ราคาที่ต้องจ่าย

กลิ่นคาวสนิมเหล็กเข้มข้นคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นฝุ่นดินที่ฟุ้งกระจาย ร่างกายของเรย์ในยามนี้เปรียบเสมือนเครื่องจักรกลไกที่กำลังแตกสลาย บัฟป้องกันจากระบบสุ่มรักส่งเสียงเตือนแหลมสูงจนแก้วหูแทบปริแตก หน้าจออินเทอร์เฟซสีแดงฉานกะพริบถี่รัวฟ้องสถานะ *‘Critical Error: HP ต่ำกว่า 3%’* ทุกครั้งที่ลมหายใจถูกขับเคลื่อนผ่านซี่โครงที่หักร้าว มันสร้างความเจ็บปวดราายลึกจนเหงื่อกาฬไหลซึมชุ่มแผ่นหลัง ทว่าเบื้องหน้าของเขา... คือร่างระหงของเซเลน่าที่กำลังเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ปลายดาบเงาโลหิตของศัตรูระดับสูงยังคงค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ ห่างจากลำคอระหงของหญิงสาวเพียงไม่ถึงคืบ หากไม่ใช่เพราะเรย์พุ่งทะยานเข้ามารับคมดาบนั้นด้วยร่างกายเปล่าเปล่า ดวงเนตรสีนิลคู่นั้นคงขาดอากาศหายใจไปนานแล้ว "เจ้า... คนโง่!" เสียงหวานที่มักจะเยือกเย็นและรักษากระบวนท่าเสมอในยามนี้กลับสั่นเครืออย่างรุนแรง เซเลน่าทรุดกายลงประคองร่างที่กำลังทรุดฮวบของเรย์ไว้ อ้อมแขนบอบบางพยายามโอบกอดแผลเหวอะหวะบริเวณหน้าอกที่เลือดสดๆ กำลังทะลักทลายออกมาไม่ขาดสาย ดวงตาคู่สวยที่เคยเต็มไปด้วยความถือดีและความลับอันดำมืด ในตอนนี้กลับเอ่อ คลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความตระหนก เรย์กระออกเลือดคำโต รอยยิ้มฝืนๆ ผุดขึ้นที่มุมปากแห้งผาก แววตาของอดีตโปรแกรมเมอร์ผู้รอบคอบไม่ได้ฉายแววความหวาดกลัวต่อความตาย แต่มันกลับเต็มไปด้วยการวิเคราะห์อย่างเป็นเหตุเป็นผล "ระบบ... คำนวณความเสียหายพลาดไปหน่อยสินะครับ... อะแฮ่ม... ขอโทษทีครับ... ฉันหมายถึง... นะคะ" เรย์รีบแก้คำพูดในใจเมื่อนึกถึงกฎเหล็กบางอย่าง แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ก็ตาม "อย่าเพิ่งพูดอะไรทั้งนั้น! เงียบปากแล้วใช้พลังของนายรักษาตัวเองสิ!" เซเลน่าตะคอกเสียงสั่น นิ้วเรียวพยายามกด ห้ามเลือดบริเวณบาดแผลด้วยความลิบลับจนทำอะไรไม่ถูก ความเยือกชาที่เธอสวมใส่มาตลอดชีวิตพังทลายลงในพริบตา เมื่อตระหนักว่าชายหนุ่มผู้กวนประสาทและมักจะคำนวณทุกอย่างด้วยความเย็นชาคนนี้ ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเธอจากเงื้อมมือมรณะ "ระบบวิเคราะห์บั๊ก... ไม่ได้มีไว้ใช้รักษาอาการบาดเจ็บระดับนี้หรอกนะเซเลน่า..." เรย์ส่งเสียงกระซิบแผ่วเบา ลมหายใจเริ่มติดขัด ดวงตาเริ่มพร่ามัว "ราคาที่ต้องจ่าย... สำหรับการฝืนกฎของโลกใบนี้... มันช่างแพงหูฉี่จริงๆ" ทันใดนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวก็พลันบิดเบี้ยว เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เคยเป็นภาษาดิจิทัลสีฟ้าใส กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต ข้อความขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่ต้องรอให้เรย์เรียกใช้งาน *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดลับระดับ SSS - โหมดจำศีลฉุกเฉินถูกบังคับเปิดใช้งาน]* *[เงื่อนไขการแลกเปลี่ยนวิญญาณ: ยอมรับสัญญาทาสนิรันดร์เพื่อแลกกับลมหายใจที่เหลืออยู่หรือไม่? (Y/N)]* เซเลน่ามองหน้าจอสีแดงที่สว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืด เธอกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความลับที่เธอปกปิดมาตลอดเกี่ยวกับที่มาของระบบและตัวตนที่แท้จริงของเรย์กำลังจะถูกเปิดเผยในวินาทีเป็นตายนี้ "อย่ากดเด็ดขาดนะเรย์... ถ้าทำแบบนั้น นายจะสูญเสียตัวตนไปตลอดกาล!" เซเลน่าเอ่ยเสียงสั่นเครือ หยาดน้ำตาหยดสุดท้ายร่วงหล่นกระทบลงบนแก้มของชายหนุ่ม เรย์มองรอยน้ำตาบนใบหน้าของคู่หูผู้ลึกลับเป็นครั้งแรก เขาพบว่าภายใต้หน้ากากความเย็นชา เซเลน่ามีความหมายมากกว่าแค่ตัวละครในนิยายที่เขาต้องเอาตัวรอด มุมปากที่เปื้อนเลือดแย้มยิ้มขึ้นอีกครั้งอย่างท้าทาย นิ้วมือที่ไร้เรียี่ยวแรงค่อยๆ ยกขึ้นแตะหน้าจอสีแดงตรงหน้า "ถ้าไม่จ่าย... แล้วเราจะรอดไปดูตอนจบของเรื่องนี้ด้วยกันได้ยังไงล่ะคะ..." เรย์ตัดสินใจกดปุ่มยืนยัน ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องจากมิติเบื้องบนที่กำลังฉีกกระชาก และก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะดับวูบลง เงาร่างอันคุ้นเคยแต่ทรงพลังมหาศาลของผู้มาเยือนปริศนาก็ก้าวทะลุมิติออกมา พร้อมกับเสียงกระซิบที่ข้างหูของเซเลน่า— "เกมนี้... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากล่ะ องค์หญิงตัวน้อย" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่และสนับสนุน "ดาริกาส่องแสง" เสมอมานะคะ!