เงาแห่งความมืดในตลาดมืด

เศษซากอิฐปูนและฝุ่นควันตลบอบอวลจนแทบมองไม่เห็นทางเบื้องหน้า แต่เสียงคำรามต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงแก้วหูกลับชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไร คริตไม่รอให้สัญชาตญาณเตือนซ้ำ สองมือไวกว่าความคิด เขาคว้าข้อมือของลีน่าแล้วกระชากหลบฉากถอยหลังไปสามก้าวทันทีที่เงาร่างมหึมานั้นพุ่งทะยานขึ้นมาจากใต้พื้น "ยัยตัวแสบ ระวัง!" คริตตะโกนก้องท่ามกลางเสียงหักพังของโครงสร้างสมาคม ลีน่าไม่แม้แต่จะเอ่ยคำต่อว่าตามนิสัยปกติ เปลวเพลิงสีฟ้าครามลุกพรึบขึ้นที่ฝ่ามือเรียวทันทีที่เท้าแตะพื้นมั่นคง ดวงตาคู่สวยหรี่ลงด้วยความระแวดระวัง เธอกัดริมฝีปากแน่นเมื่อเห็นสิ่งที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า มันไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดา แต่เป็นโกเลมเหล็กกล้าที่ถูกกัดกร่อนด้วยไวรัสโค้ดสีดำทมิฬ ร่างกายของมันบิดเบี้ยวราวกับโค้ดโปรแกรมที่กำลังพังทลาย แต่พลังงานทำลายล้างที่แผ่ออกมาจากแกนกลางกลับสูงเสียจนหน้าจอกระจกอินเทอร์เฟซของคริตขึ้นเตือนสีแดงฉาน *[คำเตือน: ตรวจพบระบบผิดปกติระดับวิกฤต - ยูนิตพิทักษ์ตลาดมืด (Corrupted Guardian) ปรากฏตัว]* "บ้าน่า... โกเลมรุ่นนี้ควรจะมีแค่ในเขตหวงห้ามชั้นในไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้!" ลีน่าสบถออกมาเบาๆ ขณะที่สะบัดมือปล่อยบอลเพลิงขนาดเท่าศีรษะพุ่งตรงเข้าใส่ลำตัวของมันเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ *ตูม!* เปลวเพลิงระเบิดออกอย่างรุนแรง แรงอัดกระแทกทำให้กลุ่มควันสีดำรอบตัวของโกเลมจางลงไปครู่หนึ่ง แต่มันกลับไม่สะเทือนแม้แต่น้อย ดวงตาสีแดงคู่ยักษ์จ้องเขม็งมาที่คริตราวกับเป้าหมายเดียวของมันคือการลบตัวตนของโปรแกรมเมอร์หนุ่มผู้นี้ออกจากระบบ คริตหรี่ตาลง สมองส่วนวิเคราะห์ทำงานด้วยความเร็วสูง คำนวณรูปแบบการเคลื่อนไหวและจุดอ่อนของมันผ่านหน้าต่างดีบั๊กที่ปรากฏขึ้นในสายตา "การโจมตีตรงๆ ใช้ไม่ได้ผล โค้ดของมันถูกเขียนทับด้วยระบบป้องกันอัตโนมัติ... ลีน่า เล็งไปที่ข้อต่อหัวเข่าด้านซ้ายของมัน มันมีช่องโหว่จากการประมวลผลคำสั่งที่ล่าช้า!" "รู้แล้วน่า! ไม่ต้องสั่งฉันหรอก!" จอมเวทสาวพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วสูง ร่างบางเคลื่อนไหวราวกับเปลวไฟที่พลิ้วไหวหลบหลีกหมัดเหล็กขนาดมหาสารที่ทุบลงมาจนพื้นสมาคมสั่นสะเทือน เธอกระโดดเหยียบไหล่ของมันแล้วทิ้งน้ำหนักพร้อมระเบิดพลังเวทอัคคีอัดกระแทกเข้าที่ข้อต่อตามที่คริตบอกอย่างแม่นยำ *เสียงโลหะบิดเบี้ยวและประกายไฟสีฟ้าสาดกระเซ็นไปทั่วทิศทาง!* โกเลมยักษ์เสียการทรงตัว มันเซถอยหลังไปชนเข้ากับชั้นวางสินค้าโบราณจนพังระเนระนาด ข้าวของราคาแพงในตลาดมืดกระจัดกระจายเกลื่อนกลาด แต่ในจังหวะที่มันกำลังจะล้มลงนั้นเอง คริตกลับสังเกตเห็นบางสิ่งสะท้อนแสงวาบอยู่ใต้ซากอกของมัน วัตถุทรงกลมขนาดเท่าฝ่ามือ ลวดลายสลักด้วยอักขระดิจิทัลที่คุ้นตาอย่างประหลาด มันส่งเสียงหึ่งต่ำๆ คล้ายกับฮาร์ดดิสก์ที่กำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาล และที่สำคัญที่สุด... รหัสโค้ดที่ไหลวนอยู่รอบวัตถุชิ้นนั้น คือรหัสชุดเดียวกับที่เขาเคยเขียนขึ้นในโลกความเป็นจริงเมื่อสามปีก่อน! หัวใจของคริตกระตุกวูบ ความรู้สึกผิดและภาพความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตแวบเข้ามาในหัว แต่นี่ไม่ใช่เวลามาเหม่อลอย "ลีน่า! คว้ามันมา!" คริตตะโกนสุดเสียงพร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปหาเป้าหมายท่ามกลางเศษซากปรักหักพัง ลีน่าพยักหน้ารับรู้ แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมคริตถึงดูตื่นตระหนกขนาดนั้น เธอยื่นมือออกไปคว้าวัตถุปริศนาชิ้นนั้นขึ้นมาจากอกของโกเลมได้ทันท่วงทีก่อนที่มันจะสลายกลายเป็นข้อมูลดิจิทัลไป ทันทีที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัสกับวัตถุชิ้นนั้น ทั่วทั้งห้องใต้ดินของตลาดมืดก็เงียบสงบลงอย่างกะทันหัน เสียงคำรามของโกเลมหยุดชะงัก ร่างของมันแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำและจางหายไปในอากาศ เหลือไว้เพียงความเงียบงันและสายตาสงสัยของลีน่าที่มองวัตถุในมือ "นี่มัน... อะไรกัน ทำไมมันถึงทำให้ระบบแถบนี้สงบลงได้ล่ะคริต?" ลีน่าถามด้วยน้ำเสียงระคนตกใจ เธอยื่นวัตถุทรงกลมนั้นให้เขา คริตรับมันมาถือไว้ด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย หน้าจออินเทอร์เฟซตรงหน้าเขาเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามทันที พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้ลมหายใจของเขาติดขัด *[ระบบตรวจพบ: "คอร์ความทรงจำของปัญญาประดิษฐ์ (Alpha Core)" - ไอเทมระดับ SSS ที่เชื่อมโยงกับการล่มสลายของเซิร์ฟเวอร์หลัก 72 ชั่วโมงสุดท้าย]* *[คำเตือน: คุณได้ปลดล็อกเบาะแสสำคัญ ความลับเบื้องหลังการสร้างโลกดิจิทัลนี้กำลังจะถูกเปิดเผย]* ทว่า ก่อนที่คริตจะได้วิเคราะห์ข้อมูลเพิ่มเติม เสียงปรบมือช้าๆ แต่อัดแน่นไปด้วยแรงกดดันมหาศาลก็ดังขึ้นจากมุมมืดของทางเดินที่เชื่อมต่อไปยังชั้นใต้ดินที่ลึกกว่า "ช่างน่าประทับใจจริงๆ... ไม่นึกเลยว่าโปรแกรมเมอร์หนุ่มผู้หนีความผิดจากโลกจริง จะตามหา 'กุญแจ' ดอกนี้เจอเร็วกว่าที่คิด" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาร่างในชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกสวมทับด้วยหน้ากากโลหะที่สะท้อนแสงไฟสลัว ดวงตาสีฟ้าเย็นชาคู่นั้นจ้องมองมาที่คริตและลีน่าราวกับพวกเขากำลังยืนอยู่บนลานประหาร คริตก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ สองมือกระชับคอร์ความทรงจำในมือแน่น พร้อมกับที่ลีน่ารวบรวมเปลวเพลิงขึ้นมาเตรียมปะทะอีกครั้งเมื่อรู้ตัวว่าพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับบุคคลอันตรายที่สุดในเซิร์ฟเวอร์แห่งนี้ บุรุษปริศนากระตุกยิ้มที่มุมปากช้าๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของคริตเย็นเฉียบ "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของเกม... คุณคริต หรือควรจะเรียกว่า 'ผู้สร้าง' ดีล่ะ?" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันเสมอนะครับ