แอนตี้แฟนและดราม่าโถมซัด

หน้าจอคอมพิวเตอร์สว่างวาบด้วยแสงสีฟ้าจากสตรีมมิ่งที่เปิดค้างไว้ คอมเมนต์นับแสนข้อความไหลผ่านรวดเร็วจนแทบอ่านไม่ทัน แต่ละประโยคเปรียบเสมือนคมมีดที่กรีดแทงเข้ามาในความเงียบงันของห้องพักส่วนตัว "โปรเพลเยอร์ตกอับ ขายตัวแลกอันดับชัดๆ" "หน้าเงินแล้วยังหน้าด้าน กล้ากลับมาจับเมาส์ได้ยังไงถ้าไม่มีเส้นสาย" "แบล็กลิสต์มันซะ! ไอ้พวกขยะสังคมแบบนี้ไม่สมควรยืนอยู่บนเวทีอีสปอร์ตหรอก" กันต์แค่นหัวเราะออกมาเบาๆ นิ้วเรียวกดปิดไลฟ์สตรีมทันทีโดยไม่ลังเล ดวงตากลมโตที่เคยฉายแววท้าทายในยามแข่งตอนนี้กลับไหวระริกด้วยความกรุ่นโกรธ ปลายนิ้วเย็นเฉียบจนน่าใจหาย ข่าวลือเสียๆ หายๆ ที่ถูกปั้นแต่งขึ้นจากความอิจฉาริษยาและพวกแอนตี้แฟนไร้ตัวตนกำลังลามเลียชื่อเสียงที่เขาใช้หยาดเหงื่อแลกมาตลอดหลายปี มันไม่ใช่แค่เรื่องไร้สาระบนโลกออนไลน์ แต่มันกำลังลามปามไปถึงสัญญากับสปอนเซอร์และทัวร์นาเมนต์สำคัญที่กำลังจะมาถึง เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้ง—สั้น หนักแน่น และไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ ก่อนที่เจ้าของห้องจะทันได้เอ่ยอนุญาต ประตูบานหรูถูกผลักเปิดออกด้วยฝีมือของผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเจ้าชายน้ำแข็งแห่งวงการสตรีมเมอร์ ธามก้าวเข้ามาในห้องด้วยชุดสูทลำลองสีเข้มที่ยังไม่ได้ถอดออก กลิ่นอายความเยือกเย็นและทรงอำนาจแผ่ซ่านจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงทันที ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองหน้าจอที่ดับไปสลับกับใบหน้าของคนตัวเล็กที่พยายามฝืนทำเป็นนิ่งเฉย "นายเข้ามาทำไม... ฉันบอกแล้วไงว่าอยากอยู่คนเดียว" กันต์เบือนหน้าหนีไปทางอื่น พยายามซ่อนขอบตาที่เริ่มแดงก่ำจากความอัดอั้น "ถ้าฉันยังยืนดูนายถูกคนพวกนั้นเหยียบย่ำอยู่ฝ่ายเดียว วันนี้ฉันคงนอนไม่หลับไปตลอดชีวิต" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่กลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้หัวใจของคนฟังกระตุกวูบ ธามสาวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าว ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนั่งบนขอบโต๊ะทำงาน ไล่สายตามองคนที่นั่งกำมือแน่นบนตักด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา "นายจะทำอะไร ข่าวพวกนั้นมันเรื่องงี่เง่า นายเข้าไปยุ่งยิ่งทำให้เรื่องมันใหญ่โต" กันต์เงยหน้าขึ้นเถียง ดวงตาแข็งกร้าวพยายามสู้กลับเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ "ฉันจัดการเองได้" "จัดการด้วยการนั่งมองคอมเมนต์ขยะพวกนั้นจนมือสั่นเนี่ยนะ?" ธามแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ มือหนายื่นออกไปคว้าคางอึงของอีกฝ่ายให้เงยขึ้นบังคับสบตา แรงบีบไม่ได้หนักหน่วงแต่เด็ดขาดจนกันต์ขยับหนีไม่ได้ "นายเก่งกับทุกคน ยกเว้นกับตัวเองสินะ... กันต์" สัมผัสอุ่นจัดจากปลายนิ้วของอีกฝ่ายส่งผ่านความรู้สึกประหลาดเข้ามาในอก กันต์ชะงัก ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อพบว่าระยะห่างระหว่างใบหน้าของพวกเขามันใกล้เกินกว่าความสัมพันธ์ของคำว่า 'แฟนเก่า' หรือแม้แต่ 'คู่ปรับ' จะรองรับไหว "ฉันจัดการเรื่องนี้แล้ว..." ธามกระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่น แต่เปี่ยมไปด้วยความอันตรายและดุดันแบบที่ทำให้คนมองต้องขนลุก "ทนายของบริษัทจัดการยฟ้องร้องพวกที่ปล่อยข่าวทั้งหมดเรียบร้อย และช่องของฉันกำลังจะเปิดไลฟ์พิเศษในอีกสิบนาทีนี้" กันต์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ "นายบ้าไปแล้วรึไง! ไปไลฟ์ประกาศอะไรแบบนั้น เดี๋ยวคนก็หาว่านายใช้อำนาจครอบงำ..." "ฉันไม่ได้ใช้อำนาจ ฉันใช้สิทธิ์" ธามขัดขึ้นทันควัน ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยราวกับจะกลืนกิน "สิทธิ์ในฐานะคนที่เป็นเจ้าของหัวใจนาย... และไม่มีวันยอมให้ใครมาทำลายมัน" คำพูดนั้นเรียบง่าย แต่กลับหนักอึ้งและทรงพลังจนกันต์พูดไม่ออก ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านขึ้นมาจุกอก ปลายจมูกรั้นเริ่มรื้นด้วยหยาดน้ำใสอย่างห้ามไม่อยู่ ความแข็งกระด้างที่สร้างกำแพงไว้พังทลายลงในพริบตาภายใต้สายตานิ่งสนิทที่เต็มไปด้วยความคลั่งรักแบบไม่แสดงออกของคนตรงหน้า ธามเลื่อนมือจากคางเรียวขึ้นมาเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากให้อย่างเบามือ สัมผัสที่อ่อนโยนจนผิดวิสัยทำให้กันต์นิ่งงิ่ง คล้ายคนสูญเสียการควบคุม แต่ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยคำใดออกมา เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนบนโต๊ะก็ดังขึ้นรัวเร็วพร้อมกันหลายเครื่อง หน้าจอแสดงผลข้อความแจ้งเตือนจากสำนักข่าวอีสปอร์ตชื่อดังที่พาดหัวข่าวตัวโต *‘แถลงการณ์ด่วนจาก ธาม เจ้าชายสตรีมเมอร์: ฟ้องร้องแอนตี้แฟนและผู้ปล่อยข่าวเท็จทั้งหมดอย่างไร้ความปรานี พร้อมประกาศจุดยืนชัดเจนเคียงข้างโปรเพลเยอร์หนุ่ม กันต์’* กันต์สะดุ้งสุดตัว หันขวับกลับไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ถูกเปิดใหม่อีกครั้งโดยฝีมือของคนตัวสูง ภาพสตรีมสดของธามปรากฏขึ้นพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่นิ่งสนิทและดวงตาดุดันที่มองตรงมายังกล้อง ราวกับกำลังประกาศสงครามกับคนทั้งโลกเพื่อปกป้องคนข้างกาย ธามโน้มใบหน้าลงมา กระซิบชิดริมหูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นประสาทแต่น่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน "ทีนี้... นายจะยอมเป็นฝ่ายรับคำขอโทษจากฉัน บนเตียงหรือบนเวทีแข่งขันดีล่ะ?" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสัมพันธ์ที่เข้มข้นนี้เสมอนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!