การปะทะครั้งแรก

"ถ้าสติปัญญาของพวกท่านถูกจำกัดอยู่เพียงแค่การเหยียดหยามคนอื่นเพื่อยกระดับความสูงของตนเอง เกรงว่าเก้าอี้ผู้บริหารที่นั่งอยู่ คงเป็นเพียงเครื่องประดับราคาแพงที่เสียดายทรัพยากรโลกนะคะ" น้ำเสียงราบเรียบแต่บาดลึกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมใหญ่ เรย์ยืนประสานมืออย่างผ่อนคลาย รอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่บนมุมปากไม่ได้สะท้อนความโกรธเกรี้ยวเลยแม้แต่น้อย หากแต่เต็มไปด้วยความเวทนาอย่างชัดเจน แสงไฟจากโคมคริสตัลระยิบระยับสะท้อนลงบนกรอบแว่นโลหะของเขา ขับเน้นให้ดวงตาคู่คมดูเยือกเย็นและทรงอำนาจจนน่าประหลาด บรรยากาศภายในห้องประชุมของตระกูลขุนนางเก่าแก่ตึงเครียดขึ้นมาในทันที เสียงกระซิบกระซาบของเหล่าคณะกรรมการอาวุโสเงียบหายไป ราวกับถูกมนต์สะกด รายงานวิเคราะห์การเงินมูลค่าหลายร้อยล้านที่เรย์เพิ่งโยนลงบนโต๊ะกลางห้องยังคงกางออก หน้ากระดาษเหล่านั้นไม่ได้มีแค่ตัวเลขกำไรขาดทุนธรรมดา แต่เป็น 'แผนภาพวงจรความผิดพลาด' ที่เรย์ใช้เวลาเพียงชั่วข้ามคืนในการถอดรหัสโครงสร้างระบบโลจิสติกส์ของตระกูลคาร์ลอส ซึ่งเป็นคู่ค้าหลักและเป็นผู้สนับสนุนหลักในการกดดันเขา ก้าน องศา มือขวาของผู้นำตระกูลคาร์ลอส หน้าถอดสี สันกำปั้นทุบโต๊ะดังปังจนแก้วกาแฟสั่นสะเทือน "แก! ไอ้สามัญชนไร้ค่า แกกล้าดียังไงมาพูดจาอวดดีต่อหน้าสภาผู้ทรงเกียรติ! เอกสารพวกนี้แกไปขโมยมาจากไหน หรือแค่กุเรื่องต้มตุ๋นเพื่อเอาตัวรอดจากการประเมินผลงาน!" เรย์ไม่แม้แต่จะกะพริบตา เขายกมือขึ้นดันกรอบแว่นเล็กน้อย ท่าทีสุขุมนุ่มลึกราวกับอาจารย์กำลังสั่งสอนเด็กอนุบาล "ขโมย? คุณก้านกำลังดูถูกศักยภาพในการประมวลผลของผมเกินไปแล้วนะคะ หรือว่า... สมองของพวกท่านไม่คุ้นเคยกับการเห็นข้อมูลดิบที่ผ่านการกรองความผิดพลาด จนแยกแยะไม่ออกว่าอันไหนคือความจริงอันไหนคือการโกหก?" นิ้วเรียวยาวของเรย์เคาะลงบนโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ ทันทีนั้น หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสซึ่งมีเพียงเรย์ที่มองเห็นก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมาในห้วงความคิด [ติ๊ง! ตรวจพบเจตคติเชิงลบระดับสูงจากเป้าหมาย: ก้าน องศา] [เปิดใช้งานสกิลเฉพาะตัว: 'กระจกสะท้อนบาป' (Mirror of Logic)] [ระบบทำการดึงข้อมูลแบ็กเอนด์ธุรกรรมสีเทาของตระกูลคาร์ลอสมาแสดงผลแบบเรียลไทม์...] ที่มุมห้อง เซเลน่า ซึ่งนั่งกอดอกเงียบๆ อยู่บนเก้าอี้บุสักหลาดสีแดงเข้มริมหน้าต่าง ปรบมือเบาๆ สามครั้ง เสียงนั้นกังวานใส ทว่ากลับทรงพลังพอที่จะดึงดูดสายตาทุกคู่ให้หันไปมอง "พูดได้ดีนี่คะ เรย์... ฉันชักจะสนุกขึ้นมาเสียแล้วสิ" เซเลน่าเอ่ยด้วยรอยยิ้มมุมปาก ดวงตาคู่คมกริบคู่นั้นจับจ้องเรย์ด้วยประกายความสนใจที่ปิดไม่มิด นางรู้ดีว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าไม่ได้มีดีแค่ปาก แต่เขากำลังเล่นเกมที่ใหญ่กว่าที่ใครในที่นี้จินตนาการไว้ "คุณเซเลน่า!" ก้านหันไปมองคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ด้วยความตกใจ "นี่ท่านกำลังเข้าข้างคนนอกคนนี้งั้นหรือคะ? เขาเป็นแค่ตัวประกอบที่ไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะยืนอยู่ในห้องนี้ด้วยซ้ำ!" "คนนอก?" เซเลน่าทวนคำ น้ำเสียงของนางเยียบเย็นลงจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบ "ในเมื่อข้อเสนอโครงการปรับปรุงโครงสร้างเครือข่ายของตระกูลคาร์ลอสที่พวกคุณภูมิใจนักหนา ถูกตีตกโดยเด็กหนุ่มคนนี้เพียงเพราะเขามองเห็น 'บั๊ก' ที่พวกคุณซุกซ่อนไว้ใต้พรมมาสามปี... ใครกันแน่คะที่สมควรถูกไล่ออกจากตระกูล?" สิ้นคำพูดของเซเลน่า หน้าจอโปร่งใสเบื้องหน้าเรย์ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อมูลลับสุดยอดเกี่ยวกับบัญชีลับและการฟอกเงินของตระกูลคาร์ลอสถูกฉายขึ้นบนจอภาพส่วนกลางของห้องประชุมโดยอัตโนมัติ ผ่านการเชื่อมต่อไร้สายที่เรย์แอบฝังไว้ตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้าห้องนี้ ฮือฮา! เสียงอุทานด้วยความตกใจดังระงับไปทั่วห้อง คณะกรรมการอาวุโสหลายคนหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นตัวเลขและชื่อของตนเองปรากฏอยู่ในเส้นทางการเงินนอกกฎหมายเหล่านั้น ก้านทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ เหงื่อกาฬไหลซก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว เขาพยายามจะอ้าปากปฏิเสธ แต่เสียงกลับติดอยู่ที่ลำคอ เรย์เดินเข้าไปใกล้ก้านช้าๆ โน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่ได้ยินกันเพียงสองคน "จำไว้นะคะ... การเป็นเบี้ยล่างน่ะ มันสนุกก็ต่อเมื่อเรายอมจำนน แต่ถ้าวันไหนเบี้ยตัวนั้นรู้ว่ากระดานนี้ใครเป็นคนเขียนโค้ด... เกมมันก็จะจบลงในสามวินาทีค่ะ" เรย์ผละตัวออกมา ยืดอกขึ้นอย่างสง่างาม เขาหันไปโค้งคำนับให้คณะกรรมการและเซเลน่าด้วยความสุภาพ ท่าทีที่เยือกเย็นและทรงพลังนี้ทำให้ไม่มีใครกล้าสบตาเขาเลยแม้แต่คนเดียว ขณะที่เรย์กำลังหมุนตัวเพื่อก้าวเดินออกจากห้องประชุมที่บัดนี้ตกอยู่ภายใต้ความเงียบสงัด เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอย่างกะทันหันในหัว พร้อมกับข้อความสีทองอร่ามที่สั่นระริก [ติ๊ง! ภารกิจลับระดับ SSS: 'พลิกกระดานอำนาจ' สำเร็จลุล่วง!] [ท่านได้รับแต้มประสบการณ์สะสม +10,000 แต้ม] [ปลดล็อกสกิลขั้นสูง: 'สิทธิ์ขาดแห่งผู้สร้าง' (Creator's Privilege)] [คำเตือนจากระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าถึงเครือข่ายปริศนาจากบุคคลภายนอก... บุคคลที่สามกำลังรุกรานเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของท่าน ณ ขณะนี้—] พรึบ! ไฟทั่วทั้งตึกประชุมดับวูบลงเหลือเพียงแสงสีแดงสลัวจากระบบสำรองฉุกเฉิน ประตูห้องประชุมถูกล็อกอัตโนมัติด้วยรหัสผ่านระดับสูงสุด และก่อนที่เรย์จะทันได้หันกลับไปมองความผิดปกติเบื้องหลัง เงาร่างของใครบางคนก็ก้าวออกมาจากมุมมืด พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่สะท้อนก้องไปทั่วห้อง "เก่งมาก... เจ้าหนู ฉันรอวันที่นายจะทำลายกระดานนี้ด้วยตัวเองมานานแล้วล่ะนะ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้นะคะ และเตรียมพบกับการพลิกผันครั้งใหญ่ในตอนหน้าค่ะ!