เสียงแจ้งเตือนจากบอสลับ

ก of ความเงียบงันในห้องทดลองชั้นสุดท้ายไม่ได้ให้ความรู้สึกสงบเลยแม้แต่น้อยค่ะ มันคือความอึดอัดที่เกิดจากการถูกกดทับด้วยมวลอากาศเย็นยะเยือก ซึ่งลอยวนอยู่รอบฐานของแคปซูลแก้วคริสตัลขนาดมหึมา เรย์หยุดหายใจไปชั่วขณะ นิ้วเรียวยาวที่ถือแท็บเล็ตโฮโลแกรมสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อข้อความสีแดงฉานยังคงค้างอยู่กลางอากาศ—*“เก่งมาก... ที่เดินทางมาถึงห้องทดลองชั้นสุดท้ายได้ด้วยตัวเอง... เจ้าหนูโปรแกรมเมอร์”* คำว่า "เจ้าหนูโปรแกรมเมอร์" ไม่ใช่ภาษาที่เอไอทั่วไปจะเลือกใช้ มันมีน้ำเสียงเยาะหยัน มีจังหวะจะโคน และที่สำคัญที่สุด... มันสะท้อนความทรงจำในโลกเก่าที่เรย์พยายามฝังกลบมันไว้ "ระบบ... นี่มันบั๊กของชุดคำสั่ง หรือว่าฉันกำลังโดนฟิชชิ่งจากแอดมิกระบบกันแน่?" เรย์กระซิบถามคู่หูในจิตสำนึก เสียงของเธอแหบพร่าเล็กน้อย [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นสมองแปลกปลอมระดับมหภาค... คำเตือน: สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าไม่ใช่ NPC ตามบทประพันธ์ดั้งเดิม... โปรดระวังค่าความเสี่ยงชีวิตของท่านพุ่งทะยานสู่จุดวิกฤต!] เสียงแจ้งเตือนของระบบสุ่มรักดังระรัวจนแทบจะประสานเสียงกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วดุจกลองศึก เซเลน่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังขยับตัวเข้ามาชิดอย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมจางๆ ประจำตัวของตระกูลขุนนางถูกกลบด้วยกลิ่นอสนีบาตจากเวทมนตร์ป้องกันตัวที่เธอร่ายขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ มือเรียวบางเอื้อมมาแตะที่ข้อศอกของเรย์เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและเตือนสติ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงจ้องมองไปยังรอยแตกที่ค่อยๆ ขยายวงกว้างบนกระจกคริสตัล "ระวังตัวด้วยค่ะ เรย์... แรงกดดันนี้น่ากลัวเกินกว่าจะเป็นข้อมูลขยะในดันเจี้ยนระดับสาม" เซเลน่าเอ่ยเสียงเบา ทว่ามั่นคง แววตาของเธอไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงประกายความอยากรู้อยากเห็นและการเตรียมพร้อมที่จะทำลายทุกสิ่งที่อาจเป็นอันตรายต่อคนตรงหน้า *แกร๊ก... โครม!* เศษคริสตัลนับพันชิ้นร่วงหล่นลงกระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว หมอกควันสีนิลพวยพุ่งออกมาจากแท่นวางราวกับม่านโรงละครที่กำลังเปิดฉากการแสดงชุดใหญ่ เงาร่างหนึ่งก้าวเดินออกมาจากกลุ่มควันนั้นอย่างเชื่องช้า ฝ่าเท้าที่สวมรองเท้าหนังโบราณกระทบพื้นทีละก้าว... *ตึง... ตึง...* ทุกก้าวที่อีกฝ่ายเดินเข้ามา คลื่นพลังงานมหาศาลก็บีบอัดออกมาราวกับค้อนยักษ์ที่คอยทุบลงกลางอกของเรย์ เมื่อหมอกควันจางลง เรย์จึงได้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของ 'บอสลับ' ตนนี้ เขาคือชายหนุ่มในชุดสูททาร์ซิโดสไตล์วินเทจที่ตัดเย็บอย่างประณีต แต่เนื้อผ้ากลับเปรอะเปื้อนไปด้วยรอยเปื้อนของหมึกสีดำและคราบสนิมเหล็ก เรือนผมสีเงินยวดยวงปรกดวงตาข้างหนึ่ง ส่วนดวงตาอีกข้างที่เป็นสีทองอำพันกำลังจ้องมองตรงมาที่เรย์ด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก—รอยยิ้มที่ทั้งอบอุ่นและบิดเบี้ยวในเวลาเดียวกัน "น่าประทับใจจริงๆ ค่ะ... ไม่นึกเลยว่ารหัสผ่านที่ฉันทิ้งไว้เมื่อสามปีก่อน จะมีคนแกะออกได้ด้วยวิธีที่ไร้ชั้นเชิงที่สุดแบบนี้" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้น บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกหยุดเวลาไว้ เรย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองอันชาญฉลาดของอดีตโปรแกรมเมอร์ประมวลผลอย่างรวดเร็ว สายตากวาดมองผ่านหน้าต่างระบบวิเคราะห์ที่ตอนนี้ขึ้นตัวหนังสือสีแดงกะพริบเตือนรัวๆ *ชื่อเป้าหมาย: ดร.เวลล์ (เวลลิงตัน) - ผู้ดูแลระบบรุ่นบุกเบิก* *สถานะ: บอสลับ / ผู้รอดชีวิตจากโลกเก่า* *ระดับอันตราย: สูงสุด (ไม่สามารถประเมินได้)* "คุณ... รู้จักฉันได้ยังไง?" เรย์เอ่ยถาม พยายามบังคับน้ำเสียงให้มั่นคงที่สุด แม้ว่าฝ่ามือจะเริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบแล้วก็ตาม ดร.เวลล์หัวנסในลำคอเบาๆ เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้ออย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้เรย์เรื่อยๆ โดยไม่สนใจเซเลน่าที่ยกคถาเวทมนตร์ขึ้นเล็งตรงมาที่หน้าอกของเขาเลยแม้แต่น้อย "รู้จักเหรอ? เจ้าหนูเอ๋ย... ในโลกที่ถูกเขียนขึ้นด้วยโค้ดขยะชุดนี้ มีใครบ้างล่ะที่จะมีนิสัยชอบบ่นเรื่องบั๊กของระบบตอนตีสามเหมือนเธอ?" ดร.เวลล์หยุดยืนห่างจากเรย์เพียงแค่เอื้อมมือถึง เขาก้มตัวลงมาเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกัน ดวงตาสสีทองคู่นั้นสะท้อนภาพใบหน้าตื่นตระหนกของเรย์ชัดเจน "ยินดีต้อนรับสู่ห้องทดลองลับ... โปรแกรมเมอร์ฝึกหัด... หวังว่ากระบวนการรีเซ็ตโลกใบนี้ เธอคงจะมีส่วนร่วมด้วยนะ ไม่อย่างนั้น... การตายในฐานะตัวประกอบคงจะน่าเบื่อเกินไปสำหรับคนที่มีความรู้อย่างเธอนะคะ" คำว่า "นะคะ" ที่ถูกเปล่งออกมาจากปากของบอสลับตัวผู้ ทำให้เรย์ชะงักไปชั่วขณะ มันเป็นสำเนียงและน้ำเสียงเดียวกับที่ระบบสุ่มรักใช้สื่อสารกับเธอบ่อยครั้ง! เซเลน่าทนเห็นท่าทางคุกคามนั้นไม่ไหว เธอร่ายเวทมนตร์สายฟ้าสีครามพุ่งตรงเข้าใส่ร่างของดร.เวลล์ทันทีโดยไม่มีการลังเล ทว่า... ชายหนุ่มเพียงแค่ยกมือขึ้นปัดเบาๆ ราวกับไล่แมลง ประจุไฟฟ้าสีครามก็สลายกลายเป็นละอองแสงหายวับไปกับตาอย่างไร้ร่องรอย "ใจร้อนจังเลยนะคะ คุณหนูตระกูลสูงส่ง... อย่าเพิ่งรีบทำลายแขกรับเชิญคนสำคัญสิคะ" ดร.เวลล์หันไปยิ้มให้เซเลน่าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง "เธอรู้ไหมว่าผู้หญิงคนข้างๆ เธอเนี่ย... คือใครในระบบจริงของโลกนี้?" เรย์หันขวับไปมองเซเลน่าทันที หัวใจเต้นแรงด้วยความหวาดหวั่น ขณะที่เซเลน่าเองก็เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ร่างกายของเธอดูเกร็งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อความลับบางอย่างกำลังจะถูกเปิดเผย ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยคำพูดใดออกมา หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้สัญญาณเตือน ทับซ้อนทัศนียภาพตรงหน้าจนกลายเป็นสีทองทั้งหมด พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังสะท้อนก้องกังวานในหัวของเรย์ [แจ้งเตือนด่วนระดับ SSS: ตรวจพบการเข้าถึงรูทแอคเคาท์ (Root Account) จากผู้ดูแลระบบรุ่นที่ 1... ภารกิจบังคับเริ่มต้นขึ้นทันที: "ทางเลือกแห่งการลบโลก (System Wipe)" — หากท่านปฏิเสธการร่วมมือกับดร.เวลล์ ภายใน 60 วินาที... ตัวละครทั้งหมดในพื้นที่นี้ รวมถึงตัวท่าน จะถูกลบออกจากฐานข้อมูลอย่างถาวร... เริ่มนับถอยหลัง: 59... 58...] ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของเรย์และเซเลน่ามาจนถึงบทนี้นะคะ บทต่อไปเรามาลุ้นกันค่ะว่าทางเลือกเดิมพันด้วยชีวิตครั้งนี้ เรย์จะตัดสินใจอย่างไร!