คุณหนูครับ อย่าทำหน้าแบบนั้น... ผมแค่ปราบวิญญาณเองนะ•ตอนที่ 17

รางวัลอัปเกรดทักษะ

ผลงานโดย เข็มทิศมองวิญญาณ
กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของไอน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกบีบอัดจนถึงขีดสุด ทำให้บรรยากาศรอบตัวสั่นระริกราวกับผืนผ้าใบที่กำลังถูกฉีกกระชาก เรย์ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าวงอักขระโบราณที่เปล่งแสงสีทองสลับกับสีครามเข้ม เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามกรอบหน้าคมคาย แต่ดวงตาสองข้างกลับฉายแววแน่วแน่และเป็นประกายแห่งความท้าทายอย่างยิ่งยวด "เตรียมตัวให้ดีนะครับ เรากำลังจะไป ‘แฮ็ก’ สวรรค์กัน" คำพูดติดตลกในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยแรงกดดันระดับหายนะนั้น ทำให้ลินินที่ยืนกอดอกอยู่ด้านหลังถึงกับมุมกระตุกขึ้นเล็กน้อย หญิงสาวปรายตามองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มผู้สร้างความประหลาดใจให้เธอครั้งแล้วครั้งเล่า แม้ปากจะบอกว่าเขาชอบทำเรื่องบ้าบิ่นอยู่เสมอ แต่ลึกๆ แล้ว เธอกลับปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ความเชื่อมั่นที่เขามีต่อแผนการนี้มันช่างทรงพลังเสียจนเธอเผลอฝากความหวังไว้ทั้งหมด "นายแน่ใจนะว่าวิธีนี้จะไม่ทำให้วิญญาณบรรพบุรุษตระกูลหลินลุกขึ้นมาไล่หวดก้นนายจริงๆ" ลินินเอ่ยแซะด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะพบเห็น "ฉันไม่อยากให้ทายาทคนสุดท้ายอย่างฉันต้องกลายเป็นคนไร้แผ่นดินกลบหน้าเพราะความห้าวเป้งของนายนะ เรย์" เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ ชายหนุ่มหันกลับมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ตามแบบฉบับ ส่งผลให้ดวงตาเนตรสีครามของเขาดูเปล่งประกายลึกล้ำยิ่งกว่าเดิมในความมืด "วางใจเถอะครับคุณหนู งานนี้ไม่มีขาดทุน มีแต่กำไรล้วนๆ... อีกอย่าง ถ้าท่านบรรพบุรุษจะตื่นขึ้นมาจริงๆ ผมนี่แหละจะช่วยเจรจาขอส่วนแบ่งบุญให้ท่านเอง" ไม่รอให้หญิงสาวได้ต่อปากต่อคำ เรย์สะบัดข้อมือวาบ อักขระเวทสี่สุนทรียะพุ่งทะยานเข้าสู่วัตถุกึ่งนามธรรมที่ลอยอยู่กลางอากาศ พลังงานมหาศาลจากภารกิจก่อนหน้าไหลเวียนเข้าสู่ระบบภายในร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง เสียงทุ้มต่ำอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบแจ้งเตือนดังขึ้นในห้วงความคิดทันที [ติ๊ง! ตรวจพบการแทรกแซงเขตแดนระดับตำนาน: หอคอยมิติบรรพกาล] [กำลังทำลายกำแพงกั้นเขต... 10%... 40%... 70%... 100%] [สำเร็จ! ทำการ ‘แฮ็ก’ โครงสร้างสวรรค์เรียบร้อย ระบบกำลังทำการประเมินผลรางวัลพิเศษสำหรับโฮสต์] คลื่นกระแทกทางจิตวิญญาณแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างจนฝุ่นละอองรอบห้องใต้ดินสั่นสะเทือน ลินินต้องยกแขนขึ้นบังแรงลมที่พัดกวาดเส้นผมสีดำสนิทของเธอปลิวสยาย เธอมองดูเรย์ที่ยืนนิ่งราวกำแพงหิน พลังงานสีทองคำขาวโอบล้อมร่างของเด็กหนุ่มเอาไว้ราวกับเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ นี่ไม่ใช่แค่การเลื่อนขั้นธรรมดา... แต่มันคือการยกระดับโครงสร้างจิตวิญญาณแบบก้าวกระโดด เรย์หลับตาลงสัมผัสกระแสข้อมูลมหาศาลที่ไหลทะลักเข้าสู่สมอง ความเจ็บปวดแปลบปลาทูนเหมือนมีเข็มนับพันเล่มกำลังทิ่มแทงลงบนเส้นประสาท แต่ด้วยความเคยชินและความสุขุมที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี เขากัดฟันกรอด ข่มความเจ็บปวดนั้นไว้ภายใต้ใบหน้าที่ยังคงเรียบเฉย กล้ามเนื้อทุกส่วนผ่อนคลายลงอย่างมีชั้นเชิง ปล่อยให้พลังงานลึกลับหลอมรวมเข้าเป็นเนื้อเดียวกับชีพจร [ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์!] [ท่านผ่านเงื่อนไขลับในการปลดล็อกขีดจำกัดทางสายตา] [ระบบทำการอัปเกรดทักษะพื้นฐาน: ‘เนตรสีคราม’ สู่ขั้นสูงสุด] [ปลดล็อกสกิลระดับตำนาน: ‘เนตรหยั่งรู้ความจริง’ (True Insight Eyes)] สิ้นเสียงแจ้งเตือน เรย์ลืมตาขึ้นช้าๆ โลกใบเดิมไม่ได้ดูเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ในสายตาของเรย์ตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวถูกเปิดเปลือยจนหมดสิ้น อากาศที่ลอยวนเวียนอยู่ภายในห้องไม่ได้ว่างเปล่า แต่มันประกอบด้วยเส้นใยพลังงานสีต่างๆ ที่เชื่อมโยงกันราวกับใยแมงมุม ร่องรอยอดีตที่เคยเกิดขึ้น ณ สถานที่แห่งนี้ถูกฉายซ้ำขึ้นมาลางๆ ราวกับภาพยนตร์ย้อนยุคที่ความเร็วกว่าปกติ เขาสามารถมองเห็นรอยเท้าพลังงานจางๆ ที่ลินินเพิ่งเดินผ่านเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว และที่สำคัญที่สุด... เขามองทะลุผ่านมิติชั้นนอก ตรงไปยังใจกลางของคดีปริศนาที่พวกเขากำลังตามหาได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง "สุดยอด..." เรย์พึมพำออกมาเบาๆ ด้วยความทึ่ง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง "นี่มันยิ่งกว่าการโกงเกมเสียอีกครับ" ลินินหรี่ตามองท่าทีที่เปลี่ยนไปของเด็กหนุ่ม แม้หน้าตาของเขาจะยังคงเหมือนเดิม แต่บรรยากาศรอบตัวกลับดูคมกริบและน่าเกรงขามขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าเขาสามารถมองทะลุผ่านความลับทั้งหมดที่เธอบังเอิญซ่อนเอาไว้ได้ในพริบตาเดียว "นายทำหน้าแบบนั้นอีกแล้วนะ เรย์" ลินินเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงระแวงปนสงสัยเล็กน้อย "ดวงตานั่น... มันเกิดอะไรขึ้น นายเห็นอะไรกันแน่" เรย์หันกลับมาสบตา เธอสังเกตเห็นประกายแสงสีทองระยิบระยับลอยวนอยู่ภายในม่านตาคู่สีครามนั้น มันงดงาม ชวนให้หลงใหล แต่ในขณะเดียวกันก็เย็นเยียบจนน่าขนลุก "ผมเห็นทุกอย่างครับคุณหนู..." เรย์ก้าวเท้าเข้าไปใกล้หญิงสาวช้าๆ ด้วยฝีเท้าที่เบากริบ ไร้เสียง ราวกับภูตผี "รวมถึง... สิ่งที่กำลังซ่อนอยู่ใต้เงาของตระกูลคุณด้วย" บรรยากาศในห้องใต้ดินพลันเงียบสงบลงทันที เสียงลมหายใจของทั้งคู่ประสานกันท่ามกลางความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ลินินชะงักไปเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไร้สาเหตุเมื่อได้ยินประโยคกำกวมนั้น ก่อนที่ลินินจะได้เอ่ยปากซักถามอะไรเพิ่มเติม เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินจากเครื่องมือตรวจจับไสยเวทที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของเธอก็ดังขึ้น "ปี๊ب! ปี๊ب! ปี๊บ!" เสียงนั้นดังถี่รัวและรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา หน้าจอสีฟ้าฉายภาพแผนที่เมืองหลวง และจุดสีแดงฉานจุดหนึ่งกำลังพุ่งตรงมายังตำแหน่งที่พวกเขาอยู่ด้วยความเร็วสูงชนิดที่เรียกว่าน่าตกใจ เรย์หรี่ตาลง เนตรหยั่งรู้ความจริงทำงานอัตโนมัติ ภาพเบื้องหน้าของเขาซ้อนทับด้วยเงาดำทะมึนขนาดมหึมาที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านมิติเข้ามาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกลิ่นอายความตายที่คุ้นเคย ไม่ใช่ศัตรูทั่วไป... แต่นี่คือแขกที่ไม่ได้รับเชิญระดับที่พวกเขาไม่อาจมองข้ามได้ เรย์หันไปสบตากลอกกลิ้งกับลินิน รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่มอีกครั้งในขณะที่เขาเอื้อมมือไปหยิบอาวุธคู่กาย "ดูเหมือนว่า 'สวรรค์' ที่เราเพิ่งไปแฮ็กมา จะส่งระบบรักษาความปลอดภัยตามมาทวงของคืนแล้วล่ะครับคุณหนู" ...โปรดติดตามตอนต่อไป... ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาร่วมกันเสมอนะครับ
สารจากนักเขียน (เข็มทิศมองวิญญาณ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูครับ อย่าทำหน้าแบบนั้น... ผมแค่ปราบวิญญาณเองนะ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%