ภารกิจกิลด์สุดโหด

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและคราบเลือดแห้งกรังคละคลุ้งอยู่ในโพรงจมูกจนน่าสะอิดสะเอียน เรย์กวาดสายตาคมกริบมองแผ่นกระดาษภารกิจสีดำสนิทในมือ ตัวอักษรเวทมนตร์สีแดงฉานสะท้อนวับกับแสงคบเพลิงสลัวในห้องโถงกิลด์ใต้ดิน มันไม่ใช่แค่ภารกิจระดับ S ธรรมดาอย่างที่พวกเขาวิเคราะห์กันไว้ในตอนแรก แต่เป็นงานล้างบางเขตแดนต้องห้ามที่ถูกปิดตายมานานกว่าสามร้อยปี "คุณแน่ใจแล้วเหรอคะว่าเราจะเดินหน้าต่อ... ดูจากอัตราการรอด 0.03% ของระบบที่คุณภูมิใจนักหนาแล้ว ฉันเกรงว่าวิญญาณของเราคงได้สลายกลายเป็นปุ๋ยให้พวกอสูรเงาก่อนจะได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นในวันพรุ่งนี้เสียอีก" เซเลน่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบเย็นชาแต่แฝงแววเย้าแหย่ระคนท้าทาย เธอยืนพิงเสาหินเก่าคร่ำคร่า มือเรียวบางลูบไล้ด้ามดาบคาตานะประจำกายที่เคลือบด้วยพลังเวทสีครามจางๆ แม้ภายนอกเธอจะดูผ่อนคลายราวกับกำลังเดินชมสวนดอกไม้ แต่กล้ามเนื้อทุกมัดกลับตึงเกร็งพร้อมตอบสนองต่ออันตรายได้ทุกเมื่อ เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ ปิดหน้าต่างโปร่งใสของระบบวิเคราะห์บั๊กที่กำลังกะพริบเตือนสีแดงฉานด้วยความหงุดหงิด นิ้วเรียวเคาะโต๊ะไม้ผุๆ เป็นจังหวะเพื่อสงบสติอารมณ์ "ถ้าฉันเลือกถอยตอนนี้ ระบบคงลงโทษด้วยการรีเซ็ตสเตตัสของฉันจนกลับไปเป็นศูนย์ และคุณเอง... ก็คงไม่มีทางได้เบาะแสของประตูมิติวงแหวนที่ตามหามาตลอดสามปีเหมือนกัน เซเลน่า" เรย์หันไปสบตาร่างระหงตรงหน้า แววตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงหยดน้ำจากเพดานถ้ำที่ดังต๊อกแต๊กและเสียงลมหายใจแผ่วเบา ทั้งสองคนรู้ดีว่านี่ไม่ใช่การร่วมมือกันด้วยความสมัครใจอย่างแท้จริง หากแต่เป็นพันธะชั่วคราวที่ถูกบีบด้วยผลประโยชน์และชะตากรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เรย์มีสมองและพลังวิเคราะห์บั๊กที่สามารถเจาะทะลุโครงสร้างเวทมนตร์ได้ทุกรูปแบบ ส่วนเซเลน่ามีกำลังรบระดับมอนสเตอร์ในคราบมนุษย์และข้อมูลวงในที่หาไม่ได้จากที่ไหน "ตกลงตามนี้ค่ะ... แผนเดิมแยกย้ายกันทำหน้าที่ คุณเปิดช่องโหว่ของเกราะอสูร ส่วนฉันจะตัดหัวมันในดาบเดียว" เซเลน่าพยักหน้ารับ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเพียงเสี้ยววินาที—รอยยิ้มที่เรย์อ่านไม่ออกว่าเธอกำลังคิดจะร่วมมือหรือเตรียมแทงข้างหลังกันแน่ ประตูเหล็กบานยักษ์สลักลวดลายอสูรโบราณค่อยๆ เคลื่อนเปิดออกด้วยแรงกลไกเวทมนตร์ เสียงครูดคราดของหินและเหล็กเสียดสีกันดังสนั่นหวั่นไหว กลิ่นอายความตายทะลักทะลายออกมาจากความมืดมิดเบื้องหน้า ราวกับอ้าปากรอรับเหยื่อผู้โง่เขลาให้เดินเข้าไปติดกับ เรย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสมาธิ ระบบในหัวรัวเสียงแจ้งเตือนเตือนภัยระดับวิกฤตจนแทบระเบิด หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าฉายรหัสโค้ดและจุดอ่อนของศัตรูที่ซ่อนอยู่หลังม่านหมอกสีดำทึบเบื้องหน้า ก้าวแรกที่เหยียบลงบนพื้นศิลาของเขตแดนระดับ S อุณหภูมิรอบตัวก็ลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เงาร่างนับร้อยคู่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นจากความมืด ดวงตาสองร้อยดวงเปล่งประกายสีแดงเลือดจ้องมองมาที่ผู้บุกรุกทั้งสองเป็นตาเดียว "เตรียมตัวให้พร้อม... แขกไม่ได้รับเชิญของเราตื่นแล้วค่ะ" เรย์กระซิบเสียงต่ำ มือขวาชักดาบสั้นเคลือบพิษเวทออกมากระชับมั่น ขณะที่เซเลน่าพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าราวกับสายลมคมกริบ ประกายไฟจากคมดาบปะทะกับกรงเล็บอสูรยักษ์เกิดเสียงดังสนั่นกัมปนาท เปิดฉากการต่อสู้ที่เดิมพันด้วยชีวิตในวินาทีเป็นตาย ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ดาบของเซเลน่ากำลังจะฟันเข้าที่จุดอ่อนของบอสประจำชั้น รหัสโค้ดบนหน้าจอระบบของเรย์กลับเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างไร้สาเหตุ พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนปริศนาที่เด้งขึ้นมาขวางหน้าจอ... [คำเตือน: ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมระดับ 'พระเจ้า' แทรกแซงภารกิจ — เป้าหมายที่แท้จริงของคุณ ไม่ใช่อสูรตรงหน้า... แต่คือผู้ที่ยืนอยู่ข้างกายคุณในตอนนี้] เรย์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ หันขวับไปมองสหายร่วมรบ ทว่าสิ่งที่สะท้อนในดวงตาของเซเลน่าเวลานี้ กลับไม่ใช่ความหวาดกลัวหรือความมุ่งมั่นอีกต่อไป หากแต่เป็นรอยยิ้มเย็นเยียบที่คุ้นเคย... รอยยิ้มของผู้สร้างระบบที่เธอตามหามาตลอด ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ดาริกาส่องแสง" เสมอมานะคะ!