รอยยิ้มที่เผลอหลุด

“ถ้าคุณกันต์ยังบริหารเวลาได้ย่ำแย่แบบนี้ เกรงว่าตำแหน่งเลขาฯ ส่วนตัวคงต้องทบทวนกันใหม่แล้วล่ะค่ะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือแววตึงเครียดดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงาน CEO ยามค่ำคืน แสงไฟจากตึกสูงระฟ้าสะท้อนเงาของร่างสูงสง่าที่ยืนกอดอกอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความหงุดหงิดปนเป กันต์ธรยืดตัวตรงขึ้นทันที ดวงตากลมโตฉายแววพยศขึ้นมาวับวับ ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างคนที่ไม่เคยคิดจะก้มหัวให้ใคร แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นถึงประธานบริษัทที่เขากำลังทำงานให้อยู่ก็ตาม “ท่านประธานคิมคะ ดิฉัน... เอ้ย ผมหมายถึงผม จัดการเอกสารกองโตนี่เสร็จตั้งแต่สิบนาทีที่แล้วต่างหากล่ะครับ... อ๊ะ!” ร่างบางสะดุ้งสุดตัวเมื่อเผลอหลุดคำสรรพนามผิดเพี้ยน แถมยังเผลอแทนตัวเองด้วยสรรพนามผู้หญิงท่ามกลางความตื่นตระหนก ความเหนื่อยล้าจากการทำงานติดต่อกันสิบสองชั่วโมงทำให้สมองเริ่มรวนเรจนแยกแยะโลกความเป็นจริงไม่ออกแล้ว คิมหันต์ชะงักไปเล็กน้อย คิ้วเข้มขมวดมุ่นด้วยความงุนงงกับอาการลิ้นพันกันของเลขาฯ ตัวแสบ แต่ไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากแซะอะไรต่อ เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น พรึบ! แฟ้มเอกสารหนาปึ้กที่กันต์พยายามจะหยิบหลบไปเก็บไว้บนชั้น เกิดลื่นหลุดมือร่วงลงมากระแทกพื้นเสียงดังสนั่น แต่ความซวยยังไม่จบแค่นั้น เมื่อขาเรียวยาวดันไปสะดุดเข้ากับขาเก้าอี้หมุนจนร่างกายเสียหลักเซถลาถอยหลัง “เฮ้ย!” คิมหันต์พุ่งตัวเข้าไปคว้าเอวบางเอาไว้ตามสัญชาตญาณด้วยความรวดเร็ว ทว่าแรงเหวี่ยงกลับทำให้ทั้งคู่เสียหลักล้มกลิ้งลงไปกองบนพรมราคาแพงด้วยกันทั้งคู่ โดยมีร่างสูงของท่านประธานหนุ่มทับอยู่ด้านบน ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจระรัวของคนทั้งสองที่แนบชิดกันจนได้ยินเสียงหัวเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน คิมหันต์ค้ำมือคร่อมร่างของเลขาฯ หนุ่มไว้ ดวงตาคมกริบสบเข้ากับดวงตากลมโตที่เบิกกว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันแค่คืบเดียวเท่านั้น บรรยากาศที่ควรจะชวนใจเต้นระทึกและโรแมนติกแบบในนิยายรักทั่วไป กลับถูกทำลายลงอย่างไม่เป็นท่า... “อุ๊บ... ฮ Mmph!” กันต์ที่พยายามจะกลั้นขำสุดชีวิตแต่ไม่สำเร็จ หลุดเสียงหัวเราะพรวดออกมาพร้อมกับเอามือปิดปากตัวเองแน่นจนไหล่สั่นเทา ดวงตากลมโตพราวระยับด้วยความขบขันเมื่อเห็นสภาพท่านประธานผู้แสนเจ้าระเบียบและเย่อหยิ่ง ในตอนนี้เส้นผมสีเข้มที่เคยเซ็ตไว้อย่างเนี้ยบกลับตกลงมาปรกลานสายตา แถมเนคไทราคาแพงยังหลุดลุ่ยเบี้ยวไปอยู่ข้างลำตัวอีกต่างหาก ภาพลักษณ์ CEO ผู้ทรงอำนาจเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังทำหน้าเลิกลั่กทำตัวไม่ถูกเมื่อโดนลูกน้องหัวเราะใส่ต่อหน้าต่อตา คิมหันต์หน้าเสียไปชั่วขณะ ความหล่อเหลาและมาดขรึมกระจัดกระจายไม่เป็นท่า ใบหน้าคมคายขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความอับอายปนเขินอายที่ถูกมองด้วยสายตาขบขัน “นี่คุณกันต์! กล้าดียังไงมาหัวเราะผมหหา?” เสียงทุ้มเอ่ยลอดไรฟันด้วยความเขินจนใบหูขึ้นสีแดงจัด มือหนารีบดันตัวเองลุกขึ้นยืนปัดสูทปัดกระโปรง เอ้ย ปัดกางเกงตัวเองพัลวันเพื่อกลบเกลื่อนความเสียฟอร์ม “เปล่าสักหน่อยครับท่านประธาน... อุ๊บ ฮ่าๆๆ ผมไม่ได้ขำ ผมแค่สำลักน้ำลายตัวเองต่างหากล่ะครับ” กันต์ลุกขึ้นยืนตาม พร้อมกับหลุดหัวเราะออกมาอีกรอบอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อเห็นท่าทางเก้ๆ กังๆ ของคนตรงหน้า มุมปากอิ่มยกยิ้มกว้างจนดวงตาหยีเป็นพระจันทร์เสี้ยว รอยยิ้มที่สว่างไสวและจริงใจแบบนั้น... เป็นภาพที่คิมหันต์ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยตั้งแต่รับอีกฝ่ายเข้ามาทำงาน หัวใจของ CEO หนุ่มกระตุกวูบอย่างแรง ความโกรธเคืองหรือฟอร์มจัดที่เคยมีมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความรู้สึกแปลกประหลาดที่ตีรวนอยู่ในอกจนหายใจไม่ทั่วท้อง ให้ตายเถอะ... รอยยิ้มบ้านี่มันอันตรายต่อหัวใจเขาเกินไปแล้วนะ! คิมหันต์ยืนนิ่งค้างมองคนตรงหน้าที่กำลังหัวเราะร่าอย่างมีความสุข ความรู้สึกบางอย่างที่พยายามกดทับเอาไว้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาเริ่มทะลักล้นออกมาจนยากจะควบคุม ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าหวานที่ประดับด้วยรอยยิ้มนั้นอย่างเผลอไผล มือหนากำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัวเพื่อสะกดกลั้นความรู้สึกคลั่งรักที่กำลังพุ่งพล่าน “เลิกขำผมได้แล้วน่า หน้าผมมีตลกอะไรนักหนาฮึ” คิมหันต์เอ่ยเสียงดุกลบเกลื่อนความเขิน แต่ใบหูที่แดงแจ๋กลับทรยศคำพูดของเจ้าตัวอย่างสิ้นเชิง กันต์ไหวไหล่เบาๆ ดวงตาคู่สวยยังคงพราวระยับด้วยความสนุกสนาน “ก็ท่านประธานทำหน้าเหมือนแมวตกน้ำนี่ครับ ใครจะไปอดใจไหวล่ะ” “นี่คุณกันต์!” ยังไม่ทันที่คิมหันต์จะเอ่ยปากต่อว่าอะไร เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นสามครั้งติดกัน ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ต้องรออนุญาตจากเจ้าของห้อง “คิม! แย่แล้วล่ะ นายเห็นข่าวด่วนทางอินเทอร์เน็ตหรือยัง กรณ์มันเล่นสกปรกปล่อยข่าวโจมตีหุ้นบริษัทเราแล้วนะ!” เสียงหอบหายใจและใบหน้าตื่นตระหนกของธิชาที่พุ่งพรวดเข้ามาในห้อง ทำเอาบรรยากาศสีชมพูชวนฟินเมื่อครู่วรรคระเหยหายไปในอากาศทันที คิมหันต์หน้าตึงขึ้นมาในพริบตา ดวงตาคมเปลี่ยนกลับมาเป็นความเย็นชาและเฉียบขาดอีกครั้งอย่างรวดเร็ว กันต์หุบยิ้มฉับ หันไปสบตากับเพื่อนสนิทด้วยความเคร่งเครียดทันทีเมื่อได้ยินชื่อของคู่ปรับตัวฉกาจ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอนะคะ หวังว่าจะฟินกับความซึนของท่านประธานกันนะคะ!