ปากบอกไม่ชอบ แต่คิลให้ตลอด

เสียงคลิกเมาส์และคีย์บอร์ดกลไกนับร้อยตัวภายในห้องแข่งขันอีสปอร์ตระดับประเทศดังระเบิดราวกับเสียงฝนตกกระทบสังกะสี ทว่าเสียงเหล่านั้นกลับถูกตัดขาดออกไปจากโสตประสาทของกันต์อย่างสิ้นเชิง ในวินาทีที่หน้าจอแสดงผลปรากฏข้อความ *'Match Start'* ตัวละครสายแทงก์สัญชาตญาณดิบเถื่อนของเขาก็กระโจนเข้าสู่สนามรบดิจิทัลทันทีโดยไม่ลังเล "ซ้ายมือสามตัว... ตายแน่ไอ้พวกสวะ" กันต์พึมพำกับไมโครโฟนคาดปาก รอยยิ้มมุมปากหยักลึกปรากฏขึ้นพร้อมกับฝMอการสะบัดข้อมือที่แม่นยำราวกับจับวาง กระสุนนัดแรกพุ่งเจาะกะโหลกศัตรูฝั่งตรงข้ามอย่างเลือดเย็น คะแนนคิลแรกของตาส่งเสียงเตือนก้องหู แต่ความสุขในการฉายเดี่ยวของเขากลับมีอายุสั้นเพียงเสี้ยววินาที เมื่อจู่ๆ ร่างของอัศวินเกราะเงินสีขาวสะอาดตา—ตัวละครของธาม—ก็พุ่งเข้ามาขวางวิถีกระสุนของศัตรูที่กำลังจะสวนกลับมาพอดีอย่างพอดิบพอดี "อย่าเล่นโชว์เดี่ยวแบบนั้นค่ะ กันต์ คุณไม่ใช่พระเอกหนังแอคชั่นเกรดบีนะ" น้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกดังลอดผ่านหูฟังไร้สายเข้ามา มันไม่ใช่แค่คำเตือน แต่เป็นน้ำเสียงที่จงใจลากยาวคำว่า 'คุณ' ให้กลายเป็นเครื่องพันธนาการสติอารมณ์ของเขา กันต์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแวววาวด้วยความท้าทาย ปลายนิ้วยังคงรัวแป้นพิมพ์ตอบโต้ฝั่งตรงข้ามที่ดาหน้าเข้ามาไม่ขาดสาย "ห่วงตัวเองเถอะน่าท่านสตรีมเมอร์ชื่อดัง เลิกตามเช็ดก้นให้ผมแล้วไปยืนสวยๆ จิบชาเถอะครับ... อ๊ะ ระวัง!" คำเตือนกลายเป็นการกระทำ เมื่อตัวละครของกันต์ดีดตัวหลบฉากหลัง พลิกตัวยิงสวนเข้าเบ้าหน้าศัตรูที่ลอบโจมตีข้างหลังธามจนร่วงลงไปนอนกองกับพื้นในกระสุนนัดเดียว ปลายปืนในเกมยังคงควันโขมงลอยกรุ่น ขณะที่ในความเป็นจริง หัวใจของโปรเพลเยอร์หนุ่มกลับเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะเมื่อเหล่สายตาไปมองคนข้างๆ ธามไม่ได้สะดุ้งสะเทือนเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองหน้าจอด้วยความนิ่งสงบ แต่มุมปากหยักสวยกลับยกขึ้นนิดๆ อย่างรู้ทัน มือเรียวยาวกดสกิลซัพพอร์ตฟื้นฟูเลือดให้กันต์ทันทีโดยไม่ต้องร้องขอ เคมีระหว่างความดุดันบ้าบิ่นของตัวเปิดปะทะกับความเยือกเย็นรอบคอบของตัวซัพพอร์ตพุ่งพล่านจนหน้าจอแทบจะลุกเป็นไฟ "ปากบอกไม่ชอบ แต่คิลให้ตลอดเลยนะคะ" ธามเอ่ยขึ้นลอยๆ น้ำเสียงเจือความขบขันจางๆ ที่ได้ยินแค่สองคน "ใครขอให้ช่วยไม่ทราบ!" กันต์สวนกลับทันควัน ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความหงุดหงิดปนเขินอายที่ถูกจับไต๋ได้คาหนังคาเขา "ผมเก็บเองได้เว้ย แค่ปล่อยให้มันเดินมาใกล้กว่านี้อีกนิดเดียวเอง!" "ค่ะ... นิดเดียวจริงๆ จนป่านนี้ยมบาลคงมารับตัวคุณไปทัวร์นรกแล้วมั้งคะ" บทสนทนาเชือดเฉือนคมคายดำเนินควบคู่ไปกับการประสานงานอย่างไร้รอยต่อ ราวกับร่างกายทั้งสองร่างถูกโปรแกรมให้เชื่อมต่อกันด้วยคลื่นความถี่เดียวกัน ศัตรูระดับท็อปเท็นของประเทศที่ดาหน้าเข้ามาถูกต้อนจนมุมทีละคน สเต็ปการทำเกมรุกและรับสลับกันอย่างไร้ที่ติทำให้แชทสตรีมฝั่งของธามรวมถึงหน้าจอถ่ายทอดสดหลักแทบแตกตื่น กราฟิกการปะทะกันบนจอใหญ่กลางฮอลล์สะท้อนภาพความเข้าขาที่น่าเหลือเชื่อ จนคอมเมนเตاتอร์ต้องตะโกนพากย์เสียงหลง แต่ในโลกส่วนตัวแคบๆ ระหว่างเก้าอี้สองตัวนี้ บรรยากาศกลับร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ จนแทบหายใจไม่ออก กันต์กัดริมฝีปากล่างเบาๆ ขณะใช้นิ้วโป้งปาดเหงื่อที่ซึมตามขมับ ความกดดันของการแข่งขันผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ประจำตัวของธามที่โชยมาแตะจมูกทุกครั้งที่อีกฝ่ายขยับตัวเข้าใกล้ มันทำให้สมาธิที่เคยมีกระเจิงหายไปหมด เหลือเพียงภาพใบหน้าด้านข้างที่นิ่งสนิทและสันจมูกโด่งเป็นคมของอดีตแฟนเก่าที่เคยนอนกอดกันทุกคืน และในจังหวะสุดท้ายที่ป้อมปราการหลักของฝ่ายตรงข้ามกำลังจะพังทลายลงด้วยคอมโบไม้ตายที่พวกเขาประสานเสียงนับถอยหลังร่วมกัน— *ตู้ม!* หน้าจอแสดงผลคำว่า *'VICTORY'* สว่างวาบขึ้นสีทองอร่าม เสียงเฮลั่นฮอลล์ดังสนั่นหวั่นไหว แต่ทว่าภายในบูธแข่งขันกลับเงียบงันลงอย่างประหลาด กันต์ถอดหูฟังออกข้างหนึ่งด้วยความหงุดหงิดปนโล่งอก เขากำลังจะหันไปพ่นคำพูดกวนประสาทใส่คนข้างๆ ตามวิสัยเดิม แต่ทว่า... เมื่อหันกลับไป ธามกลับไม่ได้มองหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกต่อไปแล้ว ใบหน้าคมคายโน้มเข้ามาใกล้จนระยะห่างเหลือเพียงคืบเดียว ดวงตาสีนิลคู่นั้นจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของกันต์นิ่งสนิท ไร้ซึ่งรอยยิ้มล้อเลียน มีเพียงประกายความดุดันและโหยหาบางอย่างที่ถูกเก็บซ่อนไว้ใต้ความเยือกเย็นมาตลอด "ชนะแล้วค่ะ..." เสียงกระซิบแผ่วเบาดังชิดริมหู จนกันต์รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง "ทีนี้... ถึงเวลาเคลียร์เรื่องของเรา 'นอกจอ' สักทีแล้วมั้งคะ กันต์" ยังไม่ทันที่โปรเพลเยอร์หนุ่มจะได้อ้าปากเถียงหรือถอยหนี ประตูทางเข้าบูธแข่งขันด้านหลังก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา พร้อมรอยยิ้มเหยียดหยามที่ส่งตรงมาถึงธามและกันต์เต็มๆ ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะเวียนมาสัมผัสความฟินปนความแซ่บในตอนนี้ด้วยกันนะคะ!