สัญญาที่ปฏิเสธไม่ได้

บนโต๊ะทำงานไม้สักทองเนื้อดี เอกสารกองหนากว่าสิบฉบับถูกผลักมาตรงหน้ากันต์ธรพร้อมกับเสียงถอนหายใจยาวเหยียดจากร่างสูงโปร่งที่นั่งไขว่ห้างอยู่หลังเก้าอี้หนังราคาแพง ดวงตาคมกริบของคิมหันต์กวาดมองผู้สมัครงานจำเป็นที่กำลังยืนกอดอกเชิดหน้าชูตาอยู่เบื้องล่าง แววตาคู่นั้นไม่ได้มีความปรานีเจือปน มีเพียงความเจ้าเล่ห์แบบนักล่าที่จงใจต้อนเหยื่อให้จนมุม "ถ้าคิดว่าค่าใช้จ่ายเดือนนี้มันน้อยเกินไป จนทำให้คุณต้องไปรับจ๊อบเสริมแปลกๆ นอกเวลาทำงาน... ก็เซ็นซะสิคะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะเยาะหยันเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่บาดลึกถึงความรู้สึก กันต์ธรเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง มือเรียวที่กำหมัดอยู่ข้างลำตัวสั่นน้อยๆ ด้วยความโกรธ ให้ตายสิ! ตาบ้านี่รู้จุดอ่อนเรื่องภาระหนี้สินของเขาจากไหนกันนะ ถึงได้ยื่นข้อเสนอที่เหมือนมัดมือชกแบบนี้มาให้ สัญญาจ้างงานตำแหน่งเลขาธิการส่วนตัวพ่วงตำแหน่ง ‘ผู้ดูแลหัวใจ’ ระยะเวลาหกเดือนเต็ม พร้อมเงินเดือนที่สูงจนปฏิเสธไม่ลง แลกกับการต้องทนรับมือกับกฎระเบียบร้อยแปดประการที่ถูกร่างขึ้นมาเพื่อแกล้งเขาโดยเฉพาะ "คุณคิมหันต์คะ นี่มันเผด็จการชัดๆ! ห้ามมองหน้าเกินสามวินาที ห้ามขัดคำสั่ง และที่สำคัญที่สุด... ห้ามเข้าใกล้ผู้ชายคนอื่นในระยะรัศมีสองเมตร นี่มันสัญญาจ้างเลขาหรือสัญญาขายวิญญาณให้ซาตานกันแน่คะ!" กันต์ธรโพล่งออกมาอย่างเหลืออด ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความพอยอมไม่ได้ คิมหันต์หัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเซ็กซี่จนน่าหมั่นไส้ ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก้าวช้าๆ เข้ามาประชิดตัวทีละน้อย จนกันต์ธรต้องถอยหลังไปชนกับขอบโต๊ะทำงานโดยอัตโนมัติ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์ดังปะปนกับความเย็นชาที่เป็นเอกลักษณ์โชยเข้าแตะจมูก ยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นรัวอย่างไร้เหตุผล "หึ... ถ้าคิดว่ามันไม่ยุติธรรม คุณก็ฉีกมันทิ้งสิคะ" คิมหันต์โน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาจนหน้าผากเกือบจะชิดกัน ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดแก้วด้านซ้ายจนกันต์ธรต้องเบือนหน้าหนี "แต่บอกไว้ก่อนนะว่า... ถ้าคุณเดินออกไปจากห้องนี้โดยไม่มีลายเซ็นในกระดาษแผ่นนั้น หหนี้ก้อนโตของคุณที่บริษัทเก่าจะถูกทวงถามทันทีภายในเย็นวันนี้... เลือกเอาค่ะ ว่าจะยอมเป็นเลขาของผม หรือจะไปนอนเครียดจนผมร่วงอยู่ที่ห้องเช่าแคบๆ นั่น" ไอ้คนบ้า! ไอ้ CEO หน้าเลือด! ปากบอกว่าเกลียดนักหนา แต่ทำไมต้องคอยยื่นมือเข้ามาวุ่นวายกับชีวิตเขาตลอดด้วยนะ! กันต์ธรสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ปลายนิ้วเรียวสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเอื้อมไปหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมาจรดลงบนกระดาษแผ่นหนา แม้ในใจจะอยากกรีดร้องใส่หน้าคนตัวสูงแค่ไหน แต่ความเป็นจริงอันโหดร้ายเรื่องตัวเลขในบัญชีธนาคารทำให้เขาต้องยอมก้มหัวให้ชั่วคราว *แกร็ก...* เสียงปลายปากกาขีดเขียนลายเซ็นลงไปอย่างจำใจ รอยยิ้มพึงพอใจผุดขึ้นที่มุมปากของคิมหันต์ทันทีที่เห็นลายเส้นบรรจงปรากฏเด่นชัดบนกระดาษ สัญญาหกเดือนเริ่มต้นขึ้นแล้ว และในสายตาของคิมหันต์... เหยื่อตัวน้อยคนนี้ไม่มีทางหลุดมือเขาไปได้อีกแล้ว "ยินดีต้อนรับเข้าสู่การทำงานวันแรกค่ะ... เลขาน้องรัก" คิมหันต์กระซิบชิดริมหีบใบหูขาวสะอาด น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์จนกันต์ธรขนลุกซู่ไปทั้งตัว ก่อนที่กันต์ธรจะได้สวนกลับด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ เสียงเคาะประตูก็รัวเร็วขึ้นสามครั้งติดกัน ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกอย่างถือวิสาสะ ร่างสูงโปรغของใครบางคนก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตรที่เคลือบด้วยความเจ้าเล่ห์ไม่แพ้กัน "อ้าว... ผมมาขัดจังหวะอะไรสำคัญหรือเปล่าครับท่านประธาน พอดีผมบังเอิญผ่านมาเลยแวะมาทักทาย... สวัสดีครับน้องกันต์ จำพี่กรณ์ได้ใช่ไหมครับ?" กรณ์ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆ พร้อมกับยื่นมือมาหมายจะแตะไหล่บางของกันต์ธร ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะสัมผัสโดนเสื้อผ้า คิมหันต์ก็ขยับตัวเข้ามาบังร่างของเลขาคนใหม่ไว้มิดชิด นัยน์ตาคมกريบฉายแวววาวโรจน์ดุจพยัคฆ์หวงก้าง แผ่รังสีอำมหิตออกมาจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศาในพริบตา (โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ) ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและจิกหมอนไปด้วยกันนะคะ, ตุ๊กตาโบราณ