ระบบสุ่มรักฉบับตัวประกอบที่ไม่ขอเป็นเบี้ยล่าง•ตอนที่ 2

ระบบวิเคราะห์บั๊ก เปิดใช้งาน

ผลงานโดย ดาริกาส่องแสง
“สามนาที... ช่างเป็นตัวเลขอำมหิตเสียจริงสำหรับคนขี้เกียจอย่างดิฉัน” เรย์พึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะที่ดวงตาสีเข้มกวาดมองตัวเลขสีแดงฉานที่กำลังเต้นเร่าอยู่กลางอากาศ ตัวเลขเหล่านั้นไม่ได้ฉายอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ หรือมอนิเตอร์คอมพิวเตอร์ที่เขาคุ้นเคยในฐานะโปรแกรมเมอร์ยุคก่อน แต่มันคือส่วนหนึ่งของห้วงมิติที่บิดเบี้ยว ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้าด้วยความยาวคลื่นแสงที่สั่นไหวราวกับเยาะเย้ยความพยายามของมนุษย์ จากจุดเริ่มต้นที่เขาย้อนเวลากลับมาสู่โลกแฟนตาซีใบนี้ในฐานะ 'ตัวประกอบฉากซี' ที่มีค่าสถานะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ราวกับพระเจ้าจงใจปั้นเขาขึ้นมาเพื่อเป็นกระสอบทรายให้ตัวเอกสายหลักเหยียบย่ำ เวลาสามนาทีที่เหลือนี่แหละ คือเส้นตายระหว่างการมีชีวิตอยู่ต่อในฐานะมนุษย์ กับการกลายเป็นปุ๋ยชั้นดีใต้พื้นสนามสอบคัดเลือกเวทมนตร์หลวง บรรยากาศภายในห้องโถงสอบคัดเลือกลึกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของเกลือสินเธาว์และละอองมานาน่าที่ถูกเผาไหม้เพื่อสะกดพลังเวท เหล่าผู้เข้าสอบคนอื่นต่างกำลังกุมศิลาเวทในมือด้วยความตื่นกลัว บางคนถึงกับร่ำไห้ออกมาเสียงดังเมื่อเห็นผลึกพลังของตนเองแสดงค่าความเข้มข้นต่ำกว่ามาตรฐาน ทว่าไม่มีใครสนใจเรย์เลยสักคน... ในสายตาของสังคมชนชั้นสูง เขาก็เป็นเพียงเศษฝุ่นที่ถูกลมพัดปลิวมาติดข้างฝาผนังเท่านั้น ยกเว้นเสียแต่... เซเลน่า ดาราสาวแห่งตระกูลดยุกผู้ทรงอิทธิพลกำลังยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อนสีขาวนวลอยู่ไม่ไกล ดวงตาสีฟ้าครามราวกับมหาสมุทรลึกคู่นั้นมองตรงมาที่เขา นิ่งสนิท เยชาชา และเต็มไปด้วยความลับที่เธอจงใจซ่อนไว้ เซเลน่าไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่รอยยิ้มมุมปากที่ยกขึ้นเพียงเล็กน้อยของเธอกลับทรงพลังเสียยิ่งกว่าคำขู่ใด ๆ เธอกำลังรอคอย... รอคอยดูว่าตัวประกอบที่น่าสมเพชคนนี้จะดิ้นรนอย่างไรก่อนที่ลมหายใจจะหมดลง *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* เสียงสัญญาณเตือนความถี่สูงดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์ มันไม่ใช่เสียงภายนอก แต่เป็นเสียงสะท้อนจากแก่นวิญญาณที่ระบบปริศนาฝังรากลึกไว้ [คำเตือน: เวลาถอยหลังสิ้นสุดลงใน 120 วินาที] [สถานะปัจจุบัน: ค่าพลังเวทต่ำกว่าเกณฑ์ 98.5%] [บทลงโทษ: รีเซ็ตความทรงจำและลบตัวตนออกจากระบบสารสนเทศของโลกใบนี้] เรย์สูดหายใจเข้าลึก ๆ สมองส่วนหน้าทำงานด้วยความเร็วสูงราวกับระบบประมวลผลของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ในฐานะอดีตวิศวกรซอฟต์แวร์ผู้เคยงัดข้อกับบั๊กมาค่อนชีวิต เขาไม่เคยเชื่อในเรื่องของ "โชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้แล้ว" สำหรับเขาแล้ว ทุกระบบถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ (หรือพระเจ้าผู้สร้างโลก) และเมื่อมันมีผู้สร้าง มันย่อมมี "ช่องโหว่" เสมอ "ระบบ... แกคิดว่าแกเจ๋งมากสินะที่เขียนเงื่อนไขการคัดเลือกแบบนี้ขึ้นมา" เรย์ยกยิ้มขึ้นที่มุมปากบ้าง ดวงตาสีเข้มเป็นประกายวาบด้วยความเจ้าเล่ห์ นิ้วเรียวยาวของเขายกขึ้นกลางอากาศ ลากผ่านเส้นแสงสีแดงที่คนอื่นมองไม่เห็นราวกับกำลังเขียนโค้ดภาษาซีพลัสพลัสลงบนหน้าจอเทอร์มินัล การเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความมั่น and ความละเมียดละマイ ท่ามกลางสายตาของเซเลน่าที่เริ่มขมวดคิ้วลงด้วยความฉงน “เธอกำลังทำอะไรอยู่กันแน่...” เซเลน่าพึมพำกับตัวเองเบา ๆ เรียวคิ้วโก่งได้รูปขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ เมื่อเห็นว่าเรย์ไม่ได้มีท่าทีตื่นกลัวเหมือนคนใกล้ตายเลยแม้แต่น้อย กลับกัน... รังสีความมั่นใจที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้บรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย เรย์ไม่ได้สนใจสายตาของใคร เขากำลังเจาะลึกเข้าไปในโครงสร้างตรรกะของระบบ 'วิเคราะห์บั๊ก' ที่เขาเพิ่งปลุกมันขึ้นมาในบทที่แล้ว [ระบบวิเคราะห์บั๊ก: กำลังสแกนฐานข้อมูลหลักของสนามสอบ...] [ตรวจพบข้อผิดพลาด (Bug #404): ค่าสัมประสิทธิ์เวทมนตร์ของผู้เข้าสอบสามารถถูกเขียนทับได้ผ่านช่องว่างของคำสั่งอ้างอิงระดับราก (Root Reference)] หัวใจของเรย์เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น นี่แหละคือสิ่งที่เขาตามหา! ระบบนี้ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อให้เขาโกงด้วยการเสกพลังวิเศษขึ้นมาดื้อ ๆ แต่มันเปิดโอกาสให้เขา "แก้ไขคำสั่ง" ของโลกใบนี้โดยอ้างอิงจากความบกพร่องของการจัดสรรทรัพยากร หากระบบบอกว่าเขาอ่อนแอ... เขาก็แค่ต้องเปลี่ยนคำว่า "อ่อนแอ" ให้กลายเป็นตัวแปรอื่นในระบบฐานข้อมูล! เรย์หลับตาลง ส่งจิตสำئนึกทั้งหมดดิ่งลึกเข้าไปในหน้าต่างสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นหลังม่านตา นิ้วมือของเขากดปุ่มคำสั่งจำลองกลางอากาศอย่างรวดเร็วและแม่นยำ *DELETE constraint: min_mana_level >= 100* *INSERT patch: override_value = 999,999* *RUN script: bypass_exam_validation.exe* เพียงเสี้ยววินาทีที่คำสั่งถูกกดรัน ความเงียบงันประหลาดก็เข้าปกคลุมพื้นที่รอบตัว ลมพายุหมุนขนาดเล็กก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า กลิ่นอายพลังงานมหาศาลที่ถูกกดทับไว้พวยพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทะลุเพดานหินของห้องโถงสอบ จนศิลาเวทในมือของผู้เข้าสอบคนอื่น ๆ ถึงกับแตกร้าวเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยแรงกดดันทางวิญญาณที่เหนือชั้นกว่า พรึบ! ดวงตาของเรย์ลืมโพลงขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ประกายแสงสีทองอร่ามสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาของเขา ร่างกายของเขารู้สึกเบาสบายราวกับได้ปลดปล่อยพันธนาการนับร้อยปี พลังเวทที่เคยเหือดแห้งบัดนี้ไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือดราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า [แจ้งเตือนระบบ: ทำการแก้ไขบั๊กสำเร็จ!] [สถานะของคุณถูกอัปเกรดชั่วคราวเป็น: ผู้ดูแลระบบฝึกหัด (Admin Trainee)] [คุณสมบัติพิเศษ: เพิกถอนกฎข้อบังคับทั้งหมดของสนามสอบคัดเลือกได้ตามความต้องการ] เซเลน่าถึงกับผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ความเย็นชาบนใบหน้าของเธอถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด ดวงตาสีฟ้าครามเบิกกว้างขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างของชายหนุ่มตรงหน้า พลังระดับนี้... มันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาจะครอบครองได้ แม้แต่ขุนนางชั้นสูงหรือจอมเวทอัจฉริยะในตำนานก็ยังเทียบไม่ติด! "นาย... นายทำอะไรลงไป?" เสียงของเซเลน่าสั่นเครือเล็กน้อยเป็นครั้งแรกในชีวิต ความรู้สึกคุ้นเคยและปลอดภัยที่เธอเคยมีพังทลายลงในพริบตา เรย์หันกลับมามองเธอ รอยยิ้มอบอุ่นแต่แฝงไปด้วยความอันตรายปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาก้าวเท้าช้า ๆ เดินเข้าไปหาคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ที่ตอนนี้ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในเชิงจิตวิทยาอย่างสมบูรณ์ "ก็แค่... แก้บั๊กเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้เราคุยกันรู้เรื่องขึ้นยังไงล่ะครับ... อ๊ะ ขออภัย ดิฉันหมายถึง 'นะคะ'" เรย์หัวเราะในลำคอเบา ๆ เมื่อเผลอหลุดสำนวนเก่าติดปาก ทว่า ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยประโยคถัดesเพื่อต้อนเซเลน่าให้จนมุม หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานอีกบานก็เด้งขึ้นมากลางอากาศด้วยความเร็วกระชั้นชิด เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นหวั่นไหวราวกับโลกกำลังจะแตกสลาย [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้ดูแลระบบตัวจริง'] [คำเตือน: มีบุคคลภายนอกนอกเหนือจากระบบพยายามเข้าถึงโค้ดส่วนตัวของคุณ] [เป้าหมายกำลังพุ่งตรงมาที่ตำแหน่งของคุณ... และระยะห่างเหลือเพียง... ศูนย์เมตร] พื้นห้องโถงใต้ฝ่าเท้าของเรย์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกสีดำสนิทราวกับรอยร้าวของกระจกปรากฏขึ้นรอบตัวเซเลน่าและเรย์ ก่อนที่แสงสว่างวาบสีม่วงเข้มจะกลืนกินทุกสิ่งจนมองไม่เห็นแม้แต่เงา และในวินาทีที่วิสัยทัศน์กำลังจะดับวูบลง เสียงกระซิบแผ่วเบาอันเยือกเย็นราวกับมาจากขุมนรกก็ดังขึ้นข้างใบหูของเรย์ *“เจอตัวแล้ว... เจ้าหนูนักต้มตุ๋นผู้บังอาจแก้ไขระบบของฉัน”* โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับเรย์และเซเลน่าในบทนี้นะคะ
สารจากนักเขียน (ดาริกาส่องแสง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบสุ่มรักฉบับตัวประกอบที่ไม่ขอเป็นเบี้ยล่าง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%