในยามที่เขามองเธอ... ในยามที่ร่างกายของเขากอดรัดเธอไว้ มันมีความรู้สึกบางอย่างที่เกินกว่าคำว่า 'เครื่องมือ' "เขาอาจจะเลวร้ายในสายตาคุณ..." เธอเปิดเปลือกตาขึ้น แววตาเด็ดเดี่ยวฉายชัด "แต่เขาไม่เคยทรยศต่อความรู้สึกที่เขามีต่อฉัน แม้จะด้วยวิธีที่บิดเบี้ยวก็ตาม" "โง่เขลา!" มาร์คัสตวาดลั่น มือหนากระชากต้นคอเธอให้เงยขึ้นจนใบหน้าเกือบชิดกับใบหน้าของเขา "เธอคิดว่าความรักจอมปลอมนั่นจะช่วยเธอได้จริงๆ หรือ? ถ้าเธอไม่เซ็น... คืนนี้พี่ชายของเธอในคุก จะไม่ได้เห็นแสงอาทิตย์ของวันพรุ่งนี้อีก!" พราวรวีไม่มีความลังเลเหลืออยู่เลย ความเจ็บปวดจากการถูกกระชากไม่ได้เสี้ยวหนึ่งของความเจ็บปวดที่เธอรู้สึกในหัวใจ หากเธอยอมทรยศคาร์โล นั่นเท่ากับเธอทรยศต่อวิญญาณของตัวเอง เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่ยอมแพ้ต่ออำนาจมืดอีกต่อไป เพราะคาร์โลคือคนที่สอนให้เธอรู้ว่า 'อำนาจที่แท้จริงคือความกล้าหาญที่จะปกป้องสิ่งที่รัก' "งั้นคุณก็ฆ่าเขาเสียเถอะ" เธอกล่าวเสียงเรียบ ทว่าสั่นสะท้านไปด้วยความเจ็บปวด มาร์คัสชะงักงัน เขาไม่คิดว่าหญิงสาวที่ดูอ่อนแอจะกล้าเลือกเส้นทางที่โหดร้ายเช่นนี้ "เพราะถ้าฉันทรยศเขา..." พราวรวีแค่นยิ้มหยันให้กับชะตากรรม "ฉันก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่ตายไปแล้วตั้งแต่วินาทีที่เริ่มโกหกเขา คาร์โลอาจจะฆ่าฉันด้วยมือของเขาเอง แต่นั่นก็ดีกว่าการต้องมีชีวิตอยู่ด้วยรอยราคีของการทรยศผู้ชายที่ฉันยอมมอบทั้งร่างกายและหัวใจให้" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานอีกครั้ง มาร์คัสจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความกระหายใคร่ได้ กลายเป็นความเคียดแค้นที่พุ่งพล่าน เขาหยิบเอกสารขึ้นมาแล้วฉีกมันทิ้งอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะชักปืนพกออกมาจ่อไปที่ขมับของเธอ "ถ้าเธอยอมตายแทนที่จะทำตามคำสั่งฉัน... งั้นฉันก็จะสนองให้!" ทันใดนั้น เสียงเตะประตูห้องทำงานพังครืนเข้ามาดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกส่งผลให้บานประตูไม้เนื้อแข็งกระเด็นตกไปที่พื้น ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำเนี้ยบกริบก้าวเข้ามาด้วยแววตาดุดันราวมัจจุราชที่เพิ่งตื่นจากขุมนรก คาร์โล ดันเต้ ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ปืนในมือของเขาเล็งไปที่หัวของมาร์คัสอย่างมั่นคงโดยไม่แม้แต่จะกระพริบตา "แกแตะต้องของของฉัน... ตั้งแต่เมื่อไหร่ มาร์คัส?" คาร์โลไม่ได้มองพราวรวีเลยสักนิด แววตาของเขามุ่งตรงไปที่ศัตรูคู่ปรับ ทว่ากระแสความโกรธเกรี้ยวที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขากลับกดทับจนห้องทั้งห้องสั่นสะเทือน มาร์คัสหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง "คาร์โล! แกมาได้ทันเวลาพอดี! เมียรักของแกเพิ่งจะปฏิเสธที่จะหักหลังแกด้วยความรักอันแสนซื่อสัตย์... น่าซึ้งใจจนฉันอยากจะกดไกปืนดับลมหายใจเธอตรงนี้เลย!" คาร์โลขยับยิ้มที่มุมปาก—รอยยิ้มที่ไม่มีความอบอุ่นเจือปน มีเพียงความอำมหิตที่รอเวลาปะทุ เขาค่อยๆ ก้าวเดินเข้ามาหาช้าๆ ทุกจังหวะที่เท้ากระทบพื้นเปรียบเสมือนเสียงนาฬิกาที่นับถอยหลังสู่ความตายของมาร์คัส พราวรวีมองแผ่นหลังกว้างของคนรักด้วยความรู้สึกที่ตื้นตันและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน เธอรู้ดีว่าคาร์โลมาที่นี่เพื่อเธอ แต่สิ่งที่เธอเพิ่งพูดไป—การตัดสินใจที่จะภักดีต่อเขา—จะเปลี่ยนสถานะระหว่างเธอกับเขาไปตลอดกาล คาร์โลหยุดยืนห่างจากมาร์คัสเพียงก้าวเดียว ก่อนจะหันมามองพราวรวีด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แววตานั้นวาวโรจน์ไปด้วยไฟแห่งความเป็นเจ้าของที่เข้มข้นยิ่งกว่าครั้งไหนๆ "พราวรวี... ออกไปจากห้องนี้ แล้วอย่าให้ฉันเห็นว่าเธอต้องมาอยู่ในที่อโคจรแบบนี้อีก" "ไม่ค่ะ..." เธอขัดขึ้น เสียงของเธอมั่นคงและชัดเจน "ฉันจะอยู่ตรงนี้... ต่อให้คุณจะโกรธฉันที่แอบหนีมา หรือโกรธที่ฉันถูกดึงเข้ามาพัวพัน แต่ฉันเลือกแล้วว่าจะเป็นฝ่ายที่ยืนเคียงข้างคุณ" คาร์โลชะงักไปชั่วครู่ แววตาเข้มขรึมนั้นสั่นไหวอย่างยากจะระงับ ก่อนที่เขาจะหันไปทางมาร์คัสแล้วลั่นไกกระสุนเฉี่ยวใบหูอีกฝ่ายไปเพียงมิลลิเมตรจนเลือดซึมออกมา "แกได้ยินแล้วใช่ไหม?" คาร์โลกล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำลึก "นั่นคือ 'ภักดี' ที่แกไม่มีวันซื้อได้ด้วยเงิน... และวันนี้ ฉันจะสอนให้แกได้รู้ว่า การแย่งของของ 'คาร์โล ดันเต้' มันมีจุดจบที่ทรมานแค่ไหน" ทว่าก่อนที่เหตุการณ์จะบานปลายไปมากกว่านั้น เสียงฝีเท้าของคนจำนวนมากที่ล้อมรอบห้องทำงานจากภายนอกก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'บุคคลที่สาม' ที่ทำให้คาร์โลต้องชะงักค้างไปทันทีที่เห็นว่าใครคือผู้นำกลุ่มคนเหล่านั้น "คาร์โล... วางปืนลงเถอะครับ ความลับที่เธอยังไม่รู้... มันอาจจะเปลี่ยนให้เธอกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของนายในคืนนี้เลยก็ได้นะ" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางแห่งความรักอันดิบเถื่อนของคาร์โลและพราวรวีมาถึงตอนนี้นะครับ ภูริศร์สัญญาว่าจะพาทุกท่านไปสัมผัสความระทึกใจยิ่งกว่าเดิมในตอนถัดไปครับ!