กิลด์เศษเหล็กที่ไม่มีใครต้องการ

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในจมูกไม่ใช่ภาพลวงตา เสียงรองเท้าบูทหนังย่ำลงบนพื้นหินเปียกชื้นของซากปรักหักพังเขตย่านการค้าเก่าแก่ของเมืองหลวงอาร์คเทรียดัง *ก๊อก... ก๊อก...* เป็นจังหวะเดียวกับเสียงลมหายใจของผมที่ถูกควบคุมไว้ด้วยสมาธิระดับสูงสุด [ติ๊ง! แจ้งเตือนจากระบบพิเศษ: ตรวจพบ 'เงออน (Ghouon)' ระดับมินิบอส เลเวล 18 กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่พิกัดของท่านในอีก 30 วินาที...] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: หากท่านกำจัดมันด้วยเลเวล 1 ท่านจะปลดล็อกคลาสลับ 'นักพเนจรแห่งบรรพกาล' ทันที] หน้าต่างโปร่งใสสีแดงฉานกะพริบเตือนอยู่เบื้องสายตา ร่างกายในเกมของผมตอนนี้ไร้ซึ่งเกราะป้องกัน มีเพียงเสื้อผ้าเนื้อหยาบของสามัญชนและมีดสั้นขึ้นสนิมเล่มหนึ่งที่ค่าความทนทานเหลือเพียงเลขหลักหน่วย แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา... ในโลกของเกม VRMMO อย่าง *Destiny Online* สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่เลเวลของมอนสเตอร์ แต่คือความไร้เดียงสาของผู้เล่นที่คิดว่าตัวเลขบนหัวคือชี้Aะทุกสิ่ง "สามสิบวินาที... นานเกินไปด้วยซ้ำสำหรับซากศพเดินได้ตัวนั้น" ผมพึมพำเบาๆ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า เงออน มินิบอสประเภทอันเดดรูปร่างคล้ายมนุษย์กลายพันธุ์ กล้ามเนื้อพองโตด้วยพิษร้ายและมีจุดอ่อนอยู่ที่ต่อมใต้กรามซ้าย มันเป็นมอนสเตอร์ที่ออกแบบมาเพื่อตบผู้เล่นเลเวล 10 ให้ตายภายในพริบตา แต่นักพัฒนาเกมคงคาดไม่ถึงว่า ช่องโหว่ของมุมอับสายตาในแผนกนี้ถูกบันทึกไว้ในสมองของอดีตโปรเพลเยอร์อย่างผมจนหมดสิ้นแล้ว เสียงคำรามต่ำในลำคอของสัตว์ร้ายดังสะท้านขึ้นจากความมืด เงาร่างสูงใหญ่เกือบสามเมตรพุ่งทะลุกำแพงอิฐพังทลายออกมา เศษฝุ่นตลบอบอวล ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นจ้องมองมาที่สิ่งมีชีวิตตัวกระจ้อยริดอย่างผมด้วยความกระหายเลือด กลิ่นเน่าเฟะของมันชวนคลื่นไส้จนต่อมรับความรู้สึกแทบระเบิด แต่ผมกลับยืนนิ่งรากับรูปปั้นหิน ปล่อยให้มันเงื้อมือทรงพลังขึ้นหมายจะตบให้แหลกคราบในทีเดียว *สิบวินาทีสุดท้าย... เก้า... แปด...* ในเสี้ยววินาทีที่กรงเล็บมหึมาพุ่งแหวกอากาศเข้ามา ผมไม่ได้ถอยหลังหนี แต่เลือกพุ่งตัวสวนเข้าไปหาความตายอย่างบ้าบิ่น! พรึบ! ผมทิ้งน้ำหนักตัวลงนอนราบกับพื้น ไถลตัวลอดผ่านหว่างขาของเงออนไปอย่างเฉียดฉิว แรงลมจากการหวาดเหวี่ยงกรงเล็บเฉียดปลายจมูกไปเพียงมิลลิเมตรเดียว ในจังหวะที่ไถลผ่านนั้น มือขวาที่ถือมีดสั้นขึ้นสนิมแทงสวนขึ้นไปอย่างแม่นยำไร้ที่ติ ปลายมีดฝังลึกเข้าสู่จุดอ่อนใต้กรามซ้ายของมันพอดิบพอดี! *ฉึก!* [ Critical Hit! โจมตีจุดตาย! ] [ ตรวจพบเลเวลต่างกัน 17 เลเวล: ดาメージถูกแปลงเป็นความเสียหายจริง (True Damage) - 99,999! ] ร่างมหึมาของเงออนแข็งค้าง ดวงตาสีแดงเบิกโพ้าง ภายในเสี้ยววินาที รอยร้าวสีฟ้าเรืองแสงก็แตกกระจายไปทั่วร่างของมินิบอสระดับ 18 ก่อนที่มันจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองพรั่งพรูอาบร่างกายของผมจนสว่างวาบ [ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านสามารถกำจัดมินิบอส 'เงออน' ด้วยเลเวล 1 สำเร็จ!] [เงื่อนไขสมบูรณ์: ทำการปลดล็อกคลาสลับ 'นักพเนจรแห่งบรรพกาล' เรียบร้อยแล้ว] [ระดับเลเวลของท่านเพิ่มขึ้นจาก เลเวล 1 เป็น เลเวล 12!] เสียงระฆังแห่งความสำเร็จดังขึ้นในหู แสงสีทองและไอเทมดรอปเกลื่อนพื้น แต่ผมไม่ได้สนใจของพวกนั้น สายตากลับกวาดมองไปที่นัดหมายต่อไปตามพิกัดที่เรน่าส่งข้อความทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ — กิลด์รุ่งอรุณ กิลด์ระดับ F ที่ใกล้จะถูกลบชื่อออกจากระบบในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า *** ณ ย่านชานเมืองอันเงียบเหงา ตึกแถวเก่าๆ สไตล์โกธิกปูนเปลือยที่ป้ายชื่อกิลด์เอียงกระเท่เร่จนแทบจะหล่นลงมา ตัวอักษรสีซีดจางเขียนไว้ว่า "กิลด์รุ่งอรุณ" บรรยากาศรอบด้านเงียบสงบจนวังเวง ไม่มีเสียงหัวเราะคึกคักเหมือนกิลด์ใหญ่โตทั่วๆ ไป มีเพียงเสียงถอนหายใจยาวๆ ของหญิงสาวคนหนึ่งที่ดังเล็ดลอดออกมาจากหน้าต่างชั้นสอง ผมผลักประตูไม้เก่าๆ เข้าไป เสียงเอี๊ยดอ๊าดดังขึ้นทำลายความเงียบ "ปิดปรับปรุงถาวรแล้วครับ... ถ้าจะมาทวงหนี้หรือมาเยาะเยศ เชิญทางอื่นเถอะ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือความเหนื่อยล้าดังมาจากมุมห้อง โต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่เต็มไปด้วยกองเอกสารสัญญาเช่าพื้นที่และใบแจ้งหนี้ระบบ เรน่ากำลังนั่งเท้าคางอยู่ตรงนั้น ในชุดคลุมนักเวทสีน้ำเงินเข้มที่ปลายชายผ้าขาดวิ่นเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่สวยเงยขึ้นมองผู้มาเยือนด้วยแววตาที่คาดเดาไม่ได้ ก่อนที่นัยน์ตาคู่นั้นจะหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเธอกวาดสายตาสำรวจผม "เลเวล 12? นายไปทำอีท่าไหนถึงกระโดดข้ามเลเวลมาได้ขนาดนั้นภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงกันล่ะ เจ้าชายตกอับ" เรน่าเอ่ยแซด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่มุมปากของเธอกลับกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นมานานตั้งแต่เกมภาคก่อนปิดตัวลง ผมเดินเข้าไปตบโต๊ะไม้เบาๆ ดึงเอาเศษกระดาษใบหนึ่งขึ้นมาดู "ผมไม่ได้มาเพื่อเยาะเยศ แต่ผมมาในฐานะ 'มาสเตอร์' คนใหม่ของกิลด์รุ่งอรุณต่างหากล่ะ เรน่า" บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที เรน่าหรี่ตามองผมนิ่ง เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นจางๆ ของสมุนไพรเวทมนตร์จากตัวเธอ สายตาสอดประสานกันอย่างมีความหมาย "นายรู้ใช่ไหมคิม ว่ากิลด์นี้ไม่ได้มีแค่หนี้สินที่ท่วมหัว แต่เรากำลังตกเป็นเป้าหมายของ 'สมาคมโลหิตทมิฬ' กิลด์ใหญ่อันดับสามของเซิร์ฟเวอร์ พวกเขาต้องการที่ดินแปลงนี้เพื่อสร้างป้อมปราการกิลด์ นายเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าจะรอด?" เรน่าเอ่ยถาม น้ำเสียงจริงจังขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีแววตาเล่นสนุกหลงเหลืออยู่ ผมแค่น้ำเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะหยิบไอเทมระดับตำนานชิ้นแรกที่เพิ่งดรอปได้จากการจัดการเงออนขึ้นมาวางบนโต๊ะ แสงสีม่วงเข้มส่องประกายสว่างวาบสะท้อนในดวงตาของเรน่าจนเธอต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความตกตะลึง "ความมั่นใจเหรอ? ผมไม่ได้ใช้ความมั่นใจหรอกเรน่า..." ผมเว้นจังหวะเล็กน้อย ปลดปล่อยออร่าคลาสลับที่เพิ่งได้มาจนแรงกดดันรอบตัวเปลี่ยนไปทันที "ผมใช้ 'ความจริง' ต่างหากล่ะ" ก่อนที่เรน่าจะได้เอ่ยปากพูดอะไรต่อ เสียงทุบประตูด้านนอกก็ดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังทะลุกำแพงเข้ามา [ติ๊ง! แจ้งเตือนภัยฉุกเฉินระดับเซิร์ฟเวอร์: ผู้เล่น 'แบรด' รองหัวหน้ากิลด์โลหิตทมิฬ พร้อมสมาชิก 50 คน ได้ประกาศสงครามประกาศิตเขตแดนใส่กิลด์รุ่งอรุณแล้ว!] เรน่าหันขวับมามองผมทันที สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด แต่ในขณะเดียวกัน ประกายความตื่นเต้นก็วาวโรจน์ขึ้นในดวงตานั้น "ดูท่าทาง... แขกที่ไม่ได้รับเชิญจะมาเร็วกว่าที่คิดนะ นายท่านกิลด์คนใหม่" เรน่าหยิบไม้เท้าประจำตัวขึ้นมาพาดบ่า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ "นายจะจัดการกับสุนัขบ้าหasิบสิบตัวนี้ยังไง ในเมื่อเรามีกันแค่สองคน?" ผมหันไปมองบานประตูที่กำลังถูกพังลงทีละนิด แววตาเยือกเย็นฉายแววคมกริบดุจคมมีด "ใครบอกล่ะว่าเรามีกันแค่สองคน... เปิดประตูรับแขกสิเรน่า วันนี้ผมจะสอนพวกมันเองว่า 'เศษเหล็ก' ที่พวกมันเหยียบย่ำ สามารถหลอมกลับมาเป็นดาบที่แทงทะลุหัวใจพวกมันได้ยังไง" บรึม! ประตูไม้หน้ากิลด์พังทลายลงพร้อมกับฝุ่นควันและเงาร่างของผู้เล่นในชุดเกราะสีเลือดนับสิบคนที่ก้าวเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ... แต่ทว่า ท่ามกลางแถวหน้าสุดของศัตรู กลับมีร่างเงาของบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทผู้หนึ่งยืนไขว้หลังรออยู่ พร้อมกับรอยยิ้มปริศนาที่ทำให้หัวใจผมกระตุกวูบอย่างไม่คาดคิด—! [โปรดติดตามตอนต่อไป: ปริศนาแห่งเงามืดที่ซ่อนตัวอยู่ในกิลด์โลหิตทมิฬ และข้อเสนอที่แม้แต่คิมก็คาดไม่ถึงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น!] --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับกิลด์เศษเหล็กนี้นะครับ