แต้มบุญเหลือศูนย์

"ศูนย์จุดศูนย์... ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม?" เสียงพึมพำด้วยความตกตะลึงระคนขบขันดังขึ้นจากปากของคฑากรประจำหอคอยประเมินพลัง ผลึกแก้วเวทมนตร์เบื้องหน้ากำลังฉายแสงสีแดงก่ำ—สีที่เหล่านักเวทต่างขนานนามว่าเป็น 'สัญลักษณ์แห่งความไร้ค่า' ตัวเลขบ่งชี้ปริมาณมานาและศักยภาพกายภาพของเรย์ปรากฏเด่นหราบนหน้าจอคริสตัลด้วยค่าศูนย์สนิท ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของปาฏิหาริย์ที่ผู้คนมักคาดหวังในพิธีการสำคัญเช่นนี้ เสียงซุบซิบนินทาเริ่มดังระงับขึ้นทีละน้อยจากกลุ่มขุนนางฝึกหัดและผู้เข้ารับการทดสอบรอบด้าน สายตานับร้อยคู่พุ่งตรงมายังร่างโปร่งที่ยืนนิ่งสงبيอยู่กลางลานหินอ่อน ความสมเพช เวทนา และการดูแคลนฉายชัดผ่านนัยน์ตาของคนเหล่านั้น ราวกับเรย์เป็นเพียงเศษฝุ่นผงที่หลุดรอดเข้ามาในราชสำนักอันทรงเกียรติ เรย์ไม่ได้สะท้านสะเทือนต่อเสียงรอบข้างแม้แต่น้อย ดวงตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นใสยังคงสงบนิ่ง เสมือนกำลังคำนวณรหัสโปรแกรมที่รันผิดพลาดในระบบคอมพิวเตอร์ เขารู้ดีว่าร่างกายนี้ไม่มีพลังเวทมนตร์ดั้งเดิมตามกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะจนมุม... เพราะในโลกแห่งเกมที่เขาเคยใช้ชีวิตอยู่ บั๊กที่ร้ายกาจที่สุดมักซ่อนอยู่ในจุดที่ระบบมองไม่เห็นเสมอ "น่าผิดหวังเสียจริง นึกว่าเจ้าจะมีลูกเล่นอะไรแพรรพราวเสียอีก เจ้าชายไร้ค่าผู้นี้ช่างน่าสมเพชสมชื่อข่าวลือจริงๆ" เซเลน่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะที่มั่นคงและสง่างาม ภายใต้ชุดคลุมขนนกสีเงินยวงสะท้อนแสงไฟจากคบเพลิง ใบหน้าเรียบเฉยเย็นชาของเธอยังคงซ่อนประกายความอยากรู้อยากเห็นบางอย่างไว้ลึกซึ้ง เธอยืนพิงเสาหินแกะสลักพลอดมองเขาด้วยหางตา ริมฝีปากบางเฉียบเหยียดยิ้มเยาะเล็กน้อยราวกับกำลังสนุกสนานกับการชมละครสัตว์ เรย์หันไปสบตากับดวงตาสีฟ้าครามคู่นั้น รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่มโดยไม่เกรงกลัวอำนาจมืดรอบตัวแม้แต่น้อย เขากระซิบตอบด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน "บางครั้ง... ตัวเลขศูนย์บนหน้าจอ อาจไม่ใช่ความว่างเปล่าหรอกนะคะ คุณหนูเซเลน่า แต่มันคือการรีเซ็ตระบบต่างหากล่ะคะ" สิ้นคำพูดของเรย์ อากาศรอบตัวพลันบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงหวีดหิวแหลมสูง ผลึกแก้วประเมินพลังที่ควรจะดับลงไปแล้วกลับสั่นกระพริบอย่างบ้าคลั่ง สีแดงก่ำแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท—สีที่ตำนานโบราณกล่าวขานว่าเป็นเขตแดนต้องห้ามที่พระเจ้าทรงละทิ้ง *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานนับสัปดาห์ดังกระหน่ำขึ้นในโสตประสาทของเรย์ รัวเร็วและรุนแรงราวกับเครื่องยนต์ที่กำลังจะระเบิด หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ไม่มีใครมองเห็นนอกจากเขา ดีดตัวขึ้นกลางอากาศพร้อมตัวหนังสือเรืองแสงสีทองอร่ามที่สลักลึกด้วยอักษรโบราณ [ ตรวจพบความผิดปกติระดับวิกฤตในระบบโครงสร้างโลก... ] [ ทำการบายพาส (Bypass) ข้อจำกัดทางกายภาพสำเร็จ ] [ ปลดล็อกสกิลซ่อนเร้นระดับสูงสุด: "สิทธิ์การเข้าถึงพระเจ้า (God-Mode Access)" ] [ สถานะปัจจุบัน: ผู้ถือครองสิทธิ์สามารถแก้ไข บิดเบือน และเขียนทับกฎเกณฑ์ของจักรวาลนี้ได้ตามประสงค์ ] เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ความเย็นวาบแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง แต่นั่นไม่ใช่ความกลัว หากแต่เป็นความตื่นเต้นเร้าใจของโปรแกรมเมอร์มือฉมังผู้พบบั๊กชิ้นโบว์แดงในซอร์ฟแวร์ระดับพันล้านดอลลาร์ เขากวาดสายตามองหน้าต่างสกิลที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ พลังงานมหาศาลที่ไหลทะลักเข้าสู่กระแสเลือดทำให้เส้นประสาททุกเส้นกรีดร้องด้วยความฮึกเหิม เซเลน่าที่ยืนอยู่เบื้องหน้าชะงักฝีเท้าลงทันที ร่างกายของเธอบาดเจ็บจากแรงกดดันของสนามพลังที่จู่ๆ ก็แผ่ขยายออกมารอบตัว เรย์ ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—เป็นครั้งแรกที่เธอลดความเย็นชาลง และแสดงความตระหนกออกมาอย่างปิดไม่มิด บรรยากาศรอบหอคอยประเมินพลังเงียบสงบลงชั่วพริบตา แรงกดดันระดับที่ทำให้เหล่าอัศวินฝึกหัดต้องทรุดเข่าลงกับพื้นกำลังแผ่ซ่านไปทั่ว เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รอยยิ้มที่มุมปากลึกล้ำขึ้นกว่าเดิม ขณะที่ปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงบนอากาศว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างแผ่วเบา ก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว ประตูกลางหอคอยที่ปิดตายมานับร้อยปีก็ถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงลมมหาศาล พร้อมกับเงาร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับกลิ่นอายแห่งความตายที่คุ้นเคย... และเสียงทุ้มต่ำที่เอמהชื่อเรย์ราวกับรอคอยเวลานี้มาเนิ่นนานแล้ว "ในที่สุด เจ้าก็ตื่นขึ้นมาเสียทีนะ... ผู้สร้างหมายเลขศูนย์" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้นะคะ และเตรียมพบกับการพลิกเกมครั้งประวัติศาสตร์ในตอนหน้าได้เลยค่ะ!