ข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธ

กลิ่นอายจางๆ ของชาขาวสายพันธุ์หายากลอยอวลอยู่เบื้องหน้า ตัดกับความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาดิจิทัลในหัวของเรย์กำลังเดินถอยหลัง "เก่งมาก... เจ้าหนู ฉันรอวันที่นายจะทำลายกระดานนี้ด้วยตัวเองมานานแล้วล่ะนะ" คำพูดทิ้งท้ายจากตอนที่แล้วยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ทว่ายามนี้ เรย์ไม่ได้ยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของการทดสอบระบบอีกต่อไปแล้ว หากแต่เป็นห้องรับรองส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของหอคอยอัคคี พื้นห้องปูด้วยหินอ่อนสีดำสนิทที่สะท้อนเงาร่างของหญิงสาวผู้ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในมหานครแห่งนี้ เซเลน่าประทับนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังชั้นดี ดวงตาคู่คมกริบราวกับใบมีดซ่อนเร้นภายใต้แพขนตาสีเข้ม กำลังจดจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดา เรย์เลือกที่จะไม่ขยับเขยื้อn ร่างกาย เขาสงนิ่งรวบรวมสติ สัมผัสได้ถึงกระแสมานาอันเข้มข้นที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ มันไม่ใช่แค่พลังเวทมนตร์ระดับสูง แต่เป็นแรงกดดันจากอำนาจที่สั่งสมมานานนับปี "ฉันคิดว่าคุณคงไม่ได้เรียกตัวตัวประกอบไร้ค่าคนนี้มาเพื่อจิบน้ำชาเล่นเฉยๆ หรอกกระมังครับ... เอ๊ย... เพคะ?" เรย์เผลอหลุดปากสำนวนเดิมเกือบไม่ทัน เมื่อระบบในหัวส่งเสียงเตือนเบาๆ ถึงระดับความเสี่ยงที่พุ่งสูงขึ้น เซเลน่าหัวנסในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะของเธอนั้นไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งแก้ว แต่กลับแฝงไว้ด้วยความหน I เยียบเย็นที่ทำเอาสันหลังวาบ "นายยังคงปากกล้าไม่เปลี่ยน... เรย์ การที่นายสามารถเจาะทะลวงผ่านแนวป้องกันระดับสามของระบบประเมินโดยไม่ทิ้งร่องรอยได้นั้น ไม่ใช่เรื่องที่คนธรรมดาจะทำได้ แม้แต่เหล่าจอมเวทอัจฉริยะจากหอคอยหลวงยังต้องใช้เวลาแรมเดือน แต่นายใช้เวลาแค่สามนาที" หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสปรากฏขึ้นตรงหน้าเรย์โดยอัตโนมัติ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบวิเคราะห์บั๊กที่ทำงานอย่างบ้าคลั่ง: [คำเตือน: ตรวจพบการเข้าถึงข้อมูลระดับสูงจากบุคคลภายนอก] [คำเตือน: ความลับของโลกใบนี้กำลังถูกเปิดเผย - ความเสี่ยงในการถูกลบข้อมูล: 45%] เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย สมองอันรวดเร็วของอดีตโปรแกรมเมอร์เริ่มประมวลผลสถานการณ์ ความเงียบระหว่างเขากับเซเลน่าไม่ได้แปลว่าจนมุม แต่มันคือการชั่งน้ำหนักว่าใครจะถือไพ่เหนือกว่ากันในเกมนี้ "โลกใบนี้เป็นเพียงโค้ดที่ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อความบันเทิงของใครบางคน... หรือคุณก็รู้เรื่องนั้นเหมือนกัน?" เรย์เลือกที่จะเปิดไพ่ใบที่เสี่ยงที่สุดออกไป การโยนคำถามนี้ออกไปเทียบเท่ากับการเอาชีวิตของตัวเองไปแขวนไว้บนเส้นด้าย เซเลน่าชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบนมุมปากของเธอนิ่งค้างไปเสี้ยววินาที ก่อนที่แววตาคู่สวยจะฉายประกายความสนใจอย่างปิดไม่มิด เธอยื่นแก้วชาในมือลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบเบาๆ ดังก้องกังวานในความเงียบ "ฉลาด... สมกับที่ระบบเลือกนายมา" เซเลน่าโน้มตัวไปข้างหน้า มือเรียวประสานกันไว้ที่ระดับคาง "ใช่ ฉันรู้ว่าโลกนี้ไม่ใช่ของจริง และฉันก็เบื่อเต็มทีกับการเป็นแค่ตัวละครที่ถูกกำหนดบทบาทให้เดินตามเส้นเรื่องที่ผู้สร้างนิยายเฮงซวยนี่ขีดไว้... นั่นคือเหตุผลที่ฉันเรียกนายมาในวันนี้" เรย์ขมวดคิ้ว "คุณต้องการอะไรจากผม?" "ฉันต้องการให้อัพเกรด... ไม่สิ ฉันต้องการให้นายช่วย 'แฮก' ระบบแกนกลางของมหานครแห่งนี้ เพื่อปลดปล่อยพวกเราจากการเป็นแค่เบี้ยล่าง" เซเลน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังไร้ซึ่งล้อเล่น ดวงตาของเธอสะท้อนประกายความมุ่งมั่นที่ทรงพลังจนเรย์เกือบจะลืมหายใจ บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นจนแทบมีประกายไฟประทุออกมา เรย์รู้ดีว่าข้อเสนอนี้คือตั๋วเดินทางไปสู่ความตาย หรือไม่ก็กุญแจดอกเดียวที่จะทำให้เขารอดพ้นจากการเป็นตัวประกอบที่ต้องตายตอนจบ ทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากปฏิเสธหรือตอบรับ เสียงแจ้งเตือนปริศนาก็กรีดร้องดังลั่นในโสตประสาทของเขาก่อน [ประกาศฉุกเฉินจากระบบหลัก: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบภายนอก (Admin)] [ภารกิจระดับ SSS ปลดล็อกอัตโนมัติ: "ทางเลือกสุดท้ายของผู้บุกรุก"] [เงื่อนไข: ยอมรับข้อเสนอของเซเลน่าเพื่อเผชิญหน้ากับความจริง หรือปฏิเสธเพื่อกลับคืนสู่จุดเริ่มต้นโดยสูญเสียความทรงจำทั้งหมด] [เวลาที่เหลือ: 00:10... 00:09...] ก่อนที่เรย์จะทันได้ตัดสินใจ ประตูห้องรับรองที่ควรจะถูกล็อกด้วยเวทมนตร์แน่นหนาก็ถูกระเบิดกระเด็นออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับร่างของเงาดำปริศนาที่พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง พร้อมปลายดาบอาบแสงสีเลือดที่พุ่งตรงมายังจุดตายของเขาอย่างแม่นยำ! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในโลกแห่งจินตนาการนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!