พันธสัญญาแห่งเงา

คมดาบอาบแสงสีเลือดกรีดผ่านอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิวแหลมคม ประหนึ่งเสียงคำรามของภูตผีในขุมนรก เรย์แทบไม่เหลือเวลาให้คิดคำนวณอัตราความน่าจะเป็น ร่างกายขยับไปตามสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดที่ถูกหล่อหลอมด้วยระบบวิเคราะห์บั๊กขั้นสูงสุด ในเสี้ยววินาทีที่ปลายดาบห่างจากลำคอเพียงมิลลิเมตรเดียว ดวงตาของเขากลับมองเห็นเส้นแสงสีฟ้าอ่อนนับร้อยสายที่พาดผ่านโครงสร้างเวทมนตร์ของห้องรับรอง เส้นเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจาก "จุดอ่อนทางโครงสร้าง" ที่เกิดจากความบกพร่องในการร่ายเวทป้องกันของตระกูลขุนนาง "ซ้ายสาม องศาหิบ... ตอนนี้!" เรย์ดีดตัวหมุนหลบอย่างเฉียดฉิว ปลายดาบคมกริบเฉี่ยวเส้นผมสีดำสนิทของเขาไปจนขาดร่วงลงพื้น แรงลมจากการโจมตีรุนแรงเสียจนผนังหินแกรนิตด้านหลังแตกร้าวเป็นใยแมงมุม เศษหินและฝุ่นผงฟุ้งกระจายไปทั่วทัศนียภาพอันมืดสลัว ทว่า ผู้บุกรุกในชุดคลุมสีดำสนิทกลับไม่ปล่อยให้เขาได้ตั้งตัว ดาบเล่มเดิมถูกสะบัดพลิกแพลงด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ พุ่งตรงเข้าสู่จุดตายกลางอกในกระบวนท่าที่สองอย่างต่อเนื่อง *ติ๊ง! [ตรวจพบความผิดปกติของระบบป้องกัน: ผู้บุกรุกใช้สกิล 'เงาท밀' แทรกแซงมิติระดับต่ำ]* *คำเตือน: อัตราการรอดชีวิตในสภาวะปะทะตรงหน้าลดลงเหลือ 4.2เปอร์เซ็นต์* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวระรัวในหัวจนแสบแก้วหู เรย์กัดฟันกรอด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ สมองทำงานประมวลผลเร็วจี๋ยิ่งกว่าหน่วยประมวลผลควอนตัม หากพึ่งพาแค่พละกำลังทางกายภาพ เขาคงกลายเป็นศพเฝ้าคลังสมบัติของตระกูลนี้ไปนานแล้ว แต่ในจังหวะที่เงาดำกำลังจะทาบ *เคร้ง!* ประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบขึ้นตัดผ่านความมืดมิด เซเลน่าที่ยืนนิ่งสงบราวกับรูปปั้นมาตลอดขยับตัวแล้ว ร่างเพรียวบางในชุดกระโปรงยาวหรูหราก้าวเท้าออกไปเพียงครึ่งก้าว พัดเหล็กกล้าในมือขวาางกางออกรับคมดาบสีเลือดไว้ได้อย่างแม่นยำ แรงปะทะทำให้เกิดคลื่นกระแทกเบาๆ จนพรมปูพื้นห้องฉีกขาดเป็นริ้ว ดวงตาสีอัมพันของเซเลน่าหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเย้ยหยัน "แขกที่ไม่ได้รับเชิญ... ดูเหมือนมารยาทในการเข้าพบสุภาพสตรีของท่านจะย่ำแย่เกินไปหน่อยนะคะ" น้ำเสียงของนางราบเรียบ แต่นุ่มนวลและแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนบรรยากาศภายในห้องลดฮวบลงจนหนתาวเหน็บ เงาดำถอยร่างกลับไปตั้งหลักที่มุมห้องอย่างรวดเร็วราวกับแมวป่า ดวงตาใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทจ้องมองเซเลน่าด้วยความระแวดระวัง เสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทรายถูกเสียดสีดังลอดออกมา "องค์หญิงน้อยแห่งตระกูลดยุก... ท่านคิดจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเจ้าเศษสวะไร้ค่าคนนี้จริงหรือ?" เรย์ที่ยืนหอบหายใจอยู่ด้านหลังขยับแว่นตาที่เอียงเล็กน้อย สายตาคมกริบวิเคราะห์ข้อมูลของศัตรูผ่านหน้าต่างระบบที่ฉายโฮโลแกรมโปร่งแสงขึ้นตรงหน้า พลังมานาที่แผ่ออกมาจากร่างเงาดำอยู่ในระดับ 'ผู้บัญชาการเงา' ซึ่งสูงเกินกว่าที่ตัวประกอบระดับเขาจะต่อกรได้ในตอนนี้อย่างแน่นอน นี่ไม่ใช่การลอบสังหารธรรมดา... นี่คือการทดสอบ และอาจเป็นกับดักที่ถูกเซ็ตอัพไว้ตั้งแต่แรก เรย์หันไปสบตากับเซเลน่าชั่วเสี้ยววินาที ความเงียบงันระหว่างพวกเขามีความหมายลึกซึ้งยิ่งกว่าคำพูดนับร้อยคำ สายตาของหญิงสาวไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเด็ดเดี่ยวและประกายความสนุกสนานที่ซ่อนอยู่เบื้องลึก "เศษสวะคนนี้... เป็นของฉันค่ะ" เซเลน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจ นางค่อยๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาเงาดำทีละน้อย "ถ้าใครจะฆ่าเขา... ก็ต้องผ่านศพของฉันไปก่อน" เงาดำแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "ช่างเป็นความสัมพันธ์ที่น่าขัน... ทั้งที่ต่างฝ่ายต่างก็ใช้ประโยชน์ซึ่งกันและกันแท้ๆ" "การใช้ประโยชน์ก็คือพันธสัญญาที่มีมูลค่ามากที่สุดในโลกใบนี้ไม่ใช่หรือคะ?" เรย์แทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงสุขุม เขาเดินขึ้นมายืนเคียงข้างเซเลน่า ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากกายของกันและกัน "แต่ถ้าคุณคิดจะเด็ดหัวผมตอนนี้ เกรงว่าคุณจะต้องสูญเสีย 'กุญแจ' ดอกสำคัญในการไขความลับที่พวกคุณตามหากันมาตลอดสิบปีไปตลอดกาลนะ" สิ้นคำพูดของเรย์ บรรยากาศในห้องก็เงียบกริบลงทันที เงาดำชะงักไปชั่วขณะ ปลายดาบที่เคยสั่นระริกด้วยจิตสังหารหยุดนิ่งสนิท เซเลน่าเหลือบสายตามองเรย์ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากของนางลึกขึ้นกว่าเดิม นางรู้ดีว่าเรย์ฉลาด แต่ไม่นึกว่าเขาจะกล้าพอที่จะเปิดไพ่ตายเจรจากับนักฆ่าระดับสูงในสถานการณ์ที่คอขาดบาดตายเช่นนี้ "เจ้าฉลาดมาก... หนุ่มน้อย" เงาดำเอ่ยขึ้น พร้อมกับค่อยๆ ลดปลายดาบลง "แต่ข้อเสนอของเจ้า มันยังไม่พอที่จะแลกกับชีวิตของเรย์หรอกนะ... เว้นเสียแต่ว่า พวกเจ้าทั้งคู่จะแสดง 'ความจริงใจ' บางอย่างให้ฉันเห็นเสียก่อน" เรย์หรี่ตาลง ระบบในหัวส่งเสียงเตือนสีเหลืองกะพริบถี่ๆ *[แจ้งเตือน: ตรวจพบเงื่อนไขลับ 'พันธสัญญาแห่งเงา' ปลดล็อกแล้ว]* "เงื่อนไขคืออะไรว่ามาสิครับ..." เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ควบคุมให้ราบเรียบที่สุด แม้ในใจจะเริ่มคำนวณความเสี่ยงทุกรูปแบบแล้วก็ตาม เงาดำชี้ปลายดาบมาที่หน้าอกของเรย์ "เลือดหยดแรก... และคำสัตย์สาบานว่าจะร่วมมือกับเราเพื่อทำลายโครงสร้างของ 'หอคอยแห่งการชำระล้าง' มิฉะนั้น... ภายในสามวินาทีนี้ หัวของเจ้าจะหลุดออกจากบ่า" ความกดดันมหาศาลพุ่งเข้าใส่เรย์ทันที ลมหายใจสะดุดกักค้าง หน้าต่างระบบเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานพร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่น เซเลน่าขยับตัวเข้าใกล้เรย์มากขึ้น กระโปรงผ้าไหมสัมผัสกับข้อเท้าของเขา นางกระซิบเบาๆ ข้างหูด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ายوانและจริงจังในคราเดียวกัน "ตัดสินใจสิคะเรย์... ว่าเราจะจับมือกันกระโดดลงไปในนรกขุมนี้ด้วยกัน หรือจะรอความตายอยู่ตรงนี้" เรย์สูดหายใจเข้าลึก ศาสตราแห่งเหตุผลในหัวประเมินทางเลือกทั้งหมดในเวลาเพียงเสี้ยววินาที เขารู้ดีว่าการก้าวเข้าสู่เกมนี้หมายถึงการเอาชีวิตรอดบนเส้นด้ายที่ขาดง่ายยิ่งกว่าเส้นผม แต่การเป็นเบี้ยล่างให้คนอื่นชักใย... ไม่ใช่ทางเลือกของเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว มือข้ายาวของเรย์เอื้อมไปแตะคมดาบสีเลือดอย่างไม่ลังเล ปล่อยให้คมมีดบาดลึกจนหยดเลือดสีแดงสดไหลซึมลงสู่พื้นพรม "ผมตกลง..." เรย์เงยหน้าขึ้นสบตากับเงาดำด้วยแววตานิ่งสนิท ทว่าประกายความมุ่งมั่นกลับเจิดจ้าเสียยิ่งกว่าแสงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน "แต่จากวินาทีนี้ไป... กฎของเกม จะต้องถูกเขียนขึ้นใหม่โดยผมเท่านั้น!" ทันทีที่หยดเลือดสัมผัสกับพื้น วงแหวนเวทมนตร์สีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของทั้งสามคน แสงสีม่วงเข้มสาดส่องระยิบระยับราวกับดวงดาวในห้วงอวกาศอันมืดมิด แรงสั่นสะเทือนมหาศาลสะท้อนไปทั่วคฤหาสน์ ก่อนที่ใครจะทันได้เอ่ยคำใดเพิ่มเติม ประตูบานใหญ่ที่อยู่ลึกลงไปในโถงทางเดินซึ่งควรจะถูกผนึกไว้ด้วยเวทมนตร์โบราณ กลับค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกด้วยมือปริศนาคู่หนึ่ง พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามา พร้อมกับเงาร่างของบุคคลที่สาม... บุคคลที่ไม่ควรจะมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้! *ติ๊ง! [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้ดูแลระบบ' นอกเหนือขอบเขต มิติเวลาเกิดการบิดเบี้ยว 100%]* *[ภารกิจบังคับเริ่มต้นขึ้นทันที: จงเอาชีวิตรอดจาก 'ผู้สร้าง' ก่อนที่เวลาจะถูกรีเซ็ต]* ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ดาริกาส่องแสง" เสมอมานะคะ